I SA/Bk 581/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwo [...] "J" Spółka z o.o. w B. na negatywną ocenę wniosku wydaną przez Zarząd Województwa [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu dotyczącego podniesienia konkurencyjności przedsiębiorstwa poprzez zakup specjalistycznego sprzętu budowlanego oddala skargę Przedsiębiorstwo Budowlane "J" Spółka z o.o. w B. (dalej również jako Spółka) złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Podniesienie konkurencyjności spółki J. poprzez zakup specjalistycznego sprzętu budowlanego" (koparki gąsienicowej z młotem kującym, mobilnej kruszarki gąsienicowej oraz koparko-ładowarki) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] (RPOWP) na lata 2007-2013, Oś priorytetowa I Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.4 Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.4.2 Małe i średnie przedsiębiorstwa. Wniosek ten, zarejestrowany pod nr [...], pozytywnie przeszedł ocenę formalną i został przekazany do następnego etapu oceny wniosku - oceny merytoryczno-technicznej. Po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej projektu, Urząd Marszałkowski Województwa [...] w B. Departament Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym (instytucja zarządzająca) w piśmie z [...] sierpnia 2010 r. poinformował Spółkę, że wniosek został odrzucony z powodu niespełnienia dwóch kryteriów merytoryczno-technicznych dopuszczających ogólnych, dotyczących następujących warunków: (1) informacje zawarte w różnych częściach wniosku/biznesplanu oraz załączników są ze sobą spójne; (2) wnioskodawca wiarygodnie uzasadnił konieczność realizacji projektu oraz związek celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej. Wnosząc protest, Spółka nie zgodziła się z oceną wskazanych kryteriów i wniosła o przywrócenie wniosku do ponownej oceny merytoryczno-technicznej. Protest został negatywnie rozpatrzony przez instytucję zarządzającą. Następnie Spółka złożyła do Zarządu Województwa [...] Departamentu Polityki Regionalnej w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Instytucja rozpatrująca sprawę w drugiej instancji odwoławczej, w piśmie z [...] października 2010 r. nr [...] poinformowała Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu tego wniosku. Odnosząc się do kryterium spójności informacji zawartych we wniosku, biznesplanie i załącznikach instytucja rozpatrująca sprawę zauważyła, że osoby przeprowadzające ocenę zgodnie stwierdziły, iż z uwagi na niejednoznaczność i rozbieżność informacji, zamieszczonych we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach, nie jest możliwe przeprowadzenie oceny projektu zgodnie z zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący kryteriami merytorycznymi. Rozbieżności obejmują dane dot. rocznego obrotu, sumy bilansowej oraz liczby zatrudnionych w firmie osób. Spółka nie wybrała wskaźników do monitorowania, które odzwierciedlałyby założone do realizacji cele, m.in. dotyczące wprowadzenia w wyniku zaplanowanej dywersyfikacji nowych usług. Podobnie sytuacja obejmowała kwestię poprawy rentowności poprzez obniżenie kosztów, co miało nastąpić dzięki rezygnacji z zewnętrznych usług rozbiórkowych. Nie wybierając do monitorowania wskaźników obrazujących i potwierdzających w okresie trwałości oczekiwane efekty (w tym planowaną innowacyjność), Spółka uniemożliwiła nie tylko ocenę projektu w zakresie kryteriów tzw. różnicujących, ale także ocenę kryterium dopuszczającego szczególnego, potwierdzającego deklarowaną innowacyjność. W zakresie negatywnie ocenionego kryterium wiarygodności uzasadnienia konieczności realizacji projektu z pieniędzy publicznych oraz związku założonych w nim celów z celami osi/działania instytucja zauważyła, że ocena tego obszaru jest powiązana z kryterium spójności informacji. W uzasadnieniu podzielono negatywną ocenę ekspercką w trzech obszarach tego kryterium, tzn. czy wskaźniki projektu odzwierciedlają założone cele projektu, czy założone cele są zbieżne z celami osi/działania oraz czy wiarygodnie uzasadniono potrzebę finansowania projektu środkami publicznymi. Instytucja podkreśliła, że bez wyboru wskaźników obrazujących realizację założonych w projekcie celów - nie jest możliwa ocena ich realizacji w okresie wymaganej trwałości projektu. Podobnie w aspekcie zadeklarowanej dywersyfikacji usług - nie wybrano do monitorowania wskaźnika, który pozwalałby zidentyfikować nową usługę po zakończeniu realizacji projektu. Ponadto w dokumentach aplikacyjnych nie znalazły się adekwatne do założonych celów wskaźniki. Eksperci oceniając negatywnie zasadność współfinansowania inwestycji ze środków publicznych podkreślili również, że przedstawione w dokumentach aplikacyjnych uzasadnienie jest mało przekonujące. Wskazuje na to aktualna bardzo dobra kondycja finansowa Spółki, potwierdzona wysoką bieżącą płynnością, relatywnie niskim zadłużeniem aktywów, dodatnim saldem przepływów. Wnioskowane wsparcie w wysokości 791,6 tys. PLN nie byłoby wobec powyższego obciążeniem przekraczającym możliwości Spółki. Na powyższą negatywną ocenę z [...] października 2010 r. wniosku wydana w ramach procedury odwoławczej, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o stwierdzenie, iż ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie zapisów dokumentu Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w zakresie kryteriów merytoryczno-technicznych dopuszczających ogólnych (pkt 1 i 2 załącznika nr 2 do uchwały nr 16/09 Komitetu Monitorującego RPOWP na lata 2007-2013 z 22 października 2009 r.) oraz art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 z późn. zm. (dalej w skrócie: "u.z.p.p.r."), poprzez: nieprawidłowe przeprowadzenie oceny kryterium spójności informacji zawartych we wniosku, biznesplanie i załącznikach; nieprawidłowe przeprowadzenie oceny kryterium wiarygodności uzasadnienia konieczności realizacji projektu, tj. czy wskaźniki projektu odzwierciedlają założone cele projektu, czy założone cele są zgodne z celami osi/działania oraz czy wiarygodnie uzasadniono potrzebę finansowania projektu środkami publicznymi; brak przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. W uzasadnieniu Spółka podniosła w pierwszej kolejności, że organ błędnie określił podmiot wnoszący wniosek jako "T" sp. z o.o. w W., co poddaje w wątpliwość rzetelność działania organu ponownie rozpatrującego sprawę. W dalszej części uzasadnienia Spółka wyjaśniła, że rozbieżność pomiędzy danymi zawartymi we wniosku a danymi zawartymi w arkuszach kalkulacyjnych wynikają stąd, że w momencie składnia wniosku na dofinansowanie firma nie miała jeszcze zamkniętego roku obrotowego, więc dane dotyczące sumy bilansowej, średniorocznego zatrudnienia oraz wielkości rocznego obrotu zostały wprowadzone za 2008 r. i na ich podstawie została sporządzona prognoza finansowa. W momencie uzupełnień formalnych firma miała już zatwierdzony 2009 r. i w związku z tym, dane te zostały wprowadzone za 2009 r. Poprawione dane nie zostały jednak zmodyfikowane w arkuszach kalkulacyjnych, ze względów na to, iż prognoza finansowa uległaby modyfikacji, co miałoby wpływ na zmianę merytoryczną projektu, a nie jest to dopuszczalne na ocenie formalnej. W tym kontekście Spółka zwróciła uwagę, że ujawnione niespójności małej wagi, nie muszą skutkować negatywną oceną kryterium. Zdaniem Spółki kwestia innowacyjności została ujęta we wniosku o dofinansowanie w sposób jak najbardziej uzasadniony. Wskaźnikiem rezultatu wybranym do monitorowania, obrazującym innowacyjność projektu został wskaźnik: "liczba wprowadzonych innowacji". W dokumentach aplikacyjnych zostało wyraźnie opisane: "Planowane do zakupu maszyny budowlane będą modelami najnowszej generacji i w związku z tym w województwie [...] swojej konkurencji mieć nie będą. Potwierdzają to załączone do wniosku opinie od producentów oraz opinia o innowacyjności koparki gąsienicowej wraz z cichym młotem kującym (cichy młot kujący w dużej mierze nie zakłóca życia i nie jest uciążliwy mieszkańcom bloków sąsiadujących z miejscem rozbiórki). Dzięki tak nowoczesnym urządzeniom cały proces rozbiórkowy poczynając od zburzenia budynków, poprzez kruszenie będzie przebiegać bardzo sprawnie i efektywnie, co w rezultacie przełoży się na terminowość realizowanych przez spółkę "J" inwestycji. Trafnym jest tu stwierdzenie, że proces wykonywania prac rozbiórkowych jest innowacyjny na skalę województwa [...]". W ocenie Spółki nie jest natomiast zasadne wprowadzenie do monitorowania wskaźników: Liczba nowych produktów lub usług wprowadzonych na rynek, Liczba nowych produktów/usług, Liczba udoskonalonych produktów/usług. We wniosku jak również i w Biznes Planie zostało wspomniane, że firma w późniejszym czasie zakłada możliwość świadczenia usług rozbiórkowych podmiotom zewnętrznym, jednak w tabeli E. Finanse projektu w Biznes Planie, a tym samym w prognozie finansowej zostały założone oszczędności wynikające tylko i wyłącznie z oszczędności wynikających z przeprowadzania prac rozbiórkowych na własne potrzeby. Spółka zauważyła również, że zbieżność celów projektu z celami osi i działania, a także zgodność z dokumentami strategicznymi została dokładnie przedstawiona w biznes planie w pkt C.1 oraz we wniosku w pkt III.3. Zdaniem strony skarżącej we wniosku wskazano i wiarygodnie uzasadniono potrzebę finansowania projektu środkami publicznymi. Instytucja błędnie uznała, że sytuacja Spółki umożliwia dokonanie zakupu za własne środki bez wpływu na kondycję firmy. Spółka ma stałe, wysokie obciążenia kredytowe, a osiągane zyski muszą być przeznaczane m.in. na spłatę kredytów bieżących. Uwadze instytucji umknęło, że Spółka nie złożyła wniosku o pełne sfinansowanie inwestycji, a jego dofinansowanie, decydując się na ponoszenie znacznego obciążenia z tytułu zakupu urządzenia w zakresie niedestabilizującym sytuacji finansowej spółki. W odpowiedzi na skargę instytucja zarządzająca wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Podstawowe zasady wydawania rozstrzygnięć w przedmiocie oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków unijnych oraz zasady postępowania w tego typu sprawach przed sądem administracyjnym, wynikają z przywołanej u.z.p.p.r. Przepisy tej ustawy - pomimo charakterystycznej regulacji odsyłającej w nieuregulowanym w niej zakresie do stosowania odpowiednio przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (w skrócie "u.p.p.s.a."), określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem wszakże szeregu przepisów (tj. art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 u.p.p.s.a.) - nie zmieniły funkcji sądów administracyjnych w rozpatrywaniu spraw dotyczących oceny wniosków o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej (zob. art. 30e u.z.p.p.r.). Podobnie, jak w innych sprawach, sądy te sprawują funkcję kontrolną nad działalnością instytucji oceniających takie wnioski, a jedynym kryterium owej kontroli jest zgodność z prawem (zob. art. 184 Konstytucji RP, a także art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Podkreślenia przy tym wymaga, że sąd administracyjny, rozpatrując tego typu sprawy nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. To właściwa instytucja dokonuje takiej oceny, natomiast sąd administracyjny, w ramach przyznanych mu kompetencji, może i powinien skontrolować jej zgodność z prawem. Potwierdza to brzemiennie art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., z którego wynika, że sąd po rozpatrzeniu tego typu sprawy może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Kontrolując prawidłowość wydanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Tym ostatnim trudno nadać walor przepisów prawa powszechnie obowiązującego, niemniej jednak można uznać je za rozwinięcie normatywnych kryteriów rzetelności i bezstronności oceny, o których to kryteriach mowa w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że ocena projektu Spółki, złożonego w ramach RPOWP na lata 2007-2013, została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa. Specyfika postępowania konkursowego związanego z naborem wniosków do dofinansowania wiąże się z ograniczoną ilością środków finansowych zaprogramowanych na ten cel. W związku z tym celem konkursu związanego z naborem takich wniosków, musi być wybór tych, które w najpełniejszym stopniu realizują założenia danego programu operacyjnego w ramach określonej osi priorytetowej, działania i poddziałania. Temu celowi służą kryteria wyboru wraz z zasadami przyznawania punktacji, szczegółowo opisane w załącznikach do uchwały nr 16/09 Komitetu Monitorującego RPOWP na lata 2007-2013 z 22 października 2009 r. oraz w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w ramach RPOWP na lata 2007-2013, Działanie 1.4 Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw (dalej: "Przewodnik po kryteriach wyboru"). Spełnienie określonego kryterium powinno być natomiast uzależnione od precyzyjnego zrealizowania jego założeń. Procedura wyłaniania projektów do dofinansowania jest wieloetapowa. Pierwszym jej etapem jest ocena formalna, którą Spółka przeszła pozytywnie. Kolejny etap to ocena merytoryczna, gdzie badane jest spełnienie przez wnioskodawcę trzech grup kryteriów, tj. merytoryczno-technicznych dopuszczających ogólnych, merytoryczno-technicznych dopuszczających szczególnych oraz merytoryczno-technicznych różnicujących. Kryteria dopuszczające są kryteriami "TAK-NIE". Oznacza to, że aby wniosek przeszedł pozytywnie ten etap oceny powinien być zgodny ze wszystkimi kryteriami dopuszczającymi. W przypadku zaznaczenia przez osobę oceniającą przynajmniej jednej odpowiedzi "NIE" w tych kryteriach, wniosek nie podlega dalszej ocenie i jest odrzucany z powodu nie spełnienia kryteriów dopuszczających. Procedura konkursowa dotycząca projektu zgłoszonego przez Spółkę zakończyła się właśnie na etapie oceny kryteriów merytoryczno-technicznych dopuszczających ogólnych. Osoby oceniające wniosek o dofinansowanie zgodnie uznały, że wniosek Spółki nie spełniła kryteriów dotyczących następujących warunków: (1) informacje zawarte w różnych częściach wniosku/biznesplanu oraz załączników są ze sobą spójne; (2) wnioskodawca wiarygodnie uzasadnił konieczność realizacji projektu oraz związek celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej. Zdaniem Sądu ocena projektu pt. "Podniesienie konkurencyjności spółki J. poprzez zakup specjalistycznego sprzętu budowlanego", dokonana w tej sprawie spełnia wymogi rzetelności i bezstronności. Instytucje dokonały pełnej i wszechstronnej analizy celów i złożeń zgłoszonego projektu. Skonfrontowały projekt z celami i warunkami realizowanego programu i w ramach przyznanych kompetencji wydały swój osąd w przedmiocie możliwości jego dalszej oceny. Ocena końcowa, jest wynikiem procesu myślowego, którego przebieg znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanych rozstrzygnięć. Analizując poszczególne, zarzucane przez stronę uchybienia w ocenie projektu, w pierwszej kolejności Sąd odnieść się pragnie do opinii instytucji o niespełnieniu kryterium merytoryczno-technicznego dopuszczającego ogólnego w postaci warunku "informacje zawarte w różnych częściach wniosku/biznesplanu oraz załączników są ze sobą spójne" (tzw. kryterium spójności). Precyzyjne założenia tego kryterium zostały opisane w "Przewodniku po kryteriach wyboru", gdzie stwierdzono, że odnosi się do oceny czy informacje w złożonym wniosku oraz załącznikach nie są ze sobą sprzeczne oraz czy nie występują sprzeczności wewnątrz poszczególnych dokumentów. Celem zastosowania tego kryterium jest zabezpieczenie jednoznaczności opisu projektu, jego założeń, działań i rezultatów. Owszem, stwierdzone przez ekspertów rozbieżności między danymi ekonomicznymi zawartymi we wniosku oraz arkuszach kalkulacyjnych wynikają z faktu, że Spółka przeprowadzając korektę formalną wniosku poprawiła dane zawarte we wniosku (uaktualnienie danych ekonomicznych odnoszących się do ostatniego zamkniętego roku obrotowego), nie dokonując jednak stosownych modyfikacji w arkuszach kalkulacyjnych, uznając to za niedopuszczalne na etapie oceny formalnej. Zauważenia jednak wymaga, że Spółka w wezwaniu do przeprowadzenia korekty danych ekonomicznych poinformowana została, że przysługuje jej prawo do zmiany treści biznes planu i innych załączników w zakresie niezbędnym do uwzględnienia zmian wprowadzonych we wniosku. Jednocześnie zobowiązano Spółkę do poinformowania instytucji zarządzającej o dokonanych korektach w dokumentacji aplikacyjnej. Jako, że arkusze kalkulacyjne są jednym z elementów dokumentacji aplikacyjnej, dlatego też wbrew twierdzeniom Spółki mogły zostać zmodyfikowane na etapie poprawiania błędów wniosku w trakcie jego oceny formalnej. Skoro Spółka, pomimo pouczenia, nie poprawiła danych w całej dokumentacji aplikacyjnej, pojawiły się sprzeczności wewnątrz poszczególnych dokumentów (we wniosku dane ekonomiczne z 2009 r., a w arkuszach kalkulacyjnych dane za część 2009 r. i lata poprzednie). Ponadto eksperci zgodnie zwrócili również uwagę na niespójność projektu w części dotyczącej innowacyjności projektu. Podzielić należy ocenę instytucji, że skoro w pkt III.3.1 (określenie celów realizacji projektu) Spółka zadeklarowała rozbudowę istniejącego przedsiębiorstwa oraz dywersyfikację produkcji poprzez wprowadzanie nowych dodatkowych produktów/usług, implikowało to konieczność wyboru w dalszej części wniosku odpowiednich wskaźników do monitorowania. W dokonanym przez Spółkę wyborze, brak jest tymczasem wskaźników, które odzwierciedlałyby planowaną innowacyjność w postaci wprowadzenia do ofert nowej usługi. Dostrzeżone niespójności nie kwalifikowały się przy tym do kategorii małej wagi, co uzasadniałoby odstąpienie przez instytucję zarządzającą od negatywnej oceny wniosku. Zapisy "Przewodnika po kryteriach wyboru" przewidują co prawda, że ujawnione niespójności małej wagi, nie muszą skutkować negatywną oceną kryterium. Niemniej jednak precyzują, że oceniający może podjąć taką decyzję, jeżeli są one nieistotne i nie mają m.in. znaczenia dla oceny pozostałych kryteriów. Tymczasem z opinii dwóch niezależnych osób oceniających wniosek jednoznacznie wynika, że stwierdzone niespójności uniemożliwiają jego dalszą ocenę. Nie ma przy tym podstaw do kwestionowania oceny ekspertów. Wnioski zawarte w karcie oceny są logiczne i przejrzyście wyjaśnione. Odnośnie spełnienia kryterium wiarygodnego uzasadnienia konieczności realizacji projektu oraz związku celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej, Sąd zauważa, że osoby oceniające wniosek zgodnie uznały, że wskaźniki projektu nie w pełni odzwierciedlają założone cele (brak korelacji między zadeklarowaną innowacyjnością w postaci wprowadzenia do ofert nowej usługi i wskazanymi wskaźnikami do monitorowania; deklarowane obniżenie kosztów generowanych w związku ze zlecaniem robót rozbiórkowych firmom zewnętrznym bez wyboru adekwatnego wskaźnika do monitorowania, pozwalającego w przyszłości potwierdzić osiągnięcie celu założonego we wniosku). Natomiast z "Przewodnika po kryteriach wyboru" wynika, że związek celów projektu z przyjętymi wskaźnikami produktu i rezultatu musi być logiczny. Beneficjent ma obowiązek realizacji zamierzonych celów projektu wyrażonych w odpowiednio dobranych wskaźnikach produktu i rezultatu. Eksperci nie uznali również, że cele projektu są zbieżne z celami osi/działania. Ich zdaniem Spółka nie uwiarygodniła ponadto potrzeby finansowania projektu środkami publicznymi. Z dokumentacji wnioskowej wynika bowiem, że osiągane zyski pozwalają na realizację inwestycji ze środków własnych. Ponadto Spółka deklarowała we wniosku, że inwestycja zostanie zrealizowana w całości ze środków własnych przedsiębiorstwa (sic!). Uzasadnienia stanowisk osób oceniających projekt oraz informacji instytucji są logiczne, przekonujące i wyczerpujące. Dokonana przez instytucję ocena, co do poszczególnych kryteriów dopuszczających ogólnych znajduje potwierdzenie w załączonych do wniosku dokumentach oraz stanowiskach ekspertów. W sprawie zagwarantowano reguły bezstronności i rzetelności poprzez udział w ocenie projektu dwóch niezależnych ekspertów. Nie można się zgodzić ze Spółką, że ocena projektu odbywała się przy braku przejrzystości reguł. Reguły składania aplikacji do dofinansowania, listę kryteriów, wymagania co do spełnienia poszczególnych kryteriów oraz zasady procedury, wynikają z dostępnych stronie dokumentów w postaci m.in. Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów w ramach RPOWP na lata 2007-2013. Oś priorytetowa I. Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.4 Wsparcie inwestycyjne przedsiębiorstw, poddziałanie 1.4.2 Małe i średnie przedsiębiorstwa, czy też kryteriów wyboru zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPOWP na lata 2007-2013 w uchwale nr 16/09 z 22 października 2009 r. oraz "Przewodnika po kryteriach wyboru". W dokumentach tych jasno i czytelnie wskazano poszczególne etapy procedury naboru i klarownie określono następstwa braków, błędów, niedociągnięć na poszczególnych etapach procedury. Instytucje rozpatrujące środki odwoławcze na etapie przedsądowym odniosły się do zarzutów Spółki, wyjaśniając przyczyny uznania za niespełnione poszczególnych kryteriów. Przy czym kryteria te zostały określone w dokumentacji konkursowej w sposób jednoznaczny, nie pozostawiający wątpliwości co do ich interpretacji. Pamiętać trzeba, że forma konkursu wymaga precyzyjnego spełnienia poszczególnych kryteriów (czy to formalnych w pierwszej kolejności, następnie zaś merytorycznych), po to, aby przy ograniczonych programowo środkach, wybrane zostały do dofinansowania projekty najlepsze, spełniające przede wszystkim istotną cechę innowacyjności. Skoro osoby oceniające projekt zgodnie stwierdziły, że niespójności zawarte we wniosku oraz nieprzekonujące uzasadnienie nie dają podstawy do obiektywnej możliwości oceny osiągnięcia zakładanych przez Spółkę celów projektu, zasadna była dyskwalifikacja projektu z dalszej procedury. Nie spełnione bowiem zostały kryteria szczegółowe dopuszczające, przy czym co już wyżej podkreślono, przyjęty system przewiduje, że niespełnienie przynajmniej jednego z takich kryteriów kwalifikuje projekt do odrzucenia. Nie może mieć wpływu na wynik sprawy podnoszona przez stronę okoliczność błędnego określenia przez instytucję rozpatrującą środek odwoławczy w drugiej instancji podmiotu wnoszącego wniosek. Inne dane wskazane w informacji wydanej przez tą instytucję, tj. numer wniosku o dofinansowanie, tytuł projektu, adresat - jednoznacznie identyfikują jako stronę postępowania przed instytucją - skarżącą Spółkę. Z tego powodu błędne określenie podmiotu wnoszącego wniosek o dofinansowanie należy rozpatrywać w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej, a nie braku rzetelności przeprowadzonej oceny. Reasumując, Sąd stwierdza, że przeprowadzona w sprawie ocena wniosku Spółki jest prawidłowa, jest oceną rzetelną, bezstronną i mającą swoje logiczne uzasadnienie. Prawidłowości tej oceny nie podważają podniesione w skardze zarzuty. Nie znajdując, zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.