II OZ 163/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 1108/10 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia (...)października 2010 r., nr (...) w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 1108/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi K. M. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia (...) października 2010 r., nr (...) w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu nieznajomość przepisów i związane z tym trudności w sformułowaniu skargi nie stanowią okoliczności uzasadniającej brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K. M., wskazując, że "jako osoba niezamożna, której nie stać na adwokata miała trudności ze sformułowaniem skargi, co jej zdaniem tłumaczy przyczynę przekroczenia terminu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że poza sporem pozostaje fakt, iż skarżąca uchybiła 30 dniowemu terminowi do złożenia skargi. Istotnym jest również to, iż w otrzymanej w dniu 5 listopada 2010 r. decyzji (dowód doręczenia k. 17 akt administracyjnych) skarżąca została pouczona o możliwości zaskarżenia tejże decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełniła dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a. Nie można uznać, że problemy ze sformułowaniem zarzutów skargi wynikające z nieznajomości prawa stanowią przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi.