I SA/Gd 1010/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Joanna Mierzejewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni na rzecz strony skarżącej 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. C. DZIAŁAJĄC JAKO PRODUCENT ROLNY WYSTĄPIŁA W DNIU 15 MAJA 2006 R. DO KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA Z "WNIOSKIEM O PRZYZNANIE PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH DO GRUNTÓW ROLNYCH LUB O PRZYZNANIE PŁATNOŚCI Z TYTUŁU WSPARCIA DZIAŁALNOŚCI ROLNICZEJ NA OBSZARACH O NIEKORZYSTNYCH WARUNKACH GOSPODAROWANIA NA ROK 2006". WE WNIOSKU STRONA ZADEKLAROWAŁA DWIE DZIAŁKI EWIDENCYJNE O NUMERACH [...] I 29, POŁOŻONE W WOJEWÓDZTWIE [...], POWIECIE [...], GMINACH [...] I [...], OBRĘBACH [...], [...]. W TABELI VIII "OŚWIADCZENIE O SPOSOBIE WYKORZYSTYWANIA DZIAŁEK ROLNYCH" STRONA ZADEKLAROWAŁA DO JEDNOLITEJ PŁATNOŚCI OBSZAROWEJ I UZUPEŁNIAJĄCEJ PŁATNOŚCI OBSZAROWEJ DWIE DZIAŁKI ROLNE Z OZNACZENIEM A I B O ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI 33,40 HA. W DNIU 19 CZERWCA 2006 R. PANI S. C. ZŁOŻYŁA DO BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA ZMIANĘ DO WNIOSKU O PRZYZNANIE PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH DO GRUNTÓW ROLNYCH LUB O PRZYZNANIE PŁATNOŚCI Z TYTUŁU WSPARCIA DZIAŁALNOŚCI ROLNICZEJ NA OBSZARACH O NIEKORZYSTNYCH WARUNKACH GOSPODAROWANIA NA ROK 2006, W KTÓREJ ZADEKLAROWAŁA DZIAŁKĘ EWIDENCYJNĄ NR [...] I POŁOŻONE NA NIEJ DWIE DZIAŁKI ROLNE A I B, O ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI 68,96 HA, ZNAJDUJĄCE SIĘ W WOJEWÓDZTWIE [...], POWIECIE [...], GMINA [...], OBRĘB [...]. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 4 GRUDNIA 2006 R. KIEROWNIK BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA PRZYZNAŁ PRODUCENTOWI PŁATNOŚĆ NA ROK 2006 W WYSOKOŚCI 19.696,98 ZŁ DO POWIERZCHNI 33,40 HA. DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA STROME W DNIU 12 GRUDNIA 2006 R. OD POWYŻSZEJ DECYZJI S. C. ZŁOŻYŁA W DNIU 13 GRUDNIA 2006 R. W USTAWOWYM TERMINIE ODWOŁANIE, WNOSZĄC O UWZGLĘDNIENIE ZMIANY DO WNIOSKU ZŁOŻONEJ W BIURZE POWIATOWYM AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA W DNIU 19 CZERWCA 2006 R. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 12 LUTEGO 2007 R. DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O PRZYZNANIU PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH DO GRUNTÓW ROLNYCH NA ROK 2006. DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA STRONIE W DNIU 19 LUTEGO 2007 R. PISMEM Z DNIA 6 MARCA 2007 R. PEŁNOMOCNIK STRONY, WNIÓSŁ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU. WYROKIEM Z DNIA 19 WRZEŚNIA 2007 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA Z DNIA 12 LUTEGO 2007 R. NR [...] ORAZ DECYZJĘ KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA Z DNIA 4 GRUDNIA 2006 R. NR [...]. W UZASADNIENIU SĄD WSKAZAŁ, ŻE POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE Z NARUSZENIEM ZASADY DWUINSTANCYJNOŚCI. SĄD PODKREŚLIŁ, IŻ ZMIANA DO WNIOSKU STANOWI INTEGRALNĄ CZĘŚĆ WNIOSKU I ŁĄCZNIE Z NIM POWINNA BYĆ ROZPOZNANA W DWÓCH INSTANCJACH. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R. KIEROWNIK BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA PRZYZNAŁ PRODUCENTOWI PŁATNOŚĆ NA ROK 2006 W WYSOKOŚCI 19.696,98 ZŁ DO POWIERZCHNI 33,40 HA. W UZASADNIENIU WSKAZANO, IŻ ZMIANA DO WNIOSKU, W KTÓREJ DODANO NOWĄ DZIAŁKĘ EWIDENCYJNĄ ZOSTAŁA WNIESIONA PO TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 15 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI WE 796/2004 Z DNIA 21 KWIETNIA 2004 R. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM PŁATNOŚĆ DO TEJ DZIAŁKI NIE ZOSTAŁA PRZYZNANA. DECYZJA NIE ZOSTAŁA PODJĘTA W TERMINIE I W DNIU 17 MARCA 2008 R., ZOSTAŁA ZWRÓCONA NADAWCY. OD POWYŻSZEJ DECYZJI S. C. ZŁOŻYŁA W DNIU 31 MARCA 2008 R. ODWOŁANIE, W KTÓRYM WNIOSŁA O UCHYLENIE DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I ORZECZENIE CO DO ISTOTY SPRAWY BĄDŹ PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA 6 CZERWCA 2008 R., DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA STWIERDZIŁ W MYŚL ART. 134 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO UCHYBIENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA, PODKREŚLAJĄC, IŻ DECYZJA ZOSTAŁA SKUTECZNIE DORĘCZONA W DNIU 13 MARCA 2008 R., ZAŚ USTAWOWY TERMIN DO WNIESIENIA ODWOŁANIA UPŁYNĄŁ W DNIU 27 MARCA 2008 R. POSTANOWIENIE ZOSTAŁO DORĘCZONE W DNIU 1 LIPCA 2008 R. PEŁNOMOCNIK STRONY, W DNIU 1 SIERPNIA 2008 R., WNIÓSŁ NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU PODNOSZĄC, IŻ WW. POSTANOWIENIE ZOSTAŁO WYDANE Z NARUSZENIEM PRAWA. SKARŻĄCA WSKAZAŁA, IŻ PISMO SKIEROWANE DO PEŁNOMOCNIKA ZOSTAŁO BŁĘDNIE ZAADRESOWANE. WYROKIEM Z DNIA 20 LISTOPADA 2008 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA WSKAZUJĄC, IŻ ORGAN ADMINISTRACJI NIE ZBADAŁ, CZY DORĘCZENIE PRZESYŁKI SPEŁNIA PRZESŁANKI Z ART. 44 § 2 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. NADTO SĄD STWIERDZIŁ, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BRAK JEST MOŻLIWOŚCI PRZYJĘCIA FIKCJI DORĘCZENIA PISMA W TRYBIE ART. 44 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. PRZEPROWADZONE PRZEZ ORGAN ADMINISTRACYJNY PRZY UDZIALE POCZTY POLSKIEJ POSTĘPOWANIE DOWODOWE MAJĄCE NA CELU WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO, DOPROWADZIŁO DO WNIOSKU, IŻ PRZESŁANKI DORĘCZENIA PISMA W TRYBIE ART. 44 K.P.A. ZOSTAŁY SPEŁNIONE I TYM SAMYM ZASADNE JEST UZNANIE PRZESYŁKI POLECONEJ, ZAWIERAJĄCEJ SKIEROWANĄ DO PEŁNOMOCNIKA S. C. DECYZJĘ NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R., ZA SKUTECZNIE DORĘCZONĄ W DNIU 13 MARCA 2008 R. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA W DNIU 30 WRZEŚNIA 2009 R., WYDAŁ POSTANOWIENIE NR [...] O UCHYBIENIU TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA. POSTANOWIENIE ZOSTAŁO DORĘCZONE W DNIU 5 PAŹDZIERNIKA 2009 R. NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE S. C. WNIOSŁA W DNIU 18 LISTOPADA 2009 R., SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU ZA POŚREDNICTWEM DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA, ZARZUCAJĄC ORGANOWI SZEREG NARUSZEŃ PRAWA MATERIALNEGO ORAZ PROCESOWEGO SKUTKUJĄCYCH WYDANIEM ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, NA MOCY KTÓREGO, STRONA ZOSTAŁA POZBAWIONA PRAWNEJ MOŻLIWOŚCI ZASKARŻENIA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM DECYZJI NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI PO ROZPATRZENIU ZARZUTÓW PODZIELIŁ W PEŁNI WNIOSKI I TWIERDZENIA SKARŻĄCEJ UWZGLĘDNIŁ. POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA 4 STYCZNIA 2010 R. DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE UWZGLĘDNIAJĄC ZARZUTY STRONY. WSKAZUJĄC, IŻ ORGAN ODWOŁUJĄCY DOSZEDŁ DO PRZEKONANIA, IŻ KWESTIONOWANA DECYZJA NIE ZOSTAŁA W SENSIE PRAWNYM SKUTECZNIE DORĘCZONA, A PRZEZ TO NIE MOŻE WYWOŁYWAĆ SKUTKÓW PRAWNYCH. POSTANOWIENIE ZOSTAŁO DORĘCZONE W DNIU 7 STYCZNIA 2010 R. POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA 6 STYCZNIA 2010 R. DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA STWIERDZIŁ NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ODWOŁANIA, WSKAZUJĄC, IŻ DECYZJA NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R., NIE ZOSTAŁA SKUTECZNIE DORĘCZONA USTANOWIONEMU W SPRAWIE PEŁNOMOCNIKOWI STRONY, A ZATEM NIE WESZŁA DO OBROTU PRAWNEGO. POSTANOWIENIE NIE ZOSTAŁO PODJĘTE W TERMINIE I W DNIU 27 STYCZNIA 2010 R., ZOSTAŁO ZWRÓCONE NADAWCY. POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 MARCA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UMORZYŁ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE. W UZASADNIENIU WSKAZAŁ, IŻ DYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA UWZGLĘDNIŁ SKARGĘ W CAŁOŚCI JEDNOCZEŚNIE UZNAŁ, IŻ POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA 4 STYCZNIA 2010 R., WYELIMINOWAŁ Z OBROTU PRAWNEGO POSTANOWIENIE BĘDĄCE PRZEDMIOTEM SKARGI W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM POSTĘPOWANIE SĄDOWOADMINISTRACYJNE STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE. DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 15 STYCZNIA 2010 R. KIEROWNIK BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA PRZYZNAŁ PRODUCENTOWI PŁATNOŚĆ NA ROK 2006 W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 19.696,98 ZŁ DO POWIERZCHNI 33,40 HA, W TYM JEDNOLITĄ PŁATNOŚĆ OBSZAROWĄ W WYSOKOŚCI 9.227,75 ZŁ DO POWIERZCHNI 33,40 HA I UZUPEŁNIAJĄCĄ PŁATNOŚĆ OBSZAROWĄ W WYSOKOŚCI 10.469,23 ZŁ DO POWIERZCHNI 33,40 HA. W UZASADNIENIU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZAŁ, IŻ ZMIANA DO WNIOSKU, W KTÓREJ DODANO NOWĄ DZIAŁKĘ EWIDENCYJNĄ O POWIERZCHNI 68,96 HA ZOSTAŁA ZŁOŻONA PO TERMINIE OKREŚLONYM W ART. 15 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 796/2004 Z DNIA 21 KWIETNIA 2004 R., USTANAWIAJĄCEGO SZCZEGÓŁOWE ZASADY WDRAŻANIA ZASADY WSPÓŁZALEŻNOŚCI, MODULACJI ORAZ ZINTEGROWANEGO SYSTEMU ADMINISTRACJI I KONTROLI PRZEWIDZIANYCH W ROZPORZĄDZENIU RADY (WE) NR 1782/2003 I (WE) NR 73/2009, ORAZ WDRAŻANIE ZASADY WSPÓŁZALEŻNOŚCI PRZEWIDZIANEJ W ROZPORZĄDZENIU RADY (WE) NR 479/2008 (DZ. URZ. NR L 141 Z 30.04.2004 ZE ZM.), W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM PŁATNOŚĆ DO TEJ DZIAŁKI NIE ZOSTAŁA PRZYZNANA. POWYŻSZA DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA PEŁNOMOCNIKOWI STRONY, W DNIU 21 STYCZNIA 2010 R. W DNIU 3 LUTEGO 2010 R., PEŁNOMOCNIK STRONY ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE OD DECYZJI Z DNIA 15 STYCZNIA 2010 R. KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA. W PRZEDMIOTOWYM ODWOŁANIU STRONA ODWOŁUJĄCA SIĘ WSKAZAŁA, IŻ DECYZJA Z DNIA 15 STYCZNIA 2010 R., DORĘCZONA W DNIU 21 STYCZNIA 2010 R., NIE JEST DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R., A W OCENIE ODWOŁUJĄCEJ SIĘ PRAWIDŁOWE WYKONANIE WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 19 WRZEŚNIA 2007 R., (SYGN. AKT I SA /GD 413/07) ORAZ Z DNIA 20 LISTOPADA 2008 R. (SYGN. AKT I S.A./ GD 617/08) POWINNO POLEGAĆ NA WYDANIU NOWEJ DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ PRZEZ KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO ARIMR, A NASTĘPNIE DORĘCZENIE PEŁNOMOCNIKOWI STRONY. ZATEM W ROZUMIENIU STRONY DECYZJA NR [...] Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R. NIE ZOSTAŁA UCHYLONA PRZEZ ORGAN ADMINISTRACYJNY, POWINNA ZOSTAĆ DORĘCZONA STRONIE, NATOMIAST DECYZJA NR [...] Z DNIA 21 STYCZNIA 2010 R., WINNA ZOSTAĆ UCHYLONA. PONADTO SKARŻĄCA ZARZUCIŁA, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYDAŁ DECYZJĘ SPRZECZNĄ Z ISTOTĄ WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 34 UST. 2 TRAKTATU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, KTÓRY USTANAWIA ZASADĘ WYŁĄCZENIA DYSKRYMINACJI MIĘDZY PRODUCENTAMI ROLNYMI. SKARŻĄCA PODKREŚLIŁA, IŻ ZMIANĘ DO WNIOSKU ZŁOŻYŁA W DNIU 19 CZERWCA 2006 R., NATYCHMIAST PO WYGRANIU PRZETARGU I PRZYSTĄPIŁA DO ZAGOSPODAROWANIA DZIAŁKI ROLNEJ. PONADTO SKARŻĄCA UWAŻA, IŻ ZOSTAŁ ŹLE ZINTERPRETOWANY ART. 15 UST. 1 I 2 ROZPORZĄDZENIA 796/2004, GDYŻ PRZEDMIOTOWA DECYZJA WYPACZA ISTOTĘ WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ I JEST NIEZGODNĄ Z ART. 10 TRAKTATU USTANAWIAJĄCEGO WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ, NAKAZUJĄCĄ POWSTRZYMYWANIE SIĘ OD PODEJMOWANIA WSZELKICH ŚRODKÓW, KTÓRE MOGŁYBY ZAGROZIĆ URZECZYWISTNIENIU CELÓW TRAKTATU. W OCENIE SKARŻĄCEJ NADINTERPRETACJA ORGANU ADMINISTRACYJNEGO POLEGA NA TYM, IŻ ART. 15 UST. 1 I 2 POWYŻSZEGO ROZPORZĄDZENIA SPROWADZA SIĘ DO ODNIESIENIA SIĘ DO WYMOGÓW "W RAMACH STOSOWNYCH PROGRAMÓW POMOCOWYCH", KTÓRYCH ISTOTĄ SĄ WYMOGI MATERIALNE, NIE ZAŚ CZASOWE. PODNIOSŁA ONA RÓWNIEŻ, IŻ INTERPRETACJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, ZAKŁADAJĄCA WYŁĄCZENIE MOŻLIWOŚCI ZŁOŻENIA WNIOSKU PO TERMINIE WSKAZANYM W ART. 15 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA, JEST SPRZECZNA Z SENSEM USTANOWIENIA I ISTOTĄ SYSTEMU ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI, NATOMIAST OGRANICZENIA CZASOWE WSKAZANE PRZEZ W ART. 15 UST. 2 NALEŻY TRAKTOWAĆ JAKO OGRANICZENIE CZASOWE GENERALNE, NIE ZAŚ WYNIKAJĄCE "Z RAM STOSOWANYCH PROGRAMÓW POMOCOWYCH". W OCENIE SKARŻĄCEJ TERMIN TEN NALEŻY TRAKTOWAĆ JAKO TERMIN INSTRUKCYJNY NIE, ZAŚ JAKO TERMIN ZAWITY. ODWOŁUJĄCA SIĘ PRZYWOŁUJE ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 796/2004, KTÓRE W TEZIE 27 PREAMBUŁY PRZEWIDUJE USTANOWIENIE SYSTEMU ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI, ABY ZACHĘCIĆ ROLNIKÓW DO PRZESTRZEGANIA LIMITÓW CZASOWYCH OKREŚLONYCH TREŚCIĄ ROZPORZĄDZENIA, JEDNOCZEŚNIE WSKAZUJE, IŻ TEZA 57 PREAMBUŁY POWYŻSZEGO ROZPORZĄDZENIA STANOWI, IŻ "SYSTEM ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI ORAZ WYKLUCZEŃ POWINIEN BYĆ USTANOWIONY Z UWZGLĘDNIENIEM ZASADY PROPORCJONALNOŚCI W PRZYPADKU KRYTERIÓW KWALIFIKOWALNOŚCI, SPECJALNYCH PROBLEMÓW ZWIĄZANYCH Z DZIAŁANIAMI SIŁY WYŻSZEJ ORAZ W PRZYPADKU WYJĄTKOWYCH ORAZ NATURALNYCH OKOLICZNOŚCI. W PRZYPADKU WARUNKÓW WZAJEMNEJ ZGODNOŚCI ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI ORAZ WYKLUCZENIA MOGĄ BYĆ STOSOWANE W PRZYPADKU ZANIEDBANIA ROLNIKA LUB JEGO CELOWYCH DZIAŁAŃ. ZMNIEJSZENIA PŁATNOŚCI ORAZ WYKLUCZENIA Z PŁATNOŚCI POWINNY BYĆ OCENIANE NA PODSTAWIE WAGI POPEŁNIONEJ NIEPRAWIDŁOWOŚCI I POWINNY UWZGLĘDNIĆ CAŁKOWITE WYKLUCZENIE NA OKREŚLONY CZAS Z JEDNEGO LUB WIĘCEJ PROGRAMÓW POMOCY." W ocenie odwołującej się nie doszło do żadnego zaniedbania, ani celowego działania strony skutkującego powstaniem nieprawidłowości i ostatecznie wykluczeniem z przyznania płatności, a zgodnie z tezą 67 preambuły do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności odnoszące się do kryteriów kwalifikowalności powinny z zasady nie być stosowane w przypadku gdy rolnik dostarczył zgodne z faktami informacje lub jeśli może udowodnić, że wina nie leży po jego stronie. PEŁNOMOCNIK STRONY PODNIÓSŁ RÓWNIEŻ, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POMINĄŁ ZASADY OKREŚLONE W ART. 21 UST. 1 I 2 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 796/2004, WSKAZUJĄC, IŻ ZMIANA DO WNIOSKU ZOSTAŁA ZŁOŻONA W BIURZE POWIATOWYM AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA W DNIU 19 CZERWCA 2006 R. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 20 lipca 2010 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI, WYJAŚNIAJĄC WĄTPLIWOŚCI STRONY STWIERDZONO, IŻ SKORO DECYZJA NR [...] WYDANA W DNIU 19 LUTEGO 2008 R., NIE ZOSTAŁA SKUTECZNIE DORĘCZONA I NIE WESZŁA DO OBROTU PRAWNEGO, ZATEM W NIM NIE ISTNIEJE. ODNOSZĄC SIĘ DO SPRAWY WSKAZANO, ŻE W PIERWOTNEJ WERSJI WNIOSKU Z DNIA 16 MAJA 2006 R., ZADEKLAROWANO DWIE DZIAŁKI ROLNE - OZNACZONE A I B, O ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI 33,40 HA, POŁOŻONE NA DZIAŁKACH EWIDENCYJNYCH NR [...] I 29, W WOJEWÓDZTWIE WARMIŃSKO-MAZURSKIM, POWIECIE [...], GMINIE PIENIĘŻNO, OBRĘBACH [...] I [...]. DNIA 19 CZERWCA 2006 R., PRODUCENT ROLNY ZŁOŻYŁ ZMIANĘ DO WNIOSKU, DEKLARUJĄC DZIAŁKI ROLNE A I B O ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI 68,96 HA, POŁOŻONE NA DZIAŁCE EWIDENCYJNEJ NR [...], W WOJEWÓDZTWIE WARMIŃSKO-MAZURSKIM, POWIECIE [...], GMINIE [...], OBRĘBIE [...]. ZGODNIE Z ART. 15 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 796/2004: Z zastrzeżeniem terminów ustalonych przez Finlandię oraz Szwecję na dostarczenie pojedynczych wniosków zgodnie z pierwszym akapitem art. 11 ust. 2, poprawki zgodnie z ust. 1 niniejszego Artykułu zostaną pisemnie zadeklarowane właściwym władzom najpóźniej do 31 maja, w przypadku Finlandii i Szwecji najpóźniej do 31 czerwca stosownego roku kalendarzowego. NATOMIAST ART. 21 UST. 1 WW. ROZPORZĄDZENIA STANOWI, IŻ: Poza przypadkami działania siły wyższej oraz sytuacjami wyjątkowymi, o których mowa w art. 72, złożenie wniosku pomocowego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem po wyznaczonym terminie będzie prowadziło do zmniejszenia o 1% na każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby wniosek został złożony w terminie. Z zastrzeżeniem określonych działań, które mają być podjęte przez Państwo Członkowskie w odniesieniu do potrzeby zwożenia dokumentów pomocniczych w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia wyznaczenia terminu oraz przeprowadzenia kontroli, pierwszy akapit ma również zastosowanie w odniesieniu do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy dostarczyć właściwym władzom zgodnie z art. 12 i 13 jeśli takie dokumenty, umowy oraz oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do otrzymania rozpatrywanej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach rozpatrywanej pomocy. Jeśli opóźnienie będzie wynosiło ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek nie zostanie przyjęty. ZGODNIE Z ART. 21 UST. 2 WW. ROZPORZĄDZENIA, ZGŁOSZENIE POPRAWKI DO POJEDYNCZEGO WNIOSKU DOKONANE PO OSTATECZNYM TERMINIE PRZEWIDZIANYM W ART. 15 UST. 2 (PO 31 MAJA) SPOWODUJE ZMNIEJSZENIE O 1% ZA KAŻDY DZIEŃ ROBOCZY KWOTY PŁATNOŚCI ODNOSZĄCEJ SIĘ DO FAKTYCZNEGO WYKORZYSTANIA ROZPATRYWANYCH DZIAŁEK ROLNYCH. POPRAWKI DO POJEDYNCZEGO WNIOSKU BĘDĄ UWZGLĘDNIANIE WYŁĄCZNIE, JEŚLI ZOSTANĄ DOKONANE PRZED OSTATECZNYM TERMINEM ZŁOŻENIA POJEDYNCZEGO WNIOSKU, JAKI OKREŚLONO W TRZECIM AKAPICIE UST. 1 (TJ. PRZED 9 CZERWCA). JEDNAK JEŚLI TERMIN TEN WYPADA WCZEŚNIEJ LUB JEST TEN SAM JAK OSTATECZNY TERMIN PRZEWIDZIANY W ART. 15 UST. 2, POPRAWKI DO POJEDYNCZEGO WNIOSKU NIE ZOSTANĄ PRZYJĘTE PO TERMINIE PRZEWIDZIANYM W ART. 14 UST. 2. Na tej podstawie można ustalić charakterystyczne daty składania wniosków o przyznanie płatności: • 15 MAJA - OSTATECZNY TERMIN WYZNACZONY NA ZŁOŻENIE WNIOSKU BEZ SANKCJI; • 31 maja - ostateczny termin dokonania zmiany we wniosku; • 9 czerwca- ostateczny termin złożenia pojedynczego wniosku (z sankcjami z cyt. wyżej art. 21). W związku z powyższym, uwzględniając przepisy zawarte w art. 21 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, złożenie zmiany do wniosku po 31 maja, a przed 9 czerwca danego roku kalendarzowego powinno spowodować zmniejszenie o 1% za każdy dzień roboczy kwoty przysługującej płatności. Tak przynajmniej kształtuje się "klasyczny" rok kalendarzowy. JEDNAKŻE W ODNIESIENIU DO 2006 ROKU, JAK WYNIKA Z TREŚCI PKT 4 I 5 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1187/2006 Z DNIA 3 SIERPNIA 2006 R., USTANAWIAJĄCEGO ODSTĘPSTWO OD ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 796/2004 W ODNIESIENIU DO ZASTOSOWANIA JEGO ART. 21 W NIEKTÓRYCH PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH (DZ. URZ. L. 214 Z 4 SIERPNIA 2006 R.), KOMISJA EUROPEJSKA UZNAŁA, IŻ ZE WZGLĘDU NA SZCZEGÓLNE OKOLICZNOŚCI, NALEŻY ZMIENIĆ POWYŻSZE TERMINY. NASTĘPNIE W ART. 1 WW. ROZPORZĄDZENIA KOMISJA EUROPEJSKA WPROWADZIŁA ODSTĘPSTWO OD POWYŻSZYCH ZASAD PRZEWIDZIANYCH W ART. 21 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA NR 796/2004, STANOWIĄC, IŻ ZMNIEJSZENIA O 1% ZA KAŻDY DZIEŃ ROBOCZY I NIE PRZYJMOWANIA WNIOSKÓW, O KTÓRYCH MOWA W TYM ARTYKULE, NIE STOSUJE SIEW ODNIESIENIU DO POJEDYNCZYCH WNIOSKÓW ZŁOŻONYCH NA 2006 R., DO WŁAŚCIWYCH ORGANÓW DO DNIA 15 CZERWCA 2006 R. ODSTĘPSTWO TO DOTYCZYŁO M.IN. POLSKI. WSKAZANE WYŻEJ ROZPORZĄDZENIE, PRZYJĘTE W DNIU 3 SIERPNIA 2006 R., A OBOWIĄZUJĄCE OD DNIA NASTĘPNEGO, WPROWADZIŁO ODSTĘPSTWO OD POWYŻEJ WYMIENIONYCH TERMINÓW POLEGAJĄCE NA WYŁĄCZENIU ZARÓWNO SANKCJI, POLEGAJĄCEJ NA NIE PRZYJĘCIU WNIOSKÓW ZŁOŻONYCH PO 9 CZERWCA, JAK I POLEGAJĄCEJ NA OBNIŻENIU PŁATNOŚCI O 1% ZA KAŻDY DZIEŃ - W STOSUNKU DO WNIOSKÓW ZŁOŻONYCH PO 15 MAJA, A PRZED 9 CZERWCA. W OBU TYCH PRZYPADKACH WYŁĄCZENIE SANKCJI DOTYCZY JEDNAK TYLKO WNIOSKÓW, A NIE POPRAWEK, A NADTO ZŁOŻONYCH NAJPÓŹNIEJ DO DNIA 15 CZERWCA. WYNIKA TO Z BRZMIENIA ART. 1 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 1187/2006, STATUUJĄCEGO WYRAŹNIE ŚCIŚLE OKREŚLONE ODSTĘPSTWO OD PRZEPISÓW ART. 21 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 796/2004 W POSTACI UWOLNIENIA OD WSKAZANYCH TAM SANKCJI, NIE PRZEWIDUJĄCEGO ZAŚ PRZEDŁUŻENIA TERMINU, JAK TO PODNOSI STRONA. DLATEGO ZGŁOSZENIE PRZEZ SKARŻĄCĄ POPRAWEK DO WNIOSKU W DNIU 19 CZERWCA 2006 R., UZNANO ZA SPÓŹNIONE. W SKARDZE NA TĘ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO STRONA WNIOSŁA O JEJ UCHYLENIE. ZARZUCIŁA - PODOBNIE JAK W ODWOŁANIU - NARUSZENIE PRZEPISÓW PROCEDURY I PRAWA MATERIALNEGO. Wskazała na brak podstaw do wydania przez organ pierwszej instancji z 15 stycznia 2010 r. Skoro w obiegu pozostaje decyzja z dnia 19 lutego 2008 r. Podtrzymano także zarzuty co do merytorycznego rozstrzygnięcia podnosząc, że stanowisko organu jest sprzeczne z istotą wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: SKARGA MUSIAŁA ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONA, ACZKOLWIEK ZASADNICZO Z ODMIENNYCH PRZYCZYN ANIŻELI TE, KTÓRE ZOSTAŁY W NIEJ PODNIESIONE. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE SĄDY ADMINISTRACYJNE ZGODNIE Z ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 ROKU PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.) SPRAWUJĄ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI ZGODNIE Z ART. 134 § 1, USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŻN. ZM.), ZWANEJ DALEJ P.P.S.A., SĄD ROZSTRZYGAJĄC W GRANICACH SPRAWY NIE JEST ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. NA PODSTAWIE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU SĄD DOSZEDŁ DO PRZEKONANIA, ŻE DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DOTKNIĘTA JEST KWALIFIKOWANĄ WADĄ PRAWNĄ SKUTKUJĄCĄ STWIERDZENIEM JEJ NIEWAŻNOŚCI. TYM SAMYM ZASKARŻONA DECYZJA, JAKO UTRZYMUJĄCA W MOCY DECYZJĘ DOTKNIĘTĄ WADĄ NIEWAŻNOŚCI, JEST DECYZJĄ NARUSZAJĄCĄ PRAWO. PRZESŁANKI STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI OKREŚLONE ZOSTAŁY PRZEZ USTAWODAWCĘ W PRZEPISIE ART. 156 § 1 K.P.A., KTÓRY STANOWI, ŻE ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ STWIERDZA NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI, KTÓRA: 1) WYDANA ZOSTAŁA Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW O WŁAŚCIWOŚCI, 2) WYDANA ZOSTAŁA BEZ PODSTAWY PRAWNEJ LUB Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA, 3) DOTYCZY SPRAWY JUŻ POPRZEDNIO ROZSTRZYGNIĘTEJ INNĄ DECYZJĄ OSTATECZNĄ, 4) ZOSTAŁA SKIEROWANA DO OSOBY NIE BĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE, 5) BYŁA NIEWYKONALNA W DNIU JEJ WYDANIA I JEJ NIEWYKONALNOŚĆ MA CHARAKTER TRWAŁY, 6) W RAZIE JEJ WYKONANIA WYWOŁAŁABY CZYN ZAGROŻONY KARĄ, 7) ZAWIERA WADĘ POWODUJĄCĄ JEJ NIEWAŻNOŚĆ Z MOCY PRAWA. NIE STWIERDZA SIĘ NIEWAŻNOŚCI DECYZJI Z PRZYCZYN WYMIENIONYCH W § 1 PKT 1, 3, 4 I 7, JEŻELI OD DNIA JEJ DORĘCZENIA LUB OGŁOSZENIA UPŁYNĘŁO DZIESIĘĆ LAT, A TAKŻE GDY DECYZJA WYWOŁAŁA NIEODWRACALNE SKUTKI PRAWNE (§ 2). ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, PODOBNIE JAK I ROZSTRZYGNIĘCIE W SPRAWIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI NASTĘPUJE W DRODZE DECYZJI (ART. 157 § 3 I ART. 158 §.1). JEŻELI NIE MOŻNA STWIERDZIĆ NIEWAŻNOŚCI DECYZJI NA SKUTEK OKOLICZNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 156. § 2, ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ OGRANICZY SIĘ DO STWIERDZENIA WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI Z NARUSZENIEM PRAWA ORAZ WSKAZANIA OKOLICZNOŚCI, Z POWODU KTÓRYCH NIE STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚCI DECYZJI (ART. 158 § 2). DODAĆ NALEŻY, ŻE ZESTAWIENIE PRZESŁANEK WYMIENIONYCH W ART. 156 § 1 K.P.A., STANOWI KATALOG ZAMKNIĘTY PRZYCZYN STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. TAKA REDAKCJA PRZEPISU, ZWAŻYWSZY RÓWNIEŻ NA NADZWYCZAJNY CHARAKTER TEJ INSTYTUCJI, NIE POZWALA NA STOSOWANIE WYKŁADNI ROZSZERZAJĄCEJ WZGLĘDEM TEGO PRZEPISU. WSKAZAĆ PONADTO NALEŻY, ŻE PODSTAWOWĄ ZASADĄ, SFORMUŁOWANĄ W ART. 6 K.P.A., JEST TO, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA. PRZEPISY PRAWA, TO ZNACZY USTAWY I WYDAWANE NA PODSTAWIE USTAW I W CELU ICH WYKONANIA PRZEPISY WYKONAWCZE, DECYDUJĄ W SZCZEGÓLNOŚCI O TYM, KIEDY ORGAN ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ WYDAJE DECYZJĘ ADMINISTRACYJNĄ. JAK WSKAZANO POWYŻEJ, W MYŚL ART. 156 § 1 PKT 3 K.P.A. ORGAN ADMINISTRACJI STWIERDZA NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI, KTÓRE DOTYCZĄ SPRAWY JUŻ POPRZEDNIO ROZSTRZYGNIĘTEJ INNĄ DECYZJĄ OSTATECZNĄ. OBOWIĄZEK TEN CIĄŻY TAKŻE NA ORGANIE ODWOŁAWCZYM, KTÓRY Z RACJI SWEJ KOGNICJI BADA SPRAWĘ OD POCZĄTKU. ROZPATRUJĄC ODWOŁANIE STRONY OD DECYZJI Z DNIA 15 STYCZNIA 2010 R. - TAKŻE W ŚWIETLE ARGUMENTÓW W NIM ZAWARTYCH - ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI POWINIEN ZWRÓCIĆ UWAGĘ (TAKŻE Z URZĘDU), ŻE W OBROCIE PRAWNYM POZOSTAJE JAKO NIEUCHYLONA W ŻADNYM TRYBIE DECYZJA Z DNIA 19 LUTEGO 2008 R. MOCĄ TEJ DECYZJI ROZSTRZYGNIĘTO - PODOBNIE JAK W DECYZJI Z DNIA 15 STYCZNIA 2010 R. - O UPRAWNIENIACH SKARŻĄCEJ DO PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH DO GRUNTÓW ROLNYCH ZA 2006 R. W TAKIEJ SYTUACJI OBOWIĄZKIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO BYŁO PODJĘCIE DZIAŁAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO ZAPROWADZENIA PORZĄDKU PRAWNEGO I ORZECZENIE O NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, OD KTÓREJ SKARŻĄCA SIĘ ODWOŁAŁA JAKO ROZSTRZYGAJĄCEJ W SPRAWIE, W KTÓREJ W OBROCIE PRAWNYM POZOSTAJE INNA DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA, TJ. Z POMINIĘCIEM OBOWIĄZKU ORGANU ODWOŁAWCZEGO WYNIKAJĄCEGO Z ART. 156 § 1 PKT 3 K.P.A. I ART. 158 § 1 K.P.A. WOBEC POWYŻSZEGO SĄD UZNAŁ, ŻE PRZEDWCZESNYM JEST ODNOSZENIE SIĘ DO TYCH ZARZUTÓW SKARGI, KTÓRE PODWAŻAJĄ MERYTORYCZNĄ TREŚĆ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. Z TYCH WZGLĘDÓW WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ, ŻE WSKAZANA W SKARDZE DECYZJA PODLEGA UCHYLENIU Z MOCY ART. 145 § 1 PKT 1C P.P.S.A. W WYROKU ORZECZONO PONADTO W MYŚL ART. 152 I 200 P.P.S.A.