II SAB/Wa 271/10

WyrokWSA w Warszawie2010-11-23

Skład orzekający: Ewa Kwiecińska, Anna Mierzejewska, Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie określonym w żądaniu skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wymaga dwuetapowej analizy: najpierw kwalifikacji żądania jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a następnie oceny, czy organ dopełnił obowiązku udostępnienia tych informacji. W zakresie punktów 4, 5 i 6 wniosku organ dopuścił się bezczynności i został zobowiązany do rozpatrzenia tych żądań w terminie 14 dni, natomiast w pozostałym zakresie skarga została oddalona, gdyż informacje te były już dostępne na stronie Biuletynu Informacji Publicznej.
Stan faktyczny
P. L. złożył w lipcu 2010 r. wniosek do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o udostępnienie informacji publicznej dotyczących funkcji zastępcy prezesa PARP oraz innych danych związanych z działalnością PARP. Organ częściowo udzielił informacji, wskazując na dostępność niektórych danych na stronie BIP, a w pozostałym zakresie odmówił udostępnienia informacji, uznając je za niepubliczne. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązał Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do rozpatrzenia wniosku P. L. z dnia [...] lipca 2010 r. w zakresie punktów 4, 5, 6 w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku. 2. Oddalił skargę w pozostałej części. 3. Zasądził od PARP na rzecz P. L. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.) Ewa Pisula-Dąbrowska Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. L. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w W. do rozpatrzenia wniosku P. L. z dnia [...] lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 4, 5, 6, w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami 2. w pozostałej części oddala skargę 3. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. na rzecz P. L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania P. L. wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. zwrócił się do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, na podstawie art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie następujących danych: 1. od jak dawna funkcję zastępcy prezesa PARP pełni P. Z.? 2. w jakim trybie została powołana? czy w wyniku konkursu? czy bez konkursu? 3. o podanie wszystkich informacji o życiorysie P. Z., które mają bezpośredni związek z pełnioną funkcją i zdecydowały o powierzeniu jej funkcji, 4. o dostarczenie kopii aktu powołania, 5. czy wobec P. Z. toczy się aktualnie postępowanie karne lub cywilne w związku z pełnioną funkcją? 6. ile aktualnie spraw sądowych toczy się przeciwko PARP oraz jaka jest wartość przedmiotu sporu? Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. PARP poinformował P. L., iż informacje dotyczące pełnienia funkcji Zastępcy Prezesa PARP przez P. Z., a także wszystkie informacje z życiorysu, które mają bezpośredni związek z pełnieniem funkcji Zastępcy Prezesa znajdują się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości pod adresem: http://bip.parp.gov.pl/index/more/10960. Następnie wyjaśnił, że tryb powoływania zastępców Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości określa art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275). Wskazał, że w pozostałym zakresie wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r. P. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z wnioskiem o ukaranie i nakazanie ww. rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi P. L. podkreślił, że żądane informacje spełniają przesłanki z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił ponadto, że skierowane do niego pismo nie jest ani udzieleniem informacji, ani odmową jej udzielenia w formie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że udzielił informacji na część pytań, natomiast w pozostałym zakresie uznał, że żądane informacje w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mogą być uznane za informację publiczną. Dalej organ wskazał, że PARP wypowiedziała umowę zawartą z reprezentowaną przez skarżącego Fundacją [...] w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Organ podkreślił, że wnioski skarżącego o udzielenie informacji publicznej w istocie zmierzają do podejmowania "prywatnych" działań kontrolnych wobec PARP, a także służą gromadzeniu informacji, które następnie mogą być wykorzystane w postępowaniu dowodowym w sprawie z powództwa skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała częściowo na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, iż przedmiotowa sprawa zawisła przed tutejszym Sądem z przyczyn innych niż wydanie decyzji (aktu), z którą jedna ze stron się nie zgadza. Niniejsza sprawa dotyczy bezczynności, a zatem takiej sytuacji, w której jedna ze stron twierdzi, że organ do którego się zwróciła o rozpatrzenie sprawy był zobowiązany do wydania decyzji lub aktu bądź podjęcia czynności. W sprawach, w których przepisy prawa materialnego określają wprost kiedy, w jakich sytuacjach organ zobowiązany jest do wydania decyzji lub aktu, rozstrzygnięcie sprawy o bezczynność nie nasuwa większych trudności. Proste zestawienie treści przepisu prawa z faktem, iż nie została wydana decyzja lub akt, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), pozwala bez większego trudu na stwierdzenie, czy dany organ popadł w bezczynność, czy też zarzutu bezczynności nie można mu przypisać. Z bezczynnością mamy bowiem do czynienia, gdy organ bądź podmiot zobowiązany do wydania decyzji lub aktu w ustawowym terminie tego nie czyni. Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec faktu, iż pojęcie informacji publicznej nie zostało zdefiniowane ostro (art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), rozpoznanie każdej sprawy o bezczynność jest skomplikowane o tyle, że jest dwuetapowe, a mianowicie: po pierwsze wymaga każdorazowo zdefiniowania, zakwalifikowania z jakim roszczeniem (żądaniem) strona występuje. A mianowicie, czy z żądaniem udzielenia informacji o stanie sprawy, o sposobie jej załatwienia, czy z żądaniem informacyjnym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. A zatem, aby mogło dojść do rozstrzygnięcia sprawy o bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej warunkiem niezbędnym, pierwszym (sine qua non) jest dokonanie za każdym razem kwalifikacji wniosku pod kątem, czy zawiera w sobie żądanie informacyjne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwalifikacji takiej Sąd dokonuje w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej. Dopiero merytoryczna ocena żądania strony przez pryzmat ustawy o dostępie (...) pozwala de facto stwierdzić, czy w sprawie o bezczynność ma zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Przesądzenie (uznanie), że w sprawie będą miały zastosowanie przepisy dotyczące informacji publicznej pozwala dopiero na przejście do drugiego etapu skargi – to jest do stwierdzenia, czy w sprawie występuje bezczynność. Dwuetapowość spraw o bezczynność w zakresie informacji publicznej przesądza o specyfice tych spraw. Ta specyfika wynika z konieczności dokonania merytorycznej oceny wniosku informacyjnego, kwalifikacji żądania informacyjnego przez pryzmat ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz z przepisami prawa materialnego, którego wnioski dotyczą, które regulują daną materię. Dopiero łączna wykładnia tych przepisów w zestawieniu z treścią wniosku o udostępnienie informacji publicznej pozwala na odpowiedź, czy zgłoszone żądanie informacyjne należy do kategorii żądań, które można zakwalifikować jako informację publiczną t.j., o których można powiedzieć, że stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Artykuł 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu, przy czym nie jest to zamknięty katalog kategorii, co wynika z treści tego przepisu. Do definicji informacji publicznej odniósł się także Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, iż za taką należy uznać informację wytwarzaną przez władze publiczne, oraz osoby pełniące funkcje publiczne, oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż rację ma PARP twierdząc, że jedynie wtedy, gdy wniosek (żądanie informacyjne) dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot będący w jej posiadaniu, zobowiązany jest takie informacje udostępnić według reguł określonych w ustawie. Przed rozstrzygnięciem (końcowym), czy PARP pozostaje w bezczynności należało dokonać kwalifikacji poszczególnych żądań P. L. przez pryzmat ustawy o dostępie (...) i przepisy prawa materialnego w żądanym przedmiocie, a mianowicie: – ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2000 r. Nr 109, poz. 1158), – Statut Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, – ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006 r. Nr 227, poz. 1658), – rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 maja 2007 r. w sprawie ekspertów powoływanych w celu rzetelnej i bezstronnej oceny projektów realizowanych w ramach programów operacyjnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 93, poz. 626). Stwierdzić też dla porządku należy, że PARP jest agencją rządową podlegającą Ministrowi właściwemu ds. gospodarki i jej zadaniem jest zarządzanie funduszami z budżetu państwa i Unii Europejskiej przeznaczonymi na wspieranie przedsiębiorczości i innowacyjności oraz rozwój zasobów ludzkich. Celem działania PARP jest realizacja programów gospodarki wspierających działalność innowacyjną i badawczą małych i średnich przedsiębiorstw, rozwój regionalny itd. Nadzór nad PARP sprawuje Rada Nadzorcza. Powyższe oznacza, że PARP jest organem (podmiotem), który zobowiązany jest do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Przechodząc do oceny poszczególnych wniosków P. L. z dnia [...] lipca 2010 r. Sąd uznał, że żądania zawarte w pkt 1-6 tego wniosku należy zakwalifikować do kategorii informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego, wniosek w zakresie pkt 4, 5, 6, powinien być przez organ "załatwiony". Oddalając skargę w pozostałym zakresie, to jest w pkt. 1, 2, 3 wniosku, Sąd ustalił, że informacje te, a więc – od jak dawna funkcję zastępcy prezesa PARP pełni P. Z.? – w jakim trybie została powołana? czy w wyniku konkursu? czy bez konkursu? – podanie wszystkich informacji o życiorysie P. Z., które mają bezpośredni związek z pełnioną funkcją i zdecydowały o powierzeniu jej funkcji, znajdują się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości pod adresem: http://bip.parp.gov.pl/index/more/10960. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala. Dlatego też na podstawie powyższych przepisów w pkt 1 sentencji zobowiązano organ do rozpoznania wniosku skarżącego z [...] lipca 2010 r. w zakresie pkt 4, 5, 6 wniosku, w pozostałym zakresie (pkt 2 wniosku) skargę oddalono. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło