V SA/Wa 1294/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Decyzją z dnia ... grudnia 2009 r., nr ..., Dyrektor ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił M. sp. z o.o. wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania Grupy Producentów Rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 za pierwszy rok działalności w okresie od ... sierpnia 2007 r. do ... sierpnia 2008 r. Podstawę faktyczną decyzji z dnia ... grudnia 2009 r. stanowił wynik kontroli przeprowadzonej ... listopad 2009 r. przez inspektorów terenowych Biura Kontroli ... Oddziału Regionalnego ARiMR w siedzibie grupy producentów rolnych M. sp. z o.o. i w jej podmiotach członkowskich. Kontrola ta wykazała, iż członek grupy – A. sp. z o.o. nie dostarczył grupie producenckiej M. sp. z o.o. r. w okresie objętym wnioskiem, tj. od ... sierpnia 2007 r. do ... sierpnia 2008 r., ponieważ go w ogóle nie produkował. Wskazując art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 organ I instancji stwierdził, iż naruszone zostały istota i cel pomocy przyznawanej w ramach działania Grupy Producentów Rolnych. Istotą i celem tym jest bowiem wsparcie wspólnej produkcji określonego produktu realizowanej za pośrednictwem grupy producentów przez wszystkich członków grupy. Po rozpoznaniu odwołania Strony decyzja Dyrektora...Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia ... grudnia 2009 r. została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, nr ..., z dnia ... kwietnia 2010 r. Organ II instancji podzielając stanowisko Dyrektora Oddziału podniósł, iż jakkolwiek M. sp. z o.o. spełnia formalne warunki konieczne do uzyskania statusu Grupy Producentów Rolnych, to jednakże jej członek w pierwszym roku działalności grupy nie produkował w ogóle nasion roślin oleistych, dla którego to produktu Grupa ta została utworzona. W tej sytuacji, zdaniem organu, M. sp. z o.o. w sposób sztuczny stworzyła warunki wymagane do otrzymania pomocy dążąc do uzyskania korzyści sprzecznych z celami wsparcia udzielanego w ramach działania Grupy Producentów Rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. W skardze z dnia ... kwietnia 2010 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... kwietnia 2010 r. i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła: 1. przyjęcie, bez wskazania podstawy prawnej, iż każdy członek Grupy ma obowiązek w każdym roku działalności wytworzyć produkt, dla którego została Grupa utworzona, 2. naruszenie art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) z dnia 7 grudnia 2006 r., nr 1975/2006, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wprowadzania procedur kontroli (...) poprzez przyjęcie, iż Skarżąca w sposób sztuczny stworzyła warunki wymagane do otrzymania pomocy, 3. naruszenie art. 6 kpa poprzez odmowę udzielenia pomocy w sytuacji, gdy Spółka spełniła wszelkie formalne warunki określone przepisami prawa, niezbędne do uzyskania wsparcia finansowego, 4. naruszenie § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej na wspieranie Grupy Producentów Rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 poprzez odmowę przyznania pomocy, podczas gdy Skarżąca spełniła wszystkie przesłanki określone w tym przepisie. W odpowiedzi na skargę organ zajął dotychczasowe stanowisko. W toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik Skarżącej poparł skargę i wyjaśnił, iż zdaniem M. sp. z o.o. z obowiązujących przepisów nie wynika, by każdy z członków Grupy Producentów Rolnych był zobowiązany do corocznej produkcji r., jednakże gdy r. w danym roku produkuje, to zobligowany jest do wprowadzenia go do obrotu za pośrednictwem Grupy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego krajowego i wspólnotowego. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny został w toku postępowania administracyjnego ustalony prawidłowo i jest między stronami bezsporny: • pięć podmiotów: A. sp. z o.o., K. sp. z o.o., A. sp. z o.o., S. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. utworzyło Grupę Producentów Rolnych dla produkcji roślin oleistych –r., M. sp. z o.o., • Grupa spełniła w pierwszym okresie jej działalności - od ... sierpnia 2007 r. do ... sierpnia 2008 r. warunek minimalnej rocznej produkcji towarowej, • członek Grupy – A. sp. z o.o. - w pierwszym okresie działalności Grupy - nie produkował r., a zatem nie wprowadził tego towaru do obrotu za pośrednictwem Grupy, • spółka M. spełniła warunki formalne konieczne do uzyskania przez nią statusu Grupy Producentów Rolnych w drugim roku działalności – wszyscy członkowie rozpoczęli produkcję produktu, dla którego Grupa została utworzona i zarejestrowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, iż z regulujących powstanie i działanie Grup Producentów Rolnych aktów prawnych jednoznacznie wynika, że intencją ustawodawcy, która znalazła odzwierciedlenie w treści mających zastosowanie w sprawie przepisów, było przyznanie pomocy finansowej podmiotom, które będąc producentami jednego produktu rolnego połączą się w Grupę z zamiarem wspólnego wprowadzania go do obrotu. To założenie stanowi cel systemu wsparcia w ramach działania: "Grupy Producentów Rolnych". W ocenie Sądu, z analizy treści art. 3 ust. 1 pkt.1 i 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 88, poz.983), § 3 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Grupy Producentów Rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz.U. Nr 81, poz. 550) oraz art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (DZ.U.L. 277.1 ) wypływa jednoznaczny wniosek, iż pomoc może być udzielona wyłącznie grupie producentów, z których każdy wytwarza w swoim gospodarstwie ten sam co pozostali członkowie produkt a ich celem jest wspólne wprowadzanie tego towaru do obrotu. Tych warunków nie spełniła Skarżąca. Jeden z członków Grupy Producentów Rolnych M. sp. z o.o. w ogóle w pierwszym rok działalności Grupy nie produkował w swoim gospodarstwie r. i w konsekwencji nie mógł swego towaru wspólnie z pozostałymi członkami Grupy wprowadzić na rynek. Zdaniem Sądu interpretacja wyżej przywołanych przepisów prezentowana przez Skarżącą przeczy celowi, dla którego pomoc finansowa w ramach działania Grupy Producentów Rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 ma być udzielana. Dopuszczenie bowiem, jako wystarczającego warunku, spełnienia kryterium minimalnej rocznej produkcji towarowej przez kilku tylko członków grupy przekreślałoby ideę wspólnego działania poprzez zjednoczenie producentów dla wspólnego wprowadzenia do obrotu wyprodukowanego przez każdego z nich towaru. Czyniłoby to sytuację, w której podmiot nie wytwarzający w danym roku produktu korzystałby z uprawnień przysługujących Grupie, chociaż w tym czasie całkowicie nie angażował się w działania, dla których Grupa została utworzona. Sąd podziela ocenę organu, iż ubieganie się przez Grupę o pomoc finansową w pierwszym roku działalności w sytuacji, gdy wprawdzie warunek minimalnej rocznej produkcji towarowej został przez Grupę jako całość spełniony, jednakże r. nie pochodził z gospodarstw wszystkich członków – stanowi, w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) z dnia 7 grudnia 2006 r., nr 1975/2006, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wprowadzania procedur kontroli jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.L.2006.368.74 ), sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami systemu wsparcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanął na stanowisku, iż odmowa wypłacenia Skarżącej środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 za pierwszy rok działalności w okresie od ... sierpnia 2007 r. do ... sierpnia 2008 r. była zasadna i w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.