VII SA/Wa 1722/10

WyrokWSA w Warszawie2010-12-21

Skład orzekający: Jolanta Zdanowicz, Ewa Machlejd, Bożena Więch-Baranowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja administracyjna o rozbiórce samowolnie wybudowanej altany ogrodowej może ulec wygaśnięciu w świetle zmiany przepisów prawa budowlanego?
Ratio decidendi
Decyzja o rozbiórce wydana na podstawie przepisów obowiązujących w czasie jej wydania nie wygasa automatycznie wskutek późniejszej zmiany przepisów prawa budowlanego, jeśli nie zachodzą przesłanki bezprzedmiotowości decyzji ani interes społeczny lub interes strony nie nakazuje stwierdzenia wygaśnięcia. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono bezprzedmiotowości decyzji ani przesłanek do jej wygaśnięcia, wobec czego skarga została oddalona.
Stan faktyczny
Inwestorzy złożyli wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji rozbiórkowej dotyczącej altany ogrodowej wybudowanej samowolnie na działce w Warszawie. Decyzja rozbiórkowa została wydana w 2001 roku i utrzymana w mocy przez organ odwoławczy oraz sąd administracyjny. Inwestorzy argumentowali, że zmiany w prawie budowlanym z 2003 roku zwalniają z obowiązku zgłoszenia takiej inwestycji, co ich zdaniem uzasadnia wygaśnięcie decyzji rozbiórkowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. M. i J. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] marca 2010r. odmawiającą stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. w sprawie altany ogrodowej na nieruchomości przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2001r. nakazano inwestorom rozbiórkę altany ogrodowej wybudowanej samowolnie na terenie działki ewid. [...] w W. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ wojewódzki, a skarga sądowa na w/w decyzję została oddalona wyrokiem WSA z dnia 26 kwietnia 2004r. sygn. 7/IV SA 4367/02. Inwestorzy złożyli wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji rozbiórkowej, jednakże organ powiatowy odmówił stwierdzenia wygaśnięcia rozstrzygnięcia o rozbiórce. Rozpoznający sprawę organ odwoławczy uznał, że decyzja I instancji jest prawidłowa. Powołując art. 162 § 1 Kpa. normujący stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, organ wojewódzki wskazał, iż decyzja rozbiórkowa z 2001r. wydana została w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy Prawa budowlanego a znowelizowany przepis art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nie zwalniał od obowiązku zgłoszenia takiej inwestycji właściwemu organowi ( nowelizacja weszła w życie z dniem 11 lipca 2003r. a więc po ostatecznym załatwieniu sprawy dotyczącej altany). Nadto art. 7 ustawy nowelizacyjnej nie przewidział takiej sytuacji, aby decyzje wydane na podstawie art. 48 Prawa budowlanego sprzed nowelizacji podlegały wygaśnięciu. Dlatego też, w ocenie organu odwoławczego, w omawianej sprawie nie zachodziły przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli inwestorzy M. i J. M., domagając się jej uchylenia wraz z decyzją poprzedzającą i orzeczenia wygaśnięcia decyzji rozbiórkowej. Skarżący przyznając samowolę z niewiedzy podnieśli, iż nakaz rozbiórki obiektu, który nie narusza miejscowego planu ani też nie jest uciążliwy dla otoczenia powoduje naruszenie ich interesów. Skarżący podkreślili, że przepisy prawa budowlanego ulegały zmianie w czasie postępowania odwoławczego i w wersji obowiązującej od 27 marca 2003r. postawienie obiektu małej architektury na prywatnych działkach nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani nawet zgłoszenia budowy właściwemu organowi administracji, a zatem objęty rozbiórką obiektu może być ponownie wniesiony bez dokonywania żądanych czynności administracyjno – rejestrowych. W ocenie skarżących zachodzą więc wszystkie przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji rozbiórkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Objęta kontrolą sądowa decyzja organu wojewódzkiego wydana została w związku z art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Przepis ten stanowi że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony bądź została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku ,a strona nie dopełniła tego warunku. Bezprzedmiotowość decyzji, będąca niezbędną przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia, wynika z powodu ustania bytu podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, a także z powodu zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającej wykonanie decyzji lub zmiany w stanie prawnym w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek. Z przepisu tego jasno wynika, że bezprzedmiotowość decyzji nie jest jedyną przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia. Trzeba ponadto wykazać, że stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Decyzja będzie bezprzedmiotowa wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot rozstrzygnięcia, którym są prawa i obowiązki stron, bądź w sytuacji, gdy podmiot, którego decyzja dotyczyła, utracił wymagane kwalifikacje lub gdy przestał istnieć. W przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji Nr [...] w przedmiocie rozbiórki z dnia [...] grudnia 2001r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji z dnia [...] września 2002 r. zostały wydane w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy ustawy Prawo budowlane. Zmiana w zapisie art. 29 Prawa budowlanego stanowiąca o tym, że budowa budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę została dokonana w drodze art. 1 pkt 22 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U . z 2003 r. Nr 80, poz. 718). Natomiast znowelizowane przepisy art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nie zwalniały od obowiązku dokonania zgłoszenia takiej inwestycji budowlanej właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Nowelizacja przepisów Prawa budowlanego weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. a więc już po ostatecznym załatwieniu sprawy dotyczący altany ogrodowej w ramach nadzoru budowlanego. W tej sytuacji uzasadnione było przyjęcie, iż nie zachodzi bezprzedmiotowość decyzji rozbiórkowej , natomiast fakt, iż sąsiedzi K. i S. B. pismem z 17 maja 2005r. wnieśli o rozbiórkę powyższej altany wskazuje, że wygaśnięcie decyzji rozbiórkowej nie leży w interesie wszystkich stron postępowania. Mając powyższe na uwadze podzielić należało stanowisko organu, iż w omawianej sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej o rozbiórce, a tym samym skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło