IV SA/Wa 1627/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 747/09, wydanym w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 7 września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca D. M. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2009 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wa 747/09. Mocą tego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną przez D. M. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2009 r. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie podstawy wznowienia oraz wykazania, iż zachowany został termin do wniesienia skargi. W odpowiedzi skarżąca podała, iż wnosząc skargę o wznowienie postępowania sądowego miała świadomość trzymiesięcznego terminu w którym wnosi się przedmiotową skargę. Podniosła jednocześnie, iż obecnie jest w złej sytuacji materialnej i oczekuje na natychmiastowe radykalne zmiany. Podała, iż wszystkie dokumenty były składane do akt przedmiotowej sprawy zgodnie z procedurami i w wyznaczonych przez Sąd terminach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 20020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a. jeżeli w składzie Sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji podniesiony był w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Art. 272 ww. ustawy stanowi, iż wznowienia postępowania można również żądać w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Można także żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że: - orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, - w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, - oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy – art. 237 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że skarżąca nie podała żadnej z podstaw wznowienia postępowania sądowoadminsitracyjnego, o których mowa w art. 271 – 273 P.p.s.a. Powołała się jedynie na materiał dowodowy, znajdujący się w aktach poprzedniej sprawy. W istocie skarżąca polemizuje jedynie z uzasadnieniem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tymczasem zgodnie z art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie powinna zawierać nie tylko oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, ale również podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Mimo wezwania, skarżąca nie uzupełniła braków skargi w kwestii wskazania podstawy wznowienia i jego uzasadnienia. Zatem wobec stwierdzenia, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, podlegała ona odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.