II OSK 1229/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, , , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 876/10 o odrzuceniu skargi P. J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie kary za nieprawidłowości dotyczące budowy p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 876/10 odrzucił skargę P. J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie kary za nieprawidłowości dotyczące budowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu na jego adres (ul. [...],[...] K.), gdzie w dniu [...] października 2010 r. odebrane zostało przez dorosłego domownika – matkę skarżącego. W dniu 13 listopada 2010 r. P. J. wysłał skargę na powyższe postanowienie kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Mając na uwadze treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Przewodniczący zarządzeniem z dnia 17 listopada 2010 r. przekazał skargę właściwemu organu. W wykonaniu zarządzenia przesyłkę adresowaną do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadano w dniu 19 listopada 2010 r. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji, mając na uwadze upływ 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi, odrzucił skargę powołując się na przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia P. J., reprezentowany przez radcę prawnego, podniósł zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to w związku z błędną wykładnią art. 107 k.p.a. oraz art. 112 k.p.a. polegającą na przyjęciu, iż zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wbrew literalnej treści tego pouczenia i przyjęcia tym samym, iż skarżący skutecznie wniósł skargę w dniu 19 listopada 2010 r., podczas gdy faktycznie za dzień wniesienia skargi winien zostać uznany dzień 13 listopada 2010 r. tj. dzień nadania skargi przez skarżącego bezpośrednio na adres Sądu, zgodnie z zawartym w postanowieniu Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu pouczeniem o sposobie wniesienia skargi. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią wprost, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu (art. 53 § 1 i 54 § 1 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu, w tym przypadku Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Z akt sprawy wynika, że postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie kary za nieprawidłowości dotyczące budowy zostało doręczone dorosłemu domownikowi na adres skarżącego w dniu [...] października 2010 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi na to postanowienie. Dnia 13 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) nadana została w urzędzie pocztowym skarga zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która następnie, w dniu 19 listopada 2010 r., została przesłana Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. Tym samym skarga została wniesiona do organu dnia 19 listopada 2010 r., co oznacza, że została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął w dniu 15 listopada 2010 r. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesiona po terminie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza przytoczonego w skardze kasacyjnej przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Okoliczności podnoszone w skardze kasacyjnej, wskazujące na błędne pouczenie o trybie zaskarżenie nie mogły doprowadzić do zakwestionowania postanowienia o odrzuceniu skargi. Mogłyby one stanowić natomiast ewentualne podstawy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.