II OSK 570/11

Dnia 30 marca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2010 roku sygn. akt II SA/Rz 1044/10 odrzucającego skargę E.P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] września 2010 roku Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę kasacyjną. 1 2 Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę E.P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 3 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez nadesłanie siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 listopada 2010 r. Dołączono do niego stosowne pouczenie, że procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia będzie odrzucenie skargi. Żądane odpisy skarżąca nadesłała w dniu 8 grudnia 2010 r. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że do każdego pisma strony – w tym i skargi – powinny być dołączone jego odpisy, w ilości umożliwiającej przesłanie ich wszystkim stronom postępowania. Braki w tym zakresie obligują Przewodniczącego Wydziału do wezwania strony do ich usunięcia w ustawowym terminie. Nieusunięcie wskazanego braku w terminie powoduje odrzucenie skargi. Termin do nadesłania odpisów skargi upływał w dniu 15 listopada 2010 r., a przesłanie ich w dniu 8 grudnia 2010 r. było spóźnione i równoznaczne z nieuzupełnieniem braków. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca zarzucając naruszenie art. 47 § 1, art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez błędne przyjęcie, że stwierdzone braki formalne uniemożliwiały nadanie skardze prawidłowego biegu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że Sąd I instancji nie określił kręgu stron postępowania i nie wynika to także jednoznacznie z akt sprawy. Zarzuciła również, że Sąd mógł samodzielnie sporządzić odpisy skargi obciążając stronę stosowną opłatą kancelaryjną, szczególnie uwzględniając krótką treść tego pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Natomiast zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.). W odniesieniu do skargi ustawodawca przewidział natomiast, że brak uzupełnienia braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W skardze kasacyjnej strona skarżąca zmierza do wykazania, że brak formalny w postaci braku odpisów skargi nie uniemożliwiał Sądowi I instancji nadania skardze dalszego biegu, bowiem skarga była krótka, a Sąd mógł samodzielnie sporządzić odpisy skargi. Ponadto, w ocenie skarżącej, Sąd I instancji nie określił kręgu stron postępowania, a więc brak było podstaw do wystosowania wezwania o nadesłanie brakujących odpisów, skoro celem załączenia odpisów jest możliwość doręczenia ich pozostałym uczestnikom postępowania. Z zarzutami tymi nie można się zgodzić. Przepisy Rozdziału 1 Działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Pisma w postępowaniu sądowym – określają formalne wymogi jakie stawiane są pismu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednym z tych wymogów jest załączenie stosownej ilości odpisów pisma. Ostatni z przepisów tego rozdziału – cytowany wyżej art. 49 p.p.s.a. – przewiduje natomiast konsekwencje nieuzupełnienia braków pismo procesowego. Nie sposób dokonać interpretacji tegoż przepisu w oderwaniu od pozostałych przepisów rozdziału, które nie przewidują i nie rozróżniają braków na takie, które uniemożliwiają nadanie pismu biegu i na takie, które taką przeszkodą nie są. Sformułowanie "jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych" oznacza zatem dokładnie tyle, że jeżeli pismo dotknięte jest brakami formalnymi to jest to wystarczającą i konieczną przesłanką do wezwania strony do ich uzupełnienia. Sąd nie może podejmować za stronę czynności zmierzających do uzupełnienia braków pisma, niezależnie od tego jak pismo jest obszerne. Powodowałoby to konieczność stosowania nieprzewidzianych ustawowo, a więc niedopuszczalnych kryteriów "długości" czy "obszerności" pisma oraz ewentualnie równie niedopuszczalnej oceny, czy określona ilość odpisów pisma jest już ilością na tyle znaczną, by nieuzasadnionym było sporządzanie odpisów przez Sąd. Ponadto, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, strony postępowania zostały określone przez Sąd I instancji i to już na etapie rejestracji skargi. Zostały one wskazane w zarządzeniu z dnia 3 listopada 2010 r. (k. 1 akt sądowych I instancji) i lista ta obejmuje siedem osób, stąd też jako zasadne należy ocenić wezwanie strony skarżącej do nadesłania takiej właśnie liczby odpisów skargi. Z tych też względów niezasadnymi okazały się podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 47 § 1, art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem jako prawidłowe należy ocenić zarówno wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi jak również odrzucenie skargi w konsekwencji niewątpliwego uchybienia terminu w wykonaniu zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. ----------------------- 1 2