VII SO/Wa 50/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r . na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. O. o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego kary grzywny za nie przekazanie skargi W.O. i M.O. z dnia 29 września 2010 r. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : oddalić wniosek M.O. o wymierzenie organowi kary grzywny. W dniu 22 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek M. O. o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nie przekazanie skargi W.O. i M.O. z dnia [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...]. Wnioskodawca podniósł, iż w aktach sprawy o sygn. akt VII KO 313/10 brak jest jego skargi z dnia 29 września 2010 r. przekazanej do Sądu. Zaznaczył, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał do Sądu odpowiedź na skargę i zwrotne potwierdzenia odbioru, ale nie przekazał oryginału skargi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że pismem z dnia 26 października 2010 r. przekazał do Sądu odpowiedź na skargę wraz ze zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru, jednocześnie informując, że akta sprawy znajdują się już w Sądzie. Organ podkreślił, że jego intencją było również przekazanie ww. skargi jednakże omyłkowo nie została ona dołączona do ww. pisma z dnia 26 października 2010 r. Organ zaznaczył, że po otrzymaniu zarządzenia z Sądu wzywającego do nadesłania w terminie 7 dni ww. skargi przekazał ją następnego dnia po otrzymaniu zarządzenia wraz z dwoma odpisami i przeprosił za zaistniała sytuację. Podkreślił, iż nie przekazanie ww. skargi W.O. i M.O. jest sytuacją o charakterze incydentalnym i nie jest skutkiem działania celowego. Wskazał, że ww. skarga znajdowała się na wykazie dokumentów przekazanych do Sądu przy piśmie z dnia 26 października 2010 r. stanowiącym odpowiedź na nią, jednakże w wyniku pomyłki nie została dołączona i pozostała w organie. W dniu 4 stycznia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo procesowe w którym skarżący podtrzymał swój wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nie przekazanie skargi w ustawowym trzydziestodniowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a). Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 P.p.s.a., wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowanego grzywny, skoro organ wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania skargi do Sądu. Wprawdzie nadesłanie skargi wraz z dwoma odpisami nastąpiło z opóźnieniem, jednakże okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na sytuację skarżącego. Organ przekazał w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi odpowiedź na skargę wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny sama skarga nie została doręczona do Sądu przez omyłkę. Z akt sprawy wynik natomiast, że po otrzymaniu wezwania z Sądu organ przekazał niezwłocznie oryginał skargi wraz z dwoma odpisami. Podkreślić należy, że wymierzenie organowi grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku. Stwierdzić zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, gdyż organ dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 20105/06, zgodnie z którym (...) przepis art. 55 § 1 ww. ustawy ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy. Zatem rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzekł na podstawie stanu faktycznego w chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ trzydziestodniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on Sądowi skargę wraz z jej dwoma odpisami przed rozpoznaniem wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 powołanej na wstępie ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.