III SA/Łd 525/10

Dnia 1 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 roku sprawy ze skargi P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p., art.73 ust.1 Prawa celnego ustawy z dnia 19 marca 2004 r., art. 20 ust.1 i ust.3 lit. a i c, art. 67 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art.1 pkt 3 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w tym zmiana wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. zmieniającym Załącznik Nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, po rozpoznaniu odwołania P. T. prowadzącego działalność pod nazwą “A" w Ł. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nr [...] z dnia [...] określenia kwoty wynikającej z długu celnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W toku postępowania ustalono, że [...] P. T. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "wózki dla osób niepełnosprawnych napędzane elektrycznie BL-713 Z" - 35 szt. Towar zaklasyfikowano do kodu 8713 90 00 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego " pozostałe wózki dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób". Zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie w/w zgłoszenia celnego. Decyzją z dnia [...] określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 5.067,00 zł, zmieniając klasyfikację taryfową towaru z kodu 8713 90 00 00 na kod 8703 10 18 00 Wspólnej Taryfy Celnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że z dostarczonej przez stronę dokumentacji wynika, iż sprowadzone przez nią pojazdy nie mogą być zaklasyfikowane do kodu 87 13 90 00, gdyż nie posiadają cech właściwych dla pojazdów specjalnie przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, w szczególności nie posiadają specjalnych elementów zmniejszających uciążliwość niepełnosprawności, np. podparcia stóp w celu stabilizacji nóg oraz nie posiadają sterowania i regulatorów zamontowanych na jednym z podłokietników. Organ wskazał, iż wprawdzie pojazdy te posiadają uchwyt na kule oraz możliwość zastosowania obrotowego siedzenia, jednakże takie udogodnienia nie mogą być uznane za element zmniejszający uciążliwość niepełnosprawności. Ponadto, każdy z tych pojazdów posiada oddzielną nastawna kolumnę kierownicy, co zdaniem organu, w sposób jednoznaczny wyklucza je z możliwości klasyfikacji do pozycji 87 13 90 00 z uwagi na brzmienie not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. W odwołaniu P. T. wniósł o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w całości i umorzenie postępowania. Wydanej decyzji zarzucił: naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 120, 121, 122, 124, 187 i 197 o.p. Organ celny uznał, iż przedmiotowe towary są pojazdami samochodowymi przeznaczonymi zasadniczo do przewozu osób. W ocenie skarżącego w wyjaśnieniach do taryfy celnej nie znajdujemy natomiast jakiejkolwiek informacji, że mogą być tu klasyfikowane pojazdy przystosowane wyłącznie dla osób niepełnosprawnych. Taką pozycją jest natomiast kod 8713, który obejmuje wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem. Skarżący wskazał, że w wyjaśnieniach w Taryfie celnej znajdujemy informacje, iż pozycja ta obejmuje wózki albo podobne pojazdy, specjalne przeznaczone do przewozu niepełnosprawnych (osób chorych, sparaliżowanych, inwalidów itp.), zarówno wyposażone w napęd mechaniczny jak i nie. Sprowadzone przez stronę skarżącą wózki inwalidzkie spełniają wszystkie wymogi określone dla kodu taryfy celnej 8713, w tym najważniejsze kryterium przeznaczenia. Zdaniem organu celnego pojazd Jowisz przypomina swym wyglądem skuter spalinowy w związku z powyższym nie jest pojazdem elektrycznym podobnym do wózka inwalidzkiego przeznaczonym wyłącznie dla osób niepełnosprawnych. W ocenie skarżącego wzornictwo pojazdu nie może wykluczać przeznaczenia. Ten typ wózka jest przeznaczony do jazdy po nierównym piaszczystym terenie dlatego taki kształt jest najbardziej optymalny. Kryterium decydującym o kwalifikacji wózka, zatem jest przeznaczenie, a nie jak twierdzi organ celny l instancji nazwa znajdująca się na fakturze nr [...] z dnia [...] oraz na deklaracji zgodności dyrektywą europejską "electric sccoter, mobility scooter" świadczy o nieprawidłowości zastosowanego przez stronę kodu taryfy (...) Ponieważ organ celny l instancji nie wyjaśnił stronie wszystkich przesłanek którymi kierował się przy wydawaniu decyzji naruszył w sposób oczywisty przepisy postępowania, w tym przepis art. 124 o.p. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 20 WKC w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Według art. 67 WKC, jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne. Organ odwoławczy wskazał, że bezspornym jest, że pojazd o kodzie handlowym BL-713Z, sprzedawany pod nazwą "JOWISZ" to trzykołowy pojazd o napędzie elektrycznym (moc 784W/1040W), przeznaczony do przewozu osób, o wymiarach 1480x680x820, o dopuszczalnej ładowności 120 kg i maksymalnej prędkości 15 km/h. Pojazd posiada odrębną nastawną kolumnę kierowniczą, pełne oświetlenie drogowe (światła długie, krótkie, kierunkowskazy), 3 pompowane koła, amortyzatory, elektroniczną regulację prędkości, lusterka wsteczne, uchwyt na kule, zamykany bagażnik pod siedzeniem, fotel z podłokietnikami, hamulec elektromagnetyczny, dodatkowe kółka przeciwwywrotne, dźwiękową sygnalizację wykonywanych manewrów, automatyczną blokadę koła w przypadku zasłabnięcia. Zasięg jazdy (przy pełnym naładowaniu akumulatorów) wynosi do 40 km, a jazda nim umożliwia pokonywanie wzniesień drogowych o nachyleniu do 15 stopni. Powyższe dane ustalono w oparciu o opinię nr [...] z dnia [...] dotycząca pojazdu BL713Z; instrukcję obsługi wózka i gwarancja wózka elektrycznego dla osób niepełnosprawnych JOWISZ; tłumaczenie przysięgłe faktury nr [...] z dnia [...]; opinię nr [...] z dnia [...] dotycząca pojazdu JOWISZ; oświadczenia firmy “A" z dnia [...]. Organ podniósł, że deklarowany w zgłoszeniu celnym kod 8713 90 00 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje "pozostałe wózki dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób". Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej) pozycja 8713 obejmuje wózki, wózki inwalidzkie lub podobne pojazdy, specjalnie przeznaczone do przewozu niepełnosprawnych (osób chorych, sparaliżowanych, inwalidów itp.), nawet wyposażone w napęd mechaniczny. Pojazdy wyposażone w napęd mechaniczny są zwykle napędzane lekkim silnikiem lub ręcznie przez mechanizm dźwigniowy lub korbowy. Inne wózki inwalidzkie są pchane ręcznie lub napędzane przez bezpośrednie poruszanie kół rękoma. Według Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich pojazdy z silnikiem specjalnie przeznaczone dla osób niepełnosprawnych są możliwe do odróżnienia od pojazdów objętych pozycją 8703 głównie ze względu na następujące cechy: maksymalną prędkość 10 km na godzinę tj. tempo szybkiego spaceru, maksymalną szerokość 80cm, dwa zestawy kół dotykających podłoża, specjalne elementy zmniejszające uciążliwość niepełnosprawności (np. podparcie stóp w celu stabilizacji nóg). Takie pojazdy mogą również posiadać dodatkowy zestaw kół (przeciwwywrotnych), sterowanie i inne regulatory (np. drążek sterowy), które są łatwe do manipulowania: takie regulatory są zwykle montowane na jednym z podłokietników: nie występują one nigdy jako oddzielna nastawna kolumna kierownicy. Organ podniósł jednak, że napędzane silnikiem skutery (mobility scooter) wyposażone w oddzielną, nastawną kierownicę, są wyłączone z tej pozycji i klasyfikowane do pozycji 8703. W ocenie organów celnych, sprowadzony przez Spółkę towar o nazwie handlowej "Jowisz" BL713Z - trójkołowy pojazd o napędzie elektrycznym nie spełnia kryteriów do klasyfikacji w pozycji 8713 Wspólnej Taryfy Celnej. Posiada on oddzielną nastawną kolumnę kierownicy, posiada możliwość przemieszczania się z maksymalną prędkością wynoszącą 15 km/h, co automatycznie wyklucza możliwość klasyfikacji do pozycji 8713 Wspólnej Taryfy Celnej. Tym samym brak jest podstaw do rozpatrywania dalej pozostałych parametrów opisanych powyżej, a określonych w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich. Organ odwoławczy stwierdził, że sprowadzony towar należy klasyfikować do kodu TARIC 8703 10 18 00 obejmującego "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi": - Pojazdy przeznaczone do poruszania się po śniegu; samochodziki golfowe i podobne pojazdy: - Pozostałe. Zdaniem organu, wobec tego, że sprowadzony przez Spółkę pojazd jest specjalnym rodzajem pojazdu do przewozu osób, jego klasyfikacja do pozycji 8713 jest wykluczona. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił również, że zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 718/2009 z dnia 4 sierpnia 2009 r. dotyczący klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej podobne pojazdy z oddzielną nastawną kolumną kierowniczą klasyfikowane są do kodu CN 8703 10 18. Wprawdzie w/w rozporządzenie obowiązuje od 27 sierpnia 2009 r., a co za tym idzie nie może być podstawą prawną decyzji. Niewątpliwie stanowi jednak ważną przesłankę interpretacyjną w niniejszej sprawie. Tym bardziej, że same Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich w części dotyczącej wyjaśnień do pozycji 8713 Wspólnej Taryfy Celnej wyraźnie stanowią, że napędzane silnikiem skutery (mobility scooter) wyposażone w oddzielną, nastawną kierownicę, są wyłączone z tej pozycji i klasyfikowane do pozycji 8703. Organ celny podzielił jednocześnie stanowisko skarżącego, że noty wyjaśniające mają charakter pomocniczy. Jednak, jego zdaniem, nie można lekceważyć ich znaczenia w procesie stosowania Wspólnej Taryfy Celnej. Wyjaśnił, że Noty Wyjaśniające nomenklatury Rady Współpracy Celnej stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy. Ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę. Ich istotne znaczenie wyprowadzane jest przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości z faktu, że kompetencja do ich wydawania została przyznana Radzie Współpracy Celnej przez państwa-strony z zamiarem zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowaniu nomenklatury. Odstąpienie od ich stosowania jest oczywiście dopuszczalne. Jednak jest traktowane w orzecznictwie jako ostateczność. Organ wyjaśnił również, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci opinii nr [...] z dnia [...], instrukcji obsługi i gwarancji wózka elektrycznego, opinii nr [...] z dnia [...], który pozwala na określenie rodzaju towaru. Dowody te podlegają ocenie jak każdy inny dowód zebrany w sprawie, w/w dowodów wynika, że pojazdem BL713Z (JOWISZ) mogą się poruszać osoby mające problemy z chodzeniem, z niedowładem nóg. Odnosząc się do powyższych dokumentów organ odwoławczy stwierdził, że informacje tam zawarte nie stoją w sprzeczności z klasyfikacją towarów do pozycji 8703 Wspólnej Taryfy Celnej. Taryfa celna i uwagi wyjaśniające nie wykluczają możliwości klasyfikowania do pozycji 8703 pojazdów, które będą używane przez osoby niepełnosprawne. Na poparcie powyższego wskazał zapis w Notach Wyjaśniających Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (stanowiących załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej). W Tomie 4 w/w Not Wyjaśniających na stronie 164 wskazano, że pozycja 8713 nie obejmuje zwykłych pojazdów przystosowanych do użytku przez inwalidów. Pojazdy takie klasyfikowane są w pozycji 8703. Co więcej potwierdzają niezasadność żądania klasyfikacji taryfikacji do kodu 8713 90 00 00 Taryfy celnej - Pojazd wyposażony jest w odrębną kolumnę kierowniczą, prędkość maksymalna wynosi 15 km/ godz. Organ odwoławczy wyjaśnił, że Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich mają charakter pomocniczy. Stanowią one jednak (na wskazuje w orzeczeniach ETS) ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy. Niewątpliwie zatem można się na nie powoływać w uzasadnieniu rozstrzygnięć podejmowanych przez organy celne. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu naruszenia przez Naczelnika Urzędu Celnego art. 120 i art. 121 o.p., bowiem postępowanie prowadzone było zgodnie z normami Ordynacji podatkowej przy wszechstronnym rozważeniu stanu faktycznego sprawy. Nie podzielono również argumentu o naruszeniu art. 124 o.p., bowiem Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy. Jednocześnie nie stwierdzono naruszenia art. 122 o.p., bowiem prowadzone postępowanie celne doprowadziło do zebrania materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Niezasadny okazał się także zarzut naruszenia art. 197 o.p., bowiem w ocenie organu odwoławczego w sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne. Zebrany materiał dowodowy pozwalał na ustalenie niezbędnych okoliczności mających znaczenie dla klasyfikacji taryfowej. W skardze z dnia [...] P. T. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, a także wyjaśnień do Taryfy Celnej poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie. Strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 120, art. 121 § 1 i art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Strona wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i uchylenie decyzji organu I instancji bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący wyjaśnił, że dokonując klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru strona prawidłowo zastosowała regułę 1 ORINS, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe należy, przy zachowaniu kolejności – o ile możliwe, korzystać z następnych reguł od 2 do 6, a następnie Not Wyjaśniających. Oznacza to, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru. W ocenie strony prawidłowo zaklasyfikowała towar do pozycji 8713, ponieważ jego opis odpowiada definicji. W wyjaśnieniach do Taryfy Celnej brak jest jakiegokolwiek zastrzeżenia, że pozycja 8713 nie obejmuje wózków dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem wyposażonych w oddzielną nastawną kolumnę. Skarżący wskazał, że wózki inwalidzkie przez niego sprowadzane są sprzedawane jedynie osobom posiadającym I grupę inwalidzką, którzy muszą mieć chociaż jedno schorzenie potwierdzone przez lekarza specjalistę, które uniemożliwia samodzielną jazdę na ręcznym wózku inwalidzkim. Natomiast pozycja 8703, zaproponowana przez organ celny, nie wymienia wózków dla osób niepełnosprawnych. Sprowadzany towar nie jest pojazdem przystosowanym dla osób niepełnosprawnych, lecz jest pojazdem z założenia przeznaczonym specjalnie dla osób niepełnosprawnych, a ta cecha przesądza o tym, że powinien być zaklasyfikowany do poz. 8713. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 powoływanej powyżej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Na wstępie rozważań należy podnieść, iż pełnomocnik strony skarżącej zawarł w treści skargi wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniesionej skargi brak jest jednak wskazania podstawy prawnej takiego żądania, jak również rozwinięcia tego zarzutu. Sąd natomiast, dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej do niego decyzji, nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził także naruszenia przez organy celne przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku - Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz. 622 ze zm.), wprowadzenie towaru na obszar celny Wspólnoty lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej. W myśl art. 23 ust. 1 wymienionej ustawy zgłaszający oblicza i wykazuje w zgłoszeniu celnym kwotę należności przywozowych lub należności wywozowych. Stosownie natomiast do treści art. 78 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne rozdz. 2 tom 4 - zwanego dalej WKC) po dokonaniu zwolnienia towaru organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Jak natomiast wynika z art. 78 ust. 3, jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Jak wynika nadto z art. 220 ust. 1 WKC, jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i art. 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne). Termin ten może zostać przedłużony zgodnie z art. 219. W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu – postanowieniem z dnia [...], postępowanie celne w sprawie weryfikacji danych objętych zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...]. Postępowanie zakończyło się dokonaniem przez organ zmiany klasyfikacji taryfowej towaru w postaci wózków elektrycznych o symbolu BL-713 Z o nawie handlowej "Jowisz" z kodu 8713 90 00 00 do kodu 8703 10 18 00 Wspólnej Taryfy Celnej oraz określeniem niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego w wysokości 5.067,00 zł. Spór między stronami niniejszego postępowania dotyczy zatem ustalenia, czy importowane przez P. T. skutery elektryczne – wózki inwalidzkie napędzane elektrycznie o symbolu BL-713 Z winny być klasyfikowane do kodu pozycji CN 8713 (kod Taric 8713 90 00 00 ), czy do pozycji 8703. W pierwszej kolejności wskazać należy, że do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden kod Taryfy Celnej, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany do tylko jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Obowiązującą Wspólną Taryfę Celną wprowadzono rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.87.256.1 ze zm). Unia Europejska stosuje w Taryfie celnej Nomenklaturę Scaloną (CN), która została zamieszczona wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, dodatkowymi jednostkami statystycznymi oraz innymi koniecznymi informacjami w załączniku nr 1 do tego rozporządzenia. Załącznik ten jest co roku zmieniany rozporządzeniem Komisji Europejskiej, obowiązującym od dnia 1 stycznia następnego roku po wydaniu rozporządzenia. Z uwagi na datę dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego ([...]) zastosowanie w sprawie niniejszej mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 08.291.1). Jak poniesiono wyżej strona skarżąca uważa, że sprowadzony przez nią towar należy zakwalifikować do kodu Taric 8713 90 00 00, a organy celne – iż do kodu 8703 10 18 00. Oba w/w kody CN znajdują się w Sekcji XVII – Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe, w dziale 87 "pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria". Kod 8703 obejmuje "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", zaś kod 8713 – "wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób". Nie ulega wątpliwości, iż klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej dokonuje się mając na uwadze stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Przedmiotem importu w niniejszej sprawie były skutery elektryczne o symbolu BL-713 Z, co wynika z dokumentów dołączonych do SAD. Z instrukcji obsługi tych pojazdów, przedstawionych w toku postępowania przez stronę skarżącą wynika, że są to trzykołowe pojazdy o napędzie elektrycznym (moc 784W/1040W), przeznaczone do przewozu osób, o wymiarach 1480x680x820, o dopuszczalnej ładowności 120 kg i maksymalnej prędkości 15 km/h. Pojazd posiada odrębną nastawną kolumnę kierowniczą, pełne oświetlenie drogowe (światła długie, krótkie, kierunkowskazy), 3 pompowane koła, amortyzatory, elektroniczną regulację prędkości, lusterka wsteczne, uchwyt na kule, zamykany bagażnik pod siedzeniem, fotel z podłokietnikami, hamulec elektromagnetyczny, dodatkowe kółka przeciwwywrotne, dźwiękową sygnalizację wykonywanych manewrów, automatyczną blokadę koła w przypadku zasłabnięcia. Zasięg jazdy (przy pełnym naładowaniu akumulatorów) wynosi do 40 km, a jazda nim umożliwia pokonywanie wzniesień drogowych o nachyleniu do 15 stopni. Należy wskazać, iż powyższe okoliczności faktyczne nie są między stronami sporne. Sąd podziela stanowisko organów celnych, iż przedmiotowe pojazdy należy klasyfikować do kodu 8703, co w ocenie Sądu wynika z brzmienia samych pozycji 8703 i 8713. Przede wszystkim przypomnieć należy, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji. Aby można było zaklasyfikować przedmiotowe towary do kodu CN 8713, należałoby uznać, że towary te są tylko i wyłącznie wózkami dla osób niepełnosprawnych. Tymczasem z danych dotyczących przedmiotowych towarów nie wynika, by były one przeznaczone tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych. Nie chodzi przy tym o sposób sformułowania instrukcji obsługi, która kierowana jest do takich osób, lecz o obiektywnie dane decydujące o klasyfikacji towaru. Aby można było mówić o tym, że pojazdy przeznaczone są dla niepełnosprawnych, musiałyby mieć one specjalne wyposażenie, świadczące o tym, że są dla takich osób przeznaczone, a przedmiotowe pojazdy takich elementów nie posiadają. Strona skarżąca w toku postępowania stała na stanowisku, że udogodnieniami dla osób niepełnosprawnych są np. uchwyty na kule, obrotowe fotele, podnoszone podłokietniki, zagłówek, hamulec elektromagnetyczny, kółka antywywrotne, dźwiękowe komunikaty manewrów i blokada prędkości do 10 km/h. W istocie rzeczy są to elementy wyposażenia świadczące o zapewnieniu komfortu każdemu użytkownikowi, możliwości indywidualnego przystosowania pojazdu do każdego użytkownika, nie zaś elementy świadczące o przeznaczeniu towaru dla osoby niepełnosprawnej. Jak wynika z dołączonych do akt zdjęć skuterów, uchwyty na kule są faktycznie uniwersalnym mocowaniem do pojazdu różnego rodzaju podłużnych przedmiotów np. parasolki. Przedmiotowe pojazdy nie mają stabilizatorów nóg, mają jedynie poziomą platformę pomiędzy siedzeniem a przednią częścią skutera. Nadto, jak wynika z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie w dniu [...], modyfikacje skuterów dla poszczególnych rodzajów niepełnosprawności dokonywane są na bieżąco w siedzibie przedsiębiorstwa P.T., zgodnie ze złożonym zleceniem. Tymczasem klasyfikacji towaru do określonego kodu CN dokonuje się według stanu towaru na dzień dokonania zgłoszenia celnego. Zdaniem Sądu powyższe przemawia za twierdzeniem, iż sprowadzone pojazdy nie są "wózkami dla osób niepełnosprawnych" i że należy klasyfikować je do pozycji "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", czyli w pozycji 8703, jak uczyniły to organy celne. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż sprowadzane przez nią pojazdy sprzedawane są wyłącznie osobom z I grupą inwalidzką, wskazać należy, iż sposób użytkowania towaru nie ma znaczenia w dokonywaniu klasyfikacji towaru dla potrzeb celnych. Czym innym jest przeznaczenie towaru, a czym innym jego faktyczne wykorzystywanie. To, że przedmiotowe pojazdy, choć są pojazdami uniwersalnymi, nie są w powszechnym użyciu, wynika w ocenie Sądu z okoliczności obiektywnych, choćby z ceny pojazdów, a nie z faktu, że pojazdy te są przeznaczone tylko dla osób niepełnosprawnych. Ponadto, jak podkreślała strona skarżąca w toku postępowania przed organami celnymi, osoby z orzeczoną grupą inwalidzką otrzymują z PFRON dofinansowanie na zakup skutera (wg oświadczenia strony z dnia [...], dofinansowanie obejmuje 99% wartości zakupu – k. 66 akt administracyjnych), co w decydujący sposób wpływa na finansową dostępność tych pojazdów dla osób niepełnosprawnych. Podniesiony na rozprawie fakt, iż przedmiotowe skutery zostały uznane za zgodne z Dyrektywą 93/42/EWG dotyczącą wyrobów medycznych (k. 29, 30 akt sądowych) nie ma także wpływu na ich klasyfikację taryfową, która polega na przypisaniu towarowi odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej. Warto również dodatkowo podnieść, iż w Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, których polska wersja językowa została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880 ze zm.) przy pozycji 8703 wskazano, że pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu, przeznaczone do przewozu osób, zaś przy pozycji 8713 - że pozycja ta obejmuje wózki, wózki inwalidzkie lub podobne pojazdy, specjalnie przeznaczone do przewozu niepełnosprawnych. Tak więc i z treści Not wynika, że do kodu CN 8713 może być jedynie klasyfikowany towar przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych. Ponadto, zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE.C.08.133.1), pojazdy z silnikiem specjalnie przeznaczone dla osób niepełnoprawnych mają maksymalną prędkość 10 km na godzinę, maksymalną szerokość 80 cm, dwa zestawy kół dotykające podłoża - i takie cechy niektóre z przedmiotowych pojazdów posiadają, muszą one jednak też mieć specjalne elementy zmniejszające uciążliwość niepełnosprawności (na przykład podparcie stóp w celu stabilizacji nóg). Specjalne, czyli dotyczące właśnie niepełnosprawności, a ten ostatni warunek, jak wcześniej wskazano, nie został spełniony. W Notach tych wyraźnie zaznaczono również, iż napędzane silnikiem skutery (mobility scooter) wyposażone w oddzielną, nastawną kolumnę kierownicy są wyłączone z pozycji 8713 i klasyfikowane do pozycji 8703. Nie jest natomiast sporne, iż importowane przez P. T.skutery są wyposażone właśnie w oddzielną, nastawną kolumnę kierownicy. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Systemu Zharmonizowanego) łącznie z tekstem Not wyjaśniających do podpozycji określających zakres i zawartość niektórych podpozycji Systemu Zharmonizowanego zostały zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M. P. z 4 grudnia 2006 r. Nr 86, poz. 880), wydanego na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne. Należy zgodzić się z twierdzeniem strony, że obwieszczenie nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, jednakże w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jest to akt mający istotne znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji. Z przyczyn wskazanych powyżej, Sąd nie podziela zarzutu skargi dotyczącego naruszenia prawa materialnego przez niezasadne przyjęcie, że przedmiotowe pojazdy należy klasyfikować do kodu TARIC 8703 10 18 00. Stwierdzić też trzeba, że Komisja (WE) uprawniona jest do wydania rozporządzeń w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, co wynika z art. 9 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. (Dz. U. UE.L. 87.256.1). Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 718/2009 z dnia 4 sierpnia 2009 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz. U. UE.L.09.205.7) zostało przyjęte w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, co oznacza, że dochodziło do rozbieżności jej stosowania. Rozporządzenie Nr 718/2009 przyjęto po dokonaniu przedmiotowego zgłoszenia, jednak zgodnie z jego treścią towar podobny do towaru będącego przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie ma być klasyfikowany do kodu CN 8703 10 18, czyli do takiego kodu, do jakiego towar zaklasyfikowały organy celne. Choć przyjęcia zgłoszenia celnego, obejmującego przedmiotowy towar, dokonano przed datą wydania w/w rozporządzenia, to klasyfikacja dokonana przez organy jest zbieżna z klasyfikacją, która powinna być dokonywana obecnie z uwagi na treść w/w rozporządzenia. Należy przyznać rację organom celnym, iż rozporządzenie Komisji (WE) Nr 718/2009 stanowi ważną wskazówkę interpretacyjną. Sąd nie uwzględnił również ogólnikowo przywołanego w skardze zarzutu naruszenia przed organami celnymi przepisów postępowania, a w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Organy administracyjne obu instancji wskazały przyczyny, z powodu których uznały zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe, a okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie były między stronami sporne. Brak jest podstaw ku temu, aby za każdym razem, kiedy występuje rozbieżność, między organem a stroną co do klasyfikacji towarów, dopuszczać dowód z opinii biegłego. W sytuacji kiedy znana jest budowa i skład towarów podlegających klasyfikacji, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, organy celne mogły dokonać tej czynności samodzielnie, albowiem w sprawie nie są wymagane wiadomości specjalne. Tym samym nie można podzielić zarzutu strony skarżącej, co do naruszenia art. 197, jak też powiązanych z tym przepisem pozostałych artykułów Ordynacji podatkowej wskazanych w petitum skargi. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi. b.a.