II GSK 211/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Powiatu S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 1302/10 w sprawie ze skargi Powiatu S. na ocenę zawartą w informacji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r. o sygn. akt I SA/Gd 1302/10 pozostawił bez rozpatrzenia skargę Powiatu S. na informację o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu z dnia [...] grudnia 2010 r. Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym. Powiat S. (dalej Skarżący) złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007 – 2013 (daje w skrócie RPO). Pismem z dnia [...] października 2010 r. Skarżący został poinformowany o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny wykonalności. Po rozpoznaniu wniesionego środka odwoławczego, pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Skarżący został poinformowany przez Instytucję Zarządzającą RPO o pozytywnym rozpatrzeniu protestu i skierowaniu wniosku do ponownej oceny wykonalności. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. poinformowano Skarżącego o ponownym odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny wykonalności z powodu niespełnienia przez projekt wskazanych w piśmie kryteriów w obszarze wykonalności techniczno-technologicznej. Jednocześnie Skarżący został pouczony o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni. Pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. Powiat S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. domagając się uchylenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie. Sąd I instancji pozostawiając skargę bez rozpatrzenia podniósł, iż zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227 poz. 1658 ze zm.), skargę do sądu należy wnieść wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopią wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej udzielonej przez właściwą instytucję. Powyższa regulacja w ocenie Sądu w sposób enumeratywny wskazuje dokumentację, która winna zostać załączona do skargi. W ocenie Sądu skarga, aby została uznana za kompletną musi także spełniać wymogi określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., a więc zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a jednym z tych wymagań, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest dołączenie do skargi jej odpisów oraz odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. Sąd stwierdził, że skarga bez załączonego odpisu oraz odpisów załączników jest skargą niekompletną w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co z mocy tego przepisu skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Powiat S. zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarga wniesiona bez jej odpisu czy też odpisu załączników jest skargą niekompletną, zaś brak odpisu skargi i odpisu załączników jest brakiem nieusuwalnym. Zarzucił również naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego pominięcie. Wnoszący skargę kasacyjną wskazał, że należy odróżnić pojęcie niekompletności skargi od jej braków formalnych. Skarga jest niekompletna jeżeli nie zawiera dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wniesienie takiej skargi skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia. Natomiast jeżeli skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a. to należy uznać, że zawiera braki formalne. Tak więc w przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi, z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd powinien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. A zatem w ocenie Skarżącego brak było podstaw do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona. W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu I instancji została uznana za niekompletną i pozostawiona bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie skargi kompletnej należy interpretować w kontekście art. 30 c ust. 2 tej ustawy i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi. Innymi słowy kompletność skargi, o której mówi art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy odnosi się do kompletności dokumentacji szczegółowo określonej w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Braki w dokumentacji nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że skarga z art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania z art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. Niespełnienie tych wymagań uruchamia tryb przewidziany w art. 49 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Skarżący nie dołączył do skargi odpisu skargi i odpisów dołączonych do skargi załączników. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak wymogów, o których mowa w art. 47 p.p.s.a. nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W niniejszej sprawie stanowisko Sądu I instancji, iż niezałączenie przez skarżącego wraz ze skargą odpisu skargi oraz odpisów załączników dla strony przeciwnej, czyni ją skargą niekompletną w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie może być uznane za trafne. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 185 § 1 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem zgodnie z art. 203 i 204 p.p.s.a. zwrot kosztów należy się jedynie w sprawach zakończonych wyrokiem Sądu pierwszej instancji od którego wniesiono skargę kasacyjną. Wskazane przepisy nie mają zatem zastosowania w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej strony skarżącej na postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia, poniesione przez Skarżącego koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargę kasacyjną na zaskarżone postanowienie podlegają zaliczeniu do poniesionych przez Skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz strony skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 200 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 559/07, Zbiór Lex nr 479004).