II SA/Go 705/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędzia WSA Mirosław Trzecki Protokolant referent Marta Świetlik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z.K., utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. o uznaniu strony za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. w wysokości 690,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Z.K. zarejestrował się po raz pierwszy w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] maja 2008 r. (karta rejestracji bezrobotnego). Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008r. Starosta Powiatu orzekł o uznaniu go za osobę bezrobotną od dnia [...] maja 2008 r. i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...] maja 2008 r., na okres 12 miesięcy. W dniu rejestracji Z.K. przedstawił świadectwo pracy z dnia [...] grudnia 2007 r. i zaświadczenie o dochodach z którego wynika, iż został zatrudniony w Zespole Szkół [...] w okresie od [...] października 2006 r. do [...] grudnia 2007 r. na stanowisku dozorcy obiektów szkolnych, w niepełnym wymiarze czasu pracy tj. 3/4 etatu oraz świadectwo pracy z dnia [...] kwietnia 2008 r. z którego wynika, iż był zatrudniony w Szkole Podstawowej w okresie od [...] października 2007 r. do [...] kwietnia 2008 r. na stanowisku palacza centralnego ogrzewania, w pełnym wymiarze czasu pracy. Z powodu ponownego zatrudnienia decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008r. Starosta Powiatu orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz utracie prawa do zasiłku z dniem [...] października 2008 r. Z.K. pobierał zasiłek przez okres 158 dni ([...] maja 2008r. – [...] października 2008r.) W dniu [...] maja 2009 r. Z.K. zarejestrował się ponownie w PUP jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. Starosta Powiatu orzekł o uznaniu go z dniem [...] maja 2009r. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...] maja 2009r. Podczas rejestracji strona przedstawiła świadectwo pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r. z którego wynika, iż był zatrudniony w Szkole Podstawowej w okresie od [...] listopada 2008 r. do [...] kwietnia 2009 r. na stanowisku palacza centralnego ogrzewania, w pełnym wymiarze czasu pracy. Dostarczył również zaświadczenie o zatrudnieniu, z którego wynika, że był zatrudniony w Zespole Szkół [...], na stanowisku palacza, w okresie od [...] października 2008 r. do [...] kwietnia 2009 r., na podstawie umowy zlecenia. W związku z ponownym podjęciem zatrudnienia Starosta Powiatu, decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 r., orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] października 2009 r. Z.K. pobierał zasiłek przez kolejny okres 159 dni. ([...] maja 2009r.- [...] października 2009r.) W dniu [...] maja 2010 r. strona ponownie zarejestrowała się w PUP jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku, wobec czego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Starosta Powiatu orzekł o uznaniu Z.K. z dniem [...] maja 2010r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] maja 2010 r. do dnia [...] czerwca 2010r. (48 dni). Podczas tej rejestracji bezrobotny przedstawił świadectwo pracy z dnia [...] kwietnia 2010 r., z którego wynika, że był zatrudniony w Szkole Podstawowej w okresie od dnia [...] października 2009 r. do [...] kwietnia 2010 r. na stanowisku palacza centralnego ogrzewania, w pełnym wymiarze czasu pracy. Po wydaniu decyzji strona otrzymała szczegółowe pisemne oraz ustne wyjaśnienia dotyczące sytuacji prawnej w powyższej sprawie. poinformowano o braku podstaw prawnych do przyznania mu prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. na okres 12 miesięcy. Wyjaśniono stronie, że w związku z prawem nabytym wcześniej zasiłek od dnia [...].05.2010r. przysługiwał na okres uzupełniający do poprzednio przyznanego zasiłku tj. do dnia [...] czerwca 2010 r. ponieważ utrata statusu bezrobotnego z powodu podjęcia zatrudnienia nastąpiła na okres krótszy niż 365 dni. W związku z tą informacją Z.K. stwierdził, że jest to niesprawiedliwe bo ma przepracowane 12 miesięcy i 20 dni i powinien mieć przyznany zasiłek na 1rok. W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Z.K. zakwestionował stanowisko Starosty i podniósł, że spełnił warunki do uzyskania nowego zasiłku na okres 365 dni, zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stwierdził, że w myśl art. 73 ust 5 ww. ustawy utracił status osoby bezrobotnej na okres krótszy niż 365 dni a u niego okres ten był dłuższy i wynosił łącznie 401 dni. W rzeczywistości były to dwa okresy utraty statusu osoby bezrobotnej wynoszące 202 dni ([...].10.2008r.- [...].05.2009r) i 204 dni([...].10.2009r.- [...].05.2010r.) co daje łącznie 406 dni w obu okresach. Skarżący nie zgadza się z interpretacją przepisu art. 73 ust. 5 ustawy, który jego zdaniem dotyczy zasiłku zawieszonego. Jego zdaniem z przepisu tego nie wynika, że bezrobotnemu nie przysługuje prawo do kolejnego zasiłku nabytego zgodnie żart 71 ust. 2, a nadto żadna regulacja prawna nie wspomina o kolizji zasiłku zaległego z nowo nabytym uprawnieniem. Po rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy zważył, że decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008r. Starosta Powiatu orzekł o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną od dnia [...] maja 2008 i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...] maja 2008 r., na okres 12 miesięcy, działając zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ust. 1-3 oraz art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W okresie od dnia pierwszej rejestracji do dnia wydania decyzji nr [...] Starosty Powiatu z dnia [...] maja 2010 r. Z.K. dwukrotnie utracił status bezrobotnego na okresy 202 dni ([...].10.2008r.- [...].05.2009r) i 204 dni ([...].10.2009r.- [...].05.2010r.), z powodu podjęcia zatrudnienia na okresy 166 dni ([...].11.2008r.- [...].04.2009r.) i 201 dni ([...].10.2009r.- [...].04.2010r.). Były to okresy krótsze niż 365 dni a więc zgodnie z art. 73 ust. 5 ustawy, który określa, że "bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utrata statusu bezrobotnego oraz o okresy o których mowa w art. 73 ust. 4. Z.K. posiadał prawo do zasiłku na czas skrócony o okresy pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Pobierając w tych okresach zasiłek dla bezrobotnych odpowiednio przez 158 i 159 dni, co daje łącznie 317 dni, miał prawo do kolejnego zasiłku na czas skrócony wynoszący 48 dni. W ocenie organu odwoławczego wydając decyzję nr [...] Starosta Powiatu prawidłowo określił okres przyznania zasiłku. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że roszczenia strony o prawo do każdorazowego przyznania 12-miesięcznego okresu zasiłku na podstawie art. 71 i art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. ustawy nie mogą być uznane, ponieważ tracąc status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia podlega regulacji art. 73 ust. 5. Zdaniem organu nie można też mówić tu o kolizji zasiłku zaległego z nowo nabytym uprawnieniem ponieważ Z.K. każdorazowo nabywał nowe uprawnienia do zasiłku, ale zgodnie z art. 73 ust. 5 ww. ustawy, ich okres ulegał skróceniu o czas pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Przepis artykułu 73 ust. 5 nie ogranicza uprawnień bezrobotnego wynikających z art. 71 i art. 72 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy ponieważ pozwala na zsumowanie czasów skróconych do pełnego okresu pobierania zasiłku przysługującego zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2. Z.K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 sierpnia 2010 r., zatytułowanej jako "odwołanie", zarzucił, iż nie zgadza się z powyższą decyzją Wojewody. Utracił bowiem status bezrobotnego na okres 406 dni łącznie, a w tym czasie pracował, zatem spełnił warunki do uzyskania nowego zasiłku tj. [...].11.2008 r. – [...].04.2009 r. (181 dni) oraz [...].10.2009 r. – [...].04.2010 r. (202 dni), czyli razem 383 dni. Skarżący zakwestionował ponownie wskazaną w decyzjach organów wykładnię przepisu art. 73 ust. 5 ww. ustawy. W jego ocenie bowiem przepis ten nie pozbawia obywatela prawa do nowego zasiłku, zgodnie z wymogami art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu [...] listopada 2010 r. wpłynęło pismo procesowe skarżącego wraz z "odwołaniem" od kolejnej decyzji Wojewody z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] sierpnia 2010 r. w sprawie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r. Powyższemu "odwołaniu", nadano dalszy bieg jako skardze na ww. ostateczną decyzję Wojewody. Na wezwanie Sądu, w dniu 22 listopada 2010 r. organ uzupełnił akta administracyjne sprawy przedłożone wraz z odpowiedzią na skargę oraz przedstawił chronologiczny przebieg postępowania i decyzji wydawanych w sprawach statusu Z.K. jako osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rolą sądu administracyjnego jest przeprowadzenie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem zgodności z prawem – w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Przy tym, stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Taka okoliczność powodująca uwzględnienie skargi choć z przyczyn, które nie zostały w niej podniesione, lecz dostrzeżone przez Sąd z urzędu, zaistniała w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy podkreślenia wymaga, iż charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.). Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu drugiej instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu pierwszej instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu pierwszej instancji (T. Woś, J. Zimmermann, glosa do uchwały SN z dnia 23 września 1986 r., III AZP 11/86, PiP 1989, z. 8, s. 147). Organ drugiej instancji utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji (art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.) gdy w wyniku samodzielnego ponownego rozpoznania sprawy jego rozstrzygnięcie pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Z mocy art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. organ odwoławczy posiada kompetencję do usunięcia naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego, których dopuścił się organ pierwszej instancji, jeżeli nie występują przesłanki określone w art. 138 § 2 K.p.a. Organ drugiej instancji może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (art. 136 K.p.a.). Organ odwoławczy zobowiązany jest do podjęcia wszelkich czynności, niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z obowiązującą także i na tym etapie postępowania zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.). Przy rozstrzyganiu uwzględnia on zarówno materiał dowodowy zebrany w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i nowe okoliczności faktyczne, które pominął organ pierwszej instancji i te, które uległy zmianie po wydaniu decyzji. Tylko w sytuacji, gdy ocena tak zebranego materiału dowodowego doprowadzi organ odwoławczy do wniosku, iż w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie zebrano wszystkich dowodów niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego w stopniu niezbędnym dla rozstrzygnięcia może uchylić decyzję i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 K.p.a. W przeciwnym wypadku jest obowiązany podjąć rozstrzygnięcie kończące postępowania w sprawie. W rozpoznawanej sprawie, z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2010 r. na [...] o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. oraz przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. wynika, że skarżący uprzednio dwukrotnie rejestrował się jako osoba bezrobotna ([...] maja 2008 r., [...] maja 2009 r.) uzyskiwał prawo do zasiłku dla bezrobotnych, następnie tracił ten status w związku z podjęciem zatrudnienia. Ostatnia rejestracja miała miejsce w dniu [...] maja 2010 r. Organ pierwszej instancji uznał, iż skarżący uzyskał status bezrobotnego z dniem [...] maja 2010 r. i nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia następnego tj. [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. czyli na okres skrócony o 317 dni z uwagi na okres pobierania uprzednio zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Zdaniem organu pierwszej instancji podstawę do takiego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn.zm.), zgodnie z którym bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4. Uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji w ocenie Sądu nie umożliwia dokonania pełnej oceny zasadności tego stanowiska, bowiem nie zawiera sposobu wyliczenia spornego okresu pomniejszonego. Z akt sprawy wynika, iż powyższa decyzja wydana z upoważnienia Starosty została skarżącemu doręczona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 10 maja 2010 r. (k. 30 akt sądowych). Skarżący 21 maja 2010 r. wniósł odwołanie do Wojewody w którym zakwestionował skrócenie mu okresu, na który przyznano zasiłek dla bezrobotnych i podniósł, iż zgodnie z art. 71 ust. 2 ww. ustawy, spełnia warunki do uzyskania nowego zasiłku w pełnym wymiarze tj. na okres 365 dni. Analiza akt sprawy wskazuje jednakże, iż informację o skróconym okresie na jaki przyznany zostanie zasiłek dla bezrobotnych skarżący uzyskał już w dniu rejestracji i podjął dalsze czynności (m.in. 6 maja 2010 r. złożył wniosek o pozbawienie statusu bezrobotnego), które jego zdaniem skutkować miały uzyskaniem zasiłku dla bezrobotnych w pełnym wymiarze (wynika to z treści notatek służbowych z rozmów ze skarżącym w dniach [...] maja sporządzonych przez Kierownika oraz pracowników Filii PUP k. 28, 31 i 32 akt sądowych). Zważyć przyjdzie, że w aktach administracyjnych przekazanych pierwotnie wraz ze skargą brak jest decyzji administracyjnych uwzględniających dalsze czynności procesowe, które podjął skarżący po dniu rejestracji tj. [...] maja 2010 r. Nie można jednakże nie dostrzec, iż w szczegółowej informacji przekazanej organowi odwoławczemu wraz z odwołaniem Z.K. (pismo z dnia [...] czerwca 2010 r. k. 18 akt sądowych) organ pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Starosta orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2010 r., w związku z wnioskiem skarżącego. Ponadto z pisma tego wynika, iż zarówno przedmiotowy wniosek z dnia [...] maja 2010 r. jak i decyzja stanowiły do niego załącznik nr 9 i 10. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. orzekającą o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotna z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. w wysokości 690,00 zł miesięcznie. Podkreślenia wymaga, iż w ustalonym przez siebie stanie faktycznym organ odwoławczy pomija wskazane wyżej istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawne, które miały miejsce po wydaniu decyzji organu pierwszej instancji, a które mają zasadnicze znaczenie dla przedmiotu rozstrzygnięcia, czyli orzeczenia o statusie skarżącego jako osoby bezrobotnej oraz przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Niewątpliwie bowiem fakt wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2010 r. o pozbawienie go statusu bezrobotnego, nie mógł pozostać bez wpływu na treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego w niniejszej sprawie, skoro taki wniosek obliguje organ administracji do orzeczenia o utracie statusu osoby bezrobotnej (art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Decyzje organu pierwszej instancji, od których strona wniosła odwołanie nie są decyzjami ostatecznymi, zatem w sytuacji gdy w toku postępowania odwoławczego nastąpi zmiana okoliczności prawnych lub faktycznych istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, organ odwoławczy zobowiązany jest te zmiany uwzględnić. W niniejszej sprawie zatem uwzględnienia wymagała opisana wyżej okoliczność, a nadto należało ustalić, czy między datą wydania decyzji organu pierwszej instancji nie nastąpiły inne istotne okoliczności, takie jak kolejna rejestracja strony jako osoby bezrobotnej. Wobec powyższego należy jednoznacznie stwierdzić, iż zaskarżona decyzja Wojewody została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w tym wynikającego z zasady prawdy obiektywnej obowiązku podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 K.p.a.). Organ odwoławczy jest bowiem obowiązany, po myśli art. 77 § 1 K.p.a. w sposób wyczerpujący zebrać (art. 136 k.p.a.) i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, także i ten który powstał po wydaniu decyzji organu pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie narusza także obowiązek załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu obywatela. Wobec powyższego należy także wskazać, iż w sytuacji gdy decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Starosta przyznał skarżącemu status osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2010 r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od dnia [...] maja do [...] czerwca 2010 r., a następnie (kiedy decyzja ta nie była ostateczną) kolejną decyzją z dnia [...] maja 2010 r. orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2010 r., to organ odwoławczy winien ocenić czy ta druga decyzja stała się ostateczna. Wówczas uwzględniając treść jej rozstrzygnięcia, nie mógłby w dniu [...] lipca 2010 r. utrzymać w mocy decyzji orzekającej o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] maja do [...] czerwca 2010 r., bowiem skarżący utracił zarówno status osoby bezrobotnej jak i prawo do zasiłku dla bezrobotnych już z dniem [...] maja 2010 r. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy kwestie te zupełnie pominął, co skutkowało wydaniem decyzji, która nie odpowiadała stanowi faktycznemu i prawnemu w dacie jej wydania. Powyższe błędy organu odwoławczego i wątpliwości co do okresów w których skarżącemu przysługiwał status osoby bezrobotnej oraz związane z nim prawo do zasiłku dla bezrobotnych uniemożliwiają sądowi dokonanie merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, w zakresie zarzutów skargi. Z przepisów art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., wynika jednoznacznie, że postępowanie dowodowe jest oparte na zasadzie oficjalności, co oznacza, że organ administracyjny zobowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, iż w toku postępowania sądowego w dniu 9 listopada 2010 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe skarżącego adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zatytułowane jako "odwołanie" od decyzji Wojewody z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] o uznaniu go za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r. wraz z załącznikami tj. decyzjami. Powyższemu pismu nadano dalszy bieg jako odrębnej skardze na ww. decyzję Wojewody z dnia [...] października 2010 r., wniesionej bezpośrednio do sądu administracyjnego. Stwierdzić należy, iż wprawdzie ewentualna sądowa kontrola legalności ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2010 r. prowadzona będzie w odrębnym postępowaniu, jednakże obecnie pozostaje ona w obrocie prawnym i wywołuje skutki prawne. Wobec powyższego nie mogło umknąć uwadze Sądu, iż zarówno jej treść, jak i dołączone do skargi dokumenty oraz dokumenty przedłożone przez organ w uzupełnienia akt administracyjnych jednoznacznie wskazują, iż przed wydaniem zaskarżonej w przedmiotowej sprawie decyzji organu odwoławczego (tj. decyzji z dnia [...] lipca 2010 r.), poza wnioskiem o uchylenie statusu osoby bezrobotnej z dnia [...] maja 2010 r., miał miejsce także inny fakt prawotwórczy tj. ponowna rejestracja skarżącego jako osoby bezrobotnej w dniu [...] maja 2010 r. Fakt ten również winien zostać uwzględniony przy orzekaniu o statusie osoby bezrobotnej i prawie do zasiłku w dniu [...] lipca 2010 r. Nie można nie zauważyć, iż niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy w rozpoznawanej sprawie skutkować może pośrednio wadliwością dalszych decyzji wydawanych w sprawie statusu skarżącego jako osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zważyć bowiem przyjdzie, iż zaskarżoną ostateczną decyzją administracyjną wydaną [...] lipca 2010 r. Wojewoda orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty o uznaniu Z.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. Z kolei późniejszą decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Starosta orzekł o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] maja 2010 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r., a decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] października 2010 r. Porównanie zatem treści powyższych rozstrzygnięć może prowadzić do istotnych wątpliwości co do tożsamości obydwu orzeczeń w sprawie statusu Z.K. jako osoby bezrobotnej w okresie od [...] maja 2010 r. do [...] lipca 2010 r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od [...] maja 2010 r. do [...] czerwca 2010 r. Te również przyczyny skutkować musiały uchyleniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu bowiem, zaniedbania organów w rozpoznawanej sprawie i istotne błędy proceduralne doprowadzić mogły do stanu, w którym naruszono także zasadę res iudicata, tzn. została wydana decyzja administracyjna w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym ze sprawą rozstrzygniętą już uprzednio inną decyzją ostateczną (decyzja od której nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy obejmie kontrolą i rozstrzygnięciem kwestie, które zostały dotychczas pominięte, co w efekcie sprawiło, że stan faktyczny sprawy nie był należycie ustalony i uniemożliwił dokonanie pełnej oceny zgodności decyzji z prawem materialnym. Wojewoda powinien przeprowadzić rzetelne postępowanie wyjaśniające w omawianym wyżej zakresie i ustalić w szczególności, czy i jakie czynności podejmował skarżący w związku z rejestracją w tym urzędzie jako osoba bezrobotna, z jakim skutkiem oraz jakie ma to znaczenie dla rozstrzygnięcie zapadłego w niniejszej sprawie. Nadto organ winien uwzględnić ewentualne inne decyzje organów w przedmiotowej sprawie, a więc wszystkie zmiany okoliczności faktycznych i prawnych na dzień ponownego orzekania. W sytuacji gdy zaistniały przesłanki określone w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. właściwy organ winien z urzędu wszcząć postępowanie w celu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotkniętej wadą nieważności. Jednakże należy mieć także na uwadze konieczność ewentualnego rozwiązywania kwestii zbiegu postępowania sądowadaministracyjnego i nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego. O ile zatem, zgodnie z przepisem art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu, to brak jest analogicznej regulacji w przypadku gdy poprzez skuteczne wniesienie skargi zostanie jako pierwsze uruchomione przez stronę postępowanie sądowoadministracyjne. Wskazać jednak należy, iż w ocenie Sądu w takiej sytuacji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym, istnieje przeszkoda do wszczęcia w sprawie postępowań nadzwyczajnych celem wzruszenia lub zmiany decyzji objętych kontrolą sądu. Stanowisko takie dominuje także w orzecznictwie oraz doktrynie (vide T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Sp. z o.o., Warszawa 2008 s. 308, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.) Mając powyższe na uwadze Sąd, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono na podstawie art. 152 tej ustawy.