II SAB/Wa 284/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Fundacji P. na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej: 1) w części dotyczącej żądania udostępnienia wniosków wraz z załącznikami, złożonych przez podmioty uczestniczące w konkursie p.t. "Interdyscyplinarny system interaktywnej informacji naukowej i naukowo-technicznej" – odrzuca skargę, 2) w pozostałej części skargę oddala. W dniu 12 sierpnia 2001 r. Fundacja P., reprezentowana przez prezesa P. L., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w rozpatrzeniu wniosku Fundacji z dnia 15 lipca 2010 r. o udzielenie informacji publicznej. W skardze Fundacja żądała nadto wymierzenia organowi grzywny, albowiem termin do załatwienia sprawy minął bezskutecznie w dniu 5 sierpnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wniósł o odrzucenie skargi. Przyznał, iż w dniu 15 lipca 2010 r. Fundacja wniosła o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dokumentów, na podstawie których w przeprowadzonym konkursie na wykonanie Zadania Badawczego w ramach Programu Strategicznego pt. "Interdyscyplinarny system interaktywnej informacji naukowej i naukowo technicznej" przyznano dofinansowanie. We wniosku tym Fundacja wskazała, że jest zainteresowana otrzymaniem wniosków wraz załącznikami oraz kartami ocen formalnych i merytorycznych i innymi protokołami ocen. W ocenie organu nie pozostaje on w bezczynności, gdyż pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r., które Fundacja otrzymała w dniu następnym, a zatem przed datą wpływu skargi, przesłano żądane dokumenty dotyczące przedmiotowego konkursu, poza dokumentami przedłożonymi przez wybranych w wyniku konkursu oferentów, albowiem te zostały przez nich zastrzeżone jako nieujawniane do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne, zgodnie z treścią art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Kopie udostępnionych dokumentów zostały dołączone do odpowiedzi na skargę. W piśmie procesowym z dnia 4 października 2010 r. skarżąca Fundacja przyznała okoliczność otrzymania dokumentów wraz z pismem z dnia 9 sierpnia 2001 r., jednakże w jej ocenie żądana informacja nadal nie została udzielona i dlatego podtrzymała skargę w całości. Fundacja wskazywała, iż nie otrzymała wniosków wraz z załącznikami, złożonych przez uczestników konkursu. W tym zakresie organ nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia tych dokumentów, zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast odnośnie otrzymanych dokumentów Fundacja wskazała, iż zostały w nich zamazane nie tylko dane osobowe, ale także inne informacje jak np. ogólna liczba zaangażowanych osób, projektów, wdrożeń, wysokości kosztów, % udziału własnego. Tak więc, posługując się niewiadomymi kryteriami, organ zamazał treści ogólnych informacji o projektach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie stanowi także bezczynność organu. W takich sprawach wniesienie skargi na bezczynność, nie musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa albo złożeniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kpa. (porównaj wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt SAB/Wa 181/05 oraz glosa B. Adamiak do postanowienia NSA z dnia 17 października 1997 r. – OSP 1998/10 s. 526). Skarga jest chybiona. Na wstępie ustalić należy, czy żądana pismem z dnia 15 lipca 2010 r. przez Fundację P. informacja w całości stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy). Przykładowy otwarty katalog typowych informacji publicznych zawiera przepis art. 6 ustawy. Art. 3 powołanej ustawy wskazuje przy tym, iż prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych, dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, a także uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Udostępnienie informacji publicznej należy zatem interpretować jako przekazanie przez organ wiedzy, pewnych stwierdzeń odnośnie faktów w takim zakresie w jakim nie dotyczy to dokumentów prywatnych. W rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej trudno uznać za taką informację, informację dotyczącą udostępnienia żądającemu wniosków wraz z załącznikami, składanymi przez podmioty uczestniczące w danym konkursie organizowanym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, o których mowa w piśmie Fundacji P. z dnia 15 lipca 2010 r. Dlatego wnioski wraz załącznikami składane przez podmioty biorące udział w konkursie pt. "Interdyscyplinarny system interaktywnej informacji naukowej i naukowo technicznej" nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Inne rozumienie powyższego zagadnienia naruszałoby sferę prywatności powyższych podmiotów i pozostawałoby w sprzeczności z publicznym charakterem informacji publicznej. Zatem oczywistym jest, iż ten element żądania o udzielenie informacji nie ma nic wspólnego z pojęciem informacji publicznej. Stanowi bowiem zbiór danych wytworzonych przez dany podmiot uczestniczący w konkursie. Jako taki nie jest dokumentem wytworzonym przez organ administracji państwowej, czy samorządowej. Brak tu zatem istotnego elementu wyróżniającego, czy dana informacja stanowi informację publiczną, jaką jest wytworzenie danej informacji przez organ - co już samo przez się pozbawia tej informacji cech informacji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy. W tej też części żądanie Fundacji, zawarte we wniosku z dnia 15 lipca 2010 r., jako odnoszące się do informacji nie stanowiącej informacji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy nie mogło być załatwione przez organ ani poprzez udostępnienie żądanej informacji, ani poprzez wydanie decyzji, przewidzianej przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Nie można zatem zarzucić organowi bezczynności w tym zakresie, zwłaszcza, iż o przyczynach nieudzielenia informacji poinformował zainteresowaną Fundację w piśmie z dnia 9 sierpnia 2010 r. Ponieważ przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w zakresie udzielenie informacji publicznej i brak jest w powyższym zakresie przedmiotu sprawy, co wykazano wyżej, to w tej części wniosku z dnia 15 lipca 2010 r. (dotyczącego udostępnienia wniosków wraz z załącznikami złożonymi przez uczestników wskazanego konkursu) skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pozostała część wniosku z dnia 15 lipca 2010 r. jest informacją wytworzoną przez organ i dotyczy oceny przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosków złożonych przez podmioty, biorące udział w danym konkursie. Jest to zatem dokument (zbór dokumentów) wytworzonych przez organ w procesie konkursu, a zatem stanowi informację publiczną o pracy tego organu, zastosowanych przez niego kryteriach oceny danego wniosku-projektu i realizacji przez organ ustalonych kryteriów w procesie wyłaniania zwycięzców. Dane powyższe stanowią zatem informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, spełniają bowiem wszystkie kryteria zakwalifikowania danej informacji jako informacji publicznej, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zestawiając treść żądania Fundacji P. z dnia 15 lipca 2010 r. z udostępnionymi jej przez Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju dokumentami stanowiącymi załączniki do pisma z dnia 9 sierpnia 2010 r., stwierdzić należy, iż organ przedstawił skarżącemu żądane dokumenty w takim zakresie w jakim, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy jednoczesnym uwzględnieniu ustawy o ochronie danych osobowych i ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, było to w danej sprawie możliwe. Ograniczenia te organ wskazał w swoim piśmie. Istotnie organ w udostępnieniu tych danych pozostawał w zwłoce, albowiem powinien je udostępnić, jak to trafnie zauważa skarżący, najpóźniej dnia 5 sierpnia 2010 r., jednakże zważywszy na niewielkie opóźnienie i zważywszy na fakt, iż informacja ta została udzielona zanim organ otrzymał skargę, brak jest możliwości nakazania organowi udostępnienia skarżącemu informacji, skoro została mu ona już udostępniona. Zatem orzekanie o karze grzywny stało się w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zbędne. Zgodnie z treścią art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwową, służbową, skarbową lub statystyczną, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Zatem skoro skarżąca Fundacja nie zgadze się z dokonaną anonimizacją niektórych danych, zawartych w dokumentach udostępnionych jej przez organ, właściwym do rozpoznania takiej sprawy nie jest sądownictwo administracyjne, ale powszechne. Z tych wszystkich wyżej przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę w znaczniej części za chybioną i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś w pozostałym zakresie, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy, skargę odrzucił.