II OZ 214/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1149/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A. F. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki szopy drewnianej o wymiarach 3,10 m x 4,95 m, na działce położonej w W. przy ul. [...], w kwocie 500 zł. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A. F., wnosząc o jego uchylenie, lub zmianę wysokości przez jego zmniejszenie do kwoty 100 zł Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, A. F. odebrał w dniu 2 września 2010 r. (k.45), zaś zażalenie na to zarządzenie zostało przez niego nadane w dniu 9 września 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 56), a więc z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia. Zażalenie na zarządzenie z dnia 25 sierpnia 2010 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie A. F. nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie. Jego pismo o przyznanie prawa pomocy zostało pozostawione bez rozpoznania z uwagi na to, że skarżący pomimo wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu nie uzupełnił braków formalnych wniosku w zakreślonym terminie. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wysokość tego wpisu, znajduje jednocześnie swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z tym przepisem wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że sprawa skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury o której stanowi ww. przepis § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji