II SAB/Wa 298/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Andrzej Góraj Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku z dnia 13 sierpnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia 13 sierpnia 2010 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami administracyjnymi, w zakresie odpisów wydanych pełnomocnictw dla z-cy wójta [...] 2. w pozostałym zakresie umarza postępowanie, 3. zasądza na rzecz W. S. od Wójta Gminy [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego Wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2010 r., złożonym na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, W. S. zwrócił się do Urzędu Gminy w [...] o udzielenie mu informacji o zakresie obowiązków i uprawnień zastępcy Wójta A. D. We wniosku podniósł, że jeżeli doszło do udzielenia A. D. upoważnienia pełnomocnictwa do wykonywania określonych zadań, czynności czy reprezentacji, przekraczających zakres określonych w zarządzeniu wójta nr 26/07 z dnia 10 października 2007 r. to wniósł o wydanie ich odpisów. W odpowiedzi na wniosek, sekretarz gminy działający z upoważnienia Wójta Gminy [...] , w piśmie z dnia 30 sierpnia 2010 r., doręczonym W. S. w dniu 1 września 2010 r., wskazał, że zakres obowiązków i uprawnień zastępcy Wójta Gminy Klembów A. D. określony został w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Gminy i opublikowany na stronie internetowej: www.bip.klembow.pl. Organ poinformował również, że Zastępca Wójta Gminy [...] A. D. posiada pełnomocnictwo określone aktem notarialnym repertorium [...] sporządzony w dniu [...] października 2007 r. w Biurze Notarialnym w [...] . W piśmie tym przytoczył treść tych pełnomocnictw. W skardze z dnia 6 września 2010 r., skierowanej za pośrednictwem Wójta Gminy [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ udzielił mu tylko częściowej odpowiedzi na jego wniosek. Nie przesłał mu bowiem żądanych pełnomocnictw a jedynie zacytował wyrywkowo fragmenty jego treści. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3. W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 30 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, że W. S. przedmiotem swojej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Wójta Gminy [...] , polegającą na nieudzieleniu mu informacji zgodnie z jego wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2010 r., w którym domagał się informacji publicznej o zakresie obowiązków i uprawnień Zastępcy Wójta A. D. We wniosku wskazał, że jeżeli doszło do udzielenia mu upoważnienia/pełnomocnictwa do wykonywania określonych zadań, czynności czy reprezentacji przekraczających zakres określonych w zarządzeniu wójta nr 26/07 z dnia 10 października 2007 r. to wniósł o wydanie ich odpisów. Wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając te aspekty można zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do faktów. Bliższa analiza art. 6 ustawy wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może być więc postulatem wszczęcia postępowania w jakiejś innej sprawie np. cywilnej czy karnej, ani też nie może dotyczyć przyszłych działań organu w sprawach indywidualnych. Informacje publiczne odnoszą się bowiem do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania. Stwierdzić należy, że wniosek W. S., z dnia 13 sierpnia 2010 r. dotyczył niewątpliwie informacji publicznej. Żądane informacje i dokumenty, których odpisów domagał się skarżący, mają niewątpliwie charakter dokumentów urzędowych, a zatem nie tylko stanowią, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informację o sprawach publicznych, ale stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d, tej ustawy będąc rodzajem informacji o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Również żądane informacje, których domagał się skarżący dotyczą niewątpliwie informacji publicznej. Stwierdzić należy również, że stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji jest czynnością materialno - techniczną. Organ może odmówić udzielenia informacji z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. W zależności od rodzaju tajemnicy wnioskodawcy służy wówczas, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bądź skarga do sądu administracyjnego, bądź powództwo do sądu powszechnego (art. 22 ustawy). Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji przybiera, jak wskazano powyżej, procesową formę decyzji administracyjnej. Przypomnieć należy, że skarżący w swoim wniosku z dnia 13 sierpnia 2010 r., wniósł o wydanie odpisów pełnomocnictw, udzielonych zastępcy Wójta Gminy [...] , przekraczających zakres określonych w zarządzeniu wójta nr 26/07 z dnia 10 października 2007 r. Organ natomiast poinformował skarżącego, że Zastępca Wójta Gminy [...] A. D. posiada pełnomocnictwo określone aktem notarialnym repertorium [...] , sporządzone w dniu [...] października 2007 r. w Biurze Notarialnym w [...] . Organ następnie w tej odpowiedzi przytoczył treść tych pełnomocnictw. Organ do dnia rozprawy nie przesłał jednak skarżącemu żądanych odpisów Oznacza to zatem, że do dnia rozprawy skarżący nie otrzymał informacji publicznej, w pełnym, żądanym przez siebie we wniosku z dnia 13 sierpnia 2010 r. zakresie. Skoro więc pismo organu z dnia 30 sierpnia 2010 r. nie jest decyzją odmawiającą udostępnienia informacji publicznej i nie jest to również odpowiedź uwzględniająca w pełni wniosek skarżącego, to w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej organ pozostaje w zwłoce. Przedstawienie bowiem informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji niepełnej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi. Dla przyjęcia stanu bezczynności organu bez znaczenia pozostają powody, dla których nie udzielono skarżącemu odpowiedzi na wniosek, w terminie określonym w powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, w szczególności czy opieszałość organu była zawiniona czy też nie. Skarga na bezczynność jest nie tylko środkiem służącym dyscyplinowaniu organów do terminowego załatwiania sprawy, ale służy również zapewnieniu prawidłowej wykładni i stosowania przepisów prawa administracyjnego, a osiągnięcie tego celu możliwe jest tylko wówczas, gdy ocena działań organów oderwana będzie od kryteriów winy (por. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Zatem należało przyjąć, że faktycznie żądanie nie zostało załatwione w zakresie doręczenia odpisów wykraczających poza zakres obowiązków i uprawnień określonych w Regulaminie Organizacyjnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 tej ustawy. Jeśli zaś chodzi o udzielenie skarżącemu żądanej informacji publicznej, o której mowa w pozostałej części wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2010 r., to analiza odpowiedzi udzielonej skarżącemu w piśmie z dnia 30 sierpnia 2010 r. wskazuje, że organ poinformował skarżącego o zakresie obowiązków i uprawnień Zastępcy Wójta A. D., który został określony w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Gminy i opublikowany na stronie www.bip.klembow.pl. Tak więc analiza tego pisma i zawartej w nim odpowiedzi wskazuje, iż organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w zakresie obowiązków i uprawnień zastępcy Wójta określonych w Regulaminie Organizacyjnym zgodnie z jego wnioskiem, co oznacza, że nie pozostawał w bezczynności. Należy podkreślić, że Sąd nie weryfikuje podanych w odpowiedzi informacji, badając jedynie, czy organ rozpoznał sprawę zgodnie z przepisami powołanej ustawy o informacji publicznej. Skoro zatem organ udzielił w części odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 13 sierpnia 2010 r., to w tym zakresie należy stwierdzić, iż nie pozostawał w bezczynności w momencie rozpoznawania sprawy przez Sąd, a więc postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.