VII SA/Wa 835/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant specjalista Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną w dniu [...] lutego 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa po rozpatrzeniu odwołania P. S.A. od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z [...] kwietnia 1993 r. zatwierdzającej plan realizacyjny i zezwalającej Zakładowi [...] na budowę linii energetycznej napowietrznej i kablowej w O. przy ul. [...] - umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ podał, że w jego ocenie odwołująca spółka nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ podał, że odwołująca się Spółka, co wynika z aktu notarialnego Rep A Nr [...] z [...] czerwca 2007 r. dołączanego do odwołania, zbyła na rzecz Z. Sp. z o.o. - obecnie noszącej nazwę P. Sp. z o.o. - przedsiębiorstwo sieciowe w tym linie energetyczne objęte weryfikowaną decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] kwietnia 1993 r. Z powyższego wynika, że z dniem [...] czerwca 2007 r. odwołująca się spółka utraciła interes prawny do udziału w postępowaniu dotyczącym powyższej decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka Akcyjna P. S.A. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej spółki zarzucił organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, a także naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego nie zastosowanie. Pełnomocnik podał, że aktem notarialny, zawartym [...] czerwca 2007 r. skarżąca spółka zbyła swoje przedsiębiorstwo sieciowe na rzecz spółki Z. Sp. z o.o. (obecna nazwa P. Sp. z o.o.) - a więc nie była właścicielem przedsiębiorstwa sieciowego, w tym również linii elektroenergetycznych o czym nabywca poinformował Wojewodę [...] m.in. w piśmie z 28 grudnia 2009 r. Mimo to postępowanie przed organem I instancji toczyło się z pominięciem aktualnego właściciela urządzeń elektroenergetycznych pobudowanych na podstawie weryfikowanej decyzji, a decyzja Wojewody skierowana została do podmiotu, który w dacie jej wydania nie był właścicielem infrastruktury elektroenergetycznej, co powinno skutkować uchyleniem decyzji I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji podkreślając, iż zarzuty dotyczące decyzji organu I instancji wobec tego, że odwołujący się nie ma przymiotu strony, pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, zaś decyzja organu I instancji nie była przedmiotem kontroli organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje. Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej skargą decyzji czy postanowienia w zakresie obejmującym ocenę zgodności kwestionowanego aktu z obowiązującym prawem. W ramach tak określonej kognicji uchylenie aktu jest możliwe jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, lub przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy lub było podstawą do wznowienia postępowania ( art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2010 r., umarzająca na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa postępowanie odwoławcze z powodu braku przymiotu strony przez odwołującego. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem kontrolowana decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy wskazać, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż P. SA. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji. Organ wskazał, że badanie legitymacji procesowej do inicjowania postępowania nieważnościowego odbywa się według przepisów obowiązujących na dzień złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności i orzekaniu przez organ nadzorczy. Czym innym jest bowiem badanie legitymacji procesowej strony w postępowaniu nieważnościowym, a czym innym legalności decyzji i jej prawidłowości. Pierwsza z wymienionych kwestii dotyczy etapu wstępnego polegającego na badaniu interesu prawnego według stanu faktycznego i prawnego na dzień złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności i orzekania przez organ nadzorczy, natomiast drugi problem należy już do etapu oceny prawidłowości decyzji, której dotyczy wniosek, według stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował zatem prawidłowe kryterium oceny interesu prawnego skarżącej Spółki. Decyzja zatwierdzająca plan realizacyjny inwestycji z [...] kwietnia 1993 r. zezwalała na budowę energetycznej linii napowietrznej dla Zakładu [...]. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] czerwca 2007 r. skarżąca Spółka – P. S.A. zbyła na rzecz Zakładu [...] Sp. z o.o. (obecnie P. Sp. z o.o.) przedsiębiorstwo sieciowe w tym linie energetyczne objęte weryfikowanym pozwoleniem na budowę. Powyższa okoliczność przesądza, iż skarżąca Spółka – P. S.A. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu nieważnościowym, gdyż przedmiot postępowania - linia napowietrzna nie jest już w zasobach jej majątku. Tym samym nie posiada na obecnym etapie przymiotu strony w tym postępowaniu. Z powyższych względów skoro podmiot składający odwołanie nie ma przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, postępowanie odwoławcze należało jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, umorzyć. Decyzja organu jest zatem zasadna. Z uwagi na powyższe argumenty podniesione w skardze nie mogły zostać uwzględnione. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.