II FZ 857/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 823/10 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi T.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 823/10, wezwano T. G. (pismem z dnia 22 września 2011 r.; karta 134 akt Sądu pierwszej instancji) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. Strona została pouczona, że jeżeli ww. opłata nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, Przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od strony mając na uwadze treść art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2192). T. G. nie zgodził się z powyższym zarządzeniem. Podniósł, że w kopercie z Sądu otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Nie miał wobec tego możliwości zapoznania się z treścią zarządzenia, które było podstawą wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Doręczenie stronie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest równoznaczne z doręczeniem odpisu zarządzenia przewodniczącego w tym przedmiocie, od którego strona w terminie 7 dni może wnieść zażalenie. Zarządzenie określające opłatę kancelaryjną, którą należy uiścić, nie wymaga przy tym uzasadnienia, gdyż na podstawie art. 167 p.p.s.a. przepis art. 163 § 2 zd. drugie, wymagający uzasadnienia doręczanych postanowień podlegających zaskarżeniu, stosuje się jedynie odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Jak trafnie natomiast wskazuje się w judykaturze, stosowanie "odpowiednio" przepisu prawa oznacza niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (tak SN np. w uzasadnieniu uchwały z dnia 15 września 1995 r., III CZP 110/95, OSNC 1995, nr 12, poz. 177 oraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 listopada 1997 r., III CZP 55/97, Prok. i Prawo - Orzecznictwo 1998, nr 2, poz. 35). Skoro uzasadnienie zarządzenia określającego wysokość opłaty kancelaryjnej sprowadza się tylko do przytoczenia podstawy prawnej wynikającej z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) – oznacza to, że nie wymaga ono uzasadnienia. Wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zawierało także prawidłowo wskazaną podstawę prawną, termin w jakim opłata powinna być uiszczona oraz skutki nie wywiązania się z nałożonego obowiązku. Wobec tego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.