II SA/Sz 964/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 grudnia 2010r. sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] oddala skargę Prezydent Miasta [..] postanowieniem z dnia [...] r., po zapoznaniu się z wnioskiem S. D., odmówił wydania zaświadczenia o zgodności budowy altany, o wymiarach w obrysie zewnętrznym (1,90 m + 4,00 m) x 6,80 m i wysokości 5,15 m - zlokalizowanej na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych "[...] " (działka nr 331, obr.10) przy ul. [..] w [...] , z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - Jednostka obszarowa HI, uchwalonego Uchwałą Nr XXII/180/2004 Rady Miasta Świnoujścia z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 40 z dnia 7 czerwca 2004 r., poz. 765). W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że S. D. został zobowiązany przez Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do przedłożenia zaświadczenia żądanej treści, w celu zalegalizowania wybudowanego samowolnie budynku altany, o powierzchni 40,12 m² i wysokości 5,15 m. Organ I instancji ustalił, że teren ogrodów działkowych znajduje się w jednostce obszarowej III, obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [..] , oznaczonej symbolem [...] . Zgodnie z § 141.8 ustaleń planu, zabudowa na terenie ogrodów działkowych powinna mieć charakter altan i małych parterowych domów letnich o powierzchni nie przekraczającej 25 m². Stosownie do § 141.7 ustaleń planu, zabudowa ma być zgodna z wymogami regulaminu pracowniczych ogrodów działkowych. Regulamin Pracowniczego Ogrodu Działkowego uchwalony w dniu [...] r. przez Krajową Radę Polskiego Związku Działkowców, dopuszcza powierzchnię altan do 25 m², określając ją jako powierzchnię zabudowy mierzoną po obrysie ścian zewnętrznych. Ponadto ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych ogranicza powierzchnię altan do 25 m². Powierzchnia zabudowy stanowi pole powierzchni figury geometrycznej określonej przez kontur wyznaczony przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnych budynku, a w przypadku posadowienia na filarach, kondygnacji opartej na tych filarach - § 63 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji stwierdził zatem, że wybudowana samowolnie altana o powierzchni 40,12 m² jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści. Po rozpoznaniu zażalenia S. D. na powyższe postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [..] r., nr[...] , utrzymało mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że S. D. załączył do wniosku o wydanie zaświadczenia, szkic graficzny obiektu budowlanego, z którego wynika, że wybudowana altana posiada wymiary 5,90 m x 6,80 m. Wnioskodawca na szkicu określił, że obiekt w podstawie posiada powierzchnię 31,86m², w rzucie pionowym powierzchnię 40,12 m², wysokość 5,15 m. Wskazana powierzchnia zabudowy altany wnioskodawcy jest więc niezgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokonując oceny braku zgodności obiektu z planem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że organ I instancji trafnie uznał za powierzchnię zabudowy powierzchnię konturu budynku wyznaczonego przez zewnętrzne jego ściany. Taki sposób oznaczania powierzchni zabudowy jest stosowany przez organy budowlane dla celów projektowych, a następnie po zrealizowaniu inwestycji, dla potrzeb ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnia, którą wskazał wnioskodawca nie jest powierzchnią zabudowy lecz powierzchnią użytkową altany. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł S. D. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a., 11 K.p.a., 124 § 2 K.p.a. oraz § 141 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 8 Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Rady Miasta Świnoujścia z dnia 29 kwietnia 2004r., nr XXII/180/2004 - dalej mpzp) poprzez przyjęcie, że zapisy § 141 ust. 1 pkt 7 mpzp mają jedynie charakter postulatywny, a dopuszczalna powierzchnia zabudowy została ustalona poprzez zapisy § 141 ust. 1 pkt 8 mpzp. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przy składaniu odpowiednich projektów altany do organu zarządzającego ogrodami działkowymi, przed wzniesieniem altany nie zostały one uznane za naruszające prawo działkowe. Zdaniem skarżącego, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu nie zostało wskazane, jakiej powierzchni dotyczyć ma zabudowa. Nie można domniemywać, że powierzchnia wskazana w § 148.1.8 planu jest powierzchnią zabudowy mierzoną po obrysie ścian zewnętrznych. W przedmiotowym akcie użyto sformułowania "powierzchnia" nie precyzując, czy jest to powierzchnia użytkowa - wewnętrzna, czy powierzchnia zabudowy mierzona po obrysie ścian na zewnątrz. Dlatego też, w ocenie skarżącego nie można interpretować prawa na niekorzyść obywatela, a takim bez wątpienia jest uznanie, że "powierzchnia" wskazana w planie to "powierzchnia zabudowy" definiowana w odrębnych przepisach. W przedmiotowym przypadku uznać należy, że powierzchnia, o której mowa w planie jest powierzchnią użytkową mierzoną po obrysie ścian od wewnątrz. Niesłusznie zatem organy odwołały się do definicji powierzchni zawartych w odrębnych przepisach. Wykładnia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna być dokonana przede wszystkim w oparciu o brzmienie tego aktu, a w ocenie przedmiotowego przypadku, również w kontekście zgody na posadowienie altany od organu zarządzającego ogrodami. Skarżący wskazał, że przepis § 148.1.7 planu wskazuje na sposób zagospodarowania, którego nie można utożsamiać z możliwym sposobem zabudowy na terenie ogrodów, który został wskazany w § 148.1.8 planu. Dlatego też, organy nieprawidłowo zinterpretowały zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tym samym naruszając wskazane w skardze przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie w odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:. Dokonana, stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem, nie dała podstaw do uznania, iż wydane ono zostało z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 217 § 1 i § 2 pkt 1 K.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o jego wydanie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa. Wśród przepisów wymagających urzędowego potwierdzenia stanu prawnego, a mający zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, znajduje się art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), nakładający na inwestora m.in. obowiązek uzyskania zaświadczenia od właściwego organu, o zgodności obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w celu legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo ustaliły, że w świetle zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego altana wybudowana przez S. D. jest niezgodna z zapisami tego planu. Zapisy planu przywoływane przez organy, w tym § 141.1.8., wyraźnie wskazują dopuszczalną powierzchnie jako nieprzekraczającą 25 m². Przy tym słusznie organu uznały, że chodzi tu o powierzchnię zabudowy. Natomiast zarzut skarżącego o niewłaściwej interpretacji definicji powierzchni zabudowy w odniesieniu do wybudowanej przez niego altany jest bezzasadny. Sposób mierzenia powierzchni altany wskazany jest w § 107 pkt 4 Regulaminu Pracowniczego Ogrodu Działkowego z dnia 7 kwietnia 2004 r. Ponadto należy podkreślić, że uzyskanie zaświadczenia o zgodności budowy z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest jednym z etapów procesu legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, którego procedura odbywa się na podstawie przepisów materialnych Prawa budowlanego. Organ właściwy do wydania przedmiotowego zaświadczenia nie mógł więc dokonywać interpretacji zapisów planu w oderwaniu od użytego we wskazanych przepisach pojęcia powierzchni zabudowy. Powoływanie się przez skarżącego na akceptację projektu altany przez zarząd Rodzinnych Ogrodów Działkowych, nie może być wzięte pod uwagę, gdyż jak wskazano wyżej, kwestie budowy obiektów budowlanych reguluje ustawa Prawo budowlane, a wymagane pozwolenia wydają właściwe organu nadzoru budowlanego. Dlatego też, nie można zarzucić organom w przedmiotowej sprawie naruszenie art. 7, 8, 11 i 124 K.p.a. oraz § 141 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 8 Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mylnie podano w uzasadnieniu skargi § 148.1.7 i § 148.1.8). Mając na uwadze powyższe, słusznie odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej przez niego treści, gdyż jedynie takie rozstrzygnięcie uzasadnia treść obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.