V SA/Wa 1550/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant: referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi N. M. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązanie do opuszczenia terytorium RP. skargę oddala Skarga dotyczy decyzji nr [...] Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].04.2010 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody M. nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. orzekającej o cofnięciu udzielonego skarżącemu N. M. T. – obywatelowi W. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzje te zostały wydane na podstawie następujących okoliczności faktycznych: Decyzją Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2008 r. skarżący uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Polski z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2010 r. ze względu na pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelką polską, J. T. K. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Wojewoda M.i odmówił skarżącemu udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od powyższego rozstrzygnięcia pełnomocnik Cudzoziemca – A. O. – Z. wnosiła odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W dniu [...].09.2009 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, iż małżeństwo Strony zostało zawarte w celu uzyskania zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym w toku w/w postępowania potwierdzono fakt zawarcia przez Pana N. M. T. fikcyjnego związku małżeńskiego z obywatelką polską. W toku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż małżonkowie od [...].08.2008 r. nie mieszkają wspólnie, gdyż N. M. T. mieszka przy ul. K. [...] m. [...] w W., a jego małżonka przebywa w G. W. przy ul. W. [...] m. [...]. Przesłuchana do protokołu w dniu [...].10.2008 r. J. T. K. zeznała:,(...)przy ul. W. [...] m. [...] w G. W. zamieszkuję od ponad 2 lat (...). Ja w G. mieszkam tylko z synem’’. Powyższe potwierdziła kontrola przeprowadzona przez Komendę Miejską Policji w G. W., z której wynika, iż Skarżący nie mieszka i nie prowadzi wspólnego życia rodzinnego z małżonką. Jeden z sąsiadów oświadczył, iż widział Cudzoziemca na ul. W. [...] m. [...] w G. W. przeszło pół roku temu. W dniu [...] stycznia 2009 r. organ administracji zwrócił się do N. Oddziału Straży Granicznej celem przeprowadzenia kontroli oraz wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania Cudzoziemca, wskazanym przez Skarżącego. W toku przeprowadzonego wywiadu ustalono, iż pod wskazanym adresem przez Skarżącego mieszka on sam, a jego związek z obywatelką polską, J. T. K. jest fikcyjny. Informacji udzielił jeden z lokatorów kontrolowanego mieszkania, N. D. H., który oświadczył, iż N. M.T. wręczył obywatelce polski korzyść majątkową za wyrażenie zgody na zawarcie z Nim związku małżeńskiego. Podczas rozpatrywania wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się, ustalono, iż małżonkowie nie zamieszkują wspólnie, nie mają zamiaru prowadzić wspólnego gospodarstwa domowego, a zawarcie małżeństwa z obywatelką polską miało stanowić wyłącznie podstawę do zalegalizowania pobytu Cudzoziemca na terytorium Polski. Mając powyższe ustalenia na względzie: W dniu [...] .05.2009 r. Wojewoda M. zawiadomił Skarżącego o wszczęciu podstępowania w sprawie cofnięcia udzielonego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Decyzją z dnia [...].11.2009 r. nr [...] Wojewoda M. orzekł o cofnięciu udzielonego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązaniu Cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji i nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Od powyższego rozstrzygnięcia złożono odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, stwierdzając, iż narusza ono art. 6 kpa. ,art. 7 kpa i art. 97 ust. 2 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący stwierdził, iż organ I instancji bezzasadnie zobowiązał Go do opuszczenia terytorium kraju, nadając jednocześnie decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Podkreślił, iż oddzielne zamieszkiwanie małżonków jest sytuacją przejściową związaną z pobieraniem edukacji przez Jego żonę w innym miejscu, niż miejsce Jego zamieszkania. Dowodem na istnienie faktycznej więzi małżeńskiej miały być przelewy, jakich dokonał na rzecz żony i dziecka. Podkreślił, iż obecnie żona i Jej dziecko są w trakcie przeprowadzania do Niego. Dodatkowo wskazał, iż zarzut przyjęcia przez Jego żonę korzyści majątkowej za zawarcie przedmiotowego małżeństwa został oparty wyłącznie na zeznaniach jednego świadka. Postanowieniem z dnia [...].12.2009 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowił wstrzymać na wniosek Strony natychmiastowe wykonanie decyzji organu I instancji. Decyzją z dnia [...].04.2010 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekł o utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wojewody M. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze z [...] maja 2010 r. podniesiony został zarzut naruszenia art. 7 kpa polegający na niedokładnym wyjaśnieniu okoliczności faktycznych sprawy w rezultacie błędne przyjęcie, że związek małżeński ma charakter fikcyjny i został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w rozumieniu art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach; Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].04.2010 r. utrzymujące w mocy decyzję Wojewody M. nr [...] z dnia [...].11.2010 r., orzekającej o cofnięciu udzielonego mi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. 2) zasądzenie od Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne, w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), dalej:,, p.p.s.a.’’, w którym wskazano, że owe sądy stosują środki określone w ustawie. Kierując się ww. przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza prawa, zaś zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 lub 3-9. Stosownie do art. 57 ust. 1 pkt 4 w/w/ ustawy, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54 a, związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Jak wynika z akt sprawy, fakt, iż związek małżeński N. M. T. i J. T. K. został zawarty w celu legalizacji pobytu Cudzoziemca w Polsce stwierdzono decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancyjnym. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...].09.2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody M. z dnia [...].04.2009 r. nr [...] orzekającą o odmowie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż przedmiotowy związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu legalizacji pobytu Cudzoziemca w Polsce. Na powyższą decyzję Cudzoziemiec złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 16.03.2010 r. (V SA/Wa 95/10) skarga została odrzucona. W dacie wydania zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym była decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].09.2009 r. nr [...], w której stwierdzono, że w przypadku Skarżącego zachodzi przesłanka określona w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy związany był wcześniejszą decyzją, w której ustalono jaki był rzeczywisty cel zawarcia przez Skarżącego związku małżeńskiego z obywatelką polską. W zaskarżonej decyzji trafnie podkreślono, iż decyzja o cofnięciu Cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie jest decyzją o charakterze uznaniowym. Decyzja taka wydawana jest na podstawie ściśle sprecyzowanego przepisu prawa i organ orzekający nie ma możliwości – bez jego naruszenia – wydania decyzji pozytywnej w przedmiotowej sprawie. W związku z tym wynikająca z art. 7 kpa zasada, zgodnie z którą sprawę należy załatwić zgodnie z wnioskiem strony o ile nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny uwzględniając słuszny interes strony – doznaje istotnego ograniczenia. Zastosowanie w/w zasady nie może prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego. Wobec powyższego, powstała sytuacja wystąpienia w przedmiotowej sprawie obligatoryjnej przesłanki do cofnięcia udzielonego Skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określona w art. 58 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach. Powyższy pogląd jest ugruntowany zarówno w doktrynie (G. Łaszczyca, C. Martysz, i A. Matan: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz; Zakamycze 2005 s. 130-131) jak również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 2002 r. II SA 3126/00, lex nr 81779, czy wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r. II OSK 297/06;niepubl.). Mając powyższe na uwadze Sąd nie podzielił argumentów przedstawionych w skardze tym samym uznając, że nie jest zasadna. Wydana decyzja jest prawidłowa. W sprawie organy dokonały właściwej oceny materiału dowodowego, który został dostatecznie zgromadzony. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.