I GZ 51/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "P./O. B." spółka z o.o. w Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 17 stycznia 2011 r.; sygn. akt I SA/Sz 854/10 w zakresie przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi "P./O. B." sp. z o.o. w Sz. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] 2010 r.; Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 19 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. wezwał P./O. B. sp. z o.o. do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 854/10, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę P./O. B. sp. z o.o. w Sz., z powodu nieuiszczenia w zakreślonym terminie uzupełniającego wpisu sądowego, zgodnie z zarządzeniem z 19 listopada 2010 r. Pismem z [...] stycznia 2011 r. Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Postanowieniem z 17 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Stwierdził, że P./O. B. sp. z o.o. 22 września 2010 r. wniosła do WSA w Sz. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz.. Jednocześnie uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. Przewodniczący Wydziału I WSA zarządzeniem z 19 listopada 2010 r. ustalił wpis od skargi na kwotę 1641 zł. Wobec tego wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 1541 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Spółce 23 listopada 2010 r. Kwota 1541 zł została wpłacona na rachunek bankowy Sądu 1 grudnia 2010 r. We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi Spółka podniosła, iż przyczyną nieterminowego wpłacenia kwoty 1541 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego, było nieprawidłowe doręczenie wezwania z 19 listopada 2010 r., bowiem odbiór tej przesyłki potwierdziła osoba nieuprawniona do odbioru korespondencji, niebędąca pracownikiem skarżącej – Ł. K., który jest zatrudniony w "S. P." Sp. z o.o. Skarżąca wyjaśniła, że obie Spółki mają siedziby w tej samej kamienicy, natomiast listonosz, który nie zastał nikogo w siedzibie skarżącej Spółki, pozostawił korespondencję w siedzibie "S. P.". Z powodu nieobecności w pracy Prezesa Zarządu Spółki – A. W., 23 listopada 2010 r. Ł. K. odebrał przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. adresowane do skarżącej Spółki. Korespondencję tę oddał A. W. 1 grudnia 2010 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem po przeprowadzeniu analizy akt sądowych stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi została skierowana do spółki P./O. B. na wskazany przez nią adres. Odbiór tego pisma - jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - potwierdziła osoba uprawniona do odbioru korespondencji – Ł. K.. Należy zauważyć, że wyżej wymieniony, który własnoręcznie potwierdził odebranie przesyłki, jako osoba do tego uprawniona, posłużył się także pieczęcią skarżącej Spółki, którą przystawił obok ręcznie napisanej daty "23 listopada 2010 r." i złożonego przez siebie podpisu. Wobec tego nie uznał za wiarygodne oświadczenie Ł. K. z 10 stycznia 2011 r. Nie podano również, z jakiego powodu Ł. K. przesyłkę odebraną 23 listopada 2010 r. oddał skarżącej Spółce dopiero 1 grudnia 2010 r. Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie: 1) art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez odmówienie stronie przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych (uzupełnienia wpisu) wobec stwierdzenia istnienia winy strony w niedochowaniu terminu, 2) art. 87 § 2 p.p.s.a., poprzez uznanie, iż strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) art. 67 § 2 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, iż w sprawie miało miejsce prawidłowe doręczenie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi, podczas gdy zgromadzone dowody świadczą o wadliwym doręczeniu ww. przesyłki, a nadto poprzez dowolne oraz niezgodne z treścią przepisu oraz ze złożonymi oświadczeniami Prezesa Zarządu uznanie, iż Łukasz Kamiński był osobą uprawnioną do odbioru pism, 4) art. 134 § 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez przyjęcie prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd i uznanie, że Spółka była skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca wniosła w świetle postawionych zarzutów o zamianę zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie Spółce terminu do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postanowienie Sądu pierwszej instancji, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest kwestia zgodności z prawem postanowienia Sądu pierwszej instancji w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Poza oceną NSA pozostaje natomiast kwestia zgodności z prawem postanowienia odrzucającego skargę, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie, po uprzednim uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że przesyłka z wezwaniem do uiszczenia tegoż wpisu została prawidłowo doręczona. Stronie doręczono odpis postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi wraz z pouczeniem, iż od tego postanowienia, zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Spółka nie wniosła skargi kasacyjnej i tym samym nie podważyła we właściwym trybie stanowiska Sądu. Wniosła natomiast o przywrócenie terminu jednoznacznie wyrażając wolę skorzystania z tego środka prawnego. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych powołanej ustawy prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle przepisów art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. We wniosku o przywrócenie terminu, jak i w zażaleniu strona jako przesłankę mającą uzasadniać wniosek wskazuje wadliwość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu liczony od doręczenia w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe byłoby żądanie jego przywrócenia. Wadliwość doręczenia mogła być podnoszona w skardze kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę, którego to postanowienia skarżąca Spółka jednak nie zakwestionowała poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. W tej sytuacji odnoszenie się przez Sąd pierwszej instancji przy ocenie zaistnienia przesłanek przywrócenia terminu do kwestii doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu - było zbędne. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że mimo błędnego uzasadnienia zakwestionowane w niniejszym postępowaniu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. odpowiada prawu, skoro strona nie powołała we wniosku o przywrócenie terminu żadnych (innych) okoliczności uprawdopodabniających brak jej winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.