II SAB/Gl 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie niezałatwienia sprawy odbudowy odcinaka drogi gminnej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100,00 zł ( słownie sto złotych ) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...]r. B. P. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy U. w sprawie dokonania czynności nakazujących odbudowę odcinka drogi gminnej. W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada m.in., czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stwierdzenie braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, skutkuje odrzuceniem skargi. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a więc w sytuacjach, gdy organ załatwiający indywidualną sprawę z zakresu administracji publicznej wydaje decyzję administracyjną, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie skargą objęta została bezczynność Wójta Gminy U. w zakresie realizacji ustawowych obowiązków związanych ze sprawowanym przez skarżony organ zarządem drogami gminnymi. Podkreślenia wymaga okoliczność, że wykonywanie wskazanych przez stronę skarżącą obowiązków nie wiąże się w sposób bezpośredni z wydawaniem przez skarżony organ aktów administracyjnych o charakterze władczym czy też wykonywaniem jakichkolwiek czynności z zakresu administracji publicznej w ramach załatwiania indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej. Obowiązujące przepisy nie przewidują bowiem załatwiania wniosków mieszkańców dotyczących inwestycji drogowych w drodze postępowania administracyjnego, które musiałoby zostać zakończone skierowaną do wnioskodawcy decyzją administracyjną bądź w toku którego mogłoby zostać wydane postanowienie podlegające kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wójt jako ustawowy zarządca dróg gminnych, a zarazem organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, której własność te drogi stanowią, realizuje w interesie publicznym obowiązki wskazane w przepisie art. 20 ustawy o drogach publicznych oraz w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, związane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem czy ochroną dróg gminnych, zachowując swobodę w zakresie decydowania o miejscu i czasie realizacji inwestycji drogowych na terenie gminy. Wnioski mieszkańców dotyczące inwestycji drogowych mogą co najwyżej spowodować konieczność ich rozpatrzenia w trybie przewidzianym w przepisach art. 241-247 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nigdy nie powodują powstania po stronie organu gminy jakiegokolwiek obowiązku, którego niewykonanie mogłoby wskazywać na bezczynność tego organu podlegającą kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w rozpatrywanym przypadku skargą nie została objęta bezczynność organu administracji publicznej w okolicznościach wskazanych w przepisach art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a tym samym zachodzi brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania niniejszej sprawy. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnia przepis art. 58 § 3 tej ustawy. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił skarżącej cały uiszczony wpis sądowy od skargi.