II SA/Go 869/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. , którą orzeczono cofnięcie B.M. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w ilości 2-ch norm zaludnienia przyznane decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. Decyzja została przesłana B.M. listem poleconym (nr nadania [...]) ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Z adnotacji na znajdującym się w aktach administracyjnych zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, iż przesyłka została doręczona przez pocztę dnia 18 sierpnia 2010 r. Przesyłkę odebrała J.M. – żona adresata. B.M. wniósł za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na w/w decyzję. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 listopada 2010 r. Wniesiona skarga obarczona była brakiem formalnym, w postaci braku podpisu osoby ją wnoszącej (art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego z dnia 15 grudnia 2010 r. skarżący – B.M. pismem z dnia 16 grudnia 2010 r. wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez jej podpisanie. W dniu 21 grudnia 2010 r. do Sądu wpłynęła skarga własnoręcznie podpisana przez skarżącego – B.M.. W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej odrzucenie, względnie, w przypadku przyjęcia skargi do merytorycznego rozpoznania, o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednym z elementów podlegających ocenie przez Sąd w tym zakresie stanowi ocena, czy spełnia ona wymogi formalne pisma procesowego wynikające z art. 46 p.p.s.a. oraz wymogi formalne wynikające z przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., a także czy skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie do jej wniesienia (art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku gdy skarga obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwjącym nadanie jej dalszego biegu – tak jak w rozpatrywanej sprawie obarczona jest na przykład brakiem własnoręcznego podpisu osoby wnoszącej skargę – stosownie do treści art. 49 § 1 w zw. z art. 53 §1 pkt 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia stwierdzonego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Uzupełnienie stwierdzonego braku pozwala na ocenę, czy w sprawie nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające odrzucenie skargi, określone w art. 58 § 1 p.p.s.a., w tym wskazana wcześniej okoliczność, czy strona wniosła skargę z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd. W rozpatrywanej sprawie pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniesionej skargi, poprzez jej podpisanie. Dnia 21 grudnia 2010 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo B.M. wraz z załączoną kopią skargi, którą skarżący własnoręcznie podpisał. Wskazać w dalszej kolejności należy, iż na podstawie akt administracyjnych sprawy, Sąd ustalił, iż w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została Skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na tą decyzję upłynął z dniem 17 września 2010 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż została ona doręczona B.M. za pośrednictwem dorosłego domownika – J.M. (żona) w dniu 18 sierpnia 2010 r., tj. w trybie art. 43 w zw. z art. 42 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 41 § 1 k.p.a. pisma w postępowaniu administracyjnym ( a zatem także decyzję wydaną w tym postępowaniu) doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Stosownie do treści art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Przepis ten kreuje fikcję doręczenia, która opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. Takie doręczenie wywołuje skutek prawny, jeżeli jest dokonane za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika. Jest ono prawnie skuteczne, co oznacza w niniejszej sprawie, iż powoduje ono rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej – w przypadku rozpatrywanej sprawy – bieg terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaznaczyć należy, iż w treści zaskarżonej decyzji, organ zawarł pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący nadał skargę w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 listopada 2010 r. Tym samym, z porównania wskazanych dat – daty doręczenia zaskarżonej decyzji oraz daty nadania w urzędzie pocztowym skargi, wynika jednoznacznie, iż skarżący – wniósł skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Wobec bezspornych ustaleń, co do uchybienia przez skarżącego terminowi do jej wniesienia, stwierdzić należy, iż w sprawie zaistniała przesłanka z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co winno skutkować odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, powołując się na treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. Gorzów Wlkp. 22 grudnia 2010 r. ZARZĄDZENIE 1. Odpis postanowienia z uzasadnieniem, z pouczeniem o skardze kasacyjnej doręczyć: a. Skarżącemu – B.M., b. Organowi – Komendant Wojewódzki Policji 2. Akta przedłożyć z wpływem lub za 35 dni. ................................................ Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Gorzów Wlkp. 21 grudnia 2010 r. ZARZĄDZENIE 1. Sprawę skierować na posiedzenie niejawne wyznaczone na dzień 22 grudnia 2010 r. celem rozważenia podstaw odrzucenia skargi (art. 59 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) 2. Akta przedłożyć na termin. ................................................ Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek