II SA/Sz 87/10

WyrokWSA w Szczecinie2010-04-15

Skład orzekający: Barbara Gebel, Grzegorz Jankowski, Iwona Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, odmawiając merytorycznego rozpoznania odwołania stron, które podnosiły zarzuty dotyczące m.in. naruszenia zasady czynnego udziału stron, błędnego ustalenia katalogu stron, niezgodności lokalizacji z planem zagospodarowania przestrzennego i przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji bez ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Organ odwoławczy błędnie przyjął, że odwołujący się nie są stronami postępowania, a jedynie reprezentują społeczeństwo, co skutkowało odmową merytorycznego rozpoznania ich zarzutów. Prawidłowe rozpoznanie sprawy wymagało zbadania dopuszczalności odwołania, ustalenia interesu prawnego stron oraz merytorycznego odniesienia się do podniesionych zarzutów, w tym kwestii związanych z ochroną uzdrowiskową i zgodnością z planem zagospodarowania przestrzennego.
Stan faktyczny
Skarżący J.K., K.N. i T.I. zaskarżyli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy farmy wiatrowej. Skarżący zarzucili m.in. naruszenie zasady czynnego udziału stron, błędne ustalenie kręgu stron, niezgodność lokalizacji z planem zagospodarowania przestrzennego, przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu oraz nieuwzględnienie faktu, że część terenu inwestycji leży w granicach uzdrowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło merytorycznego rozpoznania odwołania, uznając skarżących za osoby reprezentujące społeczeństwo, a nie strony postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi J. K., K. N., T. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego się wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz każdego ze skarżących J. K., K. N., T. I. po [...] złotych zwrotu kosztów postępowania sądowego Decyzją z dnia [...] [...] Wójt Gminy [...], na podstawie art. 71, art. 75 ust.1 pkt 4 i art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku", oraz art. 26 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), zwanej dalej "Kpa", po rozpatrzeniu wniosku "D" Spółki z o.o. w [...] z dnia [...] w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji farmy wiatrowej "D" w gminie [...], ustalił następujące środowiskowe uwarunkowania realizacji opisanego wyżej przedsięwzięcia: I. Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: 1. Rodzaj przedsięwzięcia Przedsięwzięcie polega na budowie farmy wiatrowej "D" na terenie gminy [...]. Farma składa się z [...] elektrowni wiatrowych o łącznej mocy zespołu [...] MW (każda elektrownia ma moc [...] MW) oraz infrastruktury towarzyszącej elektrowniom (kable elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, drogi dojazdowe, place manewrowe i montażowe). Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do niniejszej decyzji. 2. Miejsce realizacji przedsięwzięcia Przedsięwzięcie będzie realizowane w gminie [...], powiat [...], województwo [...]. Elektrownie wiatrowe usytuowano na działkach: • obręb ewidencyjny [...]:[...]; • obręb ewidencyjny [...]:[...]. Drogi dojazdowe oraz place manewrowe i montażowe usytuowano na działkach o numerach: • obręb ewidencyjny [...] - [...] • obręb ewidencyjny [...]:[...] Kable elektroenergetyczne i telekomunikacyjne usytuowano na działkach o numerach: • . obręb ewidencyjny [...]:[...]; • obręb ewidencyjny [...]:[...]; • obręb ewidencyjny [...][...]. II. Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: • Należy uzyskać zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska lub Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], w przypadku stwierdzenia konieczności zniszczenia stanowisk gatunków chronionych, w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji; • Ze względu na miejsce rozrodu płazów i gadów na sąsiednich działkach, w trakcie prowadzenia prac ziemnych bezwzględnie należy zastosować skuteczne zabezpieczenia i stosowne procedury, w celu uniknięcia wpadania w wykopy przedstawicieli płazów i gadów, a także drobnych ssaków; • Podczas realizacji inwestycji zakazuje się zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor i lęgowisk, innych schronień i miejsc rozrodu, a także zwierząt, które dostały się do wykopów - należy umożliwić im opuszczenie wykopu; • Wszelką wycinkę drzew i krzewów związaną z realizacją inwestycji, należy wykonać poza okresem wegetacyjnym roślin, tj. poza okresem [...]; • Inwestor zobligowany jest do odtworzenia strat w roślinności, powstałych w trakcie prac budowlano - montażowych - należy wykonać nowe nasadzenia drzew i krzewów rekompensujących ich wycinkę; • Zakazuje się lokalizowania zaplecza budowy, jak i materiałów wytwarzanych w trakcie prac rozbiórkowych na obszarach cennych przyrodniczo, w tym na obszarach Natura 2000; • W trakcie prac budowlano - montażowych należy odpowiednio składować zebraną warstwę gleby do jej ponownego wykorzystania, w celu przywrócenia stanu początkowego po ukończeniu budowy na obszarze, który nie został trwale wyłączony z zabudowy; • Odpady powstałe w trakcie realizacji inwestycji winny być przekazane uprawnionej firmie do odzysku/unieszkodliwienia. Z kolei gleba i grunt z wykopów winna być w pierwszej kolejności wykorzystana do zakrycia stóp fundamentów oraz do budowy i utwardzania dróg dojazdowych. W drugiej kolejności, po wykonaniu tych prac, pozostającą jeszcze ziemię, należy złożyć w miejscach wskazanych przez właściciela gruntów, bądź w miejscach uzgodnionych z urzędem gminy; • Wszelkie odpady powstające w wyniku eksploatacji i napraw winny być zbierane i wywożone z terenu projektowanej farmy wiatrowej przez specjalistyczne firmy wybrane przez producenta. Firma taka musi posiadać wszelkie stosowne pozwolenia w tym zakresie oraz niezbędną infrastrukturę; • Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251, z późn. zm.), wytwórca odpadów jest obowiązany do: - uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0;1 Mg rocznie, - przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1 Mg rocznie albo odpady inne niż niebezpieczne w ilości powyżej 5 Mg rocznie; • Zastosować konstrukcję rurową wież, która w mniejszym stopniu oddziałuje negatywnie na ptaki, niż konstrukcja kratowa; • Elektrownie wiatrowe winny być zlokalizowane w takiej odległości od zabudowy mieszkalnej, które nie spowodują przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu w środowisku, określonych w przepisach aktualnych na dzień wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; • Należy zainstalować siłownie o jednolitej kolorystyce oraz posiadające ten sam kierunek obrotu łopat wirnika; • Pomalowanie konstrukcji farbami w kolorach jasnych, pastelowych o matowej powierzchni, w celu zwiększenia widoczności i prawdopodobieństwa dostrzeżenia pracującej turbiny przez przelatujące ptaki w warunkach dziennych i nocnych oraz jako czynnik odstraszający ptaki drapieżne; • Łopaty wirnika będą pomalowane kolorem identycznym lub zbliżonym do koloru wież elektrowni, co zredukuje efekt refleksów słonecznych na obracających się łopatach wirnika elektrowni; • Stosowanie oznakowania przeszkodowego, tj. turbina wiatrowa musi mieć oznakowanie dzienne w postaci zewnętrznych końcówek śmigieł pomalowanych w 5 pasów jednakowej szerokości, prostopadłych do dłuższego wymiaru łopaty śmigła, pokrywających 1/3 długości śmigła łopaty (3 koloru czerwonego lub pomarańczowego i 2 białego), a pasy skrajne nie mogą być koloru białego oraz oznakowanie nocne, które stanowią lampy emitujące światło średniej intensywności, umieszczone na najwyższym miejscu gondoli; • W celu zachowania walorów krajobrazowych obowiązuje zakaz umieszczania reklam wolnostojących i komercyjnych na całych konstrukcjach wież, z wyjątkiem nazw lub symboli inwestora lub producenta elektrowni; • W przypadku likwidacji inwestycji należy przywrócić początkowy charakter terenu w kierunku rolniczego wykorzystania, przeprowadzić rekultywację miejsc, w których znajdowały się drogi dojazdowe oraz fundamenty elektrowni wiatrowych; • Po uruchomieniu projektowanej farmy wiatrowej należy zweryfikować obliczenia poziomów hałasu na terenie projektowanej farmy elektrowni wiatrowych i pobliskiej zabudowy zagrodowej oraz mieszkaniowej okolicznych wsi przy użyciu specjalistycznego sprzętu technicznego. Punkty pomiarowe należy zaplanować w pobliżu skrajnych zabudowań pobliskich miejscowości. Lokalizacja punktów powinna być tak dobrana, aby na mierzony poziom dźwięku nie miały wpływu hałasy bytowe, pochodzące z pobliskich zabudowań. W wypadku stwierdzenia przekroczeń natężenia hałasu w obrębie terenów zabudowanych, leżących w sąsiedztwie elektrowni wiatrowej, należy podjąć działania dla ograniczenia jego emisji; • Pomiary w zakresie poziomu hałasu powinny być prowadzone przez osoby do tego przygotowane, dysponujące sprzętem technicznym o stosownych parametrach, dopuszczonym i zalegalizowanym do tego rodzaju pomiarów; Na przejścia infrastruktury kablowej przez cieki wodne należy uzyskać pozwolenia wodnoprawne. Na inwestorze spoczywa obowiązek wyegzekwowania od wykonawcy robót zorganizowania placów budowy i ich zaplecza oraz wykorzystania istniejących dojazdowych do miejsc prowadzenia prac budowlany z właścicielami tych dróg jeśli takie będą wymagane) zapewniając oszczędne korzystanie z terenu i minimalne przekształcenie jego powierzchni, jeżeli jest to możliwe; • Na inwestorze spoczywa obowiązek wyegzekwowania od wykonawcy robót lokalizowania ewentualnych węzłów betoniarskich w odległości co najmniej 300,0 m od najbliższej zabudowy mieszkaniowej; • Na inwestorze spoczywa obowiązek wyegzekwowania od wykonawcy robót utrzymania czystości zarówno na placu budowy, jak i na terenach sąsiednich; • Na inwestorze spoczywa obowiązek wyegzekwowania od wykonawcy robót ograniczenia emisji hałasu w czasie realizacji inwestycji, poprzez prowadzenie prac jedynie w porze dziennej (od godz. 6.00 do godz. 22.00) oraz poprzez wykorzystywanie sprawnych technicznie maszyn, o niskiej emisji dźwięku; • W celu zminimalizowania zagrożeń ze strony turbin wiatrowych dla przelatujących i polujących nietoperzy, wszystkie planowane turbiny będą lokalizowane w odległości 100 m od dróg ze szpalerami drzew oraz w odległości co najmniej 200 metrów od zabudowań oraz 100 m od brzegu lasu; • Ewentualne nowe drogi techniczne, biegnące w bezpośrednim sąsiedztwie wież nie powinny być obsadzane trwałą roślinnością; • Prace budowlane nie zostaną rozpoczęte wcześniej niż 15 sierpnia; • W przypadku konieczności kopania głębokich otworów w gruncie w wilgotnych zagłębieniach lub w pobliżu rowów melioracyjnych (np. pod fundamenty turbin, kable itp.), z których woda zasila ostoje, po zakończeniu prac ziemnych należy jak najszybciej otwory zlikwidować, tj. w przypadku fundamentów natychmiast zalać betonem, w przypadku kabla - jak najszybciej położyć i zasypać ziemią, aby zminimalizować efekt drenażu; • Prace te na terenie łąk powinny być wykonane w okresie jesienno - zimowym (wrzesień - marzec), z zastrzeżeniem rozpoczęcia prac po zimie nie później niż w lutym; • Na wzniesieniach i pagórkach prace mogą być kontynuowane przez cały rok, pod warunkiem, że ich rozpoczęcie na danym obszarze nastąpi w okresie pozalęgowym (od 1 września do 1 kwietnia); • Po zakończeniu prac budowlano-montażowych należy przywrócić teren wokół wież do stanu pierwotnego. III. Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym: • Elektrownie wiatrowe zostaną usytuowane na działkach: - obręb ewidencyjny [...]:[...]; - obręb ewidencyjny [...][...]. • Drogi dojazdowe oraz place manewrowe i montażowe zostaną usytuowane na działkach o numerach: - obręb ewidencyjny [...]:[...] - obręb ewidencyjny [...]:[...]. • Kable elektroenergetyczne i telekomunikacyjne usytuowano na działkach o numerach: - obręb ewidencyjny [...]:[...]; - obręb ewidencyjny [...]: [...]; - obręb ewidencyjny [...]:[...]; - obręb ewidencyjny [...][...]. w ramach realizacji inwestycji zostanie zastosowanych 10 turbin elektrowni wiatrowych typu [...], o mocy [...] MW każda; turbiny wiatrowe będą charakteryzowały się następującymi parametrami: - nominalna moc wyjściowa - 2500 kW, - napięcie nominalne - 690 V, - średnica-100 m, - powierzchnia omiatana - 7854 m2, - liczba łopat - 3, - system hamulcowy - elektromechaniczne sterowanie nachyleniem każdej łopaty (3 niezależne systemy) hydraulicznie wyłączany hamulcem postojowym, - przekładania - wielostopniowa przekładnia planetarna, - wysokość piasty - 85 lub 100 m, - startowa prędkość wiatru - 3,5 m/s, - nominalna prędkość wiatru - 12,5 m/s; • stalowe wieże elektrowni zostaną zmontowane z gotowych elementów, dostarczonych przez producenta; • wieża będzie mocowana do fundamentu za pomocą stalowego elementu kotwiącego; • projektowana farma wiatrowa "D" zostanie podłączona podziemną elektroenergetyczną linią kablową do GPZ zlokalizowanego w [...]; • linie kablowe i kable telekomunikacyjne łączące elektrownie wiatrowe między sobą oraz farmę wiatrową "D" z GPZ "[...]i" będą układane głównie w pasach drogowych; • zostaną wykonane 3 obwody kablowe 30 kV: - połączenie elektrowni wiatrowych Dl, D2, D3 i D4 z GPZ [...], o długości ok. 11 278 m, - połączenie elektrowni wiatrowych D5, D6 i D7 z GPZ [...], o długości ok. 8 664 m, - połączenie elektrowni wiatrowych D8, D9, D10 z GPZ [...], o długości ok. 11 399 m. • w wykopach, w których zostaną ułożone linie kablowe i kable telekomunikacyjne ułożone zostaną także rurociągi dla kabli światłowodowych do sterowania obsługi telemechaniki i monitoringu procesu technologicznego; zostaną zastosowane kable energetyczne 30 kV typu [...] dla połączenia elektrowni z GPZ oraz rury RHDP 0 40/3,7 dla kabli światłowodowych; • kable energetyczne i kanalizacja teletechniczna układane będą w rowach kablowych o głębokości 1,2 - 1,4 m i szerokości do 1,8 m; w rowach kable będą układane w gruntach rolnych lub pod drogami o powierzchni nieutwardzonej; • kable od elektrowni D4 i D5 układane przy granicy pasa drogowego, skrzyżowania projektowanych kabli z drogami asfaltowymi i rzekami zostaną ułożone metodą przecisku sterowanego, w rurze osłonnej RHDPEp 160; • część istniejącej remontowanej drogi obecnie przebiega w zdecydowanej większości w pasach drogowych dróg gminnych o nawierzchni gruntowej nieulepszonej, jak również po gruntach rolnych nie posiadających żadnej nawierzchni; • szerokość jezdni będzie wynosiła 4,5 m, a łączna szerokość poboczy ziemnych, formowanych z gruntu rodzimego - 1,0 m; • drogi dojazdowe do elektrowni będą na czas budowy zakończone placami montażowymi z płyt betonowych o wymiarach 25 x 40 m, oddalonymi od obrysu fundamentów o 5,0 m; • po zakończeniu budowy place montażowe zostaną zdemontowane, pozostawione zostaną tylko niewielkie place manewrowe które, wraz z drogami dojazdowymi będą służyły ekipom konserwatorskim i remontowym elektrowni w trakcie ich eksploatacji; • odprowadzenie wód opadowych z dróg będzie odbywało się powierzchniowo zgodnie z naturalnym ukształtowaniem terenu z wykorzystaniem istniejących rowów przydrożnych; • nawierzchnia dróg będzie posiadała konstrukcję, tj.: - górna warstwa nawierzchni z kruszywa łamanego o ciągłym uziarnieniu 0 + 31,5 mm stabilizowana mechanicznie - gr. 8 cm, - grunt stabilizowany cementem Rm = 2,5 MPa - gr. 35 cm, - podsypka piaskowa gr. 20 cm, - grunt rodzimy doprowadzony do nośności określonej wtórnym modułem odkształcenia E2 > 80 MPa lub dynamicznym modułem odkształcenia EVD > 40 MN/m2; • wieże 4 elektrowni wiatrowych o wysokości 100,0 m położone w miejscowości [...] (Dl - D4) posadowione będą na fundamentach żelbetowych, monolitycznych, o rzucie poziomym składającym się z następujących brył: - walec o średnicy 26,0 m i wysokości 0,8 m, - stożek ścięty o podstawie dolnej średnicy 26,0 m, podstawie górnej średnicy 15,70 m i wysokości 0,60 m, - walec o średnicy 15,70 i wysokości 0,60 m, - stożek ścięty o podstawie dolnej średnicy 15,70 m, podstawie górnej średnicy 5,40 m i wysokości 0,60 m, - walec o średnicy 5,40 m i wysokości 0,45 m; • całkowita wysokość fundamentu wież 4 elektrowni wiatrowych o wysokości 100,0 m wynosić będzie H = 3,05 m; • fundament wież 4 elektrowni wiatrowych o wysokości 100,0 m będzie w całości zagłębiony w gruncie (3,05 m poniżej poziomu terenu); • wieże 6 elektrowni wiatrowych o wysokości 85,0 m położone w miejscowości [...] (D5 - D10) posadowione będą na fundamentach żelbetowych, monolitycznych, o rzucie poziomym składającym się z następujących brył: - walec o średnicy 24,0 m i wysokości 0,8 m, - stożek ścięty o podstawie dolnej średnicy 24,0 m, podstawie górnej średnicy 14,65 m i wysokości 0,55 m, - walec o średnicy 14,65 i wysokości 0,65 m, - stożek ścięty o podstawie dolnej średnicy 14,65 m, podstawie górnej średnicy 5,35 m i wysokości 0,55 m, - walec o średnicy 5,35 m i wysokości 0,45 m; - całkowita wysokość fundamentu wież 6 elektrowni wiatrowych o wysokości 85,0 m wynosić będzie H = 3,0 m; • fundament wież 6 elektrowni wiatrowych o wysokości 85,0 m będzie w całości zagłębiony w gruncie (3,0 m poniżej poziomu terenu); • zbrojenie główne dolne fundamentu żelbetowego monolitycznego będzie wykonane prętami Ø25 ze stali A-II, rozmieszczonymi promieniowo i pierścieniowo od skraju fundamentu do zabetonowanego elementu stalowego kotwiącego oraz w postaci siatki ortogonalnej w środku fundamentu; • połączenia zbrojenia zostaną wykonane na zakład; • w miejscach zagęszczenia zbrojenia (przy pierścieniu kotwiącym) zostaną wykonane połączenia na zakład w pionie i zespawane ze sobą w celu zabezpieczenia przed przesunięciem prętów; • zbrojenie kotwiące zostanie wykonane w postaci 2 x 54 pręty (lub 2 x 62 pręty w przypadku wież H= 100,0 m) Ø32 ze stali A-II w kształcie litery "L" z odgięciami w górnej części, rozmieszczonymi równomiernie pod elementem kotwiącym oraz prętami Ø 25 i Ø 16 rozmieszczonymi promieniowo w płaszczyźnie poziomej; • zbrojenie górne będzie wykonane prętami Ø 16 ze stali A-II rozmieszczonymi promieniowo i pierścieniowo od skraju fundamentu do zabetonowanego elementu stalowego kotwiącego oraz w postaci siatki ortogonalnej w środku fundamentu; • w celu ułatwienia ułożenia zbrojenia górnego zostaną zastosowane stojaki montażowe z prętów zbrojeniowych Ø 20; • przy górnej powierzchni fundamentu elementem stalowym mocującym wieże dodatkowo będą zbrojone przypowierzchniowo z prętów Ø 10; • w celu umożliwienia montażu kabli energetycznych, w fundamencie zostaną rozmieszczone przepusty z rur PCV lub stalowych, sytuowane odpowiednio w stosunku do kierunku rozprowadzanych linii kablowych; • w celu uniknięcia niebezpieczeństwa rozmiękczenia wykopu przez trwające przez dłuższy czas opady atmosferyczne roboty w wykopie będą rozpoczynane natychmiast po wykonaniu, nie dopuszczając do uplastycznienia gruntu; • linie kablowa i światłowodowa z południowej części farmy wiatrowej "D" (elektrownie D1 - D4) będą przekraczały 3 cieki wodne: - Kanał [...], w km 5+050, 5+980, 6+580, - Rów [...], w km 2+657, - rzekę [...], w km 12+852; • przekroczenie kanału [...] przez linię kablową 30 kV wraz z kablem komunikacji energetycznej zostanie wykonane w następujący sposób: - kolizja w km 5+050, przepust o średnicy 800 mm - przejście nad przepustem w rurach ochronnych AROT SRS x 3 o długości 6,0 m, dla kabla energetycznego i kabla komunikacji energetycznej ułożonych w rzędnej 8,99 m n.p.m., - kolizja w km 5+980, przepust o średnicy 800 mm - przejście nad przepustem w rurach ochronnych AROT SRS x 2 o długości 8,0 m, dla kabla energetycznego i kabla komunikacji energetycznej ułożonych w rzędnej 13,20 m n.p.m., - kolizja w km 6+580, przepust o średnicy 800 mm - przejście nad przepustem w rurach ochronnych AROT SRS x 2 o długości 6,0 m, dla kabla energetycznego i kabla komunikacji energetycznej ułożonych w rzędnej 16,70 m n.p.m.; • przekroczenie Rowu [...] przez linię kablową 30 kV wraz z kablem komunikacji energetycznej zostanie wykonane w następujący sposób: - sposób przejścia - przewiert kierowany, - średnica rury osłonowej - 500 mm, - typ rury osłonowej - HDPE, - długość rury osłonowej - 25 m, - odległość ułożenia rury od czoła mostu - 2,80 m, - głębokość ułożenia rury pod dnem rzeki - 1,70 m, - rzędna rury osłonowej w miejscu wyjścia - 3,60 m n.p.m., - rzędna rury osłonowej w miejscu wyjścia - 3,60 m n.p.m., - rzędna rury osłonowej pod dnem rzeki - 2,10mn.p.m., - oznakowanie - betonowe słupki kierunkowe w miejscu wejścia i wyjścia rury osłonowej; • przekroczenie rzeki [...] przez linię kablową 30 kV wraz z kablem komunikacji energetycznej zostanie wykonane w następujący sposób: - sposób przejścia - przewiert kierowany, - średnica rury osłonowej - 500 mm, - typ rury osłonowej - HDPE, - długość rury osłonowej - 60 m, - odległość ułożenia rury od czoła mostu - 4,0 m, - głębokość ułożenia rury pod dnem rzeki - 1,70 m, - rzędna rury osłonowej w miejscu wyjścia - 3,50 m n.p.m., - rzędna rury osłonowej w miejscu wyjścia - 4,3 8 m n.p.m., - rzędna rury osłonowej pod dnem rzeki - 2,30 m n.p.m., - oznakowanie - betonowe słupki kierunkowe w miejscu wejścia i wyjścia rury osłonowej. IV. Stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: Nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. V. Dodatkowe obowiązki nakładane na wnioskodawcę: Przedsięwzięcie wymaga sporządzenia analizy porealizacyjnej. Po oddaniu inwestycji do użytkowania Inwestor zobowiązany jest do przeprowadzenia działań oceniających wpływ przedmiotowego zespołu przedmiotowych elektrowni wiatrowych na awifaunę i nietoperze, zwanych monitoringiem porealizacyjnym, wg poniższych zaleceń: • monitoring porealizacyjny powinien obejmować pełny okres fenologiczny i powinien być powtarzany trzykrotnie w ciągu 5 lat po oddaniu farmy do eksploatacji, w latach wybranych przez eksperta - przyrodnika (np. w latach 1, 2, 3 lub 1, 3, 5); • monitoring ornitologiczny powinien obejmować analizę zjawiska wędrówek ptaków i nietoperzy w rejonie tej farmy i w jej otoczeniu - w odległości do 1 - 2 km od miejsc posadowienia poszczególnych elektrowni wiatrowych oraz ocenę oddziaływania tej inwestycji na ptaki i nietoperze; • przedmiotem obserwacji powinny być przede wszystkim gatunki ujęte w Załączniku I Dyrektywy Ptasiej oraz na wykazach "Czerwonej Listy Zwierząt Ginących i Zagrożonych Wyginięciem w Polsce", a także ujęte w wykazie "Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt"; • zgromadzone wyniki należy zinterpretować, oceniając skalę zmian jakie wystąpiły i ewentualnie zaproponować stosowne działania ratunkowe lub kompensacyjne; • w odniesieniu do nietoperzy występujących w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji proces monitoringu powinien szczególnie obejmować okres rozrodu maj-wrzesień, przy użyciu specjalistycznego sprzętu, tj. detektorów ultradźwięków, noktowizorów, kamer noktowizyjnych lub termowizyjnych; • w odniesieniu do śmiertelności ptaków i nietoperzy należy wykonać proces monitoringu w sezonie lęgowym i na zimowisku, co najmniej 2 razy w miesiącu oraz w trakcie migracji wiosennych i jesiennych wędrówek - co najmniej raz na dekadę oraz przeprowadzić analizę skali tego zjawiska, która powinna obejmować poszukiwanie wokół poszczególnych elektrowni zabitych ptaków i nietoperzy - znalezione ptaki lub ich szczątki należy rozpoznać pod kątem gatunku lub rodzaju, należy ustalić liczbę osobników, które zginęły w wyniku kolizji z poszczególnymi konstrukcjami. Zgromadzone wyniki należy zinterpretować oceniając skalę zmian, jakie wystąpiły i ewentualnie zaproponować stosowne działania ratunkowe lub kompensacyjne; • monitoring porealizacyjny prowadzony będzie przez eksperta - przyrodnika z udokumentowanym doświadczeniem przyrodniczym, w szczególności z doświadczeniem ornitologicznym i chiropterologicznym; • wyniki monitoringu porealizacyjnego należy przedkładać Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...] po zakończeniu każdego okresu obserwacyjnego; • zakres monitoringu porealizacyjnego, jego częstotliwość i sposób prowadzenia zostanie opracowany przez eksperta - przyrodnika, dostosowany do ekofizjografii terenu i przedłożony do uzgodnienia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...]; • zakres monitoringu może podlegać weryfikacji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i w razie potrzeby, po uwzględnieniu wyników tego monitoringu, może zostać zmieniony lub uzupełniony; • Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] na podstawie dostarczonych wyników monitoringu może nakazać zastosowanie przez Inwestora działań minimalizujących funkcjonowanie farmy na poszczególne elementy przyrodnicze; • Inwestor zobligowany jest do prowadzenia monitoringu na terenie inwestycji pod kątem występowania przypadków rannych ptaków i w razie znalezienia okaleczonych ptaków, przewiezienia ich na własny koszt do odpowiednich ośrodków i służb weterynaryjnych - o tym fakcie należy powiadomić Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]; • Inwestor zobligowany jest do finansowania leczenia i rekonwalescencji ptaków zranionych poprzez funkcjonowanie farmy elektrowni wiatrowej. W przypadku, gdy wyniki prowadzonego monitoringu porealizacyjnego wykażą, iż inwestycja znacząco negatywnie oddziałuje na otaczające środowisko przyrodnicze, a w szczególności na gatunki ptaków i nietoperzy, dla ochrony których wyznacza się obszary Natura 2000, to w porozumieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] , Inwestor bez zbędnej zwłoki i na własny koszt podejmie działania minimalizujące. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podniósł, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwziąć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Inwestycja kwalifikuje się również do przedsięwzięć z załącznika II pkt 3 ppkt i oraz pkt 10 ppkt e Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne 85/337/EWG. Zgodnie z ww. Dyrektywą planowane przedsięwzięcie może podlegać ocenie wpływu na środowisko. Dla tego typu przedsięwzięć, zgodnie z art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zakres i treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach została wskazana w art. 82 powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 64 ust.1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ prowadzący postępowanie wystąpił o opinię co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia oraz co do zakresu ewentualnego raportu do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Organy te wydały postanowienia: • Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] - postanowienie z dnia [...], sygn. [...], stwierdzające konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszary Natura 2000; • Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny - postanowienie z dnia [...], sygn. [...], stwierdzające konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, biorąc pod uwagę ww. opinie RDOŚ i PPIS a także uwarunkowania, o których mowa w art. 63 powołanej wyżej ustawy (kryteria selekcji) Wójt Gminy [...] wydał w dniu [...] postanowienie nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określające zakres raportu. W dniu [...] inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przed wydaniem decyzji przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa: • podano do publicznej wiadomości informację o umieszczeniu danych o wniosku i raporcie w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach poprzez umieszczenie ogłoszeń: - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...], - w miejscu planowanej realizacji przedsięwzięcia, - w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Gminy [...]; • termin składania uwag i wniosków określono na 21 dni od dnia [...] • w terminie tym nie wpłynęły żadne uwagi lub wnioski. Uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zostały uzgodnione przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (postanowienie z dnia [...] o sygnaturze [...]), a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wyraził pozytywną opinię dotyczącą realizacji przedsięwzięcia (opinia z dnia [...] o sygnaturze [...]). W dniu [...] Wójt Gminy [...] wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ prowadzący postępowanie (decyzja o sygnaturze). W dniu [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu wniesionych odwołań, na podstawie art. 25 i 26 Kpa wyznaczyło Wójta Gminy [...] do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla farmy wiatrowej "D" (postanowienie o sygnaturze 4200/1286/09). Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia jest Wójt Gminy [...]. Organ ten jednak został wyłączony z postępowania decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], na podstawie art. 25 i 26 Kpa, z uwagi na fakt, że jest on organem uprawnionym do wydania decyzji i jednocześnie stroną postępowania. W dniu [...] inwestor przedłożył do Wójta Gminy [...] zaktualizowany raport o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...], zgodnie z art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku: • podano do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu procedury z udziałem społeczeństwa poprzez umieszczenie ogłoszeń: - na tablicach ogłoszeń Urzędów Gminy [...] i [...], - w miejscu planowanej realizacji przedsięwzięcia, na tablicach ogłoszeń sołectw [...], [...], [...] i [...], - w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Gminy [...]; • termin składania uwag i wniosków określono na 21 dni od dnia [...]; • w podanym wyżej terminie wpłynęły uwagi "W" Sp. z o.o., [...]. Uwagi i wnioski dotyczyły oddziaływania na klimat akustyczny, oddziaływania na awifaunę oraz opisu przedsięwzięcia. Wszystkie zgłoszone uwagi zostały szczegółowo przeanalizowane: a) odnosząc się do uwagi, mówiącej iż w pobliżu planowanego przedsięwzięcia znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, na których w porze nocy dopuszczalny poziom hałasu wynosi 40 dB stwierdzono, po analizie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, iż zgodnie z § 7 mpzp, w ramach zagospodarowania gminy ustala się następujące funkcje mieszkalne: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie niniejszych niż 800 m2 - oznaczone symbolem MNU-1, - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie mniejszych niż 1500 m2 - oznaczone symbolem MNU-2, - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie mniej szych niż 2500 m2 - oznaczone symbolem MNU-3, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie mniejszych niż 1000 m2 - oznaczone symbolem MR-1, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie mniejszych niż 2000 m2 - oznaczone symbolem MR-2, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie mniejszych niż 3000 m2 - oznaczone symbolem MR-3, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej o maksymalnej w.i.z. 0,75 - oznaczone symbolem MU-1, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej o maksymalnej w.i.z. 0,5 - oznaczone symbolem MU-2, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej -oznaczone symbolem MUR. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826) powyższe tereny podlegają prawnej ochronie przed hałasem. Autorzy uwag nieprawidłowo zakwalifikowali tereny zabudowy mieszkaniowej miejscowości objętych oddziaływaniem akustycznym przedsięwzięcia jako "Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej" dla których powyższe rozporządzenie rzeczywiście przewiduje w porze nocnej dopuszczalny poziom hałasu w wysokości 40 dB(A). Cytowane wyżej zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] jednoznacznie wskazują, że oprócz funkcji mieszkaniowej na terenach oznaczonych symbolami: MNU-1, MNU-2, MNU-3, MU-1, MU-2 i MUR możliwe jest również prowadzenie "usług nieuciążliwych". Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku kwalifikuje takie tereny nie jako "Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lecz jako "Tereny mieszkaniowo - usługowe". Dopuszczalny poziom hałasu w porze nocnej wynosi dla tych terenów 45 dB(A). Taki sam poziom hałasu w porze nocnej (45 dB(A)) jest przewidziany dla terenów oznaczonych w MPZP symbolami: MR-1, MR-2 i MR-3. Są to zgodnie z rozporządzeniem "Tereny rekreacyjno - wypoczynkowe". Odnosząc się do uwagi mówiącej o tym, że w raporcie błędnie scharakteryzowano skumulowane oddziaływanie akustyczne, pomijając w niej farmę wiatrową należącą do "W" Sp. z o.o. organ stwierdził, że nie jest prawdziwa informacja, iż w raporcie pominięto projektowaną farmę należącą do spółki "W". Po jego analizie stwierdzono, że zawiera on rozdział 7.7. Kumulowanie się oddziaływań farm wiatrowych na omawianym obszarze, gdzie opisano kumulowanie się oddziaływania farmy wiatrowej "D" m.in. z farmą 21 elektrowni wiatrowych w miejscowościach [...],[...] i [...], należącą do Spółki "W". W raporcie wskazano też, że projektowana farma "W" nie posiada warunków przyłączenia do sieci. Powoduje to, iż obecnie nie ma możliwości kumulowania się oddziaływań obu farm. W rozdziale 17. analizy akustycznej będącej częścią raportu, p.n. Charakterystyka skumulowanego oddziaływania akustycznego, przeanalizowano potencjalną możliwość skumulowania się oddziaływań kilku farm wiatrowych na omawianym terenie (w tym farmy należącej do Spółki "W"). Rozkład skumulowanego hałasu na tym terenie pokazuje załącznik nr 8 do analizy akustycznej. Organ prowadzący postępowanie stwierdził, że wskazana wyżej uwaga Spółki "W" jest bezzasadna. Odnosząc się do wniosku, iż "konieczne jest przeprowadzenie badań, jaki wpływ na otoczenie, zwłaszcza na zdrowie mieszkańców wsi [...],[...] i [...] będzie miało dodatkowe wybudowanie 11 elektrowni wiatrowych przez firmę [D] Sp. z o.o." oraz wniosku, iż "Należy zobowiązać inwestora "D" Sp. z o.o. do przeprowadzenia dodatkowych badań w szczególności w zakresie poziomu hałasu i oddziaływania pól elektromagnetycznych" stwierdzono, co następuje. "D" Sp. z o.o. nie planuje budowy 11 (jak twierdzą autorzy uwag), lecz 10 elektrowni wiatrowych w ramach projektu farmy wiatrowej [...], a więc również oddziaływanie takiej farmy będzie proporcjonalnie niniejsze. Ekspertyza akustyczna będąca częścią raportu zawiera m.in. analizę potencjalnego oddziaływania skumulowanego elektrowni wiatrowej [...] z innymi farmami wiatrowymi, projektowanymi w pobliżu analizowanego przedsięwzięcia (farmy [...]należąca do spółki "W", farma należąca do Spółki "E"). Oparto się na danych pozyskanych z raportów o oddziaływaniu na środowisko tych farm. Z załącznika graficznego nr 8 do tej analizy jednoznacznie wynika, że nawet w wypadku powstania na omawianym terenie i skumulowania się oddziaływań wszystkich ww. farm wiatrowych, nie nastąpią przekroczenia wskazanych norm rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Wyjątkiem jest niewielki obszar oznaczony w MPZP symbolem MUR (w okolicach [...]) oraz drugi niewielki obszar, oznaczony symbolem MNU-1 (w okolicach [...]), na którym, po wybudowaniu i uruchomieniu wszystkich ww. farm wiatrowych może teoretycznie nastąpić niewielkie przekroczenie poziomu 45 dB (A). Oba te obszary zaznaczono w załączniku 8 do analizy akustycznej. Niemniej jednak nie można tu mówić o przekroczeniu wartości dopuszczalnych, gdyż te dotyczą instalacji zarządzanych przez jednego zarządzającego (zgodnie z art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska o przekroczeniu wartości dopuszczalnych poziomu hałasu mówi się w przypadku stwierdzenia przekroczenia tych wartości w wyniku działania zakładu - w tym przypadku farmy wiatrowej zarządzanej przez niezależny podmiot). Dodatkowo metodyka pomiarowa, określona w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz ilości pobieranej wody (Dz. U. nr 206, poz. 1291) wskazuje, iż pomiary prowadzi się od urządzeń i instalacji zarządzanych przez jeden podmiot, traktując pracę pozostałych instalacji jako tło akustyczne. Raport zawiera również analizę pola i promieniowania elektromagnetycznego inwestycji. W rozdziale 13 "Charakterystyka skumulowanego oddziaływania przedsięwzięcia" stwierdzono, iż Poprzez oddziaływanie skumulowane w zakresie emisji pola elektromagnetycznego w zakresie 50Hz, należy rozumieć łączne oddziaływanie całej funkcjonującej w rejonie lokalizacji farmy wiatrowej, sieci energetycznej wraz z siecią energetyczną pozostałych projektów wiatrowych, tj.: • farmy wiatrowej [..] realizowanej przez "W" p. z o. o., • farmy wiatrowej [...] realizowanej przez "D" Sp. z o. o., • parku wiatrowego [...] - [...] realizowanego przez "E" Sp.z o.o., • farmy wiatrowej w rejonie [...] - [...] oraz w rejonie [...],realizowanej przez "W" Sp. z o.o. Istniejąca sieć linii energetycznych jest źródłem pola elektromagnetycznego, jednak jego poziom jest wielokrotnie niższy od wartości dopuszczalnych. Stan ten nie ulegnie zmianie po wybudowaniu projektowanej farmy wiatrowej. Również funkcjonowanie pozostałych projektowanych farm wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą, w kontekście całokształtu klimatu elektromagnetycznego środowiska, jest nieznaczne a nawet pomijalne. Wniosek ten dotyczy zarówno oddziaływania poszczególnych turbin wiatrowych jak i łącznego oddziaływania wszystkich projektowanych na tym terenie projektów wiatrowych wraz z ich infrastrukturą towarzyszącą. Organ prowadzący postępowanie wziął częściowo pod uwagę wskazany wyżej wniosek Spółki "W". W sentencji decyzji środowiskowej nałożono obowiązek, aby po uruchomieniu projektowanej farmy wiatrowej zweryfikowano obliczenia poziomów hałasu zawarte w raporcie. W wypadku stwierdzenia przekroczeń natężenia hałasu w obrębie terenów zabudowanych, leżących w sąsiedztwie elektrowni wiatrowej, należy podjąć działania dla ograniczenia jego emisji. Odnosząc się do uwagi mówiącej o tym, że inwestor nie przeprowadził całorocznego monitoringu ptaków, stwierdzono, co następuje. Do raportu o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej "D" załączono "Raport podsumowujący roczny monitoring ornitologiczny przeprowadzony na obszarze projektowanych w gminie [...] parków wiatrowych [...], [...],[...]". Dokument ten zawiera opis całorocznego monitoringu ornitologicznego, jak również wnioski, z których wynika, że po rezygnacji z jednej z turbin (oznaczonej jako D11) nie ma przeszkód aby mogła zostać zrealizowana farma wiatrowa [...]. Inwestor zastosował się do zaleceń ornitologów. Organ prowadzący postępowanie stwierdził, że wskazana wyżej uwaga Spółki "W" jest bezzasadna. Odnosząc się do uwagi mówiącej o tym, że w opisie przedsięwzięcia nie wymieniono wszystkich działek, na których zlokalizowane będzie przedsięwzięcie, stwierdzono, iż Raport zawiera listy działek, na których będzie realizowane przedsięwzięcie, w podziale na działki przeznaczone pod elektrownie wiatrowe, kable elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, drogi dojazdowe, place manewrowe i montażowe. Wskazano więc lokalizację wszystkich elementów farmy wiatrowej. W raporcie został zbadany wpływ na środowisko dla elektrowni o określonych parametrach technicznych i wykazano, że nie farma nie będzie miała znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko. Inwestor musi uzyskać też zgody właścicieli gruntu, nad którym może odbywać się praca skrzydeł. Jest to więc kwestia umowy cywilnoprawnej pomiędzy zainteresowanymi podmiotami, której nie rozstrzyga organ ochrony środowiska. Poruszona w uwagach Spółki "W" kwestia nie ma też znaczenia z punktu widzenia określenia katalogu stron i zawiadamiania ich o kolejnych czynnościach postępowania. W przypadku postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach krąg stron postępowania jest zwykle znacznie szerszy, niż tylko właściciele nieruchomości, na których zlokalizowana jest inwestycja oraz właściciele działek sąsiednich, i obejmuje osoby, na których nieruchomości może wpływać oddziaływanie planowanej inwestycji. W wypadku elektrowni wiatrowych należy do nich zaliczyć właścicieli nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania ponadnormatywnego hałasu z elektrowni, które ma najszerszy zasięg spośród wszystkich oddziaływań farmy (o ile istnieje po ich stronie interes prawny lub prawny obowiązek). Ponadto w postępowaniu w sprawie farmy wiatrowej [...] liczba stron przekracza 20, tak więc są one zawiadamiane o kolejnych czynnościach w sprawie w formie obwieszczeń. Nie zachodzi więc obawa, że jakakolwiek strona postępowania zostanie pominięta. Organ pierwszej instancji podkreślił, że przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w żadnym wypadku nie nakładają na inwestora obowiązku wskazania w karcie informacyjnej czy raporcie konkretnych działek przeznaczonych pod lokalizację inwestycji. Mowa jest jedynie o "usytuowaniu przedsięwzięcia", (w karcie informacyjnej przedsięwzięcia - art. 3 ust. 1 pkt. 5 lit. a ), czy "opisie planowanego przedsięwzięcia" (raporcie - art. 66 ust. 1 pkt. 1). Organ stwierdził więc, że wskazana wyżej uwaga "W" jest bezzasadna. W dniu [...] Wójt Gminy [...] wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z wnioskiem o opinię na temat warunków realizacji przedsięwzięcia. Uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zostały uzgodnione przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (postanowienie z dnia [...] o sygnaturze [...]). Treść uzgodnienia została uwzględniona w sentencji decyzji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wyraził pozytywną opinię dotyczącą realizacji przedsięwzięcia (opinia z dnia [...] o sygnaturze [...]). Treść opinii została uwzględniona w sentencji decyzji. Organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wziął pod uwagę ww. uzgodnienie RDOŚ w [...], opinię PPIS w [...] oraz ustalenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, w szczególności opisane niżej: • Farma wiatrowa "D" o łącznej mocy 25,0 MW, będzie składać się z 10 elektrowni wiatrowych z turbinami General Electric GE 2,5 XL o mocy 2,5 MW każda, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na którą składają się: kablowe linie elektroenergetyczne, kable telekomunikacyjne, drogi dojazdowe, place manewrowe i montażowe. Przedmiotowa inwestycja zostanie zlokalizowana w obrębach ewidencyjnych [...], [...], [...] i [...], na terenie gminy [...]. • Działki, na których zlokalizowane będą elektrownie wiatrowe oraz infrastruktura towarzysząca (drogi dojazdowe, place manewrowe i montażowe, kable elektroenergetyczne i telekomunikacyjne) są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], ustanowionym uchwałą Nr XXII/282/05 Rady Gminy [...] z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] na całym obszarze, z wyłączeniem działek: obręb [...]: nr [...]. Lokalizacja i przyjęte rozwiązania projektowe poszczególnych elementów farmy wiatrowej są zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W raporcie zwrócono uwagę na lokalizację elektrowni D 10, położonej na działce [...] obręb [...]. Znajduje się na częściowo w strefie ochrony obiektów lotniskowych II. Jednak § 35 ust.1 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nakłada ograniczenia wysokości budynków i budowli jedynie w strefie ochrony obiektów lotniskowych I. Nie przewidziano takich ograniczeń dla strefy obiektów lotniskowych II. Poniżej cytat z mpzp gminy [...]: "2. W granicach strefy ochronnej obiektów lotniskowych I nie wolno lokalizować budynków i budowli wyniesionych powyżej 122 m npm." Lokalizacja powyższej elektrowni została pozytywnie uzgodniona zarówno przez Dowództwo Sił Powietrznych jak i Urząd Lotnictwa Cywilnego. Autorzy raportu przeanalizowali zarówno alternatywne warianty lokalizacyjne inwestycji (zakup działek pod elektrownie w dolinie rzeki [...], z którego zrezygnowano, ponieważ rzeka ta jest ważnym korytarzem ekologicznym, a także w granicach siedliskowego obszaru Natura 2000 "[...]", z czego również zrezygnowano ze względu na dużą wartość przyrodniczą terenu), jak i technologiczne (instalacja turbin o mocy 2,0 MW, z czego zrezygnowano ponieważ turbiny te przy podobnym wpływie na środowisko produkowałyby znacznie mniej energii odnawialnej). Planując lokalizację farmy inwestor wziął pod uwagę wnioski z opracowań przyrodniczych: inwentaryzacji, monitoringu ornitologicznego i chiropterologicznego. Ze względu na opinię ornitologów inwestor zrezygnował z budowy wariantu obejmującego 11 na rzecz wariantu składającego się z 10 elektrowni. Zrezygnowano z budowy 1 elektrowni wiatrowej (oznaczonej jako Dli), planowanej pierwotnie na działce [...] w obrębie ewidencyjnym [...]. Znajduje się ona w pobliżu cennego miejsca lęgowego derkaczy. Wariant wybrany do realizacji uznano za najkorzystniejszy dla środowiska. Autorzy raportu udowodnili, że inwestycja na etapie budowy, eksploatacji i likwidacji nie będzie miała znaczącego negatywnego wpływu na wody powierzchniowe i podziemne, powietrze, klimat akustyczny, pola elektromagnetyczne, glebę, warunki życia i zdrowie ludzi, florę i faunę, krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy. Załącznikiem do raportu jest specjalistyczna analiza pola i promieniowania elektromagnetycznego. Jak wynika z tej ekspertyzy, eksploatacja farmy wiatrowej będzie powodowała emisję pola i promieniowania elektromagnetycznego. Jego oddziaływanie będzie jednak znikome i nie przekroczy obowiązujących w tym zakresie norm. Dotyczy to wszystkich rozpatrywanych wariantów przedsięwzięcia jak również skumulowanego oddziaływania z innymi farmami wiatrowymi, znajdującymi się w pobliżu analizowanego przedsięwzięcia ("[...]", "[...]", farma należąca do spółki "W", farma należąca do spółki "E"). Załącznikiem do raportu jest specjalistyczna analiza akustyczna. Obliczenia oddziaływania farmy wiatrowej przeprowadzono dla 2 wariantów technologicznych przedsięwzięcia (z turbinami o mocy 2,0 MW oraz 2,5 MW). Przeanalizowano również skumulowane oddziaływanie inwestycji z innymi farmami wiatrowymi, znajdującymi się w pobliżu analizowanego przedsięwzięcia; ("[...]", [...] farma należąca do spółki "W", farma należąca do spółki "E"). W powyższej ekspertyzie przeanalizowano zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Stwierdzono, iż zgodnie z § 7 mpzp, w ramach zagospodarowania gminy ustala się następujące funkcje mieszkalne: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie mniejszych niż 800 m2 - oznaczone symbolem MNU-1, - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie mniej szych niż 1500 m2 - oznaczone symbolem MNU-2, - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie niniejszych niż 2500 m2 - oznaczone symbolem MNU-3, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie niniejszych niż 1000 m2 - oznaczone symbolem MR-1, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie niniejszych niż 2000 m2 - oznaczone symbolem MR-2, - tereny zabudowy mieszkaniowo - rekreacyjnej na działkach nie niniejszych niż 3000 m2 - oznaczone symbolem MR-3, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej o maksymalnej w.i.z. 0,75 - oznaczone symbolem MU-1, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej o maksymalnej w.i.z. 0,5 - oznaczone symbolem MU-2, - tereny zabudowy mieszkaniowej, usług nieuciążliwych oraz produkcji rolnej -oznaczone symbolem MUR. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826) powyższe tereny podlegają prawnej ochronie przed hałasem. Organ prowadzący postępowanie stwierdził, iż w ekspertyzie prawidłowo zakwalifikowano: - tereny MNU1, MNU2, MNU3 - do grupy 3d - tereny mieszkaniowo-usługowe (zgodnie z mpzp nie pełnią one bowiem wyłącznie funkcji mieszkaniowej), - MU1, MU2, MUR - do grupy 3d - tereny mieszkaniowo-usługowe (zgodnie z mpzp nie pełnią one bowiem wyłącznie funkcji mieszkaniowej) oraz grupa 3b - tereny zabudowy zagrodowej, - MR1, MR2, MR3 - grupa 3c - tereny rekreacyjno - wypoczynkowe. Pozostałe funkcje określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w tym funkcje usługowe, rolne i usług komunalnych, nie podlegają prawnej ochronie akustycznej. Zabudowę mieszkaniową miejscowości objętych oddziaływaniem akustycznym farmy wiatrowej należy zakwalifikować do grupy 3b tj. tereny zabudowy zagrodowej, grupy 3c tj. tereny rekreacyjno wypoczynkowe i grupy 3d tj. tereny mieszkaniowo -usługowe. Dopuszczalny poziom hałasu dla tych terenów wynosi: - LaeqD - przedział czasu odniesienia równy 8 najmniej korzystnym godzinom dnia - 55dB(A) - LaeqN - przedział czasu odniesienia równy 1 najmniej, korzystnej godz. nocy 45dB(A) Tereny podlegające specjalnej ochronie akustycznej, tj. teren Zespołu Szkół w [...], należy zakwalifikować do grupy 2b, tj. terenów zabudowy związanej z wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży, przy czym pobyt ten ma miejsce jedynie w porze dziennej. Dopuszczalny poziom hałasu dla tych terenów wynosi: - LaeqD - przedział czasu odniesienia równy 8 najmniej korzystnym godzinom dnia -50dB(A) Jak wynika z ekspertyzy, budowa i eksploatacja farmy wiatrowej "D" nie spowoduje przekroczenia ww. norm. Autorzy raportu podkreślają ponadto, że na potrzeby analizy akustycznej przyjęto pewne uproszczenia, które powodują, że wyznaczone zasięgi występowania izolinii równego poziomu hałasu w środowisku są nieco zawyżone. Podejście takie jest uzasadnione tym, iż przedstawiony prognozowany zasięg oddziaływania akustycznego reprezentuje sytuacje najbardziej niekorzystną z punktu widzenia oddziaływania akustycznego. W obliczeniach przyjęto min. iż każda z 10 elektrowni pracuje w sposób ciągły ze swoją nominalna mocą, co w praktyce nie występuje. Założenie takie wymaga występowania wiatrów o prędkości co najmniej 12,5 m/s przez cały okres odniesienia. Ekspertyza zawiera również analizę potencjalnego oddziaływania skumulowanego elektrowni wiatrowej "D" z innymi farmami wiatrowymi, projektowanymi w pobliżu analizowanego przedsięwzięcia ("[...]", "[...]", farma należąca do spółki "W", farma należąca do spółki "E"). Oparto się na danych pozyskanych z raportów o oddziaływaniu na środowisko tych farm. Z analizy tej wynika, że również w wypadku skumulowania się oddziaływań ww. farm wiatrowych nie nastąpią przekroczenia wskazanych wyżej norm. Wyjątkiem jest teren niewielki obszar oznaczony w MPZP symbolem MUR (w okolicach [...]) oraz drugi niewielki obszar, oznaczony symbolem MNU-1 (w okolicach [...]), na którym, po wybudowaniu i uruchomieniu wszystkich ww. farm wiatrowych może teoretycznie nastąpić niewielkie przekroczenie poziomu 45 dB (A). Oba te obszary zaznaczono w załączniku 8 do analizy akustycznej. Niemniej jednak nie można tu mówić o przekroczeniu wartości dopuszczalnych, gdyż te dotyczą instalacji zarządzanych przez jednego zarządzającego (zgodnie z art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska o przekroczeniu wartości dopuszczalnych poziomu hałasu mówi się w przypadku stwierdzenia przekroczenia tych wartości w wyniku działania zakładu - w tym przypadku farmy wiatrowej zarządzanej przez niezależny podmiot). Dodatkowo metodyka pomiarowa, określona w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz ilości pobieranej wody (Dz. U. Nr 206, poz. 1291) wskazuje, iż pomiary prowadzi się od urządzeń i instalacji zarządzanych przez jeden podmiot, traktując pracę pozostałych instalacji jako tło akustyczne. W związku z powyższym w sentencji niniejszej decyzji środowiskowej nałożono obowiązek, aby po uruchomieniu projektowanej farmy wiatrowej zweryfikowano obliczenia poziomów hałasu zawarte w raporcie. W wypadku stwierdzenia przekroczeń natężenia hałasu w obrębie terenów zabudowanych leżących sąsiedztwie elektrowni wiatrowej, należy podjąć działania dla ograniczenia jego emisji. Załącznikiem do raportu jest inwentaryzacja przyrodnicza terenu przedsięwzięcia. Wynika z niej, że farma wiatrowa [...] leży poza obszarami Natura 2000 innymi formami ochrony przyrody, w rozumieniu ustawy o ochronie przyrody. Teren planowanego przedsięwzięcia znajduje się w pobliżu lub na obszarach cennych przyrodniczo, w szczególności: - w Międzynarodowym Obszarze Węzłowym [...] Obszar [...] -korytarz ekologiczny o znaczeniu międzynarodowym w systemie ECONET-POLSKA; - w bezpośrednim sąsiedztwie, a częściowo również w obszarze korytarza ekologicznego o znaczeniu kraj owym - Dolina Grabowej; - na obszarze, przez który przebiegają korytarze (ciągi) ekologiczne o znaczeniu lokalnym; - w sąsiedztwie proponowanego do ochrony obszaru chronionego krajobrazu pn. "[...] Pas Nadmorski". Załącznikiem do raportu jest raport z monitoringu ornitologicznego terenu przedsięwzięcia. Stwierdzono, że monitoring ornitologiczny trwał 1 rok i został przeprowadzony zgodnie z wymaganiami nałożonymi przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (co zostało potwierdzone w uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia dokonanym przez RDOŚ). Autorzy monitoringu ornitologicznego po analizie zebranych danych wyrazili zgodę na realizację farmy wiatrowej "D" w proponowanym przez inwestora kształcie, pod warunkiem rezygnacji z budowy elektrowni Dli, znajdującej się w pobliżu cennego stanowiska derkacza oraz podkreślając konieczność wykonania trzyletniego poinwestycyjnego monitoringu ornitologicznego, co zostało uwzględnione w sentencji decyzji. Załącznikiem do raportu jest raport z monitoringu chiropterologicznego. Autorzy tego opracowania, po analizie zebranych danych wyrazili zgodę na realizację farmy wiatrowej "D" w proponowanym przez inwestora kształcie, po spełnieniu określonych warunków, m.in. dotyczących odległości elektrowni od zabudowań, granic lasu czy dróg ze szpalerami drzew a także — konieczności wykonania trzyletniego monitoringu poinwestycyjnego, co zostało uwzględnione w sentencji decyzji. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko farmy wiatrowej "D" oraz w stanowiących jego integralną część załącznikach dokonano oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszary sieci Natura 2000. Przeprowadzone postępowanie wykazało brak znaczącego negatywnego wpływu przedsięwzięcia na te obszary. Teren inwestycji położony jest w znacznej odległości od obszarów objętych programem Natura 2000. Na podstawie obserwacji terenowych autorzy przeprowadzonego monitoringu przedinwestycyjnego stwierdzili, że przedmiotowa farma wiatrowa nie zagraża w sposób zdecydowany siedliskom, o ile ich budowa nie zmienia stosunków wodnych. Odsunięcie inwestycji towarzyszących od kanałów zaopatrujących w wodę siedliska chronione w ramach dyrektywy siedliskowej powinno być działaniem wystarczającym dla ochrony tych siedlisk. W przypadku zwierząt z II załącznika dyrektywy siedliskowej farmy wiatrowe mogą mieć bezpośredni znaczący wpływ na nietoperze (na terenie inwestycji nie wykazano gatunków z II załącznika), jednak inwestor wykonał monitoring chiropterologiczny i zastosuje się do jego zaleceń, co pozwala zminimalizować zagrożenia. Wpływ na pozostałe zwierzęta kręgowe (poza ptakami) w zasadzie będzie ograniczał się do możliwego pogorszenia się lokalnych stosunków wodnych (zanik rowów i oczek wodnych związany np. z przerwaniem warstwy wodonośnej w trakcie procesu inwestycyjnego). W przypadku ptaków wyniki monitoringu wskazują, że planowana farma wiatrowa "D" może być zrealizowana bez narażania na utratę powiązań strukturalnych i uwarunkowań funkcjonalnych siedlisk i gatunków, dla których wyznaczono obszary Natura 2000. Stwierdzono, że projekt, ze względu na lokalny charakter powodowanych emisji nie będzie transgranicznie oddziaływał na środowisko. Ze względu na to, iż posiadane na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dane na temat przedsięwzięcia pozwoliły wystarczająco ocenić jego oddziaływania na środowisko, w tym kumulowanie się oddziaływań farmy wiatrowej "D" z innymi farmami wiatrowymi w rejonie przedsięwzięcia, a także biorąc pod uwagę fakt, iż inwestycja nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na formy ochrony przyrody, w tym obszary Natura 2000 - organ prowadzący postępowanie odstąpił od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli K.N., J.K. i T.I.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 62, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 30 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, po rozpatrzeniu odwołań utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, iż decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na wniosek "D" Spółka z o.o. z siedzibą w [...], Wójt Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "D", w gminie [...]. W trzech jednobrzmiących odwołaniach z [...] skierowanych do SKO w [...] K.N., J.K. i T.I. zarzucili wyżej opisanej decyzji: 1. Naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, 2. Błędne określenie katalogu stron postępowania, 3. Nie przeprowadzenie postępowania w pełnym zakresie oraz oparcie rozstrzygnięcia na postanowieniu Wójta Gminy [...] z dnia 3 marca 2009 r. nieważnym z mocy prawa, 4. Nieuwzględnienie w trakcie postępowania faktu, iż sołectwo [...] leży w granicach uzdrowiska Dąbki, 5. Wydanie decyzji ponad zakres lokalizacji przedsięwzięcia określony w postanowieniach wydanych w trakcie postępowania, 6. Wydanie decyzji przed uprawomocnieniem się postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 21.09.2009 r. w sprawie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia, 7. Niezgodność projektowanej lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], 8. Przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, 9. Niekompletność raportu o oddziaływaniu na środowisko, 10. Nieprawidłowe prowadzenie publicznie dostępnego wykazu danych. Odwołujący się wnieśli o uchylenie w całości decyzji Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "D" na terenie gminy [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Jednocześnie wnieśli o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia 3 marca 2009 r. Oś.7624/06/09 w sprawie potrzeby oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalenia zakresu raportu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w wydanej decyzji na wstępie zaznaczyło, że zgodnie z art. 62 Kpa w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Niniejsze postępowanie toczy się na podstawie przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W art. 4 tej ustawy ustawodawca dał wyraz jednej z kardynalnych zasad polskiego prawa ochrony środowiska - powszechności dostępu do informacji o stanie i ochronie środowiska. W myśl art. 5 ustawy każdy ma prawo uczestniczenia, na warunkach określonych ustawą, w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Według art. 30 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organy administracji właściwe do wydania decyzji lub opracowania projektów dokumentów, w przypadku których przepisy ustawy lub innych ustaw wymagają zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zapewniają możliwość udziału społeczeństwa odpowiednio przed wydaniem tych decyzji lub ich zmianą oraz przed przyjęciem tych dokumentów lub ich zmianą. Ogólny sposób realizacji tych uprawnień znalazł wyraz w art. 33 do 38 Rozdziału 2 ustawy pt. "Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji", a także w art. 79 omawianej ustawy, w odniesieniu do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Art. 8 ustawy zobowiązuje organy administracji do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie znajdujących się w ich posiadaniu lub które są dla nich przeznaczone. W myśl art. 29 każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o możliwości, sposobie i miejscu składania uwag i wniosków wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania (art. 33 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy). Uwagi lub wnioski złożone po upływie terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7, pozostawia się bez rozpatrzenia (art. 35). Organ prowadzący postępowanie rozpatruje uwagi i wnioski, zaś w uzasadnieniu decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kpa, podaje informacje o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa art. 37 pkt 1 i 2). W art. 9 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wymieniony został obszerny katalog informacji o środowisku i jego ochronie podlegających udostępnieniu. Planowane przedsięwzięcie polegającego na budowie farmy wiatrowej "D" w gminie [...], należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco wpływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji a także wskazane jest w § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 09.11. 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 Nr 257, poz. 2573). Przystąpienie do realizacji wyżej opisanego przedsięwzięcia wymaga zatem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 82 ustawy), której wydanie musi być poprzedzone procedurą udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji. W niniejszej sprawie - zgodnie z art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji ustawy o środowisku - wszczęto i przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa, podając do publicznej wiadomości informację o umieszczeniu danych o wniosku i raporcie w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach poprzez umieszczenie ogłoszeń: - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...], - w miejscu planowanej realizacji przedsięwzięcia, - w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Gminy [...]. Termin składania uwag i wniosków określony został na 21 dni - od dnia 5.03.2009r. do dnia 25.03.2009 r. Kolegium podkreśliło, że we wskazanym terminie nie wpłynęły żadne uwagi lub wnioski. Następnie, po uchyleniu w dniu 22.06.2009 r. przez SKO w [...] w całości decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 14.04.2009 r. i przekazaniu do ponownego rozpatrzenia sprawy przez Wójta Gminy [...], w dniu 10.08.2009 r. zgodnie z art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wskazany organ tj. Wójt Gminy [...] wydał obwieszczenie o rozpoczęciu postępowania z udziałem społeczeństwa w ten sposób, że podano do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu procedury z udziałem społeczeństwa umieszczając ogłoszenia: - na tablicach ogłoszeń Urzędów Gminy [...] i [...], - w miejscach planowanej realizacji przedsięwzięcia na tablicach ogłoszeń sołectw [...], [...], [...] i [...], - w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Gminy [...]. Termin składania uwagi wniosków określono na 21 dni; od dnia 11.08.2009 r. do dnia 01.09.2009 r.. Kolegium stwierdziło, że wyżej przedstawione obwieszczenie zostało szeroko rozkolportowane wśród społeczeństwa. W podanym wyżej terminie wpłynęły uwagi Sp. z o.o. "W" w Gdańsku. Zgłoszone uwagi zostały szczegółowo przeanalizowane. Zainteresowane osoby - K.N., J.K. i T.I. - wniosków i uwag we wskazanym wyżej terminie, nie złożyły. Po spełnieniu wyżej wymienionych czynności, Wójt Gminy [...] wydał, na wniosek "D" Spółka z o.o. z siedzibą w [...], przedmiotową decyzję z dnia [...] Nr [...], w której ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "D", w gminie [...]. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że organ I instancji zadość uczynił wymaganiom ustawy o udostępnianiu informacji. Zdaniem Kolegium, w sprawach określonych w tej ustawie, zainteresowanej osobie (czyli każdemu - art. 5 ustawy), odwołanie przysługuje tylko i wyłącznie w zakresie prawidłowości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie oraz gwarancji udziału społeczeństwa w ochronie środowiska i w ocenach oddziaływania na środowisko. Dla zapewnienia uprawnień do uczestnictwa społeczeństwa w procesie ochrony środowiska, ustawodawca przewidział jedynie prawo do szerokiej i szczegółowej informacji (z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z art. 16-20 ustawy) oraz do składania uwag i wniosków, które mogą, lecz nie muszą być uwzględnione, w decyzji (art. 37 pkt 1 i 2 ustawy). Odwołanie, zdaniem Kolegium, w żadnym wypadku nie może dotyczyć ani podważać wskazanych w art. 82 ustawy ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odwołanie nie jest zatem dopuszczalne w takich sprawach, jak: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich oraz w innych sprawach szczegółowo wymienionych w powołanym art. 82 ustawy. W szczególności zaś, odwołanie nie może dotyczyć wskazanych w odwołaniach zagadnień, takich jak: niezgodność projektowanej lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, nieuwzględnienie w trakcie postępowania faktu, iż sołectwo [...] leży w granicach uzdrowiska [...], wydanie decyzji ponad zakres lokalizacji przedsięwzięcia określony w postanowieniach wydanych w trakcie postępowania. Kolegium podkreśliło jeszcze raz, że ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku reguluje dostęp społeczeństwa do informacji oraz zasady konsultacji społecznej przy podejmowaniu decyzji, ale tylko poprzez składnie uwag i wniosków. Na podstawie tej ustawy nie można w drodze odwołania, kwestionować poszczególnych, wysoce specjalistycznych rozstrzygnięć decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Ponieważ w myśl art. 5 ustawy w sprawach określonych w omawianej ustawie stroną może być każdy, przeto nie ma potrzeby sporządzania adnotacji dotyczącej wyczerpującego katalogu stron postępowania, jak tego domagają się w odwołaniach strony skarżące. W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowym staje się zarzut naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu (art. 10 Kpa). Kolegium także dodało, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 49 Kpa. Przytoczone wyżej przepisy ustawy, przewidują szczególny tryb informowania społeczeństwa, stanowiąc lex specialis w stosunku do art. 49 Kpa. W myśl art. 72 ust 1 ustawy, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem: - decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; - decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.). Z powyższego wynika, że zainteresowane strony będą mogły bronić swoich interesów prawnych na etapie postępowania w wyżej wymienionych sprawach. Kolegium nie dopatrzyło się aby w niniejszej sprawie zostały naruszone przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227), a także przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i wobec tego utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja została zaskarżona przez K.N., J.K. i T.I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] (zostały wniesione trzy jednobrzmiące skargi ). Skarżący w swoich skargach wnieśli o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "D" na terenie gminy [...], 2) zasądzenie na rzecz każdego ze skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący złożyli wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...][...]. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej "D" skarżący zarzucili naruszenie: 1) art. 127 Kpa, w związku z art. 82 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez przyjęcie, iż stronie nie przysługuje prawo kwestionowania w drodze odwołania ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, 2) art. 10 Kpa, przez naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, 3) art. 28 Kpa, przez błędne ustalenie katalogu stron postępowania, 4) art. 49 Kpa oraz art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez przyjęcie przez organ odwoławczy, iż w przedmiotowej sprawie nie stosuje się art. 49 Kpa" 5) art. 63 i art. 64 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez wydanie decyzji na podstawie postanowienia podjętego przez organ I instancji podlegający wyłączeniu od udziału w sprawie z mocy prawa, 6) art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez pominięcie faktu, iż miejscowość [...] leży w granicach obszaru ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska [...], 7) art. 80 ust. 1 pkt 1 oraz art.64 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez rozszerzenie zakresu lokalizacji przedsięwzięcia ponad zakres lokalizacji zawarty w postanowieniach uzgadniających i opiniujących przedsięwzięcie, 8) art. 123, art. 126, art. 109, z zw. z art. 49 Kpa, przez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed uprawomocnieniem się postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia, 9) art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez przyjęcie, iż planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], 10) § 1 i § 2 oraz załączników do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2007, Nr 120, poz. 826), przez błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja nie przekracza dopuszczalnych poziomów hałasu, 11) art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez przyjęcie, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest kompletny, pomimo jego niekompletności, 12) § 1 i § 2 oraz załączników do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru publicznie dostępnego wykazu danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie (Dz. U. Nr 120, poz. 827), przez nieprowadzenie publicznie dostępnego wykazu danych zgodnie z przepisami rozporządzenia. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podkreśliło w szczególności, iż: "(... w sprawach określonych w omawianej ustawie, zainteresowanej osobie (czyli każdemu – art. 5 ustawy), odwołanie przysługuje tylko i wyłącznie w zakresie prawidłowości udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie oraz gwarancji udziału społeczeństwa w ochronie środowiska i w ocenach oddziaływania na środowisko." W dalszej części uzasadnienia kolegium wskazało, że: ,,(...)Odwołanie w żadnym przypadku, nie może dotyczyć ani podważać wskazanych w art. 82 ustawy ustaleń decyzji i o środowiskowych uwarunkowaniach." Na poparcie swojego stanowiska SKO w [...] nie przytoczyło żadnych orzeczeń sądów administracyjnych, ani wykładni przedstawicieli nauki prawa, ograniczając się wyłącznie do wybiórczego zacytowania przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Stanowisko SKO w [...] skarżący uznali za całkowicie błędne, naruszające w sposób rażący zarówno przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jak i przepisy Kpa. Skarżący J.K. jest właścicielem nieruchomości, stanowiących działki ewidencyjne o nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...], K.N. jest właścicielem nieruchomości zabudowanej, stanowiącej działkę ewidencyjną o nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...], a T.I. jest właścicielem nieruchomości, stanowiących działki ewidencyjne o nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...]. Wszystkie działki są położone w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia. Z chwilą złożenia kompletnego pod względem formalnym wniosku w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczynane jest postępowanie administracyjne. Zadaniem organu administracji publicznej jest ustalenie dokładnego katalogu stron postępowania, w celu ewentualnego zastosowania art. 49 Kpa. W trakcie postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ administracji I instancji obowiązany jest do wykonania szeregu czynności, w tym ustalenia katalogu stron postępowania, na podstawie art. 28 Kpa. Zgodnie natomiast z art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zapewnienie możliwości udziału każdego w ramach postępowania z udziałem społeczeństwa, nie wyłącza obowiązku spoczywającego na organie administracji do zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu, a także prawa strony do kwestionowania rozstrzygnięcia zapadłego w formie decyzji administracyjnej. Pojęciem "strony" posługuje się art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, co jednoznacznie pozwala na stwierdzenie, iż w postępowaniu zmierzającym do wydana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach biorą udział również strony postępowania. Zgodnie natomiast z przepisami Kpa każdej ze stron przysługuje prawo złożenia odwołania, kwestionującego zarówno przebieg postępowania administracyjnego, jak i treść wydanej decyzji administracyjnej. Udział społeczeństwa w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jest tylko jednym z wielu elementów, składających się na postępowanie prowadzone w ramach oceny oddziaływania na środowisko. Za całkowicie błędne, w rażący sposób naruszające przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz Kpa, należy uznać stanowisko SKO w [...], zgodnie z którym stronie nie przysługuje prawo kwestionowania w formie odwołania ustaleń zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Po dokonaniu analizy orzeczeń dostępnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, skarżący nie znalazł żadnego orzeczenia na poparcie -stanowiska zaprezentowanego przez SKO w [...]. Przeciwnie we wskazanej bazie orzeczeń dostępne są wyroki sądów administracyjnych zapadłych w następstwie złożonych skarg dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, odnoszących się merytorycznie do zarzutów skarżących, z czego można wyprowadzić wniosek, iż stronie przysługuje prawo złożenia odwołania kwestionującego ustalenia decyzji b środowiskowych uwarunkowaniach (np. wyrok WSA w Lublinie z dn. 26.10.2009 r. [sygn. II SA/Lu 271/09; wyrok WSA w Łodzi z dn. 4.11.2009 r. sygn. II SA/Ld 657/09; [Wyrok WSA w Opolu z dn. 26.10.2009 r. sygn. II SA/Op 34/09). Dodatkowo skarżący wskazali, iż poprzednio złożone przez stronę odwołanie zostało merytorycznie rozpatrzone przez SKO w [...]. W decyzji z dnia [...] Nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji, rozpatrując merytorycznie zarzuty odwołania, nie kwestionując prawa strony do zaskarżania ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art. 10 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W przedmiotowym postępowaniu organ administracji publicznej odstąpił od zawiadomienia stron o możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co naruszyło jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego - zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu i miało istotny wpływ na wynik postępowania. Strony powinny zostać zawiadomione o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu dowodów i materiałów już po uznaniu za doręczone postanowień uzgadniających warunki realizacji przedsięwzięcia, ale jeszcze przed samym wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Organ I instancji uniemożliwił stronom przed wydaniem decyzji wypowiedzenie się co do całości zebranych dowodów i materiałów. Jednolite w tym zakresie orzecznictwo sądowe potwierdza powyższe stanowisko. W wyroku z dnia 22 kwietnia 2008 r. (sygn. II SA/Po 559/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyraźnie podkreślił, iż "Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy ; administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawarte w treści tego przepisu sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, iż chodzi o moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia. Jeżeli zatem w wyniku złożonych oświadczeń zajdzie konieczność prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, powinien powiadomić o tym strony i ponownie umożliwić im wypowiedzenie się co do ostatecznie zebranego (kompletnego) materiału sprawy." Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku nie zawiera definicji strony postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Ustalenie katalogu stron postępowania odbywa się więc na zasadach ogólnych określonych w Kpa. Zgodnie z art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego bądź obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Za aktualne przy ustalaniu katalogu stron postępowania, zdaniem skarżących, należy uznać orzecznictwo sądowe zapadłe na gruncie ustawy Prawo ochrony środowiska. Wielokrotnie podkreślano, iż "w przypadku inwestycji mającej istotny wpływ na środowisko, krąg podmiotów siadających interes prany jest znacznie szerszy niż w przypadku innych inwestycji, przy czym decydujące znaczenie ma zasięg oddziaływania takiej inwestycji (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. IV SA 2586/03). W ocenie skarżących brak jest prawidłowo sporządzonej adnotacji organu, dotyczącej wyczerpującego ustalenia katalogu stron postępowania, co powoduje uzasadnioną wątpliwość, czy publiczne ogłoszenia wywoływały skutek prawidłowego doręczenia. Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Trudno zatem uznać za słuszne stanowisko SKO w [...], iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 49 Kpa, skoro z literalnego brzmienia art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wynika, iż należy stosować sposób zawiadamiania przewidziany w art. 49 Kpa. Błędne założenie doprowadziło w konsekwencji do zaniechania przez SKO w [...] zawiadomienia stron postępowania przez publiczne ogłoszenie decyzji z dnia 30 listopada 2009 r. utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzją z [...] ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...], przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. SKO w [...] zaleciło m. in. prawidłowe ustalenie i udokumentowanie kręgu stron postępowania. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz charakter zaleceń, pozwalają na przyjęcie, iż organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić postępowanie od początku w pełnym zakresie, w tym również w zakresie ponownego wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określającego zakres raportu, po uprzednim zasięgnięciu stanowiska regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Na konieczność uzyskania wskazanych wyżej opinii oraz ponownego wydania postanowienia, wskazuje również fakt, iż inwestor wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, natomiast postanowienie nakładające obowiązek przeprowadzenia ceny oddziaływania na środowisko oraz określające zakres raportu, zostało wydane przez Wójta Gminy [...], wyłączonego od udziału w rozpatrzeniu sprawy. Postanowieniem o sygnaturze [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wyłączyło Wójta Gminy [...] z udziału w sprawie, podkreślając, iż jest on organem uprawnionym do wydania decyzji i jednocześnie stroną postępowania. Przesłanki wyłączenia istniały od początku postępowania, w tym również w momencie wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określającego zakres raportu. Zgodnie z wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2002 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (sygn. SA/Bk 409/02), naruszenie przepisów o wyłączeniu organu pociąga za sobą te same skutki, co naruszenie przepisów o właściwości, co z kolei skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1Kpa. Przepisy o stwierdzeniu nieważności decyzji stosuje się odpowiednio do stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 126 Kpa). Ponadto skarżący podkreślili, iż postanowienie Wójta Gminy [...], nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określającego zakres raportu, jest rażąco niezgodne z art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, ponieważ nie określa wszystkich elementów koniecznych do ujęcia w sentencji i uzasadnieniu postanowienia w tym pomija fakt, iż sołectwo [...] znajduje się na obszarze uzdrowiska Dąbki, w strefie ochrony uzdrowiskowej "C". Wobec powyższego skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] ([...] w sprawie potrzeby oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ustalenia zakresu raportu. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie nadania statusu uzdrowiska miejscowości [...] (Dz. U. Nr 194, poz. 1401), sołectwo [...] zostało włączone w granice uzdrowiska [...]. Uchwałą Nr XII/143/2007 Rady Gminy [...] z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie ustanowienia Statutu Uzdrowiska [...] (Dz. Urz. Woj. Zach. z 2008 r. Nr 13, poz. 229), sołectwo [...] zostało w całości zaliczone do strefy "C" ochrony uzdrowiskowej. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399 z późn zm.), w strefie ochronnej "C" zabrania się: a) nieplanowanego wyrębu drzew, b) prowadzenia działań powodujących niekorzystną zmianę stosunków wodnych, c) lokalizacji nowych uciążliwych obiektów budowlanych i innych uciążliwych obiektów, w tym zakładów przemysłowych, d) prowadzenia działań mających wpływ na fizjografię uzdrowiska i jego założenia przestrzenne lub właściwości lecznicze klimatu. Przedsięwzięcie polegające na budowie farmy wiatrowej "D" jest lokalizowane również na terenie sołectwa [...], objętym ochroną uzdrowiskową. W trakcie prowadzonego postępowania w zakresie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ I instancji całkowicie pominął ten fakt. Przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wymagają przeprowadzenia procedury oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z uwzględnieniem usytuowania przedsięwzięcia na terenie uzdrowiska i obszarach ochrony uzdrowiskowej, na co wskazuje art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. j przedmiotowej ustawy. Postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...], opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...], postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] w sprawie potrzeby oceny oddziaływania na środowisko, były wydane na lokalizację obejmującą następujące obręby i działki: 1) obręb [...] - działki nr [...]; 2) obręb [...] - działki nr [...]. Opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] wydana w dniu [...] także zawiera wyżej wskazane lokalizacje, w tym również lokalizację elektrowni wiatrowej na działce [...], co do której odstąpiono od realizacji. Natomiast decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia znacząco rozszerza jego lokalizację. Rozszerzenie lokalizacji przedsięwzięcia na dodatkowe nieruchomości bez przeprowadzenia całej procedury określonej przepisami ustawy o oddziaływaniu na środowisko, począwszy od treści wniosku o wydanie decyzji, przez postanowienia opiniujące i uzgadniające, jest rażącym naruszeniem przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Dodatkowo brak przeprowadzenia całej procedury w stosunku do lokalizacji ostatecznie określonej w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach rażąco narusza zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu. Do momentu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie uprawomocniło się postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] w sprawie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 49 Kpa, postanowienie to jako niezaskarżalne, uległo uprawomocnieniu po upływie 14 dni od publicznego obwieszczenia. Postanowienie nie uległo zatem uprawomocnieniu przed dniem [...], czyli dniem wydania decyzji. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przed uprawomocnieniem się wymienionych wyżej postanowień i opinii, zdaniem skarżących, stanowi naruszenie przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (w szczególności art. 77) oraz zasad wynikających z Kpa, zgodnie z którymi dopiero prawomocne decyzje i postanowienia wywierają skutek prawny. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W § 34 i § 35 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] ustalono granice strefy ochronnej obiektów lotniskowych I i II zgodnie z oznaczeniami na załącznikach graficznych. Przy czym § 34 mpzp dotyczy ustalenia granic strefy ochronnej oraz wysokości budowli w strefie ochronnej obiektów lotniskowych, stanowiąc, iż w strefie tej nie wolno lokalizować budynków i budowli wyniesionych powyżej 47 m npm. Paragraf 35 mpzp dotyczy natomiast ustalenia granic strefy ochronnej obiektów lotniskowych II. Należy zatem przyjąć, iż również postanowienia ust. 2 tego paragrafu powinny odnosić się do ustalenia wysokości budowli w tej strefie, skoro wysokość budowli dotyczących strefy I została już określona w sposób bardziej rygorystyczny w § 34. Należy zatem uznać, iż w strefie ochronnej obiektów lotniskowych II nie wolno lokalizować budynków i budowli wyniesionych powyżej 122 m npm. Zgodnie z opisem przedsięwzięcia zawartym w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, planowana elektrownia wiatrowa, zlokalizowana na działkach nr [...] w obrębie [...], ma posiadać wysokość wieży (piasty) 85 m, natomiast średnicę wirnika 100 m (ramię wirnika 50m). Oznacza to, iż całkowita wysokość elektrowni wiatrowej, w najwyższym punkcie, w jakim znajdować się może ramię wirnika, wynosi 135m nad poziom terenu. Wysokość powierzchni terenu nad poziom morza w przypadku działki 51/2 wynosi ok. 10 m. Oznacza to, iż całkowita wysokość budowli wzniesionych w tym przypadku nie może przekraczać 112 metrów nad poziom terenu. W przypadku planowanej elektrowni wiatrowej wysokość jest przekroczona o ponad 20 m, co sprawia, że planowana lokalizacja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. Bez znaczenia pozostaje przy tym akt, iż planowana lokalizacja została uzgodniona przez Dowództwo Sił Powietrznych i Urząd Lotnictwa Cywilnego. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko błędnie oszacowano wpływ przedsięwzięcia na klimat akustyczny. Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku powodowane przez poszczególne grupy źródeł hałasu, wyrażone wskaźnikami LAeq D i LAeq N podane są w Tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2007, Nr 120, poz. 826). Autorzy raportu założyli, że zasięg oddziaływania analizowanego zespołu wyznacza izolinia 45 dB w porze nocnej. Założenie takie jest błędne. Autorzy raportu pominęli fakt, że w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Tereny budowy mieszkaniowej jednorodzinnej ustanowione zostały również w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w porze nocy dopuszczalny poziom hałasu wyrażony wskaźnikiem LAeq N wynosi 40 dB. Z raportu (w szczególności z map akustycznych stanowiących załączniki do raportu) wynika, że na terenach zabudowy mieszkaniowej w [...] i [...], zostaną przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu w porze nocy. Do przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocy dojdzie w obrębie [...] na działce nr [...], przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne; w obrębie [...] na działce nr [...], również przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Nie można podzielić stanowiska organu, zgodnie z którym obszar oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem MNU-1, MNU2, MNU-3, winien być kwalifikowany jako tereny mieszkaniowo-usługowe, na których dopuszczalny poziom hałasu w porze nocy wynosi 45 dB. Mpzp gminy [...] do kwalifikacji terenów oznaczonych tym symbolem posługuje się terminem "tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej", czyli terminem tożsamym z terminem, jakim posługuje się wskazane wyżej rozporządzenie w tabeli 1, pkt 2, lit. a. Należy zatem uznać, iż dopuszczalny poziom hałasu w porze nocy nie może przekroczyć poziomu 40 dB, na terenach oznaczonych w Mpzp jako MNU-1, MNU-2, MNU-3. Ponadto należy wskazać, iż w granicach działki [...] w obrębie [...], która w znacznej części przeznaczona jest pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne (w tym szczególnie w strefie najbliższej lokalizacji jednej z elektrowni wiatrowych), w porze nocy zostanie przekroczony poziom 45 dB. Świadczy o tym analiza map akustycznych załączonych do Raportu oraz analiza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Tym bardziej należy uznać, iż stanowisko organu I instancji, w zakresie nieprzekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu jest błędne, skoro został przekroczony nawet poziom hałasu 45 dB. Raport przedłożony przez "D" Sp. z o. o. nie spełnia wymogów ustawowych. W szczególności raport pomija fakt, iż sołectwo [...] znajduje się w strefie uzdrowiska [...], w obszarze ochrony uzdrowiskowej "C". Zgodnie z wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi II SA/Ld 732/08, w postępowaniu dotyczącym oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia waga dokumentu jakim jest raport, jest niebagatelna, jako że stanowi on podstawowy dokument, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Tym samym więc raport winien być rzetelny, spójny i być wolny od niejasności i nieścisłości. Zaaprobowanie przez organ raportu zawierającego którąkolwiek z wymienionych wad i nie podjęcie próby wyeliminowania wadliwości, stanowi naruszenie przepisów postępowania w stopniu znacznym, mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie organ administracji publicznej nieprawidłowo prowadził publicznie dostępny wykaz danych zawierających m. in. informacje o wniosku, postanowieniach wydanych w toku postępowania, raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, publicznie dostępne wykazy prowadzi się w formie elektronicznej oraz udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej. Szczegółową formę i treść publicznie dostępnych wykazów danych określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru publicznie dostępnego wykazu danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie (Dz. U. Nr 120, poz. 827), stosowane do momentu wydania nowych przepisów wykonawczych. Organ administracji publicznej nie prowadzi publicznie dostępnego wykazu danych w formie określonej w przytoczonym rozporządzeniu, co w istotny sposób narusza obowiązujące przepisy oraz utrudnia stronom dostęp do informacji i czynny udział w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skarg K.N, J.K. i T.I. Kolegium stwierdziło, że zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję z dnia [...][...] Wójta Gminy [...]. Nie jest jednak wykluczone, że Kolegium popełniło błąd wydając decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. W niniejszej sprawie należało na podstawie art. 134Kpa stwierdzić niedopuszczalność odwołania. W dalszej części odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] "D" Sp. z o.o. w [...], powołując się na treść rozstrzygnięć zapadłych w sprawie stwierdziła, iż podniesione przez skarżących zarzuty są bezzasadne. Ponadto są one przy tym powtórzeniem tez odwołania, do których ustosunkował się organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sprawy ze skarg [...] zostały połączone do wspólnego rozpoznania i wyrokowania – sprawy te prowadzone są pod sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym i nie orzeka bezpośrednio o roszczeniach stron. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Wszczęcie postępowania odwoławczego zobowiązuje organ do jego zakończenia jednym z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 138 Kpa. Organ odwoławczy podjął decyzję w oparciu o art.138 § 1 pkt 1 Kpa – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Utrzymanie zaś w mocy decyzji kończącej postępowanie organu pierwszej instancji, której dotyczy odwołanie, musi być konsekwencją stwierdzenia, że decyzja ta jest prawidłowa. Innymi słowy, utrzymanie w mocy decyzji jest możliwe jedynie wówczas, gdy po rozpatrzeniu sprawy od nowa, ocena sprawy dokonana przez organ odwoławczy jest co do istoty taka sama jak ocena zawarta w decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji. Organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność odwołania. Dopuszczalność odwołania jest wyznaczona przesłankami przedmiotowymi i przesłankami podmiotowymi. Przesłanki podmiotowe, to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot: stronę postępowania w sprawie. Jeżeli ze złożonego odwołania wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że wnoszący nie ma w sprawie interesu prawnego, organ odwoławczy w formie postanowienia stwierdza niedopuszczalność odwołania. W razie jednak gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności dowodowych w postępowaniu wyjaśniającym, nie można przyjąć, że organ tych ustaleń będzie dokonywał poza formami postępowania administracyjnego, bez zapewnienia udziału jednostki powołującej się na własny interes prawny. W takim przypadku organ odwoławczy obowiązany jest podjąć postępowanie odwoławcze, a w razie gdy ustali, że jednostka wnosząca odwołanie nie ma interesu prawnego, zakończy postępowanie odwoławcze w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Decyzja ta rozstrzyga tylko co do legitymacji wnoszącego odwołanie, nie ma znaczenia prawnego dla możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, w której odwołanie wniosły legitymowane podmioty. W niniejszej sprawie organ odwoławczy choć utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną nie rozpoznał ponownie sprawy, a jedynie ograniczył się do wywodów mających na celu wykazanie, iż wszyscy wnoszący odwołanie nie są stronami postępowania odwoławczego, a jedynie mają możliwość udziału w postępowaniu administracyjnym jako osoby reprezentujące społeczeństwo, na podstawie art.4, 5, 33-38, 79 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U. Nr 199, poz. 1227 z późn.zm.). Taka więc treść uzasadnienia decyzji organu odwoławczego pozostaje w sprzeczności z rozstrzygnięciem i jego formą co stanowi naruszenie art.138 § 1 pkt 1 Kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy także dodać, że z zasadą powszechnego dostępu do informacji o środowisku w sposób nierozerwalny wiąże się możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniach mogących wywrzeć skutek na stan otaczającego nas środowiska. W art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku "każdemu" zagwarantowano prawo do uczestniczenia na warunkach określonych ustawą w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Oczywiście zasada ta, jak wynika z treści przepisu ją statuującego, wymaga konkretyzacji w szczegółowych rozwiązaniach prawnych. Właśnie taki charakter mają postanowienia zawarte w art. 29-43 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W art. 29 ustawy określony został podmiotowy i przedmiotowy zakres możliwości udziału "każdego" w konkretnych kategoriach spraw. Pod pojęciem "każdego", zgodnie z art. 37 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej kryje się ten, kto podlega władzy Rzeczypospolitej, a zatem każdy, kto legalnie przebywa na terenie Polski. Kolejnym zagadnieniem jest określenie, w jakim charakterze "każdy" będzie mógł uczestniczyć w konkretnym postępowaniu prowadzonym przez organ administracji. Ustawodawca w art. 29 ustawy tego nie precyzuje. Biorąc natomiast pod uwagę fakt, że system prawny w swoim teoretycznym założeniu stanowi całość, to mówiąc o udziale w postępowaniu administracyjnym, w pierwszej kolejności należy sięgnąć do rozwiązań zawartych w Kpa. W art. 28 tego aktu prawnego określono, że podstawowymi uczestnikami każdego postępowania są jego strony. Za stronę musi być uznany każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo każdy żądający czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem "pojęcie interesu prawnego musi być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny a nie ewentualny" (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1998 r., IV SA 1106/97, LEX nr 43360). Osoby wchodzące w skład społeczeństwa mogą brać zatem udział w postępowaniu jako jego członkowie, wówczas gdy nie mają własnego interesu prawnego, jeżeli bowiem by go posiadały (w znaczeniu, jakie temu pojęciu nadano wyżej), to brałyby udział w postępowaniu jako jego strony. Oznacza to, że z faktu umożliwienia przez ustawodawcę udziału społeczeństwa w określonych kategoriach postępowań nie można wywodzić istnienia interesu prawnego. Uprawnienia przysługujące społeczeństwu mają bowiem charakter ograniczony. Katalog środków gwarantujących udział społeczeństwa ma charakter zamknięty, co wynika z konstrukcji art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, w którym zostały one wymienione. Skoro bowiem w przepisie tym nie określono, że wyliczenie ma charakter przykładowy, to należy przyjąć, iż ustawodawca nie dopuszcza wprowadzenia innych instrumentów w omawianym zakresie. Krąg podmiotów posiadających interes prawny w przypadku inwestycji oddziaływującej na środowisko jest szerszy niż w przypadku innych inwestycji. Decyduje o tym zasięg oddziaływania takiej inwestycji na środowisko (patrz: wyrok WSA w Warszawie z 2.06.2005 r. sygn. akt IV SA 2586/03 ). W aktach niniejszej sprawy, jakie organ odwoławczy nadesłał do Sądu wraz ze skargami, znajduje się "Wykaz stron postępowania FW [...]". W wykazie tym figurują pod pozycją 59 – J.K. i pod pozycją 66 - T.I.. Wykaz ten został poświadczony za zgodność z oryginałem przez pracownika Urzędu Gminy w [...], nie jest jednak przez nikogo podpisany, nie można więc stwierdzić przez kogo został sporządzony oraz co stanowiło podstawę jego sporządzenia. Należy dodać, że obowiązkiem organu pierwszej instancji było, ustalenie w oparciu o raport oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, kto jest stroną tego postępowania. Należy także przypomnieć, że strony postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla danego przedsięwzięcia zachowują wszystkie uprawnienia przypisane stronom przez przepisy Kpa z tym, że jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kpa (art.74 ust.3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Sąd stwierdził również, że akta załączone do sprawy, w oparciu o które organ odwoławczy rozstrzygnął odwołania, nie są kompletne. Ograniczają się one do postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie po uchyleniu poprzedniej decyzji Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia z dnia [...]. Brak w aktach wniosku inwestora, opinii i postanowienia z [...], informacji dotyczących udziału stron i społeczeństwa w postępowaniu, a przede wszystkim raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Biorąc pod uwagę, że organ odwoławczy przysłał do Sądu takie, a nie inne akta administracyjne, można domniemywać, iż rozpatrując odwołanie organ dysponował tylko tymi szczątkowymi aktami. Powyższe uchybienia postępowania administracyjnego powodują, iż Sąd nie może odnieść się do zarzutów skargi, bowiem faktycznie organ odwoławczy nie rozpoznał merytorycznie sprawy. Jednak z uwagi na wagę niektórych zarzutów skarg Sąd przekazuje swoje stanowisko. Jednym z zarzutów skarg jest oparcie rozstrzygnięcia na postanowieniu nakładającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określającym zakres raportu, wydanym dnia [...] przez Wójta Gminy [...], wyłączonego od udziału w rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z [...], o nr [...], Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Przesłanki wyłączenia wójta bowiem istniały od początku postępowania, w tym również w momencie wydania wymienionego postanowienia. Zdaniem skarżących istnieją więc podstawy do stwierdzenia nieważności niniejszego postanowienia. W ocenie Sądu nie jest konieczne stwierdzanie nieważności wymienionego postanowienia, w postępowaniu odwoławczym należy jednakże dokonać jego analizy pod kątem ustalenia czy naruszenie przepisów Kpa, a w szczególności art. 24 § 4, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik postępowania. Faktem jest bowiem, że postanowieniem tym nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i w tym zakresie postanowienie to jest korzystne dla pozostałych stron postępowania, równocześnie jednak określono zakres raportu, który to zakres następnie rzutuje na treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. W celu unifikacji prowadzonego postępowania w tym zakresie w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wskazane zostały kryteria środowiskowe, jakimi powinien kierować się organ administracji nakładający obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wśród tych kryteriów ustawodawca wymienił także usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego – uwzględniające między innymi uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej (art.63 ust.1 pkt 2 lit.j). Ponieważ przedmiotowe przedsięwzięcie wkracza w strefę ochronną "C" Uzdrowiska Dąbki (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie nadania statusu uzdrowiska miejscowości [...] (Dz.U. Nr 194, poz. 1401) przy realizacji każdej inwestycji należy mieć na uwadze art.38 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.U. Nr 167, poz.1399 z późn.zm. ). Ponadto z art.38 ust.2 ww. ustawy wynika także obowiązek Gminy [...], do sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia uzyskania statusu przez Uzdrowisko [...]. Termin ten minął, należy więc przy ponownym rozpatrywaniu sprawy zbadać czy plan uwzględniający istnienie uzdrowiska został uchwalony, a jeżeli tak ponownie ocenić czy lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z jego ustaleniami (art.80 ust.2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Stanowiący podstawę takich ustaleń wyrys i wypis z planu powinien znajdować się w aktach sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] winno uzupełnić akta administracyjne, dokonać ustaleń w zakresie wykazu stron postępowania, ustalić czy odwołujący się posiadają interes prawny, a jeżeli tak następnie ponownie rozpoznać sprawę środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, uzupełniając postępowanie dowodowe i odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach stron, a także uwzględniając ocenę Sądu przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w pkt I sentencji. W pkt II sentencji orzeczono w oparciu o art.152, a w punkcie III w oparciu o art.200 i art.205 § 1 ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło