III SA/Gd 563/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędzia WSA Elżbieta Kowalik- Grzanka (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wypłaty odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego uchyla zaskarżone postanowienie. Decyzją z dnia 18 lutego 2008 r. nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w G. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) w zw. z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001 – 2006 uchylił decyzję nr [...] z dnia 6 kwietnia 2007 r. Komendanta Portu Wojennego [...] odmawiającą K. Z. wypłaty odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego i umorzył postępowanie pierwszej instancji W dniu 10 marca 2010 r. do Jednostki Wojskowej Nr [...] w G. wpłynął wniosek K. Z. o uchylenie i zmianę w/w decyzji w trybie art. 154 § 1 k.p.a. We wniosku wskazano m.in., że sprawa o odszkodowanie została zainicjowana przed sądem powszechnym, jednakże Sąd Rejonowy w G. Wydział I Cywilny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2009 r. (sygn. akt [...]) uznał, że kwestia odszkodowania winna podlegać rozstrzygnięciu na drodze administracyjnoprawnej. Pismem z dnia 12 marca 2010 r. pełnomocnik organu poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 241 i n. k.p.a., dlatego też w ocenie organu jest to odwołanie od decyzji [...]. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia 8 kwietnia 2010 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w G. w oparciu o art. 134 k.p.a. stwierdził "[...] niedopuszczalność odwołania z dnia 30.03.2010 r. K. Z. od decyzji nr [...] z dnia 18.02.2008 [...]". W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia poza dotychczasową argumentacją wskazano, że organ II instancji uznał odwołanie za niedopuszczalne, gdyż decyzja nr [...] uzyskała walor prawomocności i nie zachodzą przesłanki uprawniające do uwzględnienia żądania strony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w postanowienie K.Z. wskazał, że błędne jest stanowisko organu, w świetle którego postępowanie administracyjne w jego sprawie zostało definitywnie zakończone. Organ nie chce przyjąć do wiadomości, że decyzja ostateczna może zostać uchylona o ile spełnia warunki podane w przepisach prawa. Decyzja nr [...] jest zaś rozstrzygnięciem błędnym, dlatego też skarżący nadal żąda jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w G. wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniesiona skarga jest de facto kolejnym odwołaniem od decyzji nr [...], które dotyczy materii rozstrzygniętej zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jak i przez Sąd Rejonowy w G. Wydział I Cywilny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie kognicji sądu administracyjnego poddano postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej w G. stwierdzające, niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji nr [...] z dnia 18 lutego 2008 roku. Skarga jest zasadna. Zauważyć należy, że organ rozstrzygał w niniejszym postępowaniu wniosek skarżącego z dnia 3 marca 2010 roku, w którym K. Z. wnosił o rozstrzygnięcie jego wniosku na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. Już z tych względów prowadzone przez organ postępowanie wyjaśniające zakończone zakwalifikowaniem pisma skarżącego z dnia z 3 marca 2010 roku jako odwołanie, uznać należy za całkowicie wadliwe. Organ administracji publicznej zobowiązany jest do przestrzegania reguł wyznaczonych przepisami procedury administracyjnej tj. art.7, 9 k.p.a., i powinien rozważyć czy pismo K. Z. jest w istocie odwołaniem od decyzji, która niewątpliwie posiada walor ostateczności, czy wnioskiem o jej uchylenie lub zmianę. W świetle jednoznacznej treści tego pisma zdziwienie budzi konkluzja organu, iż należy je potraktować jako odwołanie od ostatecznej decyzji. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż organ odwoławczy naruszył naczelne reguły postępowania administracyjnego wyrażone w przepisach art. 7, 8 i 9 kodeksu postępowania administracyjnego a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozstrzyganiu sprawy będzie rozważenie czy pismo skarżącego z uwagi na zawarte w nim twierdzenia jest wnioskiem o uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji z dnia 18 lutego 2008 roku i wówczas nadanie mu prawidłowego biegu, a następnie rozstrzygnięcie przez właściwy organ tego wniosku na podstawie obowiązujących przepisów w tym zakresie. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.