IV SA/Po 933/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją wskazaną w rubrum postanowienia utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] wyłączającą z produkcji rolniczej grunty przeznaczone pod eksploatację górniczą węgla brunatnego – odkrywka [...] na terenie gminy [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca D. S. zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] wskazał, że wobec istniejącej obawy, że przeprowadzenie opinii biegłych na zajmowanym przez kopalnię terenie nie będzie możliwe lub stanie się niewykonalne czy zbyt utrudnione, albo, gdy zajdzie potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy sąd może zabezpieczyć konieczny dowód i nakazać dokonanie niezbędnych pomiarów do sporządzenia opinii jeszcze przed wejściem pracowników kopalni na nieruchomość skarżącej. W związku z tym skarżąca załączyła swój wniosek o zabezpieczenie dowodów wskazanych pismem z dnia [...] lutego 2010 r.: dowodu z opinii biegłego z dziedziny rekultywacji terenów pokopalnianych, dowodu z opinii biegłego z dziedziny hydrogeologii na okoliczność ustalenia czy struktury wód gruntowych i poziomu nawodnienia po zakończeniu ograniczenia prawa własności będzie odpowiadać przyjętym normom oraz dowodu z opinii biegłego geologa na okoliczność ustalenia ilości złoża węgla brunatnego na nieruchomości skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym wskazać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lewis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Wnioskujący musi, zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Nie jest rzeczą Sądu domyślanie się, czy w realiach konkretnej sprawy takie okoliczności występują, czy nie występują. Rozpoznając wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie może on zasługiwać na uwzględnienie. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżąca wskazała wnioski o zabezpieczenie dowodu przed sądem powszechnym. Należy jednak wskazać, że nie jest to tożsame z zaprezentowaniem konkretnych okoliczności umożliwiających ocenę decyzji dotyczącej skarżącej, a więc decyzji dotyczącej wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sądowi wiadomym jest, jak może wyglądać teren poddany eksploatacji górniczej węgla, jednakże wskazać należy, że nie została zaprezentowania żadna okoliczność, z której wynikałoby, iż niewstrzymanie wykonania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. MZ