I SA/Go 1203/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. oddala skargę. I SA/Go 1203/10 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z [...] września 2010 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2010 r. o przyznaniu skarżącemu S.B. płatności rolno środowiskowej w pomniejszonej wysokości. Rozstrzygnięcia organów zapadł na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. W dniu 15 maja 2009 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Wniosek producenta obejmował m. in.: - wariant 2.4 trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania), deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 17,29 ha, - wariant 3.1 ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 9,34 ha, W dniu [...] lipca 2009 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego przeprowadzona została kontrola na miejscu przez inspektorów z Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno - Kartograficznego Sp. z o. o.. Wnioskodawca nie został powiadomiony o kontroli. Ustalenia z kontroli zawarte zostały w Raporcie z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni nr [...], sporządzonym zgodnie z art. 28 w/w Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18). W trakcie kontroli inspektorzy terenowi nie stwierdzili nieprawidłowości dotyczących działek rolnych zadeklarowanych we wniosku z dnia [...] maja 2009 r. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej złożonego wniosku stwierdzono, iż w przypadku działki [...] w latach 2005, 2006, 2007 część gruntów rolnych w/w działki ewidencyjnej główną uprawą deklarowaną były pszenica, żyto, jęczmień oraz ziemniaki. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. wnioskodawca został wezwany do złożenia wyjaśnień, dotyczących działki rolnej "F" o powierzchni 0,93 ha położonej w granicach działki ewidencyjnej nr [...]. W wezwaniu wskazano, że zadeklarowana na działce rolnej łąka trwała nie spełnia definicji "trwałych użytków zielonych" zawartych w art. 2 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.), który definiuje "trwałe użytki zielone" jako grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez pięć lat lub dłużej. W odpowiedzi na wezwanie w dniu [...] czerwca 2010 r. do organu wpłynęło oświadczenie wnioskodawcy, z którego wynikało, że podtrzymuje on złożony w roku 2009 wniosek oraz wskazuje, iż działka rolna "F" jest łąką, która w wypisie z ewidencji gruntów rolnych figuruje jako pastwisko trwałe PS III 0,93 ha. Ponadto skarżący oświadczył, że wskazaną działkę utrzymuję w dobrej kulturze, do dopłat zgłasza od 2008 r. i według jego wiedzy wcześniej też była użytkiem zielonym. W dniu [...] czerwca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z prośbą o udostępnienie wniosków składanych w latach 2005, 2006 oraz 2007, w których do płatności zgłoszona została działka ewidencyjna [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przekazał kopię wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych w których do płatności została zgłoszona działka ewidencyjna [...] przez wcześniejszego użytkownika. W dniu [...] czerwca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w oparciu o: wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych z dnia [...].05.2010r., oświadczenia wnioskodawcy oraz materiał zgromadzony w wyniku postępowania administracyjnego wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Organ I instancji przyznał całą płatność wnioskowaną w zakresie wariantów: 2.2 Uprawy rolnicze (w okresie przestawiania), zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 62,36 ha kwotę w wysokości 52382,40 zł, 2.6 Uprawy warzywne (w okresie przestawiania), zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 0,5 ha kwotę w wysokości 775,00 zł, 4.1 ochrona siedlisk lęgowych ptaków zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 1,38 ha kwotę w wysokości 2003,17 zł w tym 347,17 zł naliczonych kosztów transakcyjnych, 5.1 ochrona siedlisk lęgowych ptaków NATURA 2000 zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 6,57 ha kwotę w wysokości 10653,73 zł w tym 1652,83 zł naliczonych kosztów transakcyjnych. Oraz przyznał pomniejszoną płatność o powierzchnię 0,93 ha w przypadku wariantów: - 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania), do powierzchni 16,36 ha kwotę w wysokości 5398,80 zł, - 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, do powierzchni 8,41 ha kwotę w wysokości 4205,00 zł; Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że podstawą przyznania płatności w pomniejszonej wysokości w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1 były stwierdzone różnice pomiędzy obszarem zadeklarowanym jako trwałe użytki zielone, a ustalonym. Powyższa różnica spowodowana była kryterium przyznawania płatności w przypadku trwałych użytków zielonych (TUZ) określonym w art. 2 Rozporządzeniu Komisji nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 roku, których działka rolna "F" o pow. 0,93 ha zgłoszona do płatności w zadeklarowanych wariantach 2.4 oraz 3.1 nie spełniała w związku z art. 16 rozporządzenia. Skarżący wniósł odwołanie od niniejszej decyzji wskazując, że posiada uprawnienia do władania działką nr [...], działka ta składa się z gruntów ornych i 0,93 ha określone jako pastwisko trwałe zgodnie z ewidencją gruntów. W dalszej części odwołania podkreślił, że "Być może, któryś z moich poprzedników tą działkę zgłaszał jako uprawy polowe (zboża ziemniaki). Nie moja sprawa czy faktycznie uprawiał je na całej powierzchni działki ewidencyjnej [...]...(...) Prawo unijne na temat określania użytków rolnych na podstawie wniosków o dopłaty całkowicie milczy. A domniemanie tego na podstawie tychże wniosków jest całkowicie chybione....(...)... To najprawdopodobniej, co podkreślam raz jeszcze nie jest moją sprawą, poprzedni użytkownicy tej działki wprowadzili Agencję w błąd, a sposobem dziś na wyprostowanie tego błędu prze Agencję, jest pokrzywdzenie mnie i przerzucenie na mnie za to odpowiedzialności" Ponadto wskazał, że zaskarżona decyzja organu I instancji powołując się na przepisy prawa tj. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, narusza prawo materialne z uwagi, iż w dniu wydania decyzji w/w Rozporządzenie nie obowiązywało. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie dopłat do całkowitej powierzchni zgłoszonych działek. Organ odwoławczy decyzją z [...] września 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowycłi jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. w związku z § 36 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 33, poz. 262 ze zm.) W § 2, ust. 1 pkt. 1-4 rozporządzenia wskazano, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, ze zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej " numerem identyfikacyjnym "; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zwanych dalej " działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa wart. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w § 2 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Stosownie do § 32 rolnik, który rozpoczął w 2008 r. realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3, może z dniem 1 marca 2009 r. zmienić to zobowiązanie przez zamianę realizowanego pakietu, w całości lub w części, na pakiet wymieniony w § 4 ust. 1 pkt 4 lub 5, jeżeli spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach tych pakietów lub ich wariantów, określone w rozporządzeniu. Przepisy § 5 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Z § 5. 1. wynika, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie może ulec zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że zmiana ta polega na: 1) zwiększeniu powierzchni użytków rolnych, na których to zobowiązanie jest realizowane; 2) zmniejszeniu albo zwiększeniu powierzchni użytków rolnych, na których to zobowiązanie jest realizowane, na skutek: a) zmiany miejsca uprawy roślin w ramach wariantu pierwszego, drugiego lub trzeciego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, b) przemiennego stosowania wsiewek poplonowych lub międzyplonów na różnych działkach rolnych w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 8; 3) dodaniu pakietu lub wariantu do tego zobowiązania; 4) zamianie wariantów pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 lub pkt 8. 2. W przypadku zmiany zobowiązania rolnośrodowiskowego jest wymagana zmiana planu działalności rolnośrodowiskowej, z tym że jeżeli zmiany zobowiązania rolnośrodowiskowego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3, nastąpiły nie wcześniej niż od trzeciego roku realizacji tego zobowiązania, opracowuje się nowy plan działalności rolnośrodowiskowej, a zmienione zobowiązanie realizuje się przez okres 5 kolejnych lat zgodnie z nowym planem. Do zmiany planu działalności rolnośrodowiskowej stosuje się odpowiednio przepis § 2 ust. 2. 3. Zmianę zobowiązania rolnośrodowiskowego zgłasza się kierownikowi biura powiatowego Agencji we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok, w którym rolnik realizuje zmienione zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Podkreślono, że podstawą kwalifikacji łąk w ramach wariantu 2.4. oraz 3.1. jest definicja trwałego użytku zielonego zawarta art. 2 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.) oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, poz. 200). Zgodnie z definicjami zawartymi w ww. aktach prawnych trwałe użytki zielone oznaczają ziemie przeznaczone do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. Płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w przypadku pakietów, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1-6 i 8 ( § 8 pkt 1). Podkreślono, że zgodnie z art. 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanowiono system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności pozwalający na weryfikację uprawnień oraz kontrole krzyżowe z wnioskami o pomoc i systemem identyfikacji działek rolnych. System taki pozwala na bezpośrednie i natychmiastowe zaznajomienie się, poprzez właściwe władze Państwa Członkowskiego, z danymi dotyczącymi, co najmniej poprzednich trzech kolejnych lat kalendarzowych i/lub gospodarczych. Stosownie do treści art. 10 ust. 1-4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006) wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka, korzystając przy tym ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4 (zwanego dalej "ZSZiK")- Kontrole kryteriów kwalifikowalności obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Zgodnie z art. 11 powoływanego powyżej Rozporządzenia 1975/2006 kontrole administracyjne przeprowadza się dla wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Stosownie do ust. 2 i 3 tegoż artykułu kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, min. względem danych z ZSZiK. Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej. Przedmiotem kontroli jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i w odpowiednim przypadku przeprowadzanie kontroli na miejscu. Organ odwoławczy stwierdził, że na gruncie omawianej sprawy zasadniczą kwestią było ustalenie prawidłowości powierzchni zadeklarowanej przez stronę w ramach płatności rolnośrodowiskowej, poprzez pryzmat przyjętej definicji "trwałego użytku zielonego". W szczególności ustalenie czy grunty rolne skarżącego, położone na części działki ewidencyjne nr [...] tj. działce rolnej oznaczonej w złożonym wniosku literką "F" pow. 0,97 ha spełniają warunki do przyznania płatności w przypadku wariantu - 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania). W wyniku weryfikacji wniosku, w oparciu o posiadane przez ARiMR dokumenty oraz Bazie Danych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdzono, iż na przedmiotowej działce ewidencyjnej nr [...] w latach 2005-2007 były deklarowane przez innego użytkownika uprawy zbożowe (pszenica, żyto jęczmień), a także ziemniaki. Z uwagi na powyższe Kierownik Biura Powiatowego ARiMR z godnie z art. 7 Kpa, który stanowi o zasadzie praworządności oraz w myśl art. 77 Kpa, który w swojej treści nakłada na organ administracji publicznej w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy w dniu [...].06.2010 r. wystosował do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR pismo z prośbą o przekazanie kopii wniosków w których do płatności wnioskowana była działka ewidencyjna [...]. W odpowiedzi na powyższą prośbę w dniu [...].06.2010 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR przekazał kopię trzech wniosków dotyczących przyznania płatności w latach 2005,2006,2007 r. Z analizy przekazanych kopii wniosków wynika, iż w roku: - działka ewidencyjna o powierzchni ewidencyjnej 8,33 była użytkowana rolnicza na powierzchni 7,92 ha żytem, jęczmieniem, ziemniakami oraz pszenicą - działka ewidencyjna o powierzchni ewidencyjnej 8,33 była użytkowana rolnicza na powierzchni 8,32 ha żytem, jęczmieniem, ziemniakami oraz pszenicą - działka ewidencyjna o powierzchni ewidencyjnej 8,33 była użytkowana rolnicza na powierzchni 8,00 ha grupa upraw UPO (uzupełniająca płatność obszarowa) nie wykazano trwałych użytków zielonych oraz 0,32 grupa upraw JPO (jednolita płatność obszarowa). Na tej podstawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zobligowany był w świetle regulacji zawartych w art. 2 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.) oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rólnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, poz. 200) na wykluczenie działki rolnej oznaczonej literką "F" o po w. 0.93 ha z przyznania płatności. Zgodnie z definicjami zawartymi w w/w. aktach prawnych trwałe użytki zielone oznaczają ziemie przeznaczone do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. Podkreślić należy, iż orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza prawidłowość dokonania odniesienia pojęcia "trwałe użytki zielone" (m.in. Wyrok WSA w Warszawie sygn. akt. V SA/Wa 1386/09 ) w którym czytamy cyt. "Na gruncie krajowego ustawodawstwa, zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 28 lutego 2008r. dotyczącego szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2008r. nr 34 poz. 200), przyjmuje się bezpośrednie odesłanie do definicji "trwałych użytków zielonych" z art. 2pkt Rozporządzenia nr 796/2004, która obowiązuje rolnika realizującego zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach m.in. pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne, którego beneficjentką jest skarżąca. Przepis § 9 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, stanowi, że płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone ". Podkreślono, że organ I instancji nie negował, iż skarżący w roku 2009 użytkuje cały areał omawianej działki, ponieważ nie to stanowi przesłankę do przyznania płatności w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1. To zadeklarowana uprawa "łąka trwała" na działce rolnej "F" o powierzchni 0,93 ha nie spełnia definicji trwałych użytków zielonych, z uwagi, iż była zmianowana w latach poprzednich tj. użytkowana w sposób inny niż wskazany w przytoczonym powyżej art. 2 Rozporządzenia 796/2004. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że składając wniosek zgłosił powierzchnię użytkowaną rolniczo w oparciu o dane zawarte w dokumentach, tj. Wypis z rejestru gruntów z dnia [...] września 2007 r. w oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej wystawionym przez Starostwo Powiatowe, organ odwoławczy wyjaśnił, że zapisy w/w dokumentów nie odzwierciedlają z różnych przyczyn stanu faktycznego na gruncie. O kwalifikacji gruntu do płatności przesądza bowiem jego aktualne wykorzystanie, a nie rolnicze przeznaczenie w ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnie działek rolnych należy bowiem określać na podstawie zasięgów poszczególnych upraw lub sposobu użytkowania. Tym samym nie można pojęcia działki ewidencyjnej, bez względu na znajdujący się na niej rodzaj użytku rolnego, traktować jako równoznacznego z pojęciem działki rolnej. Relacje pomiędzy działką rolną, a działką ewidencyjną mogą się różnie kształtować. Działka rolna może, ale nie musi zajmować całej powierzchni działki ewidencyjnej, może też być położona na kilku graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych, może także na jednej działce ewidencyjnej znajdować się kilka działek rolnych. Podanie przez rolnika we wniosku o przyznanie płatności powierzchni gruntów zgodnie z aktualnymi danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie oznacza automatycznie, że wniosek został poprawnie złożony, a zawarte w nim dane zgodne są z danymi faktycznymi dotyczącymi działek rolnych (por. glosa Elżbiety Kremer do wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. IIGSK 295/07, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 1/2009). Wskazano, że ani regulacje zawarte w przepisach o ewidencji gruntów i budynków, ani też w przepisach krajowych i wspólnotowych normujących zasady przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie przewidują, by podstawą do określania uprawnień rolnika do płatności, a zwłaszcza określania rośliny użytkowanej oraz powierzchni - która jest miarodajna dla określenia wysokości tej pomocy - były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Wprawdzie w myśl art. 20 Rozporządzenia 1782/2004 Rozporządzenia system identyfikacji działek rolnych jest ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych, ale oznacza to, że te dane służą jako baza danych działek referencyjnych (działek odniesienia) umożliwiających lokalizację działek rolnych, którą przyjęto ze względu na jednolitość danych źródłowych, ciągłość na obszarze całego kraju oraz systematyczną aktualizację w zakresie zmian granic ewidencyjnych. Dla jednoznacznej identyfikacji działka rolna (uprawy) deklarowana przez rolnika jest w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS/GIS) ściśle powiązana z bazą referencyjną, w skład której wchodzą dane opisowe ewidencji gruntów i budynków oraz dane graficzne GIS (ortofotomapy ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych). System identyfikacji działek rolnych, który został zbudowany z wykorzystaniem technologii geograficznych systemów informacyjnych i stanowi element zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, pozwala na jednoznaczną identyfikację działki rolnej w przestrzeni i kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności. W tej sytuacji brak jest podstaw do akceptacji zarzutu strony o przyjęciu za podstawę tych ustaleń rodzaj użytku wynikający z ewidencji gruntów i budynków. Jak bowiem argumentował wnioskodawca, to dane wynikające z wypisu z rejestru gruntów i były podstawą określenia przez niego deklarowanej we wniosku powierzchni i rodzaju użytku.. Odnosząc się do zdania strony, iż "Prawo unijne na temat określania użytków rolnych na podstawie wniosków o dopłaty całkowicie milczy. A domniemanie tego na podstawie tychże wniosków jest całkowicie chybione" , organ wskazał, że stosownie do treści art. 10 ust. 1-4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006) wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka, korzystając przy tym ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4 (zwanego dalej "ZSZiK"). Kontrole kryteriów kwalifikowalności obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Zgodnie z art. 11 powoływanego powyżej rozporządzenia kontrole administracyjne przeprowadza się dla wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Stosownie do ust. 2 i 3 tegoż artykułu kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych z ZSZiK. Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej. Przedmiotem kontroli jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Ponadto zgodnie z art. 75 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego "Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny" w tym miejscu wskazać należy, iż w niniejszym przypadku dowodem były wnioski złożone w 2005, 2006 i 2007 r. przez poprzednika, który zadeklarował na działce rolnej w granicach działki ewidencyjnej nr [...] zboża i ziemniaki. Ponadto odnosząc się do zarzutu przedstawionego przez skarżącego w odwołaniu wskazującego, iż organ I instancji powołuje się na przepisy prawa tj. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004, które w dniu wydania decyzji nie obowiązywało, organ odwoławczy wskazał, że w art. 86 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemu wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE z dnia 2.12.2009 r. L316/65) stanowi, iż Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 traci moc z dniem 1 stycznia 2010 r. Jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed 1 stycznia 2010 r. Wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 Wnioskodawca złożył 13.05.2009 r. tak więc w dniu obowiązywania Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.) i to przepisy tego Rozporządzenia maja zastosowanie w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy wskazał również, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący wniósł o powołanie niezależnego biegłego w zakresie rolnictwa w celu ustalenia, czy na działce [...] na powierzchni 0,93 ha było w roku 2009 i 2010 pastwisko, czy też był to grunt orny. Organ stwierdził, że nie widzi zasadności przeprowadzenia kontroli na działce nr [...] z uwagi na to, iż kontrola mogłaby tylko stwierdzić stan przedmiotowej działki w dniu jej przeprowadzenia, bez możliwości odniesienia się do stanu jej w latach 2005-2007. Tymczasem organy obu instancji nie negowały deklaracji skarżącego w przypadku części działki rolnej w granicach działki nr [...], wskazywały jedynie, że w przypadku płatności rolnośrodowiskowej deklaracja "łąka trwała" wskazana w złożonym w dniu [...].05.2009 r. wniosku jako plon główny na działce rolnej "F" nie spełnia wymogów określonych w art. 2 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz. U. L 141, 30 kwietnia 2004) ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników - który definiuje "trwałe użytki zielone" jako grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez pięć lat lub dłużej. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 nr 98, poz. 1071 ze zm. - tekst jednolity) w zw. z art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., nr 64, poz. 427 ze zm.) poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego, - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. i art. 107 § 3 oraz art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 nr 98, poz. 1071 ze zm. - tekst jednolity) w zw. z art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., nr 64, poz. 427 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, wyrażające się wydaniem rozstrzygnięcia, którego motywy, przedstawione w uzasadnieniu, nie są czytelne dla strony, w szczególności w zakresie powodów, dla których organ nie podzielił jego stanowiska i nie przeprowadził określonych dowodów. - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 68 i ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 44 str. 243 ze. zm.), poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wnioskodawczym nie ponosi winy za ewentualne nieprawidłowości we wniosku, który sporządził w oparciu o dostępne dane, w tym informację od właściciela oraz aktualny wypis z ewidencji gruntów. - wskazanie jako podstawy prawnej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], jak i decyzji z [...] września 2010 r. nr [...] przepisu nieobowiązującego w chwili podjęcia, t. § 36 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262), który to paragraf został uchylony na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rohiośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 39, poz. 218), które to rozporządzenie zgodnie z § 9 weszło w życie w dniu 15 marca 2010 r. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jak również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ odwoławczy, podzielając ustalenia w kwestii powierzchni działek, jak i ich stanu, zawarte w decyzji organu pierwszej instancji, wskazał, że areał wyłączony z płatności ustalono na podstawie kontroli administracyjnej. W ocenie skarżącego możliwe było dokonanie prawidłowych ustaleń, gdyby organ zastosował zasady wypływające z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i podjął, na zasadzie art. 7 i 77 kpa, wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ winien ustalić chociażby na podstawie wnioskowanych przez skarżącego dowodów w postaci zeznań świadków (właściciela gruntu, sołtysa), czy na spornym obszarze były w ciągu ostatnich 5 lat grunty orne, czy też były to trwałe użytki zielone, jak zadeklarował skarżący. Zdaniem skarżącego motywy przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie są czytelne, w szczególności w zakresie powodów, dla których organ nie podzielił jego stanowiska i nie przeprowadził określonych dowodów. Skarżący zwrócił uwagę, że istota postępowania odwoławczego polega na ponownym merytorycznym badaniu sprawy przez organ II instancji, który powinien wyczerpująco ustosunkować się do zgłoszonych przez stronę zarzutów i to tym bardziej, gdy podważają one główne przesłanki orzeczenia. Obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa) dotyczy tak postępowania pierwszoinstancyjnego, jak i odwoławczego i wymaga wydania rozstrzygnięcia, którego motywy, przedstawione w uzasadnieniu, będą czytelne dla strony, w szczególności w zakresie powodów, dla których organ nie podzielił jego stanowiska i nie przeprowadził określonych dowodów. Wymóg ten wynika expressis verbis z art. art. 107 § 1 i 3 kpa. Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 11 kpa). W niniejszej sprawie sposób obliczenia powierzchni działek wnioskodawczym wywołuje daleko idące wątpliwości i nie został przez organy orzekające należycie umotywowany. Organ powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby z decyzji i jej uzasadnienia jasno wynikało, dlaczego podjęto takie, a nie inne rozstrzygnięcie, zwłaszcza w sytuacji, gdy chociażby tylko w subiektywnej ocenie strony uwzględniono żądanie strony tylko w części. W takiej sytuacji organy powinny przekonać skarżącego w uzasadnieniu swojej decyzji, że jego stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a przyczyną rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony były istotne powody. Skarżący podkreślił, że uzasadnienie w zakresie podstawy prawnej (powołanie uchylonego § 36 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w .ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 33, poz. 262)), jak i ustaleń faktycznych, są dla niego niezrozumiałe. W ocenie skarżącego obie ww. decyzje zostały wydane z istotnym naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., a także tych przepisów postępowania administracyjnego, które zobowiązują organ do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Trudno bowiem na ich podstawie uznać, iż ustalenia dokonane przez organ wyjaśniły w sposób jednoznaczny, że rzeczywiście wniosek zawierał błędne dane i wynikało to z winy samego zainteresowanego, a to uzasadniało dokonanie zmniejszeń w przyznanych płatnościach. Treść tych decyzji jak i akta sprawy wskazują, iż organy orzekające w sprawie wybiórczo zastosowały w sprawie przepisy unijne, pomijając zupełnie te, które chronią prawa strony tego postępowania, tj. wnioskodawczyni. Odnośnie zarzutu niezastosowania art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 44 str. 243 ze zm.), skarżący podnosi, że jego sprawa winna być rozpatrzona również pod kątem zastosowania ww. przepisu wprowadzającego wyjątki do stosowania wyłączeń i obniżek. Przepis ten stanowi bowiem, iż obniżki i wyłączenia nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem formalnym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. W toku postępowania skarżący podnosiła, że powierzchnie zadeklarowane we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym. Skarżący wskazał na treść wyroku z 9 stycznia 2008 r. (sygn. akt GSK 295/07), Naczelnego Sąd Administracyjnego, w którym sąd wskazał, że : "jeżeli dane z ewidencji gruntów, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) są aktualne, a np. ich powierzchnia została podana przez rolnika zgodnie z tą ewidencją we wniosku o przyznanie płatności, wówczas nawet ustalenie ich mniejszej powierzchni w należycie udokumentowany sposób powinno być oceniane jako niezawinione złożenie takiego wniosku w rozumieniu art. 44 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. ustanawiającego szczegółowej zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy stanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.U.UE.L.01.327.11)". Przy czym brzmienie wskazanego przez NSA przepisu art. 44 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 odpowiada treści art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów powszechnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej ( § 1). Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 ). Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Dokonana w tak zakreślonych ramach kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem pozwala na przyjęcie, że jest ona zgodne z prawem. Za niezasadne uznać należy zarzuty naruszenia przez organy art. 7, 77 i 80 Kpa w zw. z art. art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., nr 64, poz. 427 ze zm.) poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego. W toku postępowania organy obu instancji podjęły wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy i na jego podstawie oceniły, jakie okoliczności zostały udowodnione. Wnioski wyprowadzone z tak zgromadzonego materiału dowodowego są spójne i logiczne, czego odzwierciedleniem są uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie decyzji, zarówno organu I jaki i II instancji jest zgodne z art. 107 § 3 Kpa. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa. W szczególności organ wskazał w zaskarżonej decyzji, że powodem przyznania skarżącemu płatności w pomniejszonej wysokości, w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1 były stwierdzone różnice pomiędzy obszarem zadeklarowanym jako trwałe użytki zielone, a ustalonym. Powyższa różnica spowodowana była kryterium przyznawania płatności w przypadku trwałych użytków zielonych (TUZ) określonym w art. 2 Rozporządzeniu Komisji nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 roku, których działka rolna "F" o pow. 0,93 ha zgłoszona do płatności w zadeklarowanych wariantach 2.4 oraz 3.1 nie spełniała w związku z art. 16 rozporządzenia. Organ podkreślił, że zadeklarowana na działce rolnej łąka trwała nie spełnia definicji "trwałych użytków zielonych" zawartych w art. 2 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.), który definiuje "trwałe użytki zielone" jako grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez pięć lat lub dłużej. Powyższej konstatacji organ dokonał na podstawie analizy dokumentów zawartych w Bazie Danych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Analiza tych dokumentów uprawniała organy do stwierdzenia, że na działce ewidencyjnej nr [...] w latach 2005-2007 były deklarowane przez innego użytkownika uprawy zbożowe (pszenica, żyto jęczmień), a także ziemniaki. Organy obu instancji nie negowały, że skarżący w roku 2009 użytkuje cały areał omawianej działki, ponieważ nie to stanowi przesłankę do przyznania płatności w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1. To zadeklarowana uprawa "łąka trwała" na działce rolnej "F" o powierzchni 0,93 ha nie spełnia definicji trwałych użytków zielonych, z uwagi, iż była zmianowana w latach poprzednich tj. użytkowana w sposób inny niż wskazany w przytoczonym powyżej art. 2 Rozporządzenia 796/2004. Skarżący podniósł również, że składając wniosek o przyznanie płatności za rok 2009 zgłosił powierzchnię użytkowaną rolniczo w oparciu o dane zawarte w dokumentach urzędowych, tj. wypisie z rejestru gruntów oraz z wyrysu mapy ewidencyjnej wystawionego przez Starostwo Powiatowe. Podkreślić jednak należy, na co wskazywał organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że o kwalifikacji gruntu do płatności przesądza jego aktualne wykorzystanie, a nie rolnicze przeznaczenie w ewidencji gruntów i budynków. Trafny jest pogląd organu, że powierzchnie działek rolnych należy określać na podstawie zasięgów poszczególnych upraw lub sposobu użytkowania. Tym samym nie można pojęcia działki ewidencyjnej, bez względu na znajdujący się na niej rodzaj użytku rolnego, traktować jako równoznacznego z pojęciem działki rolnej. Relacje pomiędzy działką rolną, a działką ewidencyjną mogą się różnie kształtować. Działka rolna może, ale nie musi zajmować całej powierzchni działki ewidencyjnej, może też być położona na kilku graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych, może także na jednej działce ewidencyjnej znajdować się kilka działek rolnych. Podanie przez rolnika we wniosku o przyznanie płatności powierzchni gruntów zgodnie z aktualnymi danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie oznacza automatycznie, że wniosek został poprawnie złożony, a zawarte w nim dane zgodne są z danymi faktycznymi dotyczącymi działek rolnych. Organy nie zakwestionowały powierzchni działki jako takiej, ale powierzchnię zadeklarowanej we wniosku uprawy (trwałych użytków zielonych). Za niezasadny uznać również zarzut naruszenia art. 68 i ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 44 str. 243 ze. zm.), poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wnioskodawczym nie ponosi winy za ewentualne nieprawidłowości we wniosku, który sporządził w oparciu o dostępne dane, w tym informację od właściciela oraz aktualny wypis z ewidencji gruntów. Zarzut ten podniesiony został dopiero na etapie skargi. Wskazać należy, na co Sąd zwrócił już uwagę, że organ nie zakwestionował powierzchni działek zgłoszonych do dopłat przez skarżącego oparciu o ewidencję gruntów, ale powierzchnię zadeklarowanej we wniosku uprawy (trwałych użytków zielonych). O ile skarżący nie ma wpływu (nie ponosi winy) za to, że składając wniosek, zasadnie przyjmuje, iż dane zawarte w dokumentach urzędowych są prawidłowe, o tyle ponosi odpowiedzialność za określenie (wskazanie) jakie konkretnie rodzaje upraw i na jakiej powierzchni prowadzi. Niezasadny okazał się również zarzut wskazania jako podstawy prawnej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], jak i decyzji z [...] września 2010 r. nr [...] przepisu nieobowiązującego w chwili podjęcia, t. § 36 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262), który to paragraf został uchylony na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 39, poz. 218), które to rozporządzenie zgodnie z § 9 weszło w życie w dniu 15 marca 2010 r. Również w tym względzie prawidłowe jest stanowisko organu II instancji, który wskazał w zaskarżonej decyzji, że art. 86 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemu wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE z dnia 2.12.2009 r. L316/65) stanowi, iż Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 traci moc z dniem 1 stycznia 2010 r. Jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed 1 stycznia 2010 r. Wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 Wnioskodawca złożył 13.05.2009 r. tak więc w dniu obowiązywania Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE nr L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.) i to przepisy tego Rozporządzenia maja zastosowanie w niniejszej sprawie. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.