II GZ 215/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 636/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 636/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rz. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Spółki E. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r., w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu, że postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 261/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych." Zdaniem Sądu pierwszej instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż problem prawny występujący w niniejszej sprawie jest tożsamy z problemem, którego dotyczy cytowane pytanie prawne. Dyrektor Izby Celnej w P. zażaleniem zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu podniesiono, iż naruszenie wskazanego przepisu polegało na zawieszeniu postępowania w sytuacji, gdy wynik postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Brak było również podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania gdyż treść zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., pytania prejudycjalnego, jakkolwiek dotyczącego zakazu zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wynikającego z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), stanowiącego podstawę prawną decyzji organu, nie ma znaczenia dla sprawy. Zdaniem organu dokonana przez niego analiza wskazanego art. 135 usta. 2 ustawy hazardowej prowadzi do wniosku, że nie ma on charakteru technicznego, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych w całym kraju. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu. Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rz. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r., odnośnie zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu w sprawie przez Sąd pierwszej instancji. Za prawidłowością i celowością zawieszenia postępowania przemawia również okoliczność, na którą wskazuje także organ w uzasadnieniu zażalenia, iż pytanie prejudycjalne dotyczy przepisów, w tym art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, które były podstawą zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji z dnia 29 kwietnia 2010 r. Bez znaczenia przy tym pozostaje okoliczność, iż wykładnia tego przepisu, jakiej dokonał organ doprowadziła go do wniosku, iż przepis ten nie ma charakteru przepisu technicznego, albowiem odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na zadane pytanie prejudycjalne może doprowadzić do ustalenia odmiennego charakteru tego przepisu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.