VII SA/Wa 1728/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska -Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi W. R., A. Ś. i M. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...], Starosta W., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) oraz na podstawie art. 19 Prawa budowlanego w związku z § 2 ust. 1 pkt 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. Nr 138, poz. 1554), zatwierdził projekt budowlany i udzielił F. Sp. z o.o. i Sp. II Sp. k. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru (kategoria obiektu budowlanego - XIII) wraz z zagospodarowaniem terenu (dojścia, dojazdy do budynku, naziemne miejsca parkingowe) na działce ew. nr [...] położonej w Z. przy ul. [...], o następujących wskaźnikach technicznych: pow. zabudowy - 902,19 m2; pow. użytkowa - 3097,07 m2, w tym: część nadziemna - 2371,12 m2, część podziemna - 725,95 m2, pow. mieszkalna - 2017,40 m2; kubatura nadziemna - 12315,31 m3; kubatura podziemna - 1762,33 m3; ilość lokali mieszkalnych - 38. W decyzji tej zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego organ I instancji określił szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy, prowadzenia robót budowlanych, nadzoru na budowie, obowiązków ciążących na kierowniku budowy, a także wskazał, że inwestor jest zobowiązany przed przystąpieniem do użytkowania uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Z., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] (Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z dnia 28 lutego 2004 r., Nr 42, poz. 1227) w zakresie dopuszczalnego rodzaju zabudowy na terenie MW/MN, wysokości i zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych. W zakresie zagwarantowania właścicielom sąsiedniej działki źródła zaopatrzenia w wodę ze studni organ I instancji wskazał, że w projekcie budowlanym problem ten został uwzględniony poprzez zastosowanie stosownej techniki (zabijanie ścianek szczelnych). Natomiast w przypadku gdy lej depresji wykroczy poza teren, do którego inwestor posiada tytuł prawny, to przed przystąpieniem do odwodnienia konieczne będzie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto organ I instancji wskazał, że w projekcie budowlanym zawarto "Analizę linijki słońca" i "Analizę przesłaniania" - opracowane przez uprawnione osoby. Z analiz tych wynika, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania określone w § 13 ust. 1, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.) między innymi dla budynków znajdujących się w sąsiedztwie. Starosta W. wskazał, że strona wniosła także uwagi dotyczące uciążliwości rozbiórki obiektów kolidujących z planowaną inwestycją. W ocenie organu rozpatrywany wniosek o pozwolenie nie obejmuje rozbiórki tych obiektów. Rozbiórka tych obiektów będzie dokonana po przeprowadzeniu odrębnych procedur w Starostwie. W związku z ww. ustaleniami organ I instancji, powołując się na art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, stwierdził, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dlatego wobec nie stwierdzenia w niniejszej sprawie ww. naruszeń nie znalazł podstaw do wydania decyzji o odmowie pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...], Wojewoda M., po rozpatrzeniu odwołania A. Ś., M. Ś. i W. R., utrzymał w mocy ww. decyzję o pozwoleniu na budowę. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 671/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi W. R., A. Ś., M. Ś., uchylił decyzję Wojewody [...] Nr [...], jako wydaną z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 i 138 k.p.a. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodziła konieczność weryfikacji zgodności projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030), w tym uzyskanie ponownej opinii rzeczoznawcy. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania A. Ś., M. Ś. i W. R., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...], Starosty W.. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stosując się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 671/09, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...], na podstawie art. 136 k.p.a. wezwał inwestora do przedstawienia ponownej opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych pod kątem wymagań określonych w § 12 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030). F. Sp. z o.o. i Sp. II Sp. k. złożyła nałożoną postanowieniem opinię rzeczoznawcy pod kątem ww. rozporządzenia, podpisaną przez innego rzeczoznawcę, z której wynika, że przedmiotowy projekt budowlany spełnia wymogi § 12 pkt 12 ww. rozporządzenia, ponieważ rozporządzenie to nie zmienia tych zasad w stosunku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 119, poz. 998), według którego projekt ten został uzgodniony. Ponadto Wojewoda [...] wskazał, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę określone w art. 32-34 Prawa budowlanego i inwestycja zgodna jest z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do zarzutów skarżących, organ odwoławczy poinformował, że organ architektoniczno-budowlany nie może podważać rzetelności wykonania "Analizy nasłonecznienia", opracowanej przez uprawnione osoby, z której wynika, że wszystkie projektowane lokale oraz wszystkie lokale mieszkalne i domy istniejące w sąsiedztwie mają zapewniony normatywny dostęp światła dziennego (słonecznego) w ilości co najmniej 3 godziny liczone pomiędzy godziną 7°° a 17°° w dniach równonocy (21 marzec, 21 wrzesień). Odnosząc się do warunków gruntowo-wodnych występujących w obrębie projektowanego budynku wskazał, że zostały one opisane przez geologa A. Ż. w dokumentacji geotechnicznej gruntu do projektu i budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego Z. ul. [...]. Warunki te uwzględnili projektanci w projekcie budowlanym. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w zakresie miejsc parkingowych projekt budowlany jest zgodny z § 45 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Z.i. Plan przewiduje dla przedmiotowego budynku wskaźnik o wielkości 47,1 miejsc parkingowych, podczas gdy w projekcie znajdują się 54 miejsca parkingowe. Wojewoda [...] wskazał także, że w decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji zawarto warunek w pkt 1 lit. b, iż "przed przystąpieniem do budowy należy dokonać rozbiórki istniejącej zabudowy na działce (...)". W ocenie organu II instancji nie można uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżącego, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli W. R., A. Ś. i M. Ś., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem art. 7, 8, 9 k.p.a.; dopuszczenie dowodu z opinii biegłego architekta na okoliczność zgodnego z przepisami i rzetelności wykonania analizy linijki słońca; zobowiązanie Wojewody [...] do przedstawienia dowodów potwierdzających, iż po wykonaniu wywłaszczenia, w związku z budową drogi publicznej na ul. [...] w Z. powierzchnia działki nr [...] pozostała bez zmian, tj. nadal ma powierzchnię 1700 m2; oraz zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącej wg norm przepisanych. W ocenie skarżących Wojewoda [...] nie wyjaśnił wszystkich okoliczności podnoszonych w trakcie postępowania przez skarżących, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku sygn. akt VII SA/Wa 671/09 tylko przykładowo wskazał, że w szczególności wyjaśnienia wymaga, czy projekt spełnia wymagania z § 12 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. W tym zakresie organ ograniczył się wyłącznie do powołania na nowo sporządzoną opinię rzeczoznawcy - nie badając czy, droga pożarowa spełnia wymogi ww. rozporządzenia. Ponadto projekt budowlany uzgadniany był w oparciu o stare przepisy "przeciwpożarowe" co jest błędem. Skarżący wskazali, że opinia rzeczoznawcy zawiera także błędy, ponieważ faktyczna odległość drogi pożarowej od okien budynku to 15 m, a nie 10 m, jak przyjęto w opinii oraz cytowana jest też inna treść przepisów. Skarżący zarzucili, że wyjaśnienia wymaga też zaopatrzenie w wodę ekip gaśniczych z uwagi na podnoszony już wcześniej brak sieci hydrantów w obrębie ul. [...]. W ocenie skarżących doszło również do naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ich opinii załączona do projektu budowlanego "Analiza przesłaniania" i "Analiza linijki słońca" wykonane zostały w sposób nierzetelny, ponieważ uwzględniają interesy tylko jednej ze stron - inwestora. Ponadto projektowany budynek spowoduje całkowicie zasłonięcie budynku skarżących i nie zapewni im żadnego światła słonecznego, co obniży wartości ich nieruchomości. Skarżący uważają także, że szczegółowego wyjaśnienia wymaga zabezpieczenie możliwości zachwiania istniejącej równowagi wodnej pomiędzy sąsiadującymi gruntami, z uwagi na zaproponowaną "technikę zabijania ścianek szczelnych do warstw gruntów nieprzepuszczalnych tuż poniżej poziomu posadowienia obiektu". Technika ta wg informacji skarżącej będzie oddziaływał na ustrój wodny na działce skarżących. Zdaniem skarżących kwestionowana działka w planie zagospodarowania przestrzennego jest wprawdzie przeznaczona pod budownictwo wielorodzinne. Jednak inwestycja przewidziana w pozwoleniu na budowę nie powinna być w ogóle na omawianej działce realizowana w takim kształcie i rozmiarze albowiem nie jest w stanie spełnić wymogów prawa budowlanego w zakresie m.in. oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. Kolejną kwestią, która zdaniem skarżących wymaga wyjaśnienia jest powierzchnia działki inwestora. Działka, na której planowana jest inwestycja ma ujętą w planach powierzchnię wynoszącą 1700 m2. Tymczasem biorąc pod uwagę, prace związane z przebudową ulicy [...] należy stwierdzić, iż faktyczny rozmiar działki jest mniejszy niż deklarowany i może wynosić ok. 1500 m2, co z kolei może mieć wpływ na to, czy na takiej działce może powstać inwestycja w kształcie zatwierdzonym zaskarżoną decyzją. Aktualnie, w ocenie skarżących ew. inwestycja wielorodzinna winna być ograniczona do, co najwyżej kilkurodzinnego budynku lub budynku o zabudowie segmentowej, który zapewni spełnienie wymogów zawartych w przepisach prawa w zakresie dostępu do światła, zagwarantowania odpowiedniego źródła wody, zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego, zapewnienia przepustowości drogi i tym samym uwzględni interes skarżących. Taka zabudowa nawiąże też do istniejącego ładu przestrzennego, czego nie uwzględniły organy administracyjne w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. A zatem organy architektoniczno-budowlane obu instancji prawidłowo orzekły o udzieleniu F. Sp. z o.o. i Sp. II Sp. k. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego. Strona skarżącą winna mieć na względzie, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4, tj. posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe stanowisko zostało już ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/GI 823/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 540/08, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1428/07, orzeczenia publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli przez Sąd jest zbadanie, czy zaskarżona decyzja zapadła zgodnie z art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że inwestor spełnił wymogi jakie wynikają z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to zostało prawidłowo podpisane przez osoby uprawnione do reprezentowania komplementariusza F. sp. z o.o. w W. zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem aktualnym z Krajowego Rejestru Sądowego (Nr KRS: 0000285442). Ponadto mając na względzie obowiązek wynikający z ww. przepisu inwestor wraz z projektem przedstawił wyrys i wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ząbki. Wobec treści art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) w niniejszej sprawie nie było wymagane złożenie wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z uwagi na obowiązujący na terenie inwestycyjnym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z.. A zatem, jak wynika z powyższych ustaleń oraz z wniosku o pozwolenie na budowę, inwestor spełnił wszystkie wymagania konieczne do udzielenia pozwolenia na budowę, tj. do prawidłowo podpisanego wniosku o pozwolenie na budowę dołączył cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego). Tak złożone dokumenty przez inwestora zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego winny zostać sprawdzone pod względem: zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ząbki (pkt 1.); zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2.); kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 3.); wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4.). Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany obowiązany był sprawdzić zgodność przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania miasta Z.. Jak wynika z wyrysu ww. planu działka nr [...], na której przewidziana jest przedmiotowa inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem MW/MN. Zgodnie z § 6 pkt 2 ww. aktu praw miejscowego, w planie wyodrębnia się następujące rodzaje przeznaczenia terenu, tj. tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub jednorodzinnej - oznaczone na rysunku planu symbolem MW/MN. Dla tego terenu plan ustala podstawowe przeznaczenie jako zabudowę wielorodzinną i/lub jednorodzinną (§ 8 ust. 1). Projekt budowlany przedstawiony przez inwestora przewiduje na działce nr [...] realizację budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Z tego względu, na podstawie § 8 ust. 2 ww. planu, dla terenu działki nr [...] obowiązują przepisy § 7. Poza powtórzeniem dotyczącym przeznaczenia terenu § 7 ustala istotne zasady zagospodarowania terenu, które winny zostać spełnione przez inwestora. W ustępie 2 tego paragrafu w pkt. 4 została określona maksymalna wysokość zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Zgodnie z ustaleniami planu nie może ona przekraczać 5 kondygnacji naziemnych, z dopuszczeniem wyższych dominant w eksponowanych miejscach. Jak wynika z części opisowej do projektu budowlanego, choć projektant powołał się na ww. ustalenia, to nie wskazał precyzyjnie w tym opisie jaka jest wysokość projektowanego budynku. Dopiero w zestawieniu powierzchni dla działki nr [...] zawarte zostały opisy powierzchni dla każdej projektowanej kondygnacji. Zgodnie z tym zestawieniem projektant zawarł ustalenia dla garażu (kondygnacja -1), parteru (kondygnacja 1) i pięter I-IV (kondygnacja II-IV). A zatem z ww. opisu wynika, że projektowany budynek składa się z 6 kondygnacji. Z dalszej analizy projektu budowlanego wynika, że połowa kondygnacji -1 (garażu) znajduje się nad poziomem terenu, a wysokość budynku nie jest jednorodna, ponieważ wącha się od dwóch do pięciu kondygnacji z funkcją mieszkalną. Bryła budynku ma więc charakter kaskadowy. Na uwagę zasługuje fakt, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Z. choć posługuję się pojęciem "dominanty" to nie definiuje tego pojęcia na użytek planu. Ponadto nie definiuje także pojęcia "miejsc eksponowanych". W tym miejscu wskazania wymaga, że akt prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego podlega tym samym regułom, które dotyczą metod wykładni właściwych dla wykładni aktów normatywnych. Z uwagi na braki definicyjne ww. planu, pojęcie "dominanty", jakim posługuje się plan w § 7 ust. 2 pkt 4, wymaga przeprowadzenia wykładni językowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A. (publ. http://sjp.pwn.pl/) "dominanta" to zasadnicza, dominująca cecha lub element czegoś. Zgodnie z tą definicją trzeba uznać, że projektowany budynek, poprzez zabudowę kaskadową, posiada taką cechę która go wyróżnia. Tytułem przykładu wskazania wymaga, że w uchwale nr Vlll/160/03 z dnia 24 kwietnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu urbanistycznego Krzyki - Południe w obrębie Partynice we Wrocławiu - Rada Miejska Wrocławia na użytek planu zdefiniowała pojęcie "dominanty architektonicznej". W ocenie Sądu nie można uznać, że projektowana wysokość budynku o takiej bryle naruszała ustalenia planu, ponieważ w ten sposób projektant uzyskał dominantę, czyli zasadniczą, dominującą cechę, która powoduje, że budynek ten pod względem architektonicznym będzie się wyróżniał w krajobrazie zagospodarowania przestrzennego ulicy [...]. Z powyższych ustaleń wynika, że choć faktyczna wysokość projektowanego budynku dochodzi do 5,5 kondygnacji, to z uwagi na posiadane dominanty, nie można uznać, że został naruszony § 7 ust. 2 pkt 4, który de facto dopuszcza wysokość budynku powyżej 5. kondygnacji. Ponadto zgodnie z tymi ustaleniami planu zawartymi w § 7 ust. 2, które mogą mieć zastosowanie do przedmiotowej inwestycji, na terenie MW/MN zakazuje się lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych (pkt 6); określa się powierzchnię biologicznie czynną, która nie może być mniejsza niż 25% powierzchni całkowitej działki (pkt 10); oraz ustala się odległość nieprzekraczalnych linii zabudowy 5 m od linii rozgraniczających ulic zbiorczych, lokalnych i dojazdowych, z zastrzeżeniem punktu 12 (pkt 11). Jak wynika z projektu budowlanego projekt zagospodarowania działki nr [...] jest zgodny z tymi ustaleniami planu. Projekt ten nie przewiduje bowiem lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych, ponieważ projektem objęta jest budowa właśnie budynku mieszkaniowego, który podnosi standardy mieszkaniowe terenu MW/MN. Zagospodarowanie terenu działki utrzymuje powierzchnię biologicznie czynną na poziomie 30,03 % wobec minimalnego - 25 %-ego. Projekt uwzględnia także 5. metrową nieprzekraczalną linie zabudowy od ulicy [...] oraz przyszłą rozbudowę ulicy [...], poprzez przyjęcie dla obliczeń projektowych 1729,90 m2 powierzchni działki nr [...], a więc już po uwzględnieniu 53,10 m2 przeznaczonych na poszerzenie ulicy [...]. A zatem wbrew twierdzeniom skargi projekt uwzględnia powierzchnię działki po ewentualnej rozbudowie ul. [...] w Z.. Z wyrysu miejscowego planu zagospodarowania terenu wynika, że teren na którym znajduję działka nr [...] nie znajduje się na terenie o niekorzystnych warunkach gruntowo-wodnych. Wobec tego zgodnie z § 27 planu inwestor nie miał obowiązku wykonania badań geotechniczno-gruntowych w celu określenia szczegółowych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Pomimo tego na potrzeby przedmiotowej inwestycji została sporządzona opinia geotechniczna gruntu. W jej wnioskach wskazano, że w badanym terenie występują proste warunki gruntowe, a być może konieczne będzie obniżenie zwierciadła wody gruntowej, która znajduje się na poziomie 1,5 m poniżej terenu (90,2 m.n.p.m.). Z tego względu w oparciu o zapisu planu miejscowego i wnioski zawarte w opinii geotechnicznej gruntu brak jest podstaw do dodatkowego wyjaśniania wpływu inwestycji na wody gruntowe na działce sąsiedniej, tym bardziej, że stanowisko strony skarżącej w tym względzie jest wyłącznie polemiką nie popartą żadnymi przeciwdowodami. Ponadto z akt sprawy wynika, że przedmiotowa inwestycja została uzgodniona pod względem zaopatrzenia w media, tj. gaz, wodę (w tym kanalizację ściekową), energię elektryczną, odpowiednio z [...] Operatorem Systemu Dystrybucyjnego sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy [...], Miejskim Zakładem Komunalnym w Z., ZEW-T Dystrybucja sp. z o.o. Uzgodniona została również lokalizacja zjazdu z przedmiotowej działki z Powiatowym Inspektorem Ruchu Drogowego w W.. Ponadto decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] Burmistrz Miasta Z. zezwolił na lokalizację zjazdu indywidualnego dla działki nr [...]. Z powyższych ustaleń wynika, że przedmiotowa inwestycja uwzględniła postanowienia planu zawarte w § 34 pkt 1, § 35 ust. 1 pkt 1, § 36 ust. 1 pkt 1, § 37 ust. 1 pkt 1 i 2, § 38 pkt 1, § 39, a dotyczące warunków jej przyłączenia do infrastruktury technicznej (wody, ścieków sanitarnych, gazu, energii elektrycznej). Przedmiotowa inwestycja zgodna jest również z § 45 ust. 1 pkt 1 ww. planu. Przepis ten ustala następujące minimalne wskaźniki parkingowe dla obiektów nowo-wznoszonych lub rozbudowywanych, tj. dla zabudowy wielorodzinnej - 1,2 stanowiska / 1 mieszkanie oraz 1,5/1 mieszkanie powyżej 60 m2 powierzchni. Według ww. przelicznika wymagana dla przedmiotowej inwestycji ilość miejsc parkingowych, wynosi 47,1 (przy uwzględnieniu 33 mieszkań o powierzchni nie większej niż 60 m2 i 5-ciu powyżej 60 m2), wobec 54 miejsc projektowanych. W zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki nr [...] z przepisami, w tym techniczno budowlanymi należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skargi zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają § 13, 57, 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.). Przede wszystkim wskazania wymaga, że z analizy nasłonecznienia znajdującej się w dokumentacji projektowej wynika, iż po godzinie 9:00 projektowany budynek nie będzie w ogóle przesłaniał pierwszego budynku mieszkalnego znajdującego się w głębi działki nr [...], natomiast pomiędzy godzinami 10:00 a 11:00 projektowany budynek mieszkalny nie będzie powodował w ogóle przesłaniania drugiego budynku mieszkalnego znajdującego na działce nr [...] od ulicy S. w Z.. Z analizy tej wynika, że wszystkie zarówno projektowane lokale oraz istniejące, jak i istniejące domy w sąsiedztwie inwestycji będą miały zapewniony normatywny dostęp światła dziennego, o jakim mowa w § 57, 60 ww. rozporządzenia. Ponadto skarżący nie mogą skutecznie podnosić zarzutu przesłaniania ich okien znajdujących się w drugim budynku od strony granicy z działką nr [...]. Okna w tym budynku znajdują się w nieprzepisowej odległości od granicy z działką sąsiednią. Z projektu zagospodarowania działki nr [...], na którym zostały przedstawione zwymiarowane odległości pomiędzy projektowanym budynkiem a sąsiednią zabudową, wynika, że drugi budynek na działce nr [...] znajduje się w odległości 3 m od granicy z działką nr [...]. Ze złożonej do Sądu przez skarżących opinii technicznej (strona 23 fotografia 14.) oraz z projektowej analizy zacienienia wynika, że w budynku tym w ścianie posadowionj 3 m od granicy z działką nr [...] znajdują się dwa okna. Pomimo tej okoliczności analiza przesłaniania przedstawiająca wysokość przesłaniania uwzględnia te okna, co zdaniem Sądu nie ma wpływu na wynik postępowania w niniejsze sprawie. Bez wpływu na wynik niniejszego postępowania należy uznać sporządzoną przez dr. inż. P.S. opinię techniczną w zakresie analizy możliwości braku spełnienia dyspozycji § 13 i § 60 ww. rozporządzenia złożoną do niniejszej sprawy. W ocenie Sądu opinia ta stanowi wyłącznie polemikę ze znajdującą się w aktach sprawy analizą przesłaniania. Nie zawiera ona kategorycznych wniosków i została sporządzona w okresie sierpień-wrzesień 2010, a więc po wydaniu decyzji II instancji. We wnioskach końcowych tej opinii wskazuje się "ostrożnie", że projektowany budynek "mógłby nie spełniać" warunku o jakim mowa w § 13 ww. rozporządzenia. Opinia ta nie zawiera też sprzecznych wniosków z istniejącą w projekcie budowlanym "linijką słońca". Mając na względzie na powyższe ustalenia wyjaśnienia wymaga, czy analiza przesłaniania prawidłowo przedstawia wysokość przesłaniania dla okna pierwszego budynku skarżących. W ocenie Sądu projekt prawidłowo przedstawia wysokość przesłaniania dla tego okna pomiędzy ramionami kąta 60°. Z akt sprawy wynika, że wysokość projektowanego budynku od strony działki nr [...] (przy uwzględnieniu poziomu tej działki -2 m w stosunku do przedstawionego w projekcie poziomu ±0,00 dla parteru na działce nr [...]) wynosi 17,35 m (15,35 m to projektowana wysokość pięciu kondygnacji). Skarżący winni mieć na względzie, że wysokość przesłaniania to wysokość poprowadzona pomiędzy dolną krawędzią okna a wysokością najwyżej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego (patrz: § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia). Aby można było mówić o spełnieniu warunku o jakim mowa § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia odległość projektowanego budynku od sąsiedniego budynku z pomieszczeniami na pobyt ludzi nie powinna być mniejsza od wysokości przesłaniania. W niniejsze sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Przedstawiona w projekcie wysokość przesłaniania o wielkości 16,00 m zawarta w kącie 60° nie styka się z zacieniającą krawędzią projektowanego budynku. Oznacza to, że projekt budowlany przewiduje ewentualny margines błędu, który z uwagi na wysokość projektowanej przesłanianej krawędzi znajdującej się na wysokość 17,35 m od rzędnej terenu wahającej pomiędzy +91,7 a 91,9 mnpm, wysokość dolnej krawędzi okna oraz odległość okna w granicach kąta 60° ponad 16,00 m od przesłanianej krawędzi - został uwzględniony przez projektanta. Ponadto w granicach tego samego kąta wysokość przesłaniania spełnia wymagania o jakich mowa w § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia w odniesieniu do krawędzi przesłania drugiej kondygnacji. Jak wynika z akt sprawy krawędź przesłaniania drugiej kondygnacji w części "kaskadowej" znajduje się na wysokość 8,15 m (przy uwzględnieniu rzędnej terenu wahającej pomiędzy +91,7 a 91,9 mnpm), a odległość pomiędzy oknem i tą krawędzią wynosi w granicach poprowadzonego w projekcie kąta minimum 9,86 m. Bez znaczenia dla prawidłowości poprowadzenia tego kąta jest występowanie w jego granicach budynku garażowego należącego do skarżących. Brak jest podstaw do stwierdzenia, że w kącie tym zawarta jest ta części garażu, która przesłaniałaby okno skarżących. Potwierdzają to również zdjęcia (fot. 15 i 16) znajdujące się w opinii złożonej przez skarżących do Sądu. Nie można zgodzić się również z zarzutem skargi, że projektowana inwestycja nie spełnia wymagań przeciwpożarowych. Wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. Wynika to ze złożonej w dniu 6 lipca 2010 r. nowej opinii rzeczoznawczy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, w której wnioskach wskazuje się, że do budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, który zlokalizowany będzie z Z. przy ul. [...] zapewniony będzie dojazd pożarowy o parametrach spełniających wymogi § 12 ww. rozporządzenia. Wnioski zawarte w tej opinii są zbieżne z dokumentacją znajdującą się w projekcie budowlanym. Z projektu budowlanego wynika, że przedmiotowy budynek będzie wyposażony w dwa okna ratownicze od strony drogi pożarowej, tj. ul. [...], oraz trzy hydranty HP 52 (przy jednoczesnym korzystaniu z dwóch sąsiednich hydrantów HP 52 zapewniona zostanie wydajność wodociągu na poziomie 5 dm3/s dla tego typu jednostki osadniczej). Sieć hydrantów wewnętrznych będzie podłączona do rurociągu DN80, który zapewnia wydajność na poziomie 10 dm3/s. Skarżący winni mieć na względzie drogę pożarową w niniejsze sprawie nie stanowi wyłącznie ul. [...] jako jedyna droga utwardzona, która prowadzi do projektowanego budynku. Na terenie działki nr [...] projektowany jest bowiem utwardzony wjazd i dojazd, który również stanowi drogę pożarową do projektowanego budynku. A zatem z uwagi na zagospodarowanie działki nr [...], a co za tym idzie na brak możliwości spełnienia warunków określonych w § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia, przedmiotowy projekt - jak wynika z powyższych ustaleń - wypełnia wymagania określone w § 12 ust. 6. Czwarta i piąta kondygnacja budynku zostały wyposażone w okna ratownicze, a odległość drogi pożarowej od budynku niewątpliwie spełnia wymóg z § 12 ust. 6 pkt 2. Okna te został oznaczone w projekcie na rysunkach nr 6, 7, S-11, S-12. Nie ulega też wątpliwości, że droga pożarowa znajdująca się na działce nr [...] spełnia wymagania o jakich mowa w § 13, ponieważ prawie cała jej szerokość od strony ul. [...] jest utwardzona. Z powyższych względów zarzuty strony skarżącej dotyczące zabezpieczenia przeciwpożarowego projektowanego budynku należy uznać za bezzasadne. Jak wynika z powyższych ustaleń projektowana inwestycja nie narusza przepisów technicznych. Z uwagi na spełnienie tych wymogów nie dojdzie do naruszenia interesów osób trzecich, w tym skarżących. Realizacja inwestycji w żaden sposób nie pogorszy, ani nie utrudni warunków zabudowy i nie spowoduje jakichś ograniczeń w sposobie zabudowy skarżącym. Ponadto wskazania wymaga, że rodzaj możliwej zabudowy na działce nr [...] nie jest wynikiem woli inwestora, bowiem uzależniony jest od aktu prawnego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Ząbki. Jak wynika z prawidłowo dokonanych ustaleń organu administracyjnego przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ww. planem. Zarzut skargi w tym względzie stanowi wyłącznie polemikę z ustaleniami planu dla terenu oznaczonego symbolem MW/MN. Nie można skutecznie zarzucić organom obu instancji, że nie wykonały obowiązku o jakim mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Projekt budowlany został opieczętowany przez organ I instancji, co świadczy o spełnieniu obowiązku jego sprawdzenia. Projekt też posiada wymagane prawem opinie, uzgodnienia i sprawdzenia. W szczególności został uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń, oraz pod względem zabezpieczeń przeciwpożarowych. Dodatkowo organ II instancji wykonał obowiązek wynikający z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 671/09, tj. nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Inwestor wywiązał się z tego obowiązku. Nie można też zgodzić się z zarzutem skargi, że Wojewoda [...]wybiórczo zastosował się do wyroku Sądu sygn. akt VII SA/Wa 671/09. Z przedstawionej przez inwestora opinii rzeczoznawcy wynika, że zawiera ona zapisy o spełnieniu przez projekt budowlany wymagań w zakresie zapewnienia drogi pożarowej zgodnej z wymaganiami ww. rozporządzenia. Poza tym w projekcie budowlanym znajduje się część opisowa dot. instalacji sanitarnej, która zawiera opis instalacji wodociągowej przeciwpożarowej. Z analizy projektu wynika też, że projekt budowlany zapewnia drogę ewakuacyjną zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego zostało też wykonane sprawdzenie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się odpowiednim zaświadczeniem. Skoro inwestor i organy architektoniczno-budowlane obu instancji spełnili wszystkie wymogi o jakich mowa w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, to brak było podstaw do odmowy udzielenia F. Sp. z o.o. i Sp. II Sp. k. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru (kategoria obiektu budowlanego -XIII) wraz z zagospodarowaniem terenu (dojścia, dojazdy do budynku, naziemne miejsca parkingowe) na działce ew. nr [...] położonej w Z. przy ul. [...]. Bezzasadnie więc strona skarżąca zarzuciła organom administracyjnym naruszenie art. 7, 8, 9 k.p.a. Z uwagi na ww. ustalenia w ocenie Sądu nie można skutecznie zarzucić decyzjom obu instancji, że zostały wydane z naruszeniem tych przepisów oraz przepisów prawa budowlanego, w tym techniczno-budowlanych. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.