II SA/Wa 1407/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Adam Lipiński Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oddala skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M. S., utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o uchyleniu decyzji Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] zmieniającej decyzję Komendanta Rejonowego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w sprawie przyznania wyżej wymienionemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i cofnięciu mu od dnia 1 stycznia 2006 r. prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Organ rozpatrując przedmiotową sprawę ustalił następujący stan faktyczny. Komendant Rejonowy Policji w G. decyzją z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] przyznał M. S., emerytowi policyjnemu od dnia 19 października 1998 r., równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w wymiarze 3 norm zaludnienia, bezterminowo, a następnie uprawnienie do przedmiotowego świadczenia w wymiarze 2 norm zaludnienia podtrzymano decyzją Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...], bezterminowo. Do 2005 r. włącznie strona pobierała równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia 30 czerwca 2006 r. [...] Zastępca Komendanta [...] Policji w G. poinformował wyżej wymienionego o zmianie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego dla m. in. emerytów i rencistów Policji, wskazując, że z dniem 1 stycznia 2006 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniające dotychczasowe rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, które uchyliło przepisy § 8 i § 9 ust. 2 pozwalające stosować powyższe rozporządzenie także do emerytów i rencistów policyjnych. W tej sytuacji, M. S. wnioskiem z dnia 2 grudnia 2008 r. zwrócił się do Komendanta [...] Policji w G. o naliczenie i wypłatę należnego mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007 i 2008. W odpowiedzi Komendant [...] Policji w G. pismem z dnia 17 grudnia 2008 r. wyjaśnił mu, że powołanie w treści powyższego wniosku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 969/07 nie stanowi podstawy do prawnej zmiany dotychczasowego stanowiska organu. W dniu 14 stycznia 2009 r. M. S. ponownie zwrócił się do Komendanta [...] Policji w [...] z prośbą o wypłatę mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Organ w piśmie z dnia 21 stycznia 2009 r. podtrzymał argumentację zawartą w przedmiotowej sprawie. Z kolei pismem z dnia 19 lutego 2009 r. M. S. wniósł do organu II instancji zażalenie na bezczynność Komendanta [...] Policji w G. polegającą na nienaliczeniu i niewypłaceniu mu żądanego świadczenia wraz z odsetkami. Zarzuty strony odnośnie bezczynności nie zostały jednak przez organ uwzględnione. Ponownie pismem z dnia 24 marca 2009 r. strona zwróciła się do Komendanta [...] w G. z wnioskiem o wypłatę mu przedmiotowego świadczenia, a w odpowiedzi na powyższe organ podtrzymał stanowisko w sprawie. W dniu 4 kwietnia 2009 r. M. S. złożył zażalenie do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji wyrażając niezadowolenie ze sposobu załatwienia jego sprawy przez organy I i II instancji. Nie zostało ono jednak uwzględnione. Pismem z dnia 7 marca 2010 r. strona wystąpiła do Komendanta [...] Policji w G., załączając oświadczenie mieszkaniowe za 2010 r., z wnioskiem o naliczenie i wypłatę jej równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata od 2006 do 2010 wraz z ustawowymi odsetkami. W odpowiedzi na powyższe udzielonej w dniu 30 marca 2010 r. organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W dniu 3 kwietnia 2010 r. M. S. złożył zażalenie na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji wskazując na brak merytorycznego rozpatrzenia jego wniosków i udzielanie odpowiedzi w formie pism, nie zaś w formie decyzji, co utrudnia mu dochodzenie praw przed sądem. Pismem z dnia 20 maja 2010 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu zażalenia, zobowiązał Komendanta [...] Policji w G. do rozpatrzenia wniosku z dnia 7 marca 2010 r. i wydania stosownej decyzji administracyjnej. W związku z tym, Komendant [...] Policji w G., po rozpatrzeniu wszczętej z urzędu sprawy, decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], na podstawie art. 21 § 1 pkt 3, art. 163 i art. 107 k.p.a., art. 97 ust. 5, art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 919 ze zm.), uchylił decyzję Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] zmieniającą decyzję Komendanta Rejonowego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w sprawie przyznania M. S. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i cofnął mu od dnia 1 stycznia 2006 r. prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż zgodnie z art. 91 ust. 1 powołanej ustawy o Policji, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Wskazał, iż uprawnienie do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przysługujące osobie posiadającej prawo do policyjnych świadczeń emerytalno-rentowych wynikało nie wprost z przepisów rangi ustawowej, lecz z zapisów zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (M.P. z 1997 r. Nr 76, poz. 708) oraz kolejno obowiązujących rozporządzeń wykonawczych do ustawy o Policji, tj. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. z 1999 r. Nr 106, poz. 1212) i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Podał, że w § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. zawarty jest katalog lokali mieszkalnych/domów, których zajmowanie na podstawie określonego tytułu prawnego skutkuje uprawnieniem policjanta do przedmiotowego świadczenia. Do dnia 31 grudnia 2005 r. prawo do tego równoważnika dla emerytów i rencistów policyjnych, a także członków rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym funkcjonariuszu oraz emerycie lub renciście, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), jak również uprawnienie określonych organów Policji do wydawania decyzji administracyjnych w powyższym zakresie wynikało z przepisów § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r.. W dniu 28 grudnia 2005 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał nowelizacji rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. uchylając przepisy § 8 i § 9 ust. 2, co skutkowało utratą z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez emerytów i rencistów policyjnych, a zatem z tym dniem przestała istnieć podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego dla tej grupy osób. Organ podał, że szczególnym przepisem pozwalającym na zastosowanie art. 163 k.p.a. jest § 6 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego powołanego w podstawie prawnej decyzji, który stanowi iż decyzję o cofnięciu uprawnienia do wydania dotychczas przyznanego równoważnika wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1 lub uległy zmianie jego uprawnienia do liczby norm zaludnienia. W związku z powyższym, w aktualnym stanie prawnym M. S. nie spełnia określonych prawem przesłanek koniecznych do wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, tak więc jego żądanie zawarte w złożonym przez niego do Komendanta [...] Policji w G. wniosku z dnia 7 marca 2010 r. jest bezzasadne. Skoro zatem od dnia 1 stycznia 2006 r. w wyniku zmiany przepisów odpadła podstawa prawna do stosowania przepisów wykonawczych w zakresie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego do emerytów i rencistów policyjnych, a M. S. nie jest policjantem, lecz emerytem policyjnym, to organ I instancji prawidłowo orzekł o uchyleniu decyzji Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] zmieniającej decyzję Komendanta Rejonowego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w sprawie przyznania wyżej wymienionemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i cofnięciu mu od dnia 1 stycznia 2006 r. prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. wniósł o uchylenie decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wnoszący skargę wskazał, że jest emerytem policyjnym od dnia [...] października 1998 r. i na podstawie decyzji Komendanta Rejonowego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] oraz decyzji Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] pobierał równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego. Podkreślił, iż od dnia 2 grudnia 2008 r., składając liczne zażalenia i wnioski, konsekwentnie dążył do przywrócenia mu równoważnika pieniężnego, którego został w sposób bezprawny pozbawiony. W jego ocenie, zgodnie z zasadą praw nabytych, rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. może dotyczyć policjantów przechodzących na emeryturę po dniu 1 stycznia 2006 r. Rozporządzenie to nie przewiduje jednak uregulowań co do decyzji wydanych przed wejściem go w życie. Podał, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. akt I SA 660/98 stwierdził, iż "przedmiotowość" decyzji z powodu zmiany w stanie prawnym następuje wyłącznie w przypadku, gdy znowelizowane przepisy przewidują taki skutek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji nie stwierdził, aby [...] Komendant Wojewódzki Policji jak i Komendant [...] Policji w G. naruszyli przepisy prawa materialnego, ewentualnie przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przechodząc do meritum sprawy należy wskazać, że problematyka równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego została uregulowana w Rozdziale 8 "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 powołanej ustawy, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W art. 91 ust. 2 przewidziano upoważnienie dla ministra spraw wewnętrznych, działającego w porozumieniu z ministrem do spraw finansów publicznych, do określenia w drodze rozporządzenia, m.in. wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania równoważnika, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając w ramach powyższego upoważnienia ustawowego, wydał rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 919 ze zm.), stanowiąc w jego § 8, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym policjancie oraz po zmarłym emerycie lub renciście, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 1995 r. Nr 53, poz. 214 ze zm.), zaś w § 9 ust. 2 określając właściwość organów w powyższych sprawach. Wskazany przepis § 8 i § 9 ust. 2 powyższego rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. stanowił podstawę do przyznawania emerytom i rencistom policyjnym przedmiotowego równoważnika, co też miało miejsce w odniesieniu do skarżącego. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 28 grudnia 2005 r. dokonał nowelizacji powyższego rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. uchylając przepisy § 8 i § 9 ust. 2, co spowodowało utratę z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez emerytów i rencistów policyjnych. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt U 4/08 (OTK-A 2008/8/141), wyraził pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela, że uprawnienia związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych przysługujące funkcjonariuszom, które nie zostały wymienione wyraźnie w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), nie przysługują emerytom i rencistom policyjnym. Powyższa ustawa zaś jako uprawnienia tychże emerytów i rencistów, wymienia jedynie prawo do lokalu mieszkalnego z nakazem odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy (art. 29) oraz prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy. W tym kontekście, jak wskazał Trybunał Konstytucyjny, uchylenie § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., dokonane rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 70, poz. 633), nie zmieniło stanu prawnego przez pozostawienie emerytom i rencistom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego (za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego), skoro takie uprawnienie nie wynikało z ustawy. W ocenie Sądu w zaskarżonej decyzji [...] Komendant Wojewódzki Policji słusznie uznał, że z dniem 1 stycznia 2006 r. odpadła podstawa prawna do kontynuacji wypłacania skarżącemu przedmiotowego równoważnika pieniężnego. Należy zwrócić uwagę, że także ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Jej art. 91 ust. 1 w swojej treści jednoznacznie ogranicza prawo do równoważnika wyłącznie do czynnych policjantów, zaś ust. 2 art. 91 upoważnia ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia wysokości, zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Wydane na jego podstawie rozporządzenie wykonawcze w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2006 r. wykraczało więc poza granicę delegacji ustawowej. Konieczne było w związku z tym uchylenie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia. W tej sytuacji, organy orzekające w sprawie prawidłowo wydały decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego skarżącemu równoważnika pieniężnego. Podstawą takiej decyzji jest § 6 powołanego już rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Stanowi on, że decyzję o cofnięciu uprawnienia do wydania dotychczas przyznanego równoważnika wydaje się, jeżeli policjant (a w związku z uchylonym § 8 rozporządzenia – emeryt policyjny) przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 pkt 1. Uchylony § 8 stanowił niezbędną podstawę pozwalającą stosować § 1 ust. 1 rozporządzenia do emerytów policyjnych. Skoro podstawa ta odpadła, to emeryci policyjni nie spełniają warunków określonych w tymże § 1 ust. 1, jako że w ogóle tego przepisu się do nich nie stosuje. Nie powinno zaś budzić wątpliwości, że organy administracji winny stosować przy wydaniu swoich decyzji przepisy prawa obowiązującego w dacie ich podejmowania, co przesądza o tym, że organy prawidłowo zastosowały przepisy uwzględniające zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. Należy w tym miejscu wyraźnie zaznaczyć, że równoważnik za remont lokalu mieszkalnego przysługiwał do dnia 1 stycznia 2006 r. jedynie na mocy rozporządzenia, które przyznawało go wprost również emerytom czy rencistom, wbrew przepisom wspomnianej w kontekście cytowanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin. Zatem w sposób legalny i uprawniony, bez naruszenia zasady praw nabytych, uprawnienie to emerytom i rencistom zostało cofnięte poprzez nowelizację przedmiotowego rozporządzenia. Tym samym za niezasadny należy uznać zarzut skarżącego, że zmiana rozporządzenia nie ma wpływu na jego prawo do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Odnosząc się natomiast do zastosowanego przez organy orzekające w niniejszej sprawie przepisu art. 163 k.p.a. w związku z § 6 powołanego rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., jako podstawy uchylenia decyzji Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...], przyznającej M. S. bezterminowo uprawnienie – jako emerytowi policyjnemu – do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego należy stwierdzić, że działanie powyższe nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wspomniany przepis art. 163 k.p.a., jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, samoistnie nie może być proceduralną podstawą uchylenia jakiejkolwiek decyzji, lecz pełni jedynie funkcję swoistego zwornika pomiędzy procesową instytucją "uchylenia decyzji", a materialnoprawną instytucją "cofnięcia uprawnienia", której następstwem jest również utrata bytu prawnego decyzji uprawniającej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 1991 r., sygn. akt SA/Wr 371/91, OSP 1991/11/268). Materialnoprawną zaś instytucją "cofnięcia uprawnienia" jest w rozpatrywanej sprawie powołany już wyżej przepis § 6 w związku z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. Reasumując, w takiej sytuacji wszelkie zarzuty podniesione w skardze należało uznać za bezpodstawne, przyjmując w tym zakresie za trafną argumentację organu, ujętą zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.