III SA/Wa 3010/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania kontrolnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej M. sp. z o.o. z siedzibą w T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z [...] lipca 2010 r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w W. (dalej: "GIKS"), na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z 28 września 19991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r., Nr 8 poz. 65 ze zm.) – przywoływanej dalej jako "u.k.s.", wszczął wobec M. sp. z o.o. w T. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., a ponadto, w oparciu o art. 24a u.k.s., właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego uznał Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem wskazującym na jego niezaskarżalność został doręczony Skarżącej 15 lipca 2009 r. Pismem z 9 sierpnia 2010 r. Spółka wezwała GIKS do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego w zakresie w jakim w postanowieniu tym wskazano, ze zgodnie z art. 24a u.k.s. właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 9 września 2010 r., doręczonym Skarżącej 15 września 2010 r., GIKS wskazał, że postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Ponadto podniósł, że brak jest przepisów ustaw szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Pismem z 15 października 2010 r. M. sp. z o.o. w T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z [...] lipca 2010 r. w zakresie w jakim organ ten w powyższym postanowieniu uznał, że właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego wszczętego wobec strony skarżącej jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, w zakresie w jakim organ ten w powyższym postanowieniu uznał, że właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego wszczętego wobec strony skarżącej jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z aktów lub czynności wskazanych w przywołanym wyżej przepisie, w szczególności nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani tym bardziej postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie stanowi ono również aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą bowiem dotyczyć określonych uprawnień lub obowiązków, tj. muszą stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków. Będące natomiast przedmiotem skargi postanowienie w zaskarżonej części stwierdza jedynie, który organ jest właściwy do przeprowadzenia wszczętego wobec strony skarżącej postępowania kontrolnego. Nie przyznaje ono natomiast, ani nie odmawia żadnych powinności czy też uprawnień i w konsekwencji nie mieści się w pojęciu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z uwagi zatem na fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na akt nie objęty kontrolą sądowoadministarcyjną, należało uznać ją za niedopuszczalną. Niezależnie od powyższego, gdyby nawet hipotetycznie przyjąć, że objęte przedmiotem skargi postanowienie stanowi w zaskarżonej części czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to zauważyć należało, że zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tę czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wprawdzie wezwała GIKS do usunięcia naruszenia prawa pismem z 9 sierpnia 2010 r., jednakże dokonała tego z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że Spółka o wyznaczeniu Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. jako organu właściwego do przeprowadzenia wszczętego wobec niej postępowania kontrolnego dowiedziała się z chwilą doręczenia jej odpisu postanowienia z [...] lipca 2010 r., tj. w dniu 15 lipca 2010 r. Termin do wezwania GIKS do usunięcia naruszenia prawa upłynąłby więc dla Skarżącej z dniem 29 lipca 2010 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 - dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych względów, gdyby nawet uznać zaskarżone postanowienie za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to i tak wniesienie skargi w okolicznościach niniejszej sprawy należałoby uznać za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem, natomiast odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Reasumując Sad uznał, iż zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z aktów, ani żadną z czynności wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny skargę na przedmiotowe postanowienie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.