I FZ 262/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 420/10, odrzucające zażalenie T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 420/10 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2004 r. do sierpnia 2006 r. postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 420/10, odrzucił zażalenie T. G. (dalej również jako Podatnik, Strona lub Skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 4 maja 2011 r., oddalające wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przedstawiając stan faktyczny, Sąd pierwszej instancji podał, że pismem z dnia 30 maja 2011 r., działający w imieniu Strony pełnomocnik złożył zażalenie na powyższe postanowienie, odrzucające zażalenie. Z kolei, zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2011 r., Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, poprzez nadesłanie jego odpisu. W przedmiotowym wezwaniu wyznaczony został termin 7 dni na jego wykonanie, oraz rygor odrzucenia zażalenia. Pismo Sądu, wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia doręczono skutecznie pełnomocnikowi strony w dniu 27 czerwca 2011 r. (vide: K-132 akt WSA), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 4 lipca 2011 r. Jak podał Sąd, na dzień wydania postanowienia o odrzuceniu zażalenia, brak zażalenia nie został uzupełniony. Uzasadniając odrzucenie, wniesionego przez pełnomocnika Skarżącego środka zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy powołał się na art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako P.p.s.a.) W zażaleniu na powyższe postanowienie, pełnomocnik Strony, wnosząc o jego uchylenie, zarzucił mu naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., poprzez ich błędne zastosowanie i odrzucenie zażalenia Skarżącego, w sytuacji, gdy Skarżącemu nie doręczono wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków zażalenia, zatem termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego, w stosunku do Strony nie rozpoczął biegu. Reprezentujący Podatnika adwokat podniósł, że zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 132 akt WSA), miały mu zostać doręczone dwa wezwania, przy czym – w świetle akt sprawy – pierwsze z nich obejmowało wezwanie do uiszczenia opłaty od skargi, a drugie wezwanie do doręczenia odpisu zażalenia. Jednak jak podaje pełnomocnik Skarżącego w aktach Kancelarii brak jest wezwania do uzupełnienia zażalenia o jego odpis, i w związku z powyższym potwierdza on tylko fakt otrzymania wezwania do uiszczenia opłaty od skargi, które wykonał w ustawowym terminie, natomiast jest zmuszony zakwestionować fakt doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, co jego zdaniem mogło wynikać z omyłki sekretariatu Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, odpowiada prawu. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako K.p.c.), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 190, poz. 1277, dalej również jako rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.). Dla prawidłowego doręczenia pisma przez pocztę istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 4, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, jak w niniejszej sprawie, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższymi rozważaniami teoretycznymi, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zauważyć, że wymogi przedstawione wyżej zostały zachowane przy doręczaniu pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 czerwca 2011 r., przesyłki zawierającej: wezwanie do uzupełnienia zażalenia oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wynika to ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, (k. 132 akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego), gdzie wyraźnie zaznaczono, iż w przesyłce znajdują się dwa wezwania ("2 x wezw."). Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia Stronie przesyłki w dniu 27 czerwca 2011 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Oczywiście pewne wątpliwości może budzić fakt, że pełnomocnik Skarżącego uzupełnił brak formalny w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Jednakże z powyżej wskazanych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał tej okoliczności za wystarczającą do podważenia prawidłowości doręczenia przesyłki. Skoro zatem sporna przesyłka została doręczona prawidłowo w dniu 27 czerwca 2011 r., termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał w dniu 4 lipca 2011 r. Zasadnie, więc Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie, którego braków nie uzupełniono w terminie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.