I SA/Bd 1000/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2010r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Z. Z. "M." w W. N. Z. O. Z. S. U. O. R. i O. B. "O." na postanowienie Prezydenta Miasta I. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie opłaty uzdrowiskowej postanawia: odrzucić skargę UZADANIENIE Zaskarżonym postanowieniem Prezydent Miasta I. udzielił stronie skarżącej pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie opłaty uzdrowiskowej. W pouczeniu zamieszonym w interpretacji wskazano, iż przysługuje od niej prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Prezydenta Miasta I., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Pismem z dnia [...] strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. interpretację W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl art. 52 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z treścią art. 52 §3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. Należy stosować go także wobec wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła skargę na interpretację Prezydenta Miasta I. z [...] bez uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi na interpretację w sytuacji, gdy ustawodawca przewidział w art. 52 § 3 p.p.s.a. specjalny tryb jej zaskarżania nie jest dopuszczalne. Sąd podkreśla, że Prezydent Miasta I. zawarł niepełne pouczenie strony skarżącej o prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W pouczeniu bowiem nie podano informacji, że skargę do sadu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu błędne pouczenie, co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może skutkować obowiązkiem rozpatrzenia skargi przez Sąd. Błędne pouczenie nie może bowiem tworzyć prawa (prawa do złożenia skargi), którego ustawodawca nie przewidział na pewnym etapie załatwienia sprawy. Jednocześnie Sąd zauważa, że brak wykorzystania tego środka przez stronę skarżącą spowodowany mylnym pouczeniem stanowi co prawda podstawę odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a, jednakże nie pozbawia strony możliwości zaskarżenia interpretacji, będącej przedmiotem skargi. Zakaz wywołania negatywnych skutków u skarżącej w związku z błędnym pouczeniem zawarty w art. 214 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2004 r. Nr 93, poz. 894 ze zm.) chroni stronę przed skutkami błędnych pouczeń przy wnoszeniu środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie może bowiem prowadzić do pozbawienia strony możliwości wyczerpania toku instancji. Sąd wyjaśnia, iż brak właściwego pouczenia w Interpretacji Prezydenta Miasta I. z dnia [...] o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego i obowiązku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa świadczy o braku winy skarżącego w dopełnieniu ww. czynności, wobec tego może stanowić podstawę wniosku skierowanego do właściwego organu o przywrócenie terminu do złożenia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wniosek wraz z pisemnym wezwaniem wnosi się do organu w terminie 7 dni do dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W związku z tym, iż postanowienie o odrzuceniu skargi nie powoduje stanu rzeczy osądzonej, zatem strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.