III SA/Kr 398/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi E. T., F. T. na postanowienie Wojewody z dnia 28 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2009 r. ([...]) na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1794 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz.U. nr 139 z 2006 r. poz. 993 ze zm.) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta orzekł o wymeldowaniu E. i F. T. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. A w K. Decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Wojewody w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Z akt sprawy wynika, że E. T. i F. T. odebrali powyższą decyzję w dniu 2 listopada 2009 r., natomiast w dniu 17 listopada złożyli odwołanie do Wojewody. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. ([...]) na podstawie art. 134 w zw. z art. 129§2 kpa oraz w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz.U. nr 139 z 2006 r. poz. 993 ze zm.) Wojewoda orzekł o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpoznania. Organ podał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Wskazał, że E. i F. T. otrzymali decyzję Prezydenta Miasta w dniu 2 listopada 2009 r., zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 16 listopada 2009 r. Odwołanie od powyższej decyzji zostało złożone przez w/w dopiero w dniu 17 listopada 2009 r., dlatego też orzeczono o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu. Na powyższe rozstrzygnięcie F. T. i E. T. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący wskazali na merytoryczne aspekty sprawy o wymeldowanie oraz podali, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania wynikało z ich pobytu na urlopie wypoczynkowym. Podali, że list zawierający decyzję organu I instancji odebrał ich syn, który nie zapoznał się z treścią korespondencji i nie zdawał sobie sprawy z biegu terminu. Na kopercie nie było daty odbioru pisma, stąd uchybienie we wniesieniu odwołania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wojewody z dnia 28 stycznia 2010 r. w przedmiocie uchybienia termu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009 r. Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 kpa, za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Zaś w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 kpa). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Z kolei zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009 r. została doręczona skarżącym w dniu 2 listopada 2010 r. Doręczenie pisma w sposób określony w w/w art. 43 kpa stwarza bowiem domniemanie doręczenia pisma adresatowi. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania w terminie był więc dzień 16 listopada 2010 r. Mimo pouczenia zawartego w decyzji, skarżący wnieśli odwołanie dopiero w dniu 17 listopada 2009 r. Nie złożyli przy tym prośby o przywrócenie terminu, ani nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. W doktrynie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku"; a taką przeszkodą nie była z pewnością przedstawiona przez skarżących sytuacja. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. Zaskarżone postanowienie odpowiada więc prawu. W związku z powyższym orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).