VI SA/Wa 1962/10
WyrokWSA w Warszawie2010-12-22
Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Małgorzata Grzelak, Danuta Szydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Finansów ma obowiązek wszczęcia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej, czy gra urządzana na automacie jest grą na automatach o niskich wygranych w rozumieniu ustawy o grach hazardowych?Ratio decidendi
Minister Finansów nie ma uprawnienia do rozstrzygania charakteru gier na automatach o niskich wygranych, ponieważ ustawa o grach hazardowych nie przewiduje takiego rodzaju rozstrzygnięć. W związku z tym odmowa wszczęcia postępowania była prawidłowa i zgodna z prawem.Stan faktyczny
Spółka F. złożyła wniosek do Ministra Finansów o wydanie decyzji rozstrzygającej, czy gra urządzana na automacie jest grą na automatach o niskich wygranych. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania, wskazując brak podstawy prawnej do rozstrzygnięcia tej kwestii. Spółka zaskarżyła postanowienie, zarzucając błędną interpretację przepisów ustawy o grach hazardowych.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę spółki F. na postanowienie Ministra Finansów o odmowie wszczęcia postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego rozstrzygnięcia w sprawie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę
Przedmiotem skargi wniesionej przez spółkę F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], wydane na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gra urządzana na automacie do gier (brak nazwy), jest grą na automacie o niskich wygranych.
Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...] kwietnia 2010 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek F. sp. z o.o. z siedzibą w J. o wydanie decyzji rozstrzygającej w trybie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych czy gra opisana we wniosku, urządzana na automacie do gier (brak nazwy) jest grą na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów w/w ustawy.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania stwierdzając, że w świetle art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów rozstrzyga, w drodze decyzji jedynie, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Odwołując się do przepisów art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) oraz art. 120 i art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej Minister Finansów stwierdził, że postępowanie nie może zostać wszczęte ponieważ ustawa o grach hazardowych nie przewiduje podstawy dla organu do rozpatrzenia żądania danej treści, nie legitymując Ministra Finansów do rozstrzygania o charakterze gier na automatach o niskich wygranych.
Organ podkreślił, że z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, co nastąpiło z dniem 1 stycznia 2010 r. utraciła moc ustawa o grach i zakładach wzajemnych a więc Minister Finansów nie wydaje rozstrzygnięć na gruncie art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka F. zarzucając naruszenie art. 129 ust.1 ustawy o grach hazardowych poprzez stwierdzenie, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, a także art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych poprzez odmowę wydania rozstrzygnięcia.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Minister Finansów w postanowieniu z dnia [...] lipca 2010 r. uznał zarzuty przedstawione w zażaleniu za bezzasadne. W ocenie organu, przepis art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach , mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Natomiast przepis ten nie daje Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Z kolei w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w tym przepisie wymienionych a zatem nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Ze względu na brak podstawy prawnej do merytorycznego rozpoznania wniosku strony, zdaniem organu konieczne jest wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania a to z uwagi na uregulowania zawarte w przepisach art. 120 i 165a § 1 Ordynacji podatkowej, do której to ustawy odsyła przepis art. 8 ustawy o grach hazardowych. Organ stwierdził ponadto, że spółka F. posiada zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych wydane przez właściwe organy i ciąży na niej obowiązek stosowania takich automatów, które spełniają wymogi definicji gier na automatach o niskich wygranych z uwzględnieniem ustawowych stawek. Brak przestrzegania tych kryteriów może w konsekwencji spowodować cofnięcie spółce zezwolenia.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie F. Sp. z o.o. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego a także zasądzenie kosztów postępowania.
Podniosła zarzut naruszenia:
- art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez bezpodstawną odmowę wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny, czy przedstawiona przez skarżącą gra jest grą na automacie o niskich wygranych w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych (odpowiednio także w rozumieniu art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych), mimo przyznania właśnie Ministrowi Finansów ustawowego upoważnienia do wydawania rozstrzygnięć w przedmiocie wszystkich gier hazardowych urządzanych na rynku polskim, a więc także i gier na automatach o niskich wygranych,
-art. 120, art.121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych, to jest zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez bezpodstawne uchylenie się od obowiązku rozstrzygnięcia, czy przedstawiona przez działającego w dobrej wierze operatora gier na automatach o niskich wygranych, gra jest gra na automacie o niskich wygranych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca ponowiła argumenty zawarte w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] maja 2010 r. Podkreśliła, że Minister Finansów ma obowiązek rozpatrzyć przedmiotowy wniosek strony postępowania, która ma prawo uzyskać rozstrzygnięcie, czy gra posiadająca cechy wymienione w ust. 1-5 przepisu art. 2 ustawy o grach hazardowych jest grą na automacie w rozumieniu ustawy. Skarżąca zaakcentowała przy tym, że dla wnioskodawcy jest obojętne, czy rozstrzygnięcie to zapadnie na podstawie art. 2 ust. 6 w zw. z art. 129 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych, czy też na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 129 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Związek z "prowadzeniem działalności" o jakiej mowa w art. 129 ust.1 ustawy o grach hazardowych wynika stąd, że do czasu wygaśnięcia wydanych przed 31 grudnia 2009 r. zezwoleń (udzielanych na 6 lat) operator ma prawo i możliwość nabywania w kolejnych latach nowe urządzenia do gier i poddawać je rejestracji. Tak więc musi mieć również możliwość rozstrzygnięcia, jak dotychczas, czy dane urządzenie spełnia wymogi prawne, a regulator rynku nie może uchylać się od obowiązku rozstrzygnięcia także tej kwestii.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Finansów o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia czy gra, której opis przedstawiono we wniosku strony z dnia [...] kwietnia 2010r. jest grą na automatach o niskich wygranych.
Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. pod względem legalności Sąd uznał, że nie narusza ono prawa.
W dniu [...] stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540).
Stosownie do art. 8 tej ustawy do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.
Podkreślenia wymaga, że ustawa o grach hazardowych nie przewiduje gier na "automatach o niskich wygranych" lecz tylko ogólną kategorię gier ma automatach (por. art. 2 ustawy). Zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, że w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania wyłącznie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych, mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie a więc uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych.
W ocenie Sądu, zarzut skarżącej dotyczący niezastosowania przez Ministra przepisu art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych oparty jest o błędną interpretację przepisu art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania.
Przepis art. 129 ustawy o grach hazardowych stanowi, że
1. Działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
2. Postępowania w sprawie wydania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, umarza się.
3. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł.
Zgodzić należy się z organem, iż cytowany przepis wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia zezwoleń. Tak więc omawiane uregulowanie dotyczy podmiotów posiadających stosowne decyzje zezwalające na prowadzenie działalności a więc podmiotów dysponujących grami na automatach dopuszczonych do eksploatacji przez właściwy organ. Przepis ten nie daje natomiast Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Kwestia dotycząca rozstrzygania przez Ministra Finansów w drodze decyzji, czy gra posiadająca cechy wymienione w art. 2 ust 1-5 ustawy jest grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy, została szczegółowo uregulowana w przepisie art. 2 ust. 6 obowiązującej ustawy o grach hazardowych.
W konsekwencji, jak już wyżej wskazano, Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych, a mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie. Uprawnienie to nie obejmuje natomiast rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych.
Zdaniem Sądu, Minister Finansów słusznie odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż przepisy tejże ustawy stosuje się na mocy art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań określonych w ustawie o grach hazardowych. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie rozstrzygnięcia został złożony pod rządami ustawy o grach hazardowych a zatem zastosowanie przez organ przepisu art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej było prawidłowe.
W myśl wzmiankowanego przepisu art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W szczególności chodzi tu brak w przepisach podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści.
Jak już wyżej podniesiono, ustawa o grach hazardowych nie przewiduje podstawy dla organu do rozpatrzenia żądania do rozstrzygania o charakterze gier na automatach o niskich wygranych, zatem należy uznać, że Minister Finansów dokonał właściwej interpretacji przepisów stwierdzając, że w zaistniałej sytuacji faktycznej nie ma możliwości wszczęcia postępowania żądanego przez stronę.
Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę spółki F. oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako, że była pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło