I SA/Sz 912/10

WyrokWSA w Szczecinie2010-12-21

Skład orzekający: Marzena Kowalewska, Kazimierz Maczewski, Kazimiera Sobocińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawarcie wstępnej umowy zakupu nieruchomości przed złożeniem wniosku o dofinansowanie wyklucza kwalifikację projektu jako nowej inwestycji w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i rozporządzenia Komisji (UE) nr 800/2008, a tym samym uzasadnia negatywną ocenę projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego?
Ratio decidendi
Zawarcie wstępnej umowy zakupu nieruchomości przed złożeniem wniosku o dofinansowanie stanowi rozpoczęcie realizacji inwestycji, co wyklucza kwalifikację projektu jako nowej inwestycji w rozumieniu przepisów krajowych i unijnych. W konsekwencji projekt nie spełnia kryterium nowości inwestycji i może zostać oceniony negatywnie w procedurze przyznawania dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu przekształcenia przedsiębiorstwa w nowoczesne centrum obsługi MŚP w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego. Projekt został oceniony negatywnie przez ekspertów, którzy uznali, że inwestycja została rozpoczęta przed złożeniem wniosku, gdyż Spółka zawarła wstępną umowę zakupu nieruchomości. Spółka złożyła protest do Instytucji Zarządzającej RPO, który został odrzucony, a następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Anna Świątek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ś. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] o wynikach procedury odwoławczej dotyczącej negatywnej oceny projektu zgłoszonego do konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 oddala skargę Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 30 listopada 2009 r. Spółka Doradztwa Podatkowego P Sp. z o.o. w Świnoujściu wystąpiła o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego (RPO WZ) realizowanego przez siebie przedsięwzięcia, polegającego na przekształceniu istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w nowoczesne centrum kompleksowej obsługi małych i średnich przedsiębiorstw z terenu Ś. i wyspy W. o kapitale krajowym i zagranicznym - w ramach konkursu RPOWZ/1.1.2/2009/1 ogłoszonego w dniu 30 września 2009 r. przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (RPO WZ). Oceniając przedstawiony do dofinansowania projekt, eksperci Zespołu ds. oceny merytoryczno-technicznej zgodnie uznali, że nie spełnia on kryterium dopuszczającego oceny merytoryczno-technicznej, zgodnie z którym: "Projekt dotyczy wyłącznie nowej inwestycji (w rozumieniu art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399, ze zm.)". Uzasadniając taką ocenę eksperci stwierdzili m.in., że projekt nie dotyczy nowej inwestycji w rozumieniu ww. rozporządzenia i nosi znamiona inwestycji rozpoczętej, z uwagi na zawarcie wstępnej umowy zakupu nieruchomości. Na tej podstawie projekt został oceniony negatywnie, a Wydział Wdrażania RPO WZ pismem z 5 lipca 2010 r. (znak: WWRPO.I.TW,3461-4(1.1.2/2009/066)/06/09) poinformował Wnioskodawcę o odrzuceniu wniosku z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie. W piśmie tym pouczono również Wnioskodawcę o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wnioskodawca w przewidzianym terminie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który postanowieniem z 29 września 2010 r. (sygn. akt I SA/Sz 565/10) odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in., że od negatywnej oceny, o której mowa w piśmie Wydziału Wdrażania RPO WZ z 5 lipca 2010 r. służy stronie protest (zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), a nie skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym, Wnioskodawca w dniu 28 października 2010 r. wniósł protest do Wydziału Zarządzania RPO WZ. W jego uzasadnieniu Wnioskodawca zarzucił Instytucji Zarządzającej RPO WZ naruszenie § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (zwanego dalej: rozporządzeniem MRR), polegające na uznaniu, że zawarcie przez Wnioskodawcę umowy warunkowej o nabycie nieruchomości, na której miał być zrealizowany projekt - stanowi "podjęcie czynności zmierzających do realizacji projektu". Wnioskodawca podniósł przy tym, że pkt 11 Słownika do Wytycznych dla Wnioskodawców jest częściowo sprzeczny ze szczegółowymi zapisami rozporządzenia MRR, bowiem w Wytycznych jest mowa o zobowiązaniu Wnioskodawcy do zamówienia/zakupu środków trwałych, natomiast w rozporządzeniu jest mowa o zamówieniu ruchomych środków trwałych. Zdaniem Wnioskodawcy, zasadą ogólną w kwestii określenia momentu "rozpoczęcia prac związanych z realizacją nowej inwestycji" może być - z prawnego punktu widzenia - tylko zasada określona w § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia MRR, którą to złamano w pkt. 11 Słownika do Wytycznych (poprzez nieuprawnione rozszerzenie katalogu zobowiązań). Wnioskodawca zwrócił również uwagę na oczywistą sprzeczność negatywnego rozstrzygnięcia (wyniku oceny wniosku) z treścią Wytycznych dla Wnioskodawców, gdzie wskazano, że "Wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania i opisania we Wniosku o dofinansowanie oraz w Biznes planie, miejsca, w którym projekt będzie realizowany". Sporządzenie opisu nieruchomości, w której projekt będzie zlokalizowany bez wcześniejszego zapewnienia choćby ograniczonego (wstępnego) tytułu prawnego skutkowałoby - zdaniem Wnioskodawcy - naruszeniem zasad wiarygodności i realności (trudno byłoby przy tym dokonać oceny kryterium 3.4 - Optymalny wariant realizacji projektu). Ponadto Wnioskodawca wskazał na możliwość ponoszenia wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej (§ 12 ust. 3 rozporządzenia MRR), co w jego opinii ma również służyć podwyższeniu wiarygodności składanych wniosków. Wydział Zarządzania RPO, po analizie protestu, wniosku aplikacyjnego wraz z załącznikami oraz kart oceny merytoryczno-technicznej, postanowił protest odrzucić, o czym poinformował Wnioskodawcę pismem z dnia 12 listopada 2010 r. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie Wydział Zarządzania RPO wyjaśnił, że tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawione podmioty projektów określa ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, ze zm.). W myśl art. 30b ust. 1 tej ustawy, w przypadku negatywnej oceny projektu, Wnioskodawca po otrzymaniu informacji o wyniku oceny jego projektu, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W systemie wyboru projektów do dofinansowania w ramach RPO WZ przewidziano jeden środek odwoławczy, jakim jest protest rozpatrywany przez Wydział Zarządzania RPO. W wyniku rozpatrzenia protestu Wydział Zarządzania RPO WZ może: - rozpatrzyć protest pozytywnie - w przypadku, gdy na podstawie zebranych informacji i dokumentacji uzna za zasadne skierowanie projektu do ponownej oceny - albo - rozpatrzyć protest negatywnie - w przypadku uznania, iż ocena wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a złożony protest jest bezzasadny. Organ wyjaśnił dalej, że ogłaszając w dniu 30 września 2009 r. konkurs nr RPOWZ/1.1.2/2009/1, Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podał informacje obejmujące dane wymagane powołaną ustawą, w tym kryteria wyboru projektu oraz dodatkowe informacje dla Wnioskodawców, Wytyczne dla Wnioskodawców określające tryb postępowania przy składaniu wniosku, wymogi i zasady jego sporządzenia oraz zasady wyboru projektu, gdzie określono etapy wyboru, w tym etap oceny merytoryczno-technicznej wniosku o dofinansowanie. Wydział Zarządzania RPO stwierdził dalej, iż spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy eksperci prawidłowo ocenili (kryteria dopuszczające oceny merytoryczno-technicznej) projekt Wnioskodawcy. Organ zauważył przy tym, że treść wniosku wraz z załącznikami stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt, a każdy ekspert samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów (0/1) zgodnie z kartą oceny merytorycznej, na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia na temat danej branży. Analizując prawidłowość wydanej przez ekspertów oceny wniosku o dofinansowanie ww. organ wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia MRR, pomoc na podstawie przedmiotowego rozporządzenia udzielana jest na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym, przy czym rodzaje tych nowych inwestycji określa ust. 3 tego paragrafu (zacytowany przez organ). Zdaniem organu, przytoczone przepisy rozporządzenia dotyczą aspektów jakościowych - cech inwestycji wynikających z jej zakresu przedmiotowego, odzwierciedlających cel danej inwestycji (utworzenie nowego przedsiębiorstwa, rozbudowa istniejącego, itp.), których stwierdzenie jest niezbędne dla możliwości zakwalifikowania projektu jako nowej inwestycji. Stwierdzenia możliwości zakwalifikowania projektu jako nowej inwestycji w ramach RPO WZ - dotyczy też ocena ww. kryterium merytoryczno-technicznego, zgodnie z którym "projekt dotyczy wyłącznie nowej inwestycji" w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia MRR. Przepisy § 12 ust. 1 i 3 tego rozporządzenia stanowią natomiast, że prace związane z realizacją nowej inwestycji (...) mogą się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta wniosku o dofinansowanie. Przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji należy i rozumieć (według rozporządzenia) podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej. W ocenie organu, ww. przepisy - w odróżnieniu od § 5 - dotyczą aspektu czasowego kwalifikowalności projektu jako nowej inwestycji, wskazując kiedy Wnioskodawca może podjąć określone czynności związane z realizacją projektu, aby kwalifikowalności tej nie zniweczyć. Najważniejsze jest jednak, że podstawą zasad przedmiotowej kwalifikowalności jest art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.U.UE.L.08.214.3), stanowiącego podstawę prawną opracowania ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego. Przepis ten konstytuuje - w zakresie wszystkich rodzajów pomocy regulowanych rozporządzeniem Komisji 800/2008, w tym regionalnej pomocy inwestycyjnej - obowiązek spełniania przez pomoc tzw. efektu zachęty. Spełnienie tego efektu jest dowodzone, na gruncie ww. rozporządzenia Komisji 800/2008, poprzez okoliczność, iż przedsiębiorca przed rozpoczęciem prac nad projektem złożył do instytucji przyznającej pomoc wniosek o przyznanie pomocy (w warunkach programów operacyjnych - wniosek o dofinansowanie). Zgodnie z przyjętą na gruncie ww. przepisów unijnych logiką - okoliczność, iż Wnioskodawca powstrzymuje się z rozpoczęciem prac nad projektem do złożenia wniosku o dofinansowanie dowodzi, iż okoliczność ubiegania się o pomoc, czy też perspektywa jej otrzymania ma decydujące znaczenie dla realizacji danej inwestycji określonego rodzaju, a bez jej otrzymania inwestycja nie byłaby zrealizowana w zakreślonym zakresie lub nie byłaby realizowana wcale. W związku z tym organ podkreślił, że dochowanie warunków w zakresie aspektu czasowego spełnienia efektu zachęty ma znaczenie pierwszorzędne - dopiero po stwierdzeniu kwalifikowalności czasowej projektu, można przejść do oceny jego kwalifikowalności jakościowej. Zatem złożony w ramach RPO WZ wniosek poddawany jest ocenie pod kątem spełniania cech nowej inwestycji - całościowo - z punktu widzenia aspektu jakościowego i czasowego (efektu zachęty), stąd też eksperci dokonujący oceny merytoryczno-technicznej wniosku Spółki, po zakwestionowaniu aspektu czasowego – tj. momentu rozpoczęcia realizacji projektu (zgodnie z Wytycznymi), zakwestionowali jednocześnie jego kwalifikowalność jakościową (na podstawie § 5 ust. 3 rozporządzenia MRR). Organ wyjaśnił przy tym, że eksperci przy negatywnej ocenie projektu oparli się na odpowiednich zapisach znajdujących się Wytycznych dla Wnioskodawców dla poddziałania 1.1.2., zgodnie z którymi, za rozpoczęcie nowej inwestycji uznaje się "podjęcie czynności zmierzających bezpośrednio do realizacji projektu (inwestycji), w szczególności podjęcie prac budowlanych lub pierwsze zobowiązanie Wnioskodawcy do zamówienia/zakupu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych czy usług (...)". Organ zgodził się z Wnioskodawcą, że § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego mówi m.in. o wiążącym zobowiązaniu do zamówienia tylko ruchomych środków trwałych, uznał jednak, iż przepis ten nie może mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie, bowiem ww. zapis Wytycznych znajduje swoje pełne oparcie w powoływanym już przepisie art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 - zgodnie z którym - uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy (wniosek o dofinansowanie). Na tej też podstawie Instytucja Zarządzająca RPO WZ uznała za rozpoczęcie realizacji projektu m.in. - pierwsze zobowiązanie Wnioskodawcy do zamówienia/zakupu środków trwałych. Organ powołał się także na pkt 29 preambuły rozporządzenia 800/2008, w którym wskazano m.in., iż "należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego". Zdaniem Wydziału Zarządzania RPO WZ, nie może być więc żadnych wątpliwości - co do celu i intencji - takie właśnie zdefiniowanie przez Instytucję Zarządzającą RPO WZ pojęcia "rozpoczęcie realizacji inwestycji". Nie powinno też ulegać wątpliwości, że w związku z finansowaniem przedsięwzięć ze środków pochodzących z budżetu Wspólnoty Europejskiej i uprawnieniami kontrolnymi Komisji Europejskiej w zakresie realizacji projektów, do obowiązków Instytucji Zarządzającej RPO WZ należy zapewnienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania w zakresie udzielania pomocy publicznej. W szczególności należy zapewnić, że udzielana pomoc publiczna uwzględnia wszystkie reguły wymagane przez przepisy unijne. Podkreślono to w ww. Wytycznych, w których wyraźnie zaznaczono, że: "Akty prawne wspólnotowe oraz krajowe stanowią ramy prawne zapewniające prawidłowe wykorzystanie środków publicznych, w szczególności pochodzących z funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności". W oparciu o nie, Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym (w przypadku RPO WZ jest to Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego) m.in. określa system realizacji programu operacyjnego oraz przygotowuje szczegółowy opis priorytetów programów operacyjnych. W związku z tym, Instytucja Zarządzająca RPO WZ może zawężać stosowanie zapisów powyższych aktów prawnych, tak aby regionalny program operacyjny przyczyniał się do realizacji określonych celów Województwa – co znajduje potwierdzenie w piśmie z 18 lutego 2008 r. nr DPR-II-073-9-AGL/08/444 Ministra Rozwoju Regionalnego, z którego wynika, że opracowywane dla regionalnych programów operacyjnych programy pomocowe (właściwe rozporządzenia MRR) mają na celu określenie ogólnych zasad odnośnie udzielania pomocy publicznej - nie jest natomiast ich celem całkowite ujednolicenie związanych z udzielaniem pomocy publicznej działań podejmowanych w ramach regionalnych programów operacyjnych. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy, organ podkreślił, że w myśl Wytycznych (i rozporządzenia Komisji 800/2008) w rozpatrywanym przypadku nastąpiło pierwsze zobowiązanie do zamówienia/zakupu środków trwałych (według rozporządzenia – doszło do rozpoczęcia jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu). Spółka wskazała bowiem (w dokumentacji aplikacyjnej), że: "Obecnie Wnioskodawca, dysponując zakumulowanymi przez wiele lat własnymi środkami finansowymi, zawarł wstępną umowę zakupu nieruchomości przy ul. W. w Ś.", a umowa ta została zawarta przed złożeniem przez Spółkę wniosku o dofinansowanie. W ocenie organu, już tylko ten zapis znajdujący się w dokumentacji wniosku, pozwala na stwierdzenie, że ocena wniosku Spółki dokonana przez ekspertów jest prawidłowa. Okoliczność zawarcia wstępnej umowy zakupu (pierwszego zobowiązania do zakupu środków trwałych) nieruchomości bezwzględnie niweczy bowiem efekt zachęty w przedmiotowej sprawie. Zakup nieruchomości stanowi w tym przypadku integralną część opisywanego przez Wnioskodawcę przedsięwzięcia polegającego na przekształceniu istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w nowoczesne centrum kompleksowej obsługi małych i średnich przedsiębiorstw, w związku z tym projekt Wnioskodawcy nie mógł zostać uznany za kwalifikowalny na podstawie Wytycznych dla Wnioskodawców (w związku z rozporządzeniem Komisji 800/2008). Odwołując się też do logiki unijnych przepisów, z których wynika, że perspektywa otrzymania pomocy ma zachęcać do realizacji danej inwestycji, zaś bez jej otrzymania inwestycja nie byłaby zrealizowana w określonym zakresie lub nie byłaby realizowana wcale, organ uznał, iż wcześniejsze rozpoczęcie jakichkolwiek działań przez Spółkę (zawarcie wstępnej umowy zakupu nieruchomości) może świadczyć o tym, że Spółka zrealizowałaby inwestycję niezależnie od przyznania jej dotacji, przez co pomoc nie wywołałaby efektu zachęty. Ponadto organ podkreślił, że gdyby Instytucja Zarządzająca RPO WZ dopuściła w Wytycznych dla Wnioskodawców możliwość podejmowania prawnie wiążących zobowiązań dotyczących nieruchomości (przed złożeniem przez beneficjenta pomocy wniosku) - to niewątpliwe naruszyłaby zasady wynikające z rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (niezależnie od tego, że w polskim rozporządzeniu jest mowa tylko o pracach budowlanych i ruchomych środkach trwałych) i mogłaby narazić Wnioskodawców na dotkliwą sankcję, jaką jest obowiązek zwrotu pomocy. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego spółka P wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Spółka zarzuciła: - naruszenie § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego, - naruszenie przepisu nr 38 zawartego w podrozdziale 4.1.1 wspólnotowego aktu prawnego, jakim są Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007-2013 z dnia 4 marca 2006 r. nr 2006/C 54/08 (zwane dalej: Wytycznymi wspólnotowymi), polegające na uznaniu, że zawarcie przez Spółkę umowy warunkowej o nabycie nieruchomości, na terenie której miał być zrealizowany przedmiotowy projekt, stanowi "podjęcie czynności zmierzających do realizacji projektu", konsekwencją czego - w opinii oceniających - projekt nie dotyczy wyłącznie nowej inwestycji w rozumieniu cytowanych przepisów. W świetle powołanych powyżej polskich i wspólnotowych aktów prawnych Spółka zarzuciła jednocześnie Wydziałowi Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym błędną interpretację art. 8 (a konkretnie art. 8 ust. 2) rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, polegającą na stwierdzeniu, że pojęcie "rozpoczęcia prac" (kluczowego dla oceny, czy pomoc wywołuje tzw. efekt zachęty) jest w art. 8 tego rozporządzenia jednoznacznie zdefiniowane. Stawiając takie zarzuty Spółka wniosła o: - stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie sporządzono w sposób naruszający prawo, - przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przywołany przez Wydział Zarządzania RPO przepis art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE), wymagając poprzedzenia rozpoczęcia prac złożeniem wniosku, nie definiuje kluczowego dla przedmiotowego sporu pojęcia "rozpoczęcie prac". Wspólnotowa definicja tego terminu znajduje się w innym wspólnotowym akcie prawnym, a mianowicie w ww. Wytycznych wspólnotowych, do przestrzegania których obligują zresztą we wstępie te same Wytyczne dla Wnioskodawców. W odnośniku nr 39 do poz. 38 zawartej w podrozdziale 4.1.1 Wytycznych wspólnotowych stwierdza się, że "Rozpoczęcie prac" oznacza podjęcie prac budowlanych lub pierwszego zobowiązania firmy do zamówienia urządzeń, z wyłączeniem wstępnych studiów wykonalności. Po przeanalizowaniu także pozostałych unijnych aktów prawnych wymienionych we wstępie do Wytycznych dla Wnioskodawców, Skarżący stwierdził, że jest to jedyna definicja tego pojęcia zawarta w tych przepisach. Ponadto porównanie krajowej definicji terminu "rozpoczęcie prac" zawartej w treści § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR z definicją zawartą w przepisach unijnych wskazuje, że są one w istocie tożsame. Fakt ten jednoznacznie dowodzi merytorycznej i formalnej spójności rozporządzenia MRR z ustawodawstwem wspólnotowym. Zarówno bowiem rozporządzenie MRR, jak i Wytyczne wspólnotowe zabraniają przed złożeniem wniosku podjęcia zobowiązań do zamówienia jedynie "ruchomych środków trwałych" ("urządzeń") a nie - jak to twierdzi WZ RPO - wszelkich "środków trwałych" (w tym również nieruchomości). Nietrafnym również - w ocenie Skarżącego - jest powoływanie się przez WZ RPO na pkt 28 preambuły (w uzasadnieniu rozstrzygnięcia na str. 7 błędnie przywołano pkt 29) do rozporządzenia Komisji nr 800/2008. Zawarte w preambule stwierdzenia nie stanowią prawa - charakter obligatoryjny przypisać należy wyłącznie jego części normatywnej, a więc poszczególnym artykułom rozporządzenia (w tym przypadku art. 8). Należy dodać, że rozporządzenie 800/2008 w jego wersji źródłowej (w języku angielskim) po jego poprawnym przetłumaczeniu brzmi: "W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MSP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem działań dotyczących realizacji projektu (...) małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego" - a więc nie zawiera ono określenia: "jakichkolwiek działań", na które zwraca uwagę (i podkreśla na str. 7 Rozstrzygnięcia) WZ RPO. Odnosząc się do argumentu WZ RPO, uzasadniającego odstępstwo od definicji "rozpoczęcia prac" zamieszczonej w rozporządzeniu MRR, opartego na piśmie MRR z dnia 18 lutego 2008 r. – skarżąca Spółka stwierdziła, że pismo to jest mylnie interpretowane przez Wydział Wdrażania RPO jako zezwolenie na dowolne kształtowanie Wytycznych regionalnych programów operacyjnych. W ocenie Skarżącej, ogólne zasady udzielania pomocy publicznej pozwalają na swobodne kształtowanie zapisów szczegółowych Wytycznych, ale zawsze i jedynie w ramach zasad ogólnych sformułowanych w programach pomocowych (w rozporządzeniu MRR). Zasadą ogólną w kwestii uznania określenia momentu "rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji" może być - z prawnego punktu widzenia - tylko zasada określona § 12 ust. 3 cytowanego rozporządzenia. Zasadę tę złamano w pkt. 11 Słownika do Wytycznych poprzez nieuprawnione rozszerzenie katalogu zobowiązań wnioskodawcy (interpretowanych jako rozpoczęcie realizacji) o zamówienia/zakupy środków trwałych, podczas gdy zasady ogólne sformułowane w rozporządzeniu MRR (jak również w Wytycznych wspólnotowych) ograniczają powyższy katalog jedynie do zamówienia ruchomych środków trwałych. Skarżąca Spółka podkreśliła, że podstawowym celem regionalnych programów operacyjnych jest wyrównywanie szans regionów krajów nowoprzyjętych do UE, przy czym pomoc ta pochodząca ze środków publicznych zarówno wspólnoty europejskiej, jak i RP winna być przyznawana na zasadach określonych wspólnotowymi i krajowymi ramami prawnymi. Nie pozwala to zatem na dowolność kształtowania warunków konkursowych, a przede wszystkim na zmianę zapisów szczegółowych (jak definicja "rozpoczęcia prac") aktów prawnych ustanowionych przez donatorów (UE i państwo polskie). Odnosząc się do stwierdzenia WZ RPO, iż zawarcie wstępnej umowy zakupu nieruchomości świadczy o tym, że Spółka zrealizowałaby inwestycję niezależnie od przyznania jej dotacji, przez co pomoc nie wywołałaby efektu zachęty, Skarżąca wskazała, że data zawarcia umowy warunkowej (koniec sierpnia 2010 r.) jednoznacznie wskazuje, że jej zawarcie spowodowane było niczym innym niż właśnie zachętą, którą przyniosły informacje zawarte w publikowanym na stronie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego harmonogramie konkursów na rok 2009, a w nim o planowanym terminie ogłoszenia regionalnego programu pomocowego: "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez innowacyjne inwestycje", co bezpośrednio sprowokowało Wnioskodawcę do podjęcia pracy nad projektem. Przedmiotem projektu jest bowiem przede wszystkim rozszerzenie zakresu świadczonych usług (wdrożenie innowacyjności produktowej), co implikuje wzrost zatrudnienia, a jednym z warunków realizacji projektu (poza środkami finansowymi niezbędnymi na zakup oprogramowania i sprzętu komputerowego) jest zapewnienie właściwej bazy lokalowej niezbędnej dla realizacji programu rozwoju firmy. W złożonym biznes-planie Spółka wskazywała (ostatnie zdanie w części D3 biznes-planu), że w przypadku nieotrzymania wnioskowanej pomocy Wnioskodawca zakupi nieruchomość, część prac budowlanych związanych z przebudową obiektu sfinansuje z kredytu inwestycyjnego, odkładając wdrożenie planowanych innowacji produktowych i procesowych (wraz z naborem nowych pracowników) na lata późniejsze. Ponadto Skarżąca zwróciła uwagę na oczywistą sprzeczność pomiędzy zawartą w słowniku Wytycznych dla Wnioskodawców definicją pojęcia "rozpoczęcie prac" z treścią pkt. 2.2.1 tychże Wytycznych, którego pierwsze zdanie brzmi: "Wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania i opisania we Wniosku o dofinansowanie oraz Biznes planie miejsca, w którym projekt będzie realizowany". Sporządzenie przez Wnioskodawcę opisu nieruchomości, w której projekt będzie zlokalizowany bez wcześniejszego zapewnienia choćby ograniczonego (wstępnego) tytułu prawnego do nieruchomości byłoby niewątpliwym naruszeniem zasad wiarygodności i realności, które winny cechować każdy projektu aspirujący do dofinansowania ze środków publicznych. Nierzetelność wniosku byłaby szczególnie rażąca zarówno w części dotyczącej jego aspektów ekonomiczno-finansowych (nieznana cena zakupu nieruchomości), jak i jego cech ocenianych na podstawie kryterium: Optymalny wariant realizacji projektu (patrz: Karta oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektów w ramach poddziałania 1.1.2). W ocenie Skarżącej, najprawdopodobniej z podobnych względów, a więc w celu podwyższenia wiarygodności składanych wniosków ustawodawca dopuścił możliwość ponoszenia wydatków związanych z przygotowaniem dokumentacji projektowej przed złożeniem wniosku (końcowa fraza ust. 3 § 12 rozporządzenia MRR), która to dokumentacja znacznie urealnia założenia projektowe. Odpowiadając na skargę Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując i rozwijając argumentację zawartą w piśmie Wydziału Zarządzania RPO z dnia 12 listopada 2010 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej negatywnej oceny projektu Sąd uznał, że skargę należy oddalić, brak bowiem podstaw do stwierdzenia, że ocena ta została wydana z naruszeniem prawa. Wskazać należy, że zgłoszony przez skarżącą Spółkę projekt pod nazwą "Nowoczesne centrum obsługi małego i średniego przedsiębiorstwa w Ś." w Komisji Oceniającej Projekty nie uzyskał pozytywnej oceny wszystkich kryteriów dopuszczających i dlatego został odrzucony. Projekt uzyskał bowiem negatywną ocenę dwóch ekspertów, którzy – niezależnie od siebie – uznali, że projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego oceny merytoryczno-technicznej o treści: "Projekt dotyczy wyłącznie nowej inwestycji (w rozumieniu art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych - Dz. U. 2007 nr 193 poz. 1399 z późn. zm.)". Uzasadniając taką ocenę ekspert nr 1 – powołując się na dane wskazane przez Wnioskodawcę - stwierdził m.in., że: "Inwestycja została rozpoczęta przed złożeniem wniosku o dofinansowanie", bowiem Wnioskodawca "zawarł w 2009 roku warunkową umowę zakupu nieruchomości. (...) Ponieważ Wnioskodawca planuje sfinansowanie zakupu nieruchomości w ramach projektu (Zadanie nr 7) zawarcie umowy należy uznać za dokonane przed złożeniem wniosku, a zatem kwalifikujące wniosek do odrzucenia". Ekspert nr 2 stwierdził m.in., że: "Projekt nie dotyczy nowej inwestycji w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007 r. i nosi znamiona inwestycji rozpoczętej". W Biznes planie w części A.6 wskazano bowiem, że: "Obecnie Wnioskodawca dysponując zakumulowanymi przez wiele lat własnymi środkami finansowymi, zawarł wstępną umowę zakupu nieruchomości przy ul. W. w Ś. (obiekt poszpitalny użytkowany do roku 1990 przez Armię Radziecką, wymagający kapitalnego remontu i przebudowy)". Eksperci powołali się przy tym na znajdujące się w pkt. 11 Słownika zawartego w Wytycznych dla Wnioskodawców (z września 2009 r. dla Poddziałania 1.1.2) wyjaśnienie pojęcia "rozpoczęcie realizacji projektu" - przez które rozumie się: "podjęcie czynności zmierzających bezpośrednio do realizacji projektu (inwestycji), w szczególności podjęcie prac budowlanych lub pierwsze zobowiązanie wnioskodawcy do zamówienia/zakupu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych czy usług (np. zawarcie umowy z wykonawcą, zapłata zaliczki). Nie stanowią rozpoczęcia realizacji projektu czynności podejmowane w ramach działań przygotowawczych, w szczególności: studia wykonalności, analizy przygotowawcze (techniczne, finansowe, ekonomiczne), usługi doradcze związane z inwestycją". Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma więc rozważenie, czy oceny ekspertów wydane zostały z naruszeniem prawa. Stwierdzić przy tym należy, że eksperci wydający opinię powinni uwzględniać zasady wynikające z przepisów unijnych, przepisów krajowych oraz zasady wynikające z aktów (regulaminów, wytycznych) ustalonych przez Instytucję Zarządzającą. Nie powinna też budzić wątpliwości przytoczona hierarchia tych aktów. Wynika z tego m.in., że wydawane przez Instytucję Zarządzającą akty dotyczące postępowania związanego z oceną projektów zgłoszonych do dofinansowania w ramach regionalnego programu operacyjnego powinny być zgodne (ściślej: nie mogą być niezgodne) z odpowiednimi aktami unijnymi lub krajowymi, regulującymi takie kwestie. Należy jednak wyjaśnić, że Wytyczne wydane przez Instytucję Zarządzającą ze swej istoty zawierają (m.in.) jedynie "streszczenie" niektórych przepisów unijnych i krajowych, zatem nie muszą wiernie (dosłownie) powtarzać treści tych przepisów. Istotne jest jedynie, by nie naruszały praw i obowiązków uczestników postępowania, wynikających z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa unijnego lub krajowego. Zgodzić się więc należy z zarzutem Skarżącego, że zawarte w Wytycznych dla Wnioskodawców - cytowane powyżej - określenie (zdefiniowanie) pojęcia rozpoczęcia prac nad projektem nie jest zgodne z brzmieniem przepisu § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego. Zgodnie bowiem z tym przepisem, "przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej", natomiast w Wytycznych dla Wnioskodawców m.in. przy określeniu środków trwałych pominięto wyraz "ruchomych", przez co formalnie rozszerzono przypadki "rozpoczęcia prac nad realizacją projektu" także o wiążące zobowiązanie do zamówienia nieruchomych środków trwałych. W związku z taką rozbieżnością (niezgodnością) należy więc rozważyć, czy miało ono wpływ na wynik sprawy, to jest, czy w razie zgodnego z brzmieniem § 12 rozporządzenia MRR treści pkt. 11 Słownika zawartego w Wytycznych dla Wnioskodawców, zgłoszony przez Spółkę projekt powinien uzyskać pozytywną ocenę w zakresie kryterium 3.3. ("Projekt dotyczy wyłącznie nowej inwestycji"), tj. powinien być uznany za "nową inwestycję" zarówno w rozumieniu § 5 ww. rozporządzenia MRR, jak i przepisów unijnych. Przepisy unijne, tj. rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008, będące jedną z głównych podstaw prawnych udzielania pomocy finansowej ze środków unijnych stanowią (w art. 8 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, określającym tzw. efekt zachęty), że: "Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie wyłącznie do pomocy wywołującej efekt zachęty" (ust. 1). "Uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy" (ust. 2). Ponadto w akapicie 28 (omyłkowo oznaczonym przez organ jako akapit 29) preambuły do tego rozporządzenia Komisji - mającym także treść normatywną - stwierdza się, że: "Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla działalności, którą beneficjent mógłby prowadzić w istniejących warunkach rynkowych. W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MŚP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego. (...)". Logika tych przepisów - także z uwagi na odstępstwo (a więc wyjątek) od zasad wspólnego/wolnego rynku - wskazuje, iż dofinansowanie dotyczyć może jedynie projektów (inwestycji) nowych, a nie inwestycji już realizowanych - bowiem taka pomoc ma "zachęcać do rozwoju dalszej działalności lub projektów" (ww. akapit 28 preambuły rozporządzenia Komisji). Podkreślają to przepisy krajowe, stanowiąc wprost (w § 5 ust. 2 rozporządzenia MRR), że: "Pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym". Przepis ust. 3 tego paragrafu określa rodzajowo (jakościowo) te "nowe inwestycje", w tym m.in. wymienione w pkt 1 inwestycje w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. Dalsze przepisy rozporządzenia MRR konsekwentnie podkreślają ten wymóg "nowości" inwestycji. Charakterystyczny pod tym względem jest zwłaszcza § 11 ust. 2, w którym to określenie powtarzane jest wielokrotnie, przy czym w pkt. 6 określono, że wniosek o dofinansowanie powinien także zawierać "planowane daty rozpoczęcia i zakończenia realizacji nowej inwestycji". W ocenie Sądu, wymóg podania we wniosku planowanej daty "rozpoczęcia" realizacji nowej inwestycji, potwierdza wyrażony powyżej pogląd, iż wniosek powinien dotyczyć inwestycji nowej, tzn. jeszcze nie rozpoczętej, a nie inwestycji już realizowanej (przed złożeniem wniosku) – bo tylko takiej inwestycji może dotyczyć "efekt zachęty", podkreślany w unijnym rozporządzeniu. Należy wprawdzie zauważyć, że rozporządzenie MRR nie definiuje określenia "nowości", wskazując jedynie jakie rodzaje inwestycji mogą być zaliczane do kategorii inwestycji nowych objętych dofinansowaniem, jednak logiczny podział (nowa / nie nowa inwestycja) wskazuje, iż nie może być traktowana jako nowa inwestycja, taka inwestycja, której realizacja rozpoczęta została wcześniej, tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, bowiem – w ocenie Sądu – w określeniu "nowości" zawarty jest także aspekt czasowy (zawarty również w unijnym "efekcie zachęty"). Tylko zatem takich inwestycji (nowych, czyli nie rozpoczętych) dotyczy dofinansowanie – co wynika zarówno z przepisów unijnych, jak i z § 5 rozporządzenia MRR. Dalszy przepis rozporządzenia MRR (§ 12) dotyczy więc także inwestycji "nowych" (nie rozpoczętych), stanowiąc w ust. 1, iż "prace związane z realizacją nowej inwestycji" mogą się rozpocząć po złożeniu wniosku o dofinansowanie. Cytowany powyżej ust. 3 tego paragrafu wyjaśnia, co należy rozumieć przez "rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji" – a zatem również odnosi się do inwestycji "nowych", a nie inwestycji już rozpoczętych (jak w przedmiotowej sprawie). Tak też należy - zdaniem Sądu – rozumieć definicję rozpoczęcia prac, zawartą we wskazywanych przez stronę skarżącą Wytycznych unijnych (Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007-2013 - Dz.U.UE.C.06.54.13), w których w odnośniku 39 do pkt. 38 zawartego w podrozdziale 4.1.1. wyjaśniono, że "rozpoczęcie prac" oznacza podjęcie prac budowlanych lub pierwszego zobowiązania firmy do zamówienia urządzeń, z wyłączeniem wstępnych studiów wykonalności (a więc w sposób zbieżny z § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR). Należy przy tym jednak podzielić pogląd organu wyrażony w odpowiedzi na skargę, iż taki akt unijny nie ma bezpośredniej mocy wiążącej – w myśl przepisów art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.04.90.864/2), zgodnie z którymi moc wiążącą (określonych adresatów) mają jedynie rozporządzenia, dyrektywy i decyzje (publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria "L" - czyli: "legislacja"). Mocy takiej nie posiadają natomiast zalecenia i opinie. Wytyczne unijne (publikowane w Dz. Urz. UE seria "C" (zawierającym: "informacje i ogłoszenia"), należą do kategorii "nietypowych" aktów unijnych (nie wymienionych w art. 288 ww. Traktatu), które są przede wszystkim stosowane w sferze wewnętrznej (organizacyjnej) Unii. Potwierdza to np. zapis pkt. 2.8 wymienionych Wytycznych, w którym stwierdzono, że: "Niniejsze wytyczne stosowane będą przez Komisję w odniesieniu do pomocy regionalnej (...). Powyższe uwagi nie mają jednak istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem treść cytowanego odnośnika 39 do pkt. 38 ww. Wytycznych unijnych została zawarta w § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR – analizowanego powyżej. W ocenie Sądu, przepis ten nie miał zastosowania w sprawie, gdyż przedmiotowa inwestycja nie miała cechy "nowości". Zauważyć przy tym należy, że omawiane Wytyczne unijne wymienione zostały wprawdzie w Wytycznych dla Wnioskodawców wśród unijnych aktów prawnych, z którymi powinna być zgodna dokumentacja aplikacyjna – nie podważa to jednak powyższego stwierdzenia, a także argumentu (wynikającego przede wszystkim z art. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 800/2008 i § 5 rozporządzenia MRR, dotyczącego aspektu "nowości" inwestycji). Zdaniem Sądu, odmienna – prezentowana przez skarżącą Spółkę – wykładnia tych przepisów (tj. art. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 800/2008 i § 5 rozporządzenia MRR) sprzeczna byłaby z przytoczoną powyżej logiką przepisów unijnych i krajowych. Niezgodne z zasadami logicznego rozumowania byłoby też uznanie, że zabronione jest (niweczy pojęcie nowości inwestycji) działanie "mniejsze" (złożenie "pierwszego prawnie wiążącego zamówienia ruchomych środków trwałych" - § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR), natomiast dozwolone jest (nie niweczy nowości inwestycji) podobne działanie "większe", dotyczące nieruchomych środków trwałych. Argumentacji Skarżącej nie potwierdza również – w ocenie Sądu – wskazywanie, iż omawiany przepis § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR pozwala na dokonywanie prac projektowych jeszcze przed zgłoszeniem projektu. Zdaniem Sądu, również i ten człon przepisu nie potwierdza stanowiska prezentowanego w skardze, iż dopuszczalne (a nawet uzasadnione, m.in. ze względu na potrzebę wskazania miejsca, gdzie inwestycja będzie realizowana) jest zamówienie/zakup nieruchomości (nieruchomego środka trwałego) przed zgłoszeniem wniosku. Przeciwnie, zdaniem Sądu, takie wyraźne wskazanie w przepisie, że dopuszczalne jest przed zgłoszeniem wniosku jedynie ponoszenie "wydatków" związanych z przygotowywaniem dokumentacji projektowej - uregulowanie takie wydaje się zresztą logiczne - oznacza, że nie jest dopuszczalne ponoszenie innych wydatków, w tym np. na zakup nieruchomości. Konieczność wskazania miejsca, gdzie inwestycja będzie realizowana nie wymaga bowiem uprzedniego zakupu nieruchomości na/w której ta inwestycja ma być realizowana – wymogu takiego nie zawierają też przepisy unijne lub krajowe, ani Wytyczne dla Wnioskodawców. Wymagane w tych Wytycznych (pkt 2.2.1) złożenie przez wnioskodawcę oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością w celach realizacji projektu, w przypadku gdy w ramach projektu wnioskodawca "planuje" nabycie nieruchomości oznacza jedynie, że "posiadanie prawa do dysponowania nieruchomością w celach realizacji projektu Wnioskodawca potwierdzi niezwłocznie po nabyciu nieruchomości". Taki zapis nie wymaga więc, by przed złożeniem wniosku wnioskodawca zawierał już umowę nabycia nieruchomości (nawet warunkową) i ponosił z tego tytułu wydatki. W cenie Sądu, wystarczającym wykazaniem uprawnień do takiej nieruchomości, nie oznaczającym rozpoczęcia inwestycji przed zgłoszeniem wniosku, może być w szczególności zawarcie umowy przedwstępnej zakupu takiej nieruchomości. Odnosząc te uwagi do stanu faktycznego opisanego we wniosku i jego załącznikach, zauważyć należy, że zakup przedmiotowej nieruchomości objęty był wnioskiem o dofinansowanie, przy czym Wnioskodawca wyjaśnił, że w przypadku nieotrzymania wnioskowanej pomocy zakupi nieruchomość (posiadając zakumulowane środki finansowe), a część prac budowlanych związanych z przebudową obiektu sfinansuje z kredytu inwestycyjnego, jednak w takiej sytuacji opóźniona byłaby realizacja projektu. Zauważyć też należy, że warunkową umowę zakupu przedmiotowej nieruchomości (w odpowiednim udziale, wynoszącym ok. 50%) Spółka zawarła w dniu 19 sierpnia 2009 r., konkurs został ogłoszony 30 września 2009 r., natomiast wniosek o dofinansowanie Spółka złożyła w dniu 30 listopada 2009 r. Zgodnie z ww. umową, za nabyte udziały w nieruchomości Spółka zobowiązana była do zapłaty kwoty [...] zł (brutto), przy czym 30% tej kwoty Spółka zobowiązała się do zapłaty w terminie 14 dni od dnia 19.08.2009 r., natomiast pozostałą część ceny – w terminie 14 dni od dnia podpisania umowy przeniesienia własności. Zawarty w umowie warunek dotyczył możliwości skorzystania przez Prezydenta Miasta z prawa pierwokupu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, ze zm.). Zgodnie z art. 109 ust. 2 tej ustawy, prawo pierwokupu może być wykonane w terminie miesiąca od dnia otrzymania przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zawiadomienia o treści umowy sprzedaży, przy czym (ust. 3) notariusz sporządzający umowę sprzedaży jest zobowiązany do zawiadomienia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o treści umowy, stosownie do przepisu ust. 2. Z okoliczności sprawy wynika, że Prezydent Miasta nie skorzystał z prawa pierwokupu, natomiast umowa przenosząca własność nieruchomości (również pod ww. warunkiem) została zawarta ostatecznie 26 marca 2010 r. Zgodnie z umową z 19 sierpnia 2009 r., na poczet ceny nabycia nieruchomości Spółka w dniu 31 sierpnia 2009 r. przekazała sprzedającemu kwotę [...] zł. Kwota ta – zgodnie z umową z 26 marca 2010 r. - została zaliczona na cenę zakupu. Uwzględniając takie fakty, w ocenie Sądu, eksperci oceniający złożony w dniu 30 listopada 2009 r. wniosek Spółki o dofinansowanie projektu zasadnie uznali, że projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego oceny merytoryczno-technicznej, bowiem nie dotyczy inwestycji nowej w rozumieniu § 5 rozporządzenia MRR – a więc nie odpowiada także wymaganiom art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 800/2008. Zdaniem Sądu, nie ma przy tym istotnego znaczenia podnoszony w skardze fakt, iż w wersji angielskiej ("źródłowej") tego rozporządzenia, w akapicie 28 zd. drugie preambuły, brak wyrazu "jakichkolwiek" przy określeniu działań dotyczących realizacji projektu, których nie wolno podejmować przed zgłoszeniem wniosku. Obie wersje są w istocie jednoznaczne – skoro przepis zabrania podejmowania "działań", to oznacza, że nie wolno podejmować jakichkolwiek działań (z wyjątkiem wyraźnie dozwolonych w przepisach szczególnych – np. § 12 ust. 3 rozporządzenia MRR in fine). Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że dokonana przez organ ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, stosownie do przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, ze zm.), Sąd orzekł o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło