IV SA/Wa 1925/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie na prawach strony 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. uchyliło postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia O. do uczestnictwa na prawach strony w postępowaniu z wniosku A. sp. z.o.o. w W. o ustalenie warunków zabudowy na częściach działek nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] (inwestycja kubaturowa i zagospodarowanie ternu) oraz na częściach działek nr [...],[...] i [...] z obrębu [...] (rozszerzenie pod budowę infrastruktury drogowej i wjazdów) oraz na częściach działek nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] (rozszerzenie pod przebudowę istniejących i budowę nowych sieci oraz infrastruktury technicznej) przy ul. [...] w W. oraz w pkt 2 dopuściło ww. Stowarzyszenie do udziału w toczącym się postępowaniu na prawach strony. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium podniosło, iż Prezydent W. w uzasadnieniu swojego postanowienia stwierdził, iż Stowarzyszenia O. nie wykazało spełnienia przesłanek uzasadniających dopuszczenie stowarzyszenia na prawach strony do postępowania, wynikających z art. 31 § 1 kpa, w szczególności uczestnictwo stowarzyszenia w postępowaniu nie jest uzasadnione celami statutowymi, ani nie przemawia za tym interes społeczny. W wyniku rozpoznania zażalenia ww. Stowarzyszenia na rozstrzygnięcie organu I instancji, Kolegium wskazało, iż zgodnie z brzmieniem art. 31 § 1 kpa organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Kolegium podniosło, iż w rozpoznawanej sprawie żądanie dopuszczenia organizacji społecznej dotyczyło postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wydawanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717). Jak wynika 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 z brzmienia art. 1 ustawy o planowaniu przestrzennym, określa ona zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej, jak również zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Ustawa zobowiązuje również do uwzględnienia w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymagań ładu przestrzennego, walorów architektonicznych i krajobrazowych, wymagań ochrony środowiska, prawa własności czy też potrzeb interesu publicznego. Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 1 powołanej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zaś, jak wynika z art. 4 ust. 2 powołanej ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy wydawana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. wydawana jest na wniosek inwestora, który określa zakres planowanej inwestycji i jest zobowiązany do podania elementów dotyczących planowanej inwestycji, jakie wynikają z przepisów prawa. Na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, iż decyzja o warunkach zabudowy konkretyzuje możliwość zabudowy terenu inwestycji wskazanego przez inwestora w zakresie zgodności planowanej inwestycji z przepisami ustawy o planowaniu przestrzennym oraz ustaw szczególnych, a także przepisami wydanymi na podstawie tych ustaw - aktami wykonawczymi. Tym samym organ przesądza o możliwości realizacji danej inwestycji lub też, o odmowie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy podniósł, iż Stowarzyszenie O. pismem z 10 grudnia 2009 r. wystąpiło do organu I instancji o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Stowarzyszenie składając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwołało się do zapisów statutu - celów statutowych i powołało się na istnienie interesu społecznego rozumianego jako troska o stan 2 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 dziedzictwa narodowego i dóbr kultury. Z tych powodów Stowarzyszenie stara się brać udział w postępowaniach, które mogą mieć istotny wpływ na zagospodarowanie i zachowanie unikalnych walorów architektoniczno-przyrodniczych W. W dniu 5 stycznia 2010 r. Prezydent W. wezwał Stowarzyszenie do uzupełnienia wniosku poprzez: określenie związku pomiędzy swoimi celami statutowymi a przedmiotem postępowania administracyjnego, uściślenie interesu publicznego w powiązaniu z samym postępowaniem, określenie przesłanek przemawiających za udziałem w postępowaniu oraz dostarczenie aktualnego statutu Stowarzyszenia. W dniu 19 stycznia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie dostarczyło aktualny odpis Statutu oraz doprecyzowało, iż interes publiczny przemawiający za udziałem w postępowaniu polega m. in. na ochronie następujących budynków: kościół p.w. [...], pi. [...], założenia urbanistyczne placu [...], kamienica przy pi. [...] i kamienica przy pi. [...]. Jako cele statutowe Stowarzyszenia uzasadniające udział w toczącym się postępowaniu wskazało Stowarzyszenie przepisy doręczonego Statutu. Po zapoznaniu się z całością sprawy Kolegium nie podzielił oceny organu I instancji. Jednym z celów Stowarzyszenia jest podejmowanie działań w celu zachowania walorów architektoniczno-urbanistycznych W., i tak ogólny zapis, na który powołuje się stowarzyszenie, uzasadnia, zdaniem Kolegium, jako cel statutowy możliwość uczestnictwa w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, prowadzonym na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnośnie drugiej z przesłanek dopuszczenia organizacji społecznej (to jest istnienia interesu społecznego, który mógłby podlegać ochronie w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy prowadzonym na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), Kolegium stwierdziło, iż takim interesem może być fakt, iż w otoczeniu inwestycji znajdują się obiekty wpisane do rejestru zabytków. W tym miejscu należy zauważyć, iż do powyższego odniósł się organ I instancji, zwracając uwagę, iż "wymienione przez Stowarzyszanie w piśmie uzupełniającym z dnia 14 stycznia 2010 r. obiekty zabytkowe w rejonie placu [...] znajdują się wprawdzie w granicach analizy urbanistycznej, o której mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w 3 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), jednak ze względu na odległe sąsiedztwo terenu inwestycji od ww. obiektów inwestycja nie rzutuje na sposób zagospodarowania terenu". Kolegium nie podzieliło stanowiska organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego w piśmie z 14 stycznia 2010 r. Stowarzyszenie określiło wprost, jaki interes społeczny przemawia za jego udziałem w przedmiotowym postępowaniu. Tym interesem, w przedmiotowej sprawie, jest ochrona wskazanych w piśmie obiektów oraz zachowanie ładu przestrzennego terenu w otoczeniu planowanej inwestycji. Fakt, iż analiza urbanistyczna obejmuje te obiekty, potwierdza istnienie uzasadnionego interesu społecznego. Potwierdzeniem powyższego może być również, zdaniem Kolegium, stanowisko [...] Konserwatora Zabytków, który w piśmie z 16 listopada 2009 r., który również negatywnie odniósł się do planowanej inwestycji w przedstawionym we wniosku kształcie. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się A. sp. z.o.o. w W. i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1. art. 77 w zw. z art. 7 kpa oraz w zw. z art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa w związku z art. 126 kpa - poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności pism złożonych przez Stowarzyszenie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że Stowarzyszenie skonkretyzowało interes społeczny odpowiadający jednocześnie celom statutowym Stowarzyszenia w odniesieniu do przedmiotu niniejszego postępowania poprzez spełnienie przesłanek przemawiających za udziałem w postępowaniu, 2. art. 31 § 1 kpa - poprzez uznanie, iż dopuszczenie Stowarzyszenia na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i przemawia za tym interes społeczny, podczas gdy przedmiotowe przesłanki nie zostały spełnione. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż przepis art. 31 § 1 kpa wyraźnie warunkuje dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu od spełnienia obu przesłanek łącznie. 4 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 Tymczasem cele statutowe Stowarzyszenia są na tyle ogólne, iż mogłyby wypełniać wymogi dopuszczenia do każdego toczącego się postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na terenie W. Ogólnikowość zgłoszonego przez Stowarzyszenie żądania nie wskazuje jednoznacznie na związek pomiędzy celami Stowarzyszenia, a przedmiotem postępowania do którego Stowarzyszenie chce przystąpić na prawach strony, w powiązaniu z interesem społecznym. W ocenie skarżącej organ I instancji nie neguje spełnienia pierwszej przesłanki art. 31 § 1 kpa, jak błędnie zinterpretowało Kolegium w zaskarżonym postanowieniu. Organ I instancji słusznie podnosi jednak, iż brak jest związku pomiędzy celami Stowarzyszenia a tym przedmiotowym postępowaniem, gdyż bezpośredni cel działania organizacji społecznej powinien w sposób ścisły wiązać się z przedmiotem postępowania administracyjnego. Za udziałem Stowarzyszenia w przedmiotowej sprawie nie przemawia interes społeczny. Brak jest interesu społecznego skonkretyzowanego w danej sprawie indywidualnie. Dalej Spółka podniosła, iż Kolegium błędnie wnioskuje, iż fakt objęcia analizą urbanistyczną obiektów wpisanych do rejestru zabytków, na które powołuje się Stowarzyszenie, potwierdza istnienie uzasadnionego interesu społecznego. Błąd ten wynika z zastosowania przez organ błędnej definicji terenu objętego analizą urbanistyczną i pomylenie tego pojęcia z pojęciem obszaru oddziaływania inwestycji. Wbrew twierdzeniom Kolegium, Stowarzyszenie nie wykazało w żaden sposób, w czym widzi zagrożenie dla wymienionych przez siebie budynków wpisanych do rejestru zabytków oddalonych o kilkaset metrów od planowanej inwestycji. Nie odniosło się do planowanej inwestycji i nie próbowało wykazać nawet wpływu planowanej inwestycji na podane przez siebie chronione zabytki. Domagając się udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony, Stowarzyszenie chce spełniać rolę organów ustawowo powołanych takich jak Wojewódzki Konserwator Zabytków. Wynika więc z tego, że Stowarzyszenie nie zna i nie rozumie postępowania, do którego chce zostać dopuszczone. Powołanie się zaś przez Stowarzyszenie ogólnie na troskę o stan dziedzictwa narodowego i dóbr kultury, czy też na zasady dobrego sąsiedztwa oraz ładu przestrzennego nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego. 5 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu uznając zarzuty skargi za niezasadne. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał zarzuty skargi oraz podniósł, iż w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla sąsiedniej działki Kolegium wydało odmienne postanowienie w przedmiocie dopuszczenia Stowarzyszenia, na dowód czego złożono do akt postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 77 § 1, 80, a w konsekwencji art. 107 § 3 kpa. Wynikającą, z kodeksu postępowania administracyjnego, zasadą jest udział w postępowaniu administracyjnym jego stron, przy czym pojęcie strony definiuje sam Kodeks (art. 28 kpa). Wyjątkiem od tej zasady jest udział w postępowaniu organizacji społecznych, których udział nie wynika z istnienia po ich stronie własnego interesu prawnego lecz przemawia za tym wyłącznie interes społeczny, przy czym warunkiem udziału organizacji jest to aby mieściło się to w jej celach statutowych. Stosownie bowiem do art. 31 § 1 kpa organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. 6 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 Zgodnie z cytowanym przepisem, warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu jest więc jednoczesne spełnienie obu wskazanych w nim przesłanek. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie O. dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia, w wyniku realizacji którego, dojdzie do zabudowy określonego terenu. We wniosku oraz w piśmie uzupełniającym z dnia 14 stycznia 2010 r. wskazało określone cele statutowe, które jego zdaniem uzasadniają dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a także wskazało na istniejący interes społeczny. W ocenie Sądu, stanowisko Kolegium należy uznać za przedwczesne, albowiem niewyjaśniono istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia o ewentualnym dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym. O ile Sąd podziela opinię, iż cele statutowe Stowarzyszenia uzasadniają - co do zasady - jego dopuszczenie do udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, skoro celem tym jest m. in. podejmowanie działań w celu zachowania i kształtowania walorów architektoniczno - urbanistycznych W., o tyle druga przesłanka, a mianowicie istnienie interesu społecznego nie została wykazana w należyty sposób. Stowarzyszenie podniosło w piśmie z 14 stycznia 2010 r., iż interes społeczny w jego udziale w przedmiotowym postępowaniu polega na umożliwieniu działania, aby planowana inwestycja nie naruszyła walorów estetycznych otoczenia i była w nie harmonijnie wkomponowana, a także aby nie powstała zabudowa chaotyczna, nie pasująca do zabudowy sąsiedniej i naruszająca wyrażone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zasady dobrego sąsiedztwa oraz ładu przestrzennego. Nadto wskazano, iż w otoczeniu terenu inwestycji znajdują się obiekty wpisane do rejestru zabytków, a w interesie społecznym leży, aby w szczególności w otoczeniu obiektów zabytkowych nie powstała zabudowa chaotyczna, naruszająca ład przestrzenny. W ocenie Sądu takie uzasadnienie wniosku nie jest wystarczające dla wykazania istnienia interesu społecznego w dopuszczeniu Stowarzyszenia w tym konkretnym postępowaniu o ustalenia warunków zabudowy na częściach działek nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] (inwestycja kubaturowa i zagospodarowanie ternu) oraz na częściach działek nr [...],[...] i [...] z obrębu [...] (rozszerzenie 7 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 pod budowę infrastruktury drogowej i wjazdów) oraz na częściach działek nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] (rozszerzenie pod przebudowę istniejących i budowę nowych sieci oraz infrastruktury technicznej) przy ul. [...] w W. Organizacja ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu winna wykazać - konkretnie i szczegółowo - interes społeczny w tym postępowaniu, uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać jak realnie jest w stanie bronić interesu społecznego. Nie da się ukryć, iż ww. okoliczności przedstawione przez Stowarzyszenie są niezwykle istotne ale to zadaniem organu właściwego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy jest przeprowadzenie analizy wyznaczonego wokół terenu planowanej inwestycji, obszaru i rozstrzygnięcie czy spełnione zostały warunki dopuszczające wydanie decyzji, w tym warunek zachowania zasady dobrego sąsiedztwa. Ustawodawca nie dał bowiem organizacjom społecznym uprawnień kontrolnych, do badania i nadzorowania przebiegu postępowania administracyjnego. Z woli ustawodawcy organizacje społeczne mogą wstępować do udziału w postępowaniu, o ile mają w tym interes społeczny. Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć. Organizacja społeczna powinna należycie wykazać zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ jej udział w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują przeciwstawne interesy. Organizacja powinna też wykazać, jakie posiada "kwalifikacje" do występowania w danej konkretnej sprawie. Musi istnieć merytoryczne powiązanie między przedmiotem sprawy a osiągnięciami, specjalizacją działania, a nie tylko celami organizacji społecznej. W sprawie niniejszej oprócz wykazania zainteresowania jej przedmiotem, Stowarzyszenie żadnej z tych okoliczności nie wykazało. Samo powołanie się na cele statutowe jest niewystarczające, gdy chce się brać udział w tak specjalistycznym postępowaniu, jakim jest postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, w którym rozstrzyga się skomplikowane kwestie z bardzo wielu szczegółowych dziedzin prawa administracyjnego (w jego szerokim znaczeniu). Udział Stowarzyszenia, które ma tylko w statucie wpisany cel ochrony zabytków, a nie przedstawia żadnych w tej 8 Sygn. akt IV SA/Wa 1925/10 mierze realnych osiągnięć, jest zbędny. We wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie oraz w piśmie uzupełniającym wniosek, brak jest jakiegokolwiek odwołania się np. do przydatnej w sprawie wiedzy merytorycznej członka (-ów) Stowarzyszenia w zakresie ochrony zabytków. Stowarzyszenie nie wykazało, w czym upatruje zagrożenia dla wymienionych zabytków. Nie wskazało konkretnych parametrów planowanej inwestycji, które mogłyby szkodliwie na nie wpłynąć oraz stopnia, w jakim mogłoby się to dokonać. Ponadto Stowarzyszenie nie wskazało w sposób dostatecznie sprecyzowany, które walory istniejącej zabudowy uznaje za najbardziej wartościowe, które w jego ocenie winny być przedmiotem ochrony. Dodatkowo należy podkreślić, iż nie można zwolnić organu administracyjnego z ciężaru weryfikowania zgłaszającej się doń organizacji społecznej. Wymaga tego zarówno kierownicza pozycja organu administracyjnego (organ dopuszcza organizację bądź odmawia tego - art. 31 kpa) oraz zasada prawdy materialnej (art. 7 i 77 kpa). Wezwanie zatem Stowarzyszenia przez organ do uzupełnienia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu poprzez wykazanie przesłanek wynikających z art. 31 § 1 kpa, należy uznać zatem za prawidłowe, wbrew temu co twierdzi Stowarzyszenie w piśmie z 14 stycznia 2010 r. A zatem obowiązkiem organu było zwrócenie się do wnioskodawcy o należyte wykazanie przesłanek dopuszczenia do udziału, a nie przyjęcie a priori, iż brak jest przesłanek do dopuszczenia Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu. Konkludując stwierdzić należy, iż Stowarzyszenie O. nie wykazało - jak dotąd - występowania interesu społecznego uzasadniającego dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W związku z tym Sąd uwzględnił skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt c) oraz 152 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 powołanej ustawy. Ponownie rozpoznając sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. weźmie pod uwagę rozważania Sądu, poczynione w uzasadnieniu niniejszego wyroku i pod tym kątem ponownie oceni wniosek Stowarzyszenia (z uwzględnieniem pismem uzupełniającego z dnia 14 stycznia 2010 r.) o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu.