II GSK 324/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. C. E. P., M. P. Spółki jawnej z siedzibą w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 2489/10 w sprawie ze skargi P. C. E. P., M. P. Spółki jawnej z siedzibą w R. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 29 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2489/10, odrzucił skargę P. C. E. P., M. P. spółki jawnej z siedzibą w R. (dalej: skarżąca) na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z 25 października 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi z 6 października 2010 r., w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie. Sąd pierwszej instancji przyjął, że pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi i w związku z tym na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucił. P. C. E. P., M. P. spółka jawna z siedzibą w R. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia WSA w W. domagając się jego uchylenia w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że brak przedstawienia odpisu z KRS, jako dowodu umocowania wspólnika spółki osobowej (jawnej) do występowania w imieniu tej spółki stanowi istotny brak formalny skargi. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowiący brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do spółek kapitałowych, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki akcyjnej. Wnosząca skargę kasacyjną wskazała, że w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał do wykazania umocowania wspólnika spółki osobowej (jawnej) do występowania w jej imieniu, w sytuacji gdy imię i nazwisko wspólnika podpisującego się pod skargą wynikało już z samej nazwy spółki. W ocenie kasatora, w tym przypadku brak odpisu z KRS, nie stanowił braku uniemożliwiającego nadanie sprawie dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to, że zakres sądowego rozpoznania sprawy, poza nieważnością postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Podstawy, na których oparto skargę kasacyjną zmierzają w istocie do podważenia zasadności odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w sytuacji gdy zdaniem strony skarżącej skarga nie posiadała braków formalnych i wzywanie do jej uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. było bezzasadne. W związku z tak sformułowanym zarzutem Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli tego nie uczynią, sąd ma obowiązek, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwać je do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych. W przypadku spółek jawnych informacja o osobie lub osobach upoważnionych do działania w ich imieniu wynika z Krajowego Rejestru Sądowego. Zasady reprezentacji spółek osobowych, w tym spółki jawnej, określają przepisy ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej jako: k.s.h.). W stosunku do spółki jawnej zasadą jest, że każdy ze wspólników ma prawo reprezentować spółkę (art. 29 § 1 k.s.h). Prawo to dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki (art. 29 § 2 k.s.h). Jednakże stosownie do art. 30 § 1 k.s.h. w umowie spółki wspólnicy mogą zastrzec, że wspólnik jest pozbawiony prawa do reprezentowania spółki albo że jest uprawniony do jej reprezentowania łącznie z innym wspólnikiem lub prokurentem. Istnieje zatem możliwość ustalenia różnorodnego sposobu reprezentacji spółki jawnej. Może bowiem zaistnieć sytuacja, w której dany wspólnik (wspólnicy) będzie musiał działać łącznie z prokurentem. W tym przypadku, pomimo złożenia podpisów przez wszystkich wspólników strona nie będzie należycie reprezentowana, co spowoduje, że całe postępowanie sądowe będzie dotknięte wadą nieważności opisaną w art. 183 § 1 pkt 2 in fine p.p.s.a. W celu uniknięcia opisanej powyżej sytuacji nałożono na organy i osoby występujące w imieniu osób prawnych obowiązek przewidziany w art. 29 p.p.s.a. Jego realizacja w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS-u (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Stosownie do art. 39 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity - Dz. U. z 2001 r. nr 17, poz. 209) w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się m.in. oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych. Strona skarżącą zaś ewidentnie tych braków nie uzupełniła, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 184 i art. 182 § 1 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.