II GSK 401/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2570/10 w sprawie ze skargi Z. B. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2570/10 odrzucił skargę Z. B. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 tej ustawy zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W związku z tym Sąd powołując się na regulacje p.p.s.a., wskazał, że skargę w rozpoznawanej sprawie można było wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, iż po otrzymaniu pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, skarżący pismem z dnia 7 maja 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. i doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2010 r. Zdaniem Sądu wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, które nastąpiło 7 maja 2010 r. przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 6 lipca 2010 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie terminu. W skardze kasacyjnej Z. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych z powodu wniesienia jej po terminie. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała m. in., że pouczenie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. o możliwości i terminie wniesienia skargi, było sformułowane przy użyciu skomplikowanych konstrukcji językowych, które powodują, że jest ono nieprecyzyjne i może wprowadzać w błąd osoby nieposługujące się na co dzień językiem prawniczym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zatem z powyższego wynika, iż żeby skarga mogła zostać rozpoznana merytorycznie przez wojewódzki sąd administracyjny musi zostać złożona w odpowiednim, wskazanym przez ustawodawcę terminie. Zaś w przypadku, gdy złożenie skargi nastąpi już po terminie, Sąd zobowiązany jest na mocy powyższego przepisu do jej odrzucenia, bez podejmowania kontroli legalności zaskarżonego aktu. Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd pierwszej instancji biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy prawidłowo odrzucił wniesioną po terminie skargę Z. B. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. W rozstrzygnięciu tym strona skarżąca została prawidłowo pouczona, zgodnie z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. o możliwości wniesienia skargi, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, jak również o tym, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z. B. otrzymał rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2010 r. w dniu 27 kwietnia 2010 r., a w dniu 7 maja 2010 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, termin na wniesienie skargi, biorąc pod uwagę fakt nieudzielenia w terminie sześćdziesięciu dni odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, upływał w dniu 6 lipca 2010 r. Strona skarżąca składając skargę w dniu 22 września 2010 r. wniosła ją z uchybieniem terminu, przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Tym samym w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uchybieniem sześćdziesięciodniowemu terminowi, rodziła po stronie Sądu obowiązek odrzucenia skargi jako spóźnionej. Argumenty wskazane w skardze kasacyjnej, że pouczenie zostało sformułowane przy użyciu skomplikowanych konstrukcji nie zasługują na uwzględnienie, gdyż pouczenie jest precyzyjne, jednoznaczne i odpowiada treści przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.