I SA/Gd 963/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 23 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych oddala skargę. ZASKARŻONYM POSTANOWIENIEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO - ORGANU EGZEKUCYJNEGO Z DNIA [...], KTÓRYM ODMÓWIONO WÓJTOWI GMINY UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH. W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY - NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSZCZĄŁ I PROWADZIŁ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE DO MAJĄTKU J.R. Z TYTUŁU ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCYCH WIERZYTELNOŚĆ GMINY S. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DOKONAŁ ZAJĘCIA PRAWA MAJĄTKOWEGO STANOWIĄCEGO WIERZYTELNOŚĆ Z RACHUNKU BANKOWEGO W [...] BANKU ORAZ W BANKU [...]. WOBEC BRAKU ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH NA ZAJĘTYCH RACHUNKACH BANKOWYCH ORAZ BRAKU MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA INNYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PISMEM Z 10 PAŹDZIERNIKA 2007 R., POINFORMOWAŁ WIERZYCIELA O BEZSKUTECZNOŚCI PROWADZONEJ EGZEKUCJI ORAZ ZWRÓCIŁ SIĘ O ZAJĘCIE STANOWISKA W SPRAWIE PRZEKAZANIA TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH DO WŁAŚCIWEGO ORGANU EGZEKUCYJNEGO, CELEM EWENTUALNEGO WSZCZĘCIA EGZEKUCJI Z NIERUCHOMOŚCI ZOBOWIĄZANEGO. Z UWAGI NA BRAK ODPOWIEDZI, NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PO STWIERDZENIU BEZSKUTECZNOŚCI EGZEKUCJI, POSTANOWIENIEM Z DNIA 6 LIPCA 2009 R., UMORZYŁ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE PROWADZONE DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO W OPARCIU O WW. TYTUŁY WYKONAWCZE, NATOMIAST POSTANOWIENIEM Z DNIA [....], OBCIĄŻYŁ WIERZYCIELA KOSZTAMI TEGO POSTĘPOWANIA W KWOCIE 3.146,54 ZŁ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM WIERZYCIEL WÓJT GMINY S. PISMEM Z DNIA 16 LIPCA 2009 R., WYSTĄPIŁ DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z WNIOSKIEM O UMORZENIE CAŁKOWITE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. POSTANOWIENIEM Z DNIA 28 LIPCA 2009 R., ORGAN EGZEKUCYJNY ODMÓWIŁ UMORZENIA NALEŻNYCH KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH POWSTAŁYCH W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM PROWADZONYM DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO. W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO STWIERDZIŁ, IŻ OKREŚLONA W PRZEPISIE 64 E § 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI PRZESŁANKA UMORZENIA KOSZTÓW W PRZYPADKU, GDY OBCIĄŻENIE WIERZYCIELA OBOWIĄZKIEM UISZCZENIA TYCH KOSZTÓW BYŁOBY GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE POWINNA MIEĆ CHARAKTER SZCZEGÓLNY I NIE MOŻE BYĆ UTOŻSAMIANA Z SUBIEKTYWNYM PRZEKONANIEM WIERZYCIELA O ZASADNOŚCI UMORZENIA KOSZTÓW. ORGAN EGZEKUCYJNY WSKAZAŁ PONADTO, IŻ "UMORZENIE PRZEDMIOTOWYCH KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH SPOWODOWAŁOBY NIEUZASADNIONE UPRZYWILEJOWANIE WIERZYCIELA W SYTUACJI, GDY INNI WIERZYCIELE REGULUJĄ KOSZTY EGZEKUCYJNE, KTÓRYMI ZOSTALI OBCIĄŻENI Z TYTUŁU PROWADZONEGO NA ICH RZECZ POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. ORGAN EGZEKUCYJNY WSPOMNIAŁ RÓWNIEŻ, IŻ WIELOKROTNIE INFORMOWAŁ WIERZYCIELA O BEZSKUTECZNOŚCI POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO DO MAJĄTKU J.R. ORAZ MOŻLIWOŚCI DOCHODZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH NA PODSTAWIE WW. TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH Z NIERUCHOMOŚCI ZOBOWIĄZANEGO. WIERZYCIEL NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z ROZSTRZYGNIĘCIEM NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO PISMEM Z DNIA 6 SIERPNIA 2009 R., ZŁOŻYŁ ZAŻALENIE I WNIÓSŁ O "UMORZENIE NALEŻNYCH KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH LUB UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA I PRZEKAZANIE SPRAWY DO URZĘDU SKARBOWEGO DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY". WÓJT GMINY S. ZAKWESTIONOWAŁ STANOWISKO ORGANU EGZEKUCYJNEGO ZAJĘTE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU PODNOSZĄCA "OBCIĄŻENIE WIERZYCIELA OBOWIĄZKIEM UISZCZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH NIE BYŁO SŁUSZNE PONIEWAŻ BYŁY GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE". NADTO WIERZYCIEL WSKAZAŁ, IŻ URZĄD GMINY W S. WYKONUJE ZADANIA WŁASNE NA TERENIE GMINY W ZAKRESIE OKREŚLONYM W ART. 7 USTAWY O SAMORZĄDZIE GMINNYM. NALEŻNOŚCI DOCHODZONO W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM DOTYCZYŁY PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, KTÓRY GMINA PRZEZNACZA NA WYKONANIE ZADAŃ WŁASNYCH MIĘDZY INNYMI NA PROWADZENIE SZKÓŁ, WYPŁACANIE ZASIŁKÓW DLA PODOPIECZNYCH GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ. NIE UZYSKANIE TYCH NALEŻNOŚCI ORAZ UISZCZENIE KWOTY 3.146,54 ZŁ NA RZECZ URZĘDU SKARBOWEGO ZA PROWADZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, ZDANIEM WIERZYCIELA JEST GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE. FAKT TEN ZOSTAŁ CAŁKOWICIE POMINIĘTY W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...], uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Skarbowego - jako organ pierwszej instancji, po ponownym rozpatrzeniu wniosku o umorzenie kosztów postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z dnia [...]., ponownie odmówił umorzenia kosztów postępowania egzekucyjnego. WÓJT GMINY S. WNIÓSŁ ZAŻALENIE NA W/W POSTANOWIENIE POWTARZAJĄC SWOJĄ WCZEŚNIEJSZĄ ARGUMENTACJĘ. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA [...], UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...], KTÓRYM ODMÓWIONO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH W KWOCIE 3.146,54 ZŁ POWSTAŁYCH W WYNIKU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO, STWIERDZAJĄC, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY WYDAJĄC ZASKARŻONE POSTANOWIENIE DOKONAŁ ANALIZY AKT SPRAWY I OCENY JEJ STANU FAKTYCZNEGO Z PUNKTU WIDZENIA WSZYSTKICH TRZECH PRZESŁANEK CAŁKOWITEGO LUB CZĘŚCIOWEGO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH, WYMIENIONYCH W PRZEPISIE ART. 64E § 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. WÓJT GMINY S. NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM - PISMEM Z DNIA 12 STYCZNIA 2010 R. - WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SADU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, ŻĄDAJĄC UCHYLENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA I POPRZEDZAJĄCEGO GO POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ORAZ PRZEKAZANIA SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. DO ARGUMENTÓW PRZEDSTAWIONYCH JUŻ W ZAŻALENIU Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2009 R., NA POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...] WÓJT GMINY S. DODATKOWA ZARZUCA ZASKARŻONEMU POSTANOWIENIU NARUSZENIE PRAWA PRZEZ BŁĘDNE USTALENIE STANU TAKTYCZNEGO, KTÓRE WEDŁUG ORGANU WSKAZUJE, ŻE NIE ZAISTNIAŁA ŻADNA Z PODSTAW PRZEWIDZIANYCH W ART. 64 E § 2 I § 3 USTAWY (...) POWODUJĄCA PODSTAWĘ DO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH". SKARŻĄCY NADTO DOWODZI, ŻE JEGO ZDANIEM "ZAISTNIAŁ WAŻNY INTERES PUBLICZNY W UMORZENIU KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH PONIEWAŻ ŚRODKI PIENIĘŻNE PRZEZNACZONE NA KOSZTY EGZEKUCYJNE, W SZCZEGÓLNOŚCI W TAK ZNACZNEJ KWOCIE, OGRANICZAJĄ WYKONANIE OBOWIĄZKÓW PUBLICZNYCH BĘDĄCYCH OBOWIĄZKAMI STATUTOWYMI NA RZECZ SPOŁECZNOŚCI LOKALNEJ. OBOWIĄZEK ZAPŁACENIA POWYŻSZEJ KWOTY STANOWI USZCZERBEK DLA WYDATKÓW GMINY". DLATEGO - W OCENIE WIERZYCIELA - UISZCZENIE KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH BYŁOBY GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W DNIU 22 KWIETNIA 2010 R., WYDAŁ WYROK W SPRAWIE ZE SKARGI GMINY S. O SYGN. AKT I SA/GD 159/10 KTÓRYM UCHYLIŁ POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA [...] UTRZYMUJĄCE W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...], W PRZEDMIOCIE ODMOWY UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH POWSTAŁYCH W WYNIKU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO. SĄD UZNAŁ, ŻE W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ACZKOLWIEK Z INNYCH PRZYCZYN NIŻ TE, KTÓRE ZOSTAŁY PODNIESIONE W ŚRODKU ZASKARŻENIA. W OCENIE SĄDU ORGAN ODWOŁAWCZY DOKONAŁ BOWIEM WYŁĄCZNIE KONTROLI LEGALNOŚCI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, BEZ PONOWNEGO, MERYTORYCZNEGO ROZPOZNANIA WNIOSKU STRONY, NARUSZAJĄC TYM SAMYM ZASADĘ DWUINSTANCYJNOŚCI POSTĘPOWANIA SFORMUŁOWANA W ART. 15 USTAWY KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. SĄD STWIERDZIŁ, ŻE "ORGAN NIE PRZEDSTAWIŁ SWOJEGO STANOWISKA, NIE OCENIŁ SAMODZIELNIE TEGO, CZY W ŚWIETLE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ISTNIAŁY (LUB NIE) PODSTAWY DO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH. ROZSTRZYGNIĘCIE NIE ZAWIERA WIĘC KLUCZOWEGO JAKIM WINNO BYĆ STWIERDZENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZAISTNIENIA (LUB NIE) PRZESŁANEK O JAKICH MOWA W ART. 64E § 2 U.P.E.A." DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY W POSTĘPOWANIU ZAŻALENIOWYM NIE ZNALAZŁ PODSTAW DO UCHYLENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA Z DNIA [...] I UTRZYMAŁ JE W MOCY WSKAZUJĄC, ŻE STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 64E § 1, § 2 I § 3 USTAWY, O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI - ORGAN EGZEKUCYJNY MOŻE UMORZYĆ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI PRZYPADAJĄCE NA JEGO RZECZ KOSZTY EGZEKUCYJNE. KOSZTY EGZEKUCYJNE MOGĄ, BYĆ UMORZONE, JEŻELI: 1) STWIERDZONO NIEŚCIĄGALNOŚĆ OD ZOBOWIĄZANEGO DOCHODZONEGO OBOWIĄZKU LUB GDY ZOBOWIĄZANY WYKAŻE, ŻE NIE JEST W STANIE PONIEŚĆ KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH BEZ ZNACZNEGO USZCZERBKU DLA SWOJEJ SYTUACJI FINANSOWEJ; 2) ZA UMORZENIEM PRZEMAWIA WAŻNY INTERES PUBLICZNY; 3) ŚCIĄGNIĘCIE TYLKO KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH SPOWODOWAŁOBY NIEWSPÓŁMIERNE WYDATKI EGZEKUCYJNE. KOSZTY EGZEKUCYJNE POWSTAŁE W EGZEKUCJI NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH MOGĄ BYĆ UMORZONE W PRZYPADKACH OKREŚLONYCH W § 2 PKT 1, JEŻELI OBCIĄŻENIE WIERZYCIELA OBOWIĄZKIEM UISZCZENIA TYCH KOSZTÓW BYŁOBY GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE. USTAWODAWCA REGULUJĄC PRZEDMIOTOWĄ MATERIĘ WSKAZAŁ, IŻ ROZSTRZYGNIĘCIE W KWESTII UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH PODEJMOWANE JEST W GRANICACH UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO. W ŚWIETLE UKSZTAŁTOWANEJ W DOKTRYNIE I ZAAKCEPTOWANEJ W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH KONCEPCJI INTERPRETACYJNEJ PRZEPISÓW ZBUDOWANYCH NA ZASADZIE UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, NAWET STWIERDZENIE, ŻE W SPRAWIE WYSTĘPUJĄ .OKOLICZNOŚCI ŚWIADCZĄCE O SPEŁNIENIU OKREŚLONYCH PRZEPISAMI PRZESŁANEK, MOŻE LECZ NIE MUSI PROWADZIĆ DO ROZSTRZYGNIĘCIA POZYTYWNEGO DLA WNIOSKODAWCY. PRAWEM DO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH DYSPONUJE W TYM PRZYPADKU ORGAN EGZEKUCYJNY, KTÓRY MOŻE. ALE NIE MUSI, UMORZYĆ TE KOSZTY. ODMOWA UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH NIE NARUSZA PRAWA, ZARÓWNO WTEDY, GDY WYSTĄPIŁY PRZESŁANKI ICH UMORZENIA, JAK I WTEDY, GDY NIE MIAŁY ONE MIEJSCA. NALEŻY JEDNAK PODKREŚLIĆ, IŻ UZNANIOWOŚĆ DECYZJI NIE MOŻE OZNACZAĆ DOWOLNOŚCI. POWYŻSZE NIE ZWALNIA ZATEM ORGANU EGZEKUCYJNEGO OD OBOWIĄZKU ZEBRANIA W TRAKCIE, TOCZĄCEGO SIĘ POSTĘPOWANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO, CELEM USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO, A NASTĘPNIE JEGO WNIKLIWEJ OCENY W KONTEKŚCIE MAJĄCEGO W SPRAWIE ZASTOSOWANIA ART. 64E USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. DLATEGO TEŻ DOKONYWANA PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI KONTROLA LEGALNOŚCI ROZSTRZYGNIĘĆ WYDANYCH W RAMACH UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO JEST OGRANICZONA W TYM ZNACZENIU, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY NIE MOŻE NAKAZAĆ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI PODJĘCIA OKREŚLONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, JEST TO BOWIEM KOMPETENCJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI (W BADANEJ SPRAWIE ORGANU EGZEKUCYJNEGO). ROLĄ ORGANU ODWOŁAWCZEGO JEST ZBADANIE CZY WYDANE POSTANOWIENIE POPRZEDZONE ZOSTAŁO PRAWIDŁOWO PRZEPROWADZONYM POSTĘPOWANIEM TJ. CZY ORGAN EGZEKUCYJNY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZEBRAŁ MATERIAŁ DOWODOWY I ROZWAŻYŁ WSZYSTKIE OKOLICZNOŚCI MOGĄCE MIEĆ WPŁYW NA WYBÓR ROZSTRZYGNIĘCIA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ANALIZUJĄC PRZESŁANKI UMORZENIA KOSZTÓW POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, OKREŚLONE W ART. 64E § 2 I § 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI STWIERDZA, IŻ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DOKONAŁ PRAWIDŁOWEJ ICH OCENY W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY. Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE ORGAN EGZEKUCYJNY STWIERDZIŁ FAKT NIEŚCIĄGALNOŚCI OD ZOBOWIĄZANEGO DOCHODZONYCH NALEŻNOŚCI WYDAJĄC W DNIU 6 LIPCA 2009 R., POSTANOWIENIE KTÓRYM NA PODSTAWIE ART. 59 § 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI UMORZYŁ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE PROWADZONE DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO. POSTANOWIENIE TO NIE ZOSTAŁO ZASKARŻONE PRZEZ WIERZYCIELA I ZYSKAŁO PRZYMIOT ORZECZENIA OSTATECZNEGO. WIERZYCIEL ZGODZIŁ SIĘ ZATEM Z ROZSTRZYGNIĘCIEM, ORGANU EGZEKUCYJNEGO. W SKARDZE DO WSA Z DNIA 12 STYCZNIA 2010 R., SKARŻĄCY PODNOSI, ŻE WIERZYCIEL WYKAZAŁ ZAISTNIENIE WAŻNEGO INTERESU PUBLICZNEGO W UMORZENIU KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH, PONIEWAŻ ŚRODKI PIENIĘŻNE PRZEZNACZONE NA ZAPŁATĘ KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH OGRANICZAJĄ WYKONANIE OBOWIĄZKÓW STATUTOWYCH NA RZECZ SPOŁECZNOŚCI LOKALNEJ. ZAPŁATA KWOTY KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH STANOWI WIĘC USZCZERBEK DLA WYDATKÓW GMINY. ZGODNIE Z ART. 64E § 2 PKT 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI KOSZTY EGZEKUCYJNE MOGĄ BYĆ UMORZONE JEŻELI ZA UMORZENIEM PRZEMAWIA WAŻNY INTERES PUBLICZNY. POJECIE "WAŻNY INTERES PUBLICZNY" - ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - WINNO BYĆ OCENIANE Z UWZGLĘDNIENIEM WARTOŚCI WSPÓLNYCH DLA CAŁEGO SPOŁECZEŃSTWA, TAKICH JAK ZAUFANIE DO ORGANÓW PAŃSTWA CZY BEZPIECZEŃSTWO. NALEŻY PRZY TYM WYELIMINOWAĆ TAKIE SYTUACJE, W KTÓRYCH REZULTATEM BEZSKUTECZNEJ EGZEKUCJI PROWADZONEJ Z WNIOSKU WIERZYCIELA, (TU WÓJTA GMINY S.) BĘDZIE OBCIĄŻENIE SKARBU PAŃSTWA KOSZTAMI EGZEKUCJI. "INTERES PUBLICZNY" O JAKIM MOWA W USTAWIE O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI MUSI BYĆ PRZY TYM TEGO RODZAJU, ABY MOŻNA BYŁO OKREŚLIĆ GO PRZYMIOTNIKIEM "WAŻNY". INTERES PUBLICZNY NIE MOŻE BYĆ ZATEM OCENIANY JEDNOSTRONNIE, UZASADNIONYM JEST WOBEC TEGO WYWAŻENIE INTERESU PUBLICZNEGO NIE TYLKO Z PERSPEKTYWY FUNKCJI SPOŁECZNYCH (W RAMACH SPOŁECZNOŚCI LOKALNEJ) WYPEŁNIONYCH PRZEZ WIERZYCIELA - BEZ WĄTPIENIA ISTOTNYCH, ALE TAKŻE Z PUNKTU WIDZENIA FINANSÓW PAŃSTWA. ODNOSZĄC SIĘ DO PRZESŁANKI UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH UREGULOWANEJ W ART. 64E § 1 PKT 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE W MNIEJSZEJ SPRAWIE BEZSKUTECZNA OKAZAŁA SIĘ EGZEKUCJA NIE TYLKO NALEŻNOŚCI GŁÓWNEJ WRAZ Z ODSETKAMI WYNIKAJĄCYMI Z POSZCZEGÓLNYCH TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH, ALE RÓWNIEŻ KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH, KTÓRE ZGODNIE Z ART. 115 § 1 PKT 1 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI KORZYSTAJĄ Z PIERWSZEŃSTWA ZASPOKOJENIA. ZWAŻYWSZY JEDNAK NA POSIADANIE PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO NIERUCHOMOŚCI, WIERZYCIEL WNIOSKUJĄC W PRZYSZŁOŚCI O WSZCZĘCIE EGZEKUCJI Z TEJ RZECZY - DO WŁAŚCIWEGO MIEJSCOWO I RZECZOWO ORGANU EGZEKUCYJNEGO - BĘDZIE MÓGŁ DOCHODZIĆ WSZELKICH NALEŻNOŚCI STWIERDZONYCH TYTUŁAMI WYKONAWCZYMI, W TYM KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH ALBO JAKO WIERZYCIEL HIPOTECZNY ZGŁOSI SWOJE WIERZYTELNOŚCI KOMORNIKOWI SĄDOWEMU, KTÓRY MOŻE PROWADZIĆ EGZEKUCJĘ Z WNIOSKU INNYCH WIERZYCIELI. REGULACJA ZAWARTA W ART. 64E § 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI DOPUSZCZA UMORZENIE KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH W PRZYPADKACH OKREŚLONYCH W § 2 PKT 1, JEŻELI OBCIĄŻENIE WIERZYCIELA OBOWIĄZKIEM UISZCZENIA TYCH KOSZTÓW BYŁOBY GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE. WÓJT GMINY S. WE WNIOSKU O UMORZENIE KOSZTÓW PRZEDMIOTOWEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO Z DNIA 16 LIPCA 2009 R., ORAZ W ZAŻALENIACH Z DNIA 6 SIERPNIA 2009 R., ORAZ Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2009 R., I SKARDZE DO WSA W GDAŃSKU Z DNIA 12 STYCZNIA 2010 R., PODNOSI, ŻE WIERZYCIEL "WYKONUJE ZADANIA WŁASNE NA TERENIE GMINY S. W ZAKRESIE OKREŚLONYM W ART. 7 USTAWY O SAMORZĄDZIE GMINNYM. NALEŻNOŚCI DOCHODZONO W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM DOTYCZYŁY PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, KTÓRE GMINA PRZEZNACZA NA WYKONANIE ZADAŃ WŁASNYCH MIĘDZY INNYMI NA PROWADZENIE SZKÓŁ, WYPŁACANIE ZASIŁKÓW DLA PODOPIECZNYCH GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ. NIE UZYSKANIE TYCH NALEŻNOŚCI ORAZ UISZCZENIE KWOTY 3.146,54 ZŁ NA RZECZ URZĘDU SKARBOWEGO ZA PROWADZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, JEST GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE" - ZDANIEM WIERZYCIELA. ODMOWA UMORZENIA KOSZTÓW POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO - W OCENIE WIERZYCIELA - ZABEZPIECZA JEDYNIE INTERES PAŃSTWA A NIE GMINY S. WIERZYCIEL DOWODZI DALEJ, ŻE ŻĄDANIE ZAPŁATY KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO UZNAĆ NALEŻY ZA NIEUZASADNIONE, PONIEWAŻ KOSZTY EGZEKUCYJNE ZWIĘKSZAJ Ą ZNACZĄCY DŁUG ZOBOWIĄZANEGO WZGLĘDEM WIERZYCIELA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE OKREŚLONA W ART. 64 E § 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI PRZESŁANKA UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH MA CHARAKTER SZCZEGÓLNY I NIE MOŻE BYĆ UTOŻSAMIANA Z SUBIEKTYWNYM PRZEKONANIEM WIERZYCIELA O ZASADNOŚCI UMORZENIA KOSZTÓW. UMORZENIE NA WNIOSEK WIERZYCIELA KOSZTÓW POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO SPOWODOWAŁOBY NIEUZASADNIONE UPRZYWILEJOWANIE WÓJTA GMINY S. W SYTUACJI, GDY INNI WIERZYCIELE - W TYM GMINY - REGULUJĄ KOSZTY EGZEKUCYJNE. TAKIE DZIAŁANIE PROWADZIŁOBY DO POWSTANIA SYTUACJI, KTÓREJ REZULTATEM BYŁOBY OBCIĄŻENIE SKARBU PAŃSTWA, A W REZULTACIE CAŁEGO SPOŁECZEŃSTWA KOSZTAMI W TEN SPOSÓB UDZIELONEJ GMINIE S. POMOCY, CO NA TLE SYTUACJI EKONOMICZNEJ PAŃSTWA JEST GOSPODARCZO NIEUZASADNIONE. NALEŻY PRZY TYM DODAĆ, IŻ ZADANIA WŁASNE NA MOCY ART. 7 USTAWY O SAMORZĄDZIE GMINNYM REALIZUJĄ RÓWNIEŻ W TAKIM SAMYM ZAKRESIE INNE GMINY NA TERENIE CAŁEGO KRAJU. NALEŻY W SZCZEGÓLNOŚCI PODKREŚLIĆ SYTUACJĘ FINANSOWĄ TYCH GMIN, KTÓRE DOTKNIĘTE ZOSTAŁY SKUTKAMI POWODZI, I KTÓRYM POMOC W ZAKRESIE, BĘDĄCYM PRZEDMIOTEM NINIEJSZEGO ROZPOZNANIA, JEST UZASADNIONA. MAJĄC NA UWADZE STAN FAKTYCZNY I PRAWNY SPRAWY DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, IŻ WNIOSEK WÓJTA GMINY S. NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, PONIEWAŻ W OCENIE TUT. ORGANU JAK TEŻ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NIE WYSTĘPUJE ŻADNA Z PRZESŁANEK UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 64 E USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. OD POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ GMINA ZŁOŻYŁA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE ORAZ UCHYLENIE POPRZEDZAJĄCEGO JE POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE ORGANY PODATKOWE W SPOSÓB DOWOLNY USTALIŁY, IŻ NIE ZACHODZI ŻADNA Z PRZESŁANEK UMOŻLIWIAJĄCYCH UMORZENIE KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH. ZDANIEM STRONY W SPRAWIE ZAISTNIAŁ NATOMIAST WAŻNY INTERES PUBLICZNY, ALBOWIEM ŚRODKI PIENIĘŻNE PRZEZNACZONE NA KOSZTY EGZEKUCYJNE OGRANICZAJĄ WYKONYWANIE OBOWIĄZKÓW PUBLICZNYCH GMINY. GMINA UZNAŁA RÓWNIEŻ, ŻE PONOSZENIE KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH NIE JEST UZASADNIONE Z UWAGI NA FAKT, IŻ ORGAN EGZEKUCYJNY NIE ODZYSKAŁ EGZEKWOWANEJ NALEŻNOŚCI. W TAKIM STANIE OBOWIĄZEK PONOSZENIA KOSZTÓW POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO POWIĘKSZA ISTNIEJĄCE ZADŁUŻENIE WOBEC WIERZYCIELA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ ZAPREZENTOWANĄ W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA2002 ROKU - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE KONTROLĘ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ BADANIE ZGODNOŚCI ZASKARŻONYCH DECYZJI Z PRAWEM. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI - DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM., OKREŚLANEJ DALEJ JAKO P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ SKARGI. JEGO WYKŁADNIA WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Z DRUGIEJ JEDNAK STRONY GRANICĄ PRAW I OBOWIĄZKÓW SĄDU WYZNACZONĄ W ART. 134 § 1 P.P.S.A. JEST ZAKAZ WKRACZANIA W SPRAWĘ NOWĄ. GRANICE TE WYZNACZONE SĄ DWOMA ASPEKTAMI, A MIANOWICIE: LEGALNOŚCIĄ DZIAŁAŃ ORGANU ORAZ CAŁOKSZTAŁTU ASPEKTÓW PRAWNYCH TEGO STOSUNKU PRAWNEGO, KTÓRY BYŁ OBJĘTY TREŚCIĄ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. DODATKOWO NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W WYROKU Z DNIA 22 KWIETNIA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 159/10 NIE ZAWARŁ ROZSTRZYGNIĘCIA WIĄŻĄCEGO WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU OBECNIE ROZPOZNAJĄCY SPRAWĘ. W/W WYROKIEM WSA W GDAŃSKU UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA [...]., WOBEC NARUSZENIA PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ART. 15 USTAWY Z 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, WYRAŻAJĄCEGO ZASADĘ DWUINSTANCYJNOŚCI POSTĘPOWANIA. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE SĄD UZNAŁ, ŻE W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. NA WSTĘPIE NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIE W PRZEDMIOCIE UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH MA CHARAKTER UZNANIOWY. CO SIĘ Z TYM WIĄŻE PODLEGA OCENIE POD KĄTEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM Z WYŁĄCZENIEM OCENY UZNANIA, GŁÓWNIE POD KĄTEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM PROCESOWYM. SĄDOWA KONTROLA LEGALNOŚCI DECYZJI WYDANYCH W RAMACH UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO JEST OGRANICZONA W TYM ZNACZENIU, ŻE SĄD NIE MOŻE NAKAZAĆ ORGANOWI PODJĘCIA OKREŚLONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. JEST TO BOWIEM WYŁĄCZNA KOMPETENCJA ORGANU ADMINISTRACJI. KONTROLA TA OBEJMUJE ZATEM ZBADANIE, CZY WYDANIE POSTANOWIENIA POPRZEDZONE ZOSTAŁO PRAWIDŁOWO PRZEPROWADZONYM POSTĘPOWANIEM, TZN. CZY ORGAN W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZEBRAŁ MATERIAŁ DOWODOWY I ROZWAŻYŁ WSZYSTKIE OKOLICZNOŚCI MOGĄCE MIEĆ WPŁYW NA WYBÓR ROZSTRZYGNIĘCIA O UDZIELENIU LUB ODMOWIE UDZIELENIA WNIOSKOWANEJ ULGI. SĄD NIE OCENIA NATOMIAST WYDANEJ DECYZJI Z PUNKTU WIDZENIA JEJ SŁUSZNOŚCI CZY SPRAWIEDLIWOŚCI (ZOB. WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 4 SIERPNIA 2005 R., SYGN. AKT III SA/WA 646/2005). W WYROKU Z DNIA 28 KWIETNIA 2003 R. SYGN. AKT II SA 2486/2001 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ, IŻ DECYZJE PODEJMOWANE W RAMACH UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO POZOSTAJĄ POD KONTROLĄ SĄDU ADMINISTRACYJNEGO JAK KAŻDE INNE, ALE ZAKRES ICH KONTROLI JEST INACZEJ UKSZTAŁTOWANY - SĄD BADA BOWIEM ZGODNOŚĆ Z PRAWEM, A NIE WNIKA W CELOWOŚĆ WYDANIA DECYZJI I ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY W NIEJ ZAWARTEGO. Z TEGO WZGLĘDU KONTROLA SĄDOWA TAKICH DECYZJI ZMIERZA DO USTALENIA, CZY NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA DOPUSZCZALNE BYŁO WYDANIE DECYZJI, CZY ORGAN PRZY JEJ WYDANIU NIE PRZEKROCZYŁ GRANIC UZNANIA I CZY UZASADNIŁ ROZSTRZYGNIĘCIE DOSTATECZNIE ZINDYWIDUALIZOWANYMI PRZESŁANKAMI (ZOB. TEŻ WYROK NSA Z DNIA 28 KWIETNIA 2003 R., SYGN. AKT II SA 2486/2001). W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO WARTO POWOŁAĆ ORZECZENIE NSA Z DNIA 16 LISTOPADA 1999 R., SYGN. AKT III SA 7900/98, LEX NR 47243, W KTÓRYM SĄD ZAUWAŻYŁ, IŻ W PRZECIWIEŃSTWIE DO INNYCH RODZAJÓW LUZÓW DECYZYJNYCH UZNANIE JEST MOŻLIWOŚCIĄ WYBORU KONSEKWENCJI PRAWNEJ. W CELU WYDANIA PRAWIDŁOWEGO ORZECZENIA W SYTUACJI UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO ORGAN ADMINISTRACYJNY OBOWIĄZANY JEST SZCZEGÓŁOWO ZBADAĆ STAN FAKTYCZNY I UTRWALIĆ W AKTACH WYNIKI BADANIA. OBOWIĄZKI ORGANU ADMINISTRACYJNEGO W ZAKRESIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO SĄ NAWET WIĘKSZE NIŻ PRZY USTAWOWYM SKRĘPOWANIU, GDYŻ W POSZUKIWANIU MATERIALNEGO KRYTERIUM DO WYDANIA DECYZJI POWINIEN ON NAJWSZECHSTRONNIEJ ZBADAĆ STAN FAKTYCZNY, W WYMIARZE WYCHODZĄCYM POZA OKOLICZNOŚCI TYPOWE W SYTUACJACH ZWIĄZANIA, MAJĄC NA UWADZE SZCZEGÓLNĄ ROLĘ W DECYZJI UZNANIOWEJ JEJ ZGODNOŚCI Z INTERESEM SPOŁECZNYM I SŁUSZNYM INTERESEM OBYWATELA Z ART. 7 K.P.A. (POR. TEŻ JUŻ PRZYWOŁYWANY WYROK NSA Z DNIA 21 LIPCA 1998 R., SYGN. AKT II SA 506/98, LEX NR 41383 ORAZ WYROK Z DNIA 23 WRZEŚNIA 1996 R., SYGN. AKT SA/KA 1418/95, GLOSA 1997/5/30). W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, TEGO TYPU SPRAWY, W SPOSÓB SZCZEGÓLNY WINNY BYĆ ROZPATRZONE POD KĄTEM PRZESŁANEK UZNANIA. PRZESŁANKI TE W PRZYPADKU UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH ZOSTAŁY WYMIENIONE W ART. 64E USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI W STANOWIĄCYM, IŻ ORGAN EGZEKUCYJNY MOŻE UMORZYĆ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI PRZYPADAJĄCE NA JEGO RZECZ KOSZTY EGZEKUCYJNE. W § 2 przepis ten przewiduje, że koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli: 1) stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub gdy zobowiązany wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej; 2) ZA UMORZENIEM PRZEMAWIA WAŻNY INTERES PUBLICZNY; 3) ŚCIĄGNIĘCIE TYLKO KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH SPOWODOWAŁOBY NIEWSPÓŁMIERNE WYDATKI EGZEKUCYJNE. ZDANIEM SĄDU, W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ORGAN PRAWIDŁOWO WYPEŁNIŁ OBOWIĄZEK DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO W CELU USTALENIA CZY W SPRAWIE WYSTĄPIŁY PRZESŁANKI DO UMORZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH. PROWADZONE POSTĘPOWANIE POZWOLIŁO NA STWIERDZENIE, ŻE W STOSUNKU DO SKARŻĄCEGO NIE ZACHODZĄ PRZESŁANKI DO UMORZENIA TYCH KOSZTÓW. STRONA SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA ISTNIENIA PO JEJ STRONIE PRZESŁANEK PRZEWIDZIANYCH W ART. 64E U.P.E.A., UPATRUJĄC SWÓJ WAŻNY INTERES W TYM, ŻE NIE ODZYSKAŁA EGZEKWOWANEJ KWOTY A MUSI ZAPŁACIĆ KOSZTY - CO ZUBOŻY JEJ MAJĄTEK WYKORZYSTYWANY DO REALIZACJI ZADAŃ WŁASNYCH GMINY. Z TREŚCI ART. 64C § 1 U.P.E.A. WYNIKA, ŻE ZOBOWIĄZANY MA OBOWIĄZEK PONIEŚĆ KOSZTY EGZEKUCYJNE. WYJĄTKI OD TEGO OBOWIĄZKU ZOSTAŁY OKREŚLONE W PRZEPISACH ART. 64C PKT 2-4 U.P.E-A., JEDNAKŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE MAJĄ ONE ZASTOSOWANIA. Z UWAGI NA OKREŚLONY USTAWOWO OBOWIĄZEK PONOSZENIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH, OKREŚLONA W PRZEPISIE ART. 64E § 2 PKT 2 U.P.E.A., PRZESŁANKA UMORZENIA KOSZTÓW W POSTACI INTERESU SPOŁECZNEGO PRZEMAWIAJĄCEGO ZA UMORZENIEM, POWINNA MIEĆ CHARAKTER SZCZEGÓLNY I NIE MOŻE BYĆ UTOŻSAMIANA Z SUBIEKTYWNYM PRZEKONANIEM ZOBOWIĄZANEGO O ZASADNOŚCI UMORZENIA KOSZTÓW. ZDANIEM SĄDU, UMORZENIE KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH Z UWAGI NA INTERES SPOŁECZNY MOŻE WYSTĄPIĆ, W SYTUACJI GDY SKUTKI UMORZENIA MOGĄ PRZYNIEŚĆ POZYTYWNE REZULTATY WAŻNE Z PUNKTU WIDZENIA SZERSZEJ SPOŁECZNOŚCI, A NIE TYLKO SAMEGO ZOBOWIĄZANEGO. W ROZPOZNANEJ SPRAWIE SKARŻĄCA TWIERDZIŁA, ŻE PONIESIENIE PRZEZ NIĄ KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH MOŻE ZAGROZIĆ JEJ EGZYSTENCJI JAKO GMINY. SAMA MOŻLIWOŚĆ WYSTĄPIENIA TRUDNOŚCI FINANSOWYCH PO STRONIE ZOBOWIĄZANEGO WSKUTEK WYEGZEKWOWANIA KOSZTÓW EGZEKUCYJNYCH NIE MOGŁA BYĆ UZNANA ZA OKOLICZNOŚĆ UZASADNIAJĄCĄ ISTNIENIE PO STRONIE SKARŻĄCEJ INTERESU SPOŁECZNEGO UZASADNIAJĄCEGO UMORZENIE KOSZTÓW. PODNOSZONE PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ OKOLICZNOŚCI NIE MOGĄ BYĆ UZNANE ZA OKOLICZNOŚCI MAJĄCE ZNACZENIE W SZERSZYM UJĘCIU SPOŁECZNYM, GDYŻ ODNOSZĄ SIĘ WYŁĄCZNIE DO CHĘCI ZACHOWANIA PRZEZ NIĄ MOŻLIWIE NAJLEPSZEJ SYTUACJI FINANSOWEJ. PODNOSZONE PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z TRUDNOŚCIAMI WYSTĘPUJĄCYMI W JEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, NIE MOGĄ BYĆ UZNANE ZA OKOLICZNOŚCI POTWIERDZAJĄCE ISTNIENIE PRZEDMIOTOWEGO INTERESU SPOŁECZNEGO. PRZEPISY ROZDZIAŁU 6 DZIAŁU I U.P.E.A., REGULUJĄCE KOSZTY EGZEKUCYJNE NIE UZALEŻNIAJĄ ICH WYSOKOŚCI OD "NAKŁADU PRACY" ORGANU PONIESIONEGO PRZY DOKONANIU CZYNNOŚCI, Z KTÓRYMI ZWIĄZANE SĄ KOSZTY. ZATEM STRONA SKARŻĄCA BEZZASADNIE W SKARDZE POWOŁUJE SIĘ NA OKOLICZNOŚĆ, ŻE NIE WYEGZEKWOWANO NALEŻNOŚCI. ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ZAWIERA PRAWIDŁOWE UZASADNIENIE FAKTYCZNE I PRAWNE ORAZ NIE NARUSZA PRZEPISÓW PRAWA W STOPNIU SKUTKUJĄCYM JEJ UCHYLENIE. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE, NA PODSTAWIE ART. 151 W/W USTAWY - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ORZECZONO JAK W SENTENCJI.