VII SA/Wa 1886/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na powtórny egzamin skargę oddala Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku R. J., rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, Nr upr. [...], z dnia [...] lipca 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej znak [...] z dnia [...] czerwca 2010r., o skierowaniu R. J. na powtórny egzamin w zakresie oceny przygotowania zawodowego kandydatów do sprawowania funkcji rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2010r. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Pismem [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w W., w trybie § 13 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.) powiadomił Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o nieprawidłowościach w działalności rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - inż. R. J., nr upr. [...], stwierdzonych przy uzgadnianiu projektu budowlanego rozbudowy budynku Hotelu [...] w W. przy ul. [...] [...]. Zdaniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej rzeczoznawca uzgadniając pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, bez uwag, trzy kolejne projekty rozbudowy ww. obiektu (ostatnie uzgodnienie z dnia [...] maja 2009 r. w wersji projektu z maja 2009 r.), dopuścił do niezgodności z wymaganiami przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, które to nieprawidłowości stwierdzono podczas czynności kontrolno - rozpoznawczych przeprowadzonych przez funkcjonariuszy z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w W. Komendant Główny PSP pismem znak [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. wystąpił do rzeczoznawcy o złożenie wyjaśnień dotyczących przyjętych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, uzgodnionych w projekcie budowlanym budynku Hotelu [...] w W. przy ul, [...] [...]. Żądanie złożenia wyjaśnień, oprócz spraw podniesionych w wystąpieniu [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, dotyczyło też dodatkowej nieprawidłowości stwierdzonej w wyniku analizy dokumentacji projektu budowlanego ww. obiektu, przeprowadzonej w Biurze Rozpoznawania Zagrożeń Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, która dotyczyła § 249 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) Jak wskazał organ zgodnie z tym przepisem odległość między ścianą zewnętrzną, stanowiącą obudowę klatki schodowej, a inną ścianą zewnętrzną tego samego lub innego budynku powinna być ustalona zgodnie z § 271 tego rozporządzenia, jeżeli co najmniej jedna z tych ścian nie spełnia wymagań klasy odporności ogniowej określonej według § 216 jak dla stropu budynku z tą klatką schodową. Tymczasem, z rysunków nr A-5 oraz A-6 (rzut I piętra oraz II piętra) przedmiotowego projektu budowlanego wynika, że w ścianie zewnętrznej, stanowiącej obudowę klatki schodowej znajdującej się w osiach 38-39 oraz w prostopadłej do niej innej ścianie zewnętrznej tego samego budynku, znajdują się otwory okienne nie spełniające wymagań klasy odporności ogniowej, jak dla stropu budynku z tą klatką schodową. Rzeczoznawca w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. złożył następujące wyjaśnienia do stawianych zarzutów: Rzeczoznawca stwierdził, że zgodnie z wyjaśnieniami inwestora złożonymi do Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] listopada 2009r. sala śniadań przeznaczona jest/będzie do 50 osób, co pozwala zaklasyfikować ją jako ZL III." Rzeczoznawca załączył rysunki przedstawiające własną interpretację § 212 ww. rozporządzenia oraz decyzję Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...].12,2009 r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku. Załączono również oświadczenie inwestora o zakończeniu dodatkowych robót budowlanych nałożonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Ponadto rzeczoznawca stwierdził, że pierwszy podstawowy projekt budowlany III etapu rozbudowy budynku nie zakładał powstania antresoli z małą salą śniadań, antresola pojawiła się dopiero w projekcie zamiennym, o czym dowiedziałem się po zaopiniowaniu tegoż projektu. Projektant prowadzący projekt wprowadził zmiany do projektu podstawowego na bazie projektów zamiennych, zmiany wprowadzone przez niego nie miały mieć wpływu na bezpieczeństwo pożarowe, zgodnie z zapisem zawartym w opisie pożarowym tego projektu." Rzeczoznawca wyjaśnił także, że: okna znajdujące się w klatce schodowej w osiach 38-39 obecnie są na etapie zabezpieczania do klasy odporności ogniowej REI 60 (El 60). W wyniku rozpoznania ww. sprawy zapadła zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja - Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu tych decyzji organ stwierdził, że zarzuty dotyczące nieprawidłowości w działalności inż. R. J., rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciw pożarowych, Nr upr. [...], potwierdziły się. I tak przedmiotowy projekt dotyczył rozbudowy budynku Hotelu [...] w W. przy ul. [...] [...], będącego budynkiem niskim, trzykondygnacyjnym, zawierającym pomieszczenia zakwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL I; zgodnie z przepisem § 212 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, wyżej wymieniony budynek powinien spełniać wymagania określone dla klasy odporności pożarowej "B"; z wyjaśnień Rzeczoznawcy wynika, że jedno z pomieszczeń, które zostało zakwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (sala śniadań) przeznaczone będzie do jednoczesnego przebywania nie więcej niż 50 osób, co pozwala zakwalifikować je do kategorii zagrożenia ludzi ZL III; nie zmienia to jednak faktu, że pierwotnie, co wynikało jednoznacznie z części opisowej projektu uzgodnionego przez Rzeczoznawcę zaprojektowano pomieszczenie sali konferencyjnej kwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL I. Zdaniem organu, potwierdzeniem nieprawidłowości wynikającej z błędnie przyjętej przez rzeczoznawcę klasyfikacji jest również wspomniana przez rzeczoznawcę w jego wyjaśnieniach, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazująca wykonanie dodatkowych prac budowlanych, które dotyczą między innymi zapewnienia wymaganej klasy odporności ogniowej R 120 dla stalowych słupów w holu wejściowym, czyli do klasy odporności ogniowej wymaganej dla głównej konstrukcji nośnej budynku wykonanego w klasie odporności pożarowej "B", Organ stwierdził, że zgodnie z przepisem § 256 ust. 6 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, dopuszcza się przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej do wyjścia na zewnątrz budynku, bezpośrednio lub poziomymi drogami komunikacji ogólnej przez hol, pod warunkiem, że hol jest oddzielony od poziomych dróg komunikacji ogólnej, tak jak jest to wymagane dla klatki schodowej, o której mowa w§ 256 ust. 6 pkt 1, rzeczoznawca popełnił nieprawidłowość polegającą na przeprowadzeniu drogi ewakuacyjnej do wyjścia na zewnątrz budynku z klatki schodowej, usytuowanej w osiach 38-39, przez hol nie posiadający wymaganej obudowy. Ponadto, zdaniem organu potwierdziła się wskazana w piśmie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej znak [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nieprawidłowość dotycząca umieszczenia w ścianie zewnętrznej, stanowiącej obudowę klatki schodowej znajdującej się w osiach 38-39 oraz w prostopadłej do niej innej ścianie zewnętrznej tego samego budynku, okien bez wymaganej odporności ogniowej. Nieprawidłowość ta narusza postanowienia § 249 ust. 6 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Zdaniem organu wyjaśnienia składane przez R. J. nie usprawiedliwiają niezgodnego z wymaganiami przepisów ochrony przeciwpożarowej działania rzeczoznawcy. Organ podkreślił, że zastosowanie łagodniejszej formy sankcji określonej w § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. (Dz. U. Nr 121, poz.1137 z późn. zm.), tj. udzielenie upomnienia, byłoby nieadekwatne do skali popełnionych nieprawidłowości oraz nie pozwoliłoby na rozwianie wątpliwości dotyczących przygotowania zawodowego Rzeczoznawcy do sprawowania swojej funkcji. Decydując się na takie rozstrzygnięcie wzięto pod uwagę to, że rzeczoznawca w okresie ostatnich niespełna trzech lat był już dwukrotnie (pisma: [...] z dnia [...] października 2007 r. oraz [...] z dnia [...] marca 2009r.) upominany w związku z popełnianymi nieprawidłowościami Upomnienia, kierowane były w związku że stwierdzonymi nieprawidłowościami dotyczącymi między innymi uzgodnienia projektu budowlanego, w którym przyjęto niewłaściwą kwalifikację wysokości budynku do grupy wysokości; który nie zawierał jednoznacznie określonych przez projektanta warunków ochrony przeciwpożarowej projektowanego obiektu budowlanego; uzgodniony projekt nie określał: warunków ewakuacji, awaryjnego oświetlenia zapasowego i ewakuacyjnego, doboru urządzeń przeciwpożarowych wymaganych dla tego typu obiektów, w tym dźwiękowego systemu ostrzegawczego, systemu sygnalizacji pożarowej, instalacji wodociągowej przeciwpożarowej - zaworów hydrantowych, zaopatrzenia w wodę - w tym zbiornika z zapasem wody. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. J. dochodząc uchylenia obu decyzji, jako wydanych z naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 4 k.p.a. - poprzez nie powiadomienie o wszczęciu postępowania skarżącego w niniejszej sprawie oraz art. 123 § 1 k.p.a. przez brak wydania postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu w przedmiotowej sprawie; art. 10 k.p.a. - przez włączenie skarżącego w możliwości brania czynnego udziału w sprawie poprzez fakt nie zawiadomienia skarżącego o toczącym się postępowaniu, czym uniemożliwiono skarżącemu udzielenie wyjaśnień zarówno do poszczególnych oświadcz zen bądź dowodów, przeglądanie akt, a także uniemożliwiono skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych materiałów dowodowych oraz zgłoszenia ewentualnych żądań przed wydaniem decyzji; art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. - przez brak wszechstronnego postępowania dowodowego bowiem organ w ogóle nie uwzględnił dowodów w postaci licznych opinii przekazanych przez skarżącego, nie wykazał mocy prawnej poszczególnych dowodów, a zwłaszcza przyczyn, dla których odmówił mocy prawnej wyjaśnieniom skarżącego. R. J. podniósł, że nie zgadza się z udzielonymi mu wcześniej upomnieniami, jego uzgodnienia nie stwarzały zagrożenia dla życia ludzi Podkreślił, że w dniu [...] października 2009r., zgłosił się na egzamin weryfikacyjny organizowany co 5 lat zdał z wynikiem pozytywnym. Ponadto firma E. S.C., której jest współwłaścicielem, uczestniczy w programie "Rzetelna Firma" i posiada złoty certyfikat rzetelności. Na rozprawie przed sądem, skarżący przywołał zakres uzgodnień jakie wykonuje i podkreślił, że na tym tle przedmiotowe uchybienia mają marginesowe znaczenie. Podniósł, że w związku z niniejszą sprawą wytoczy postępowanie cywilne projektantowi autorowi projektu, który był przedmiotem uzgodnień. Inwestorowi pokrył, zaś koszty związane z likwidacją skutków wad tych uzgodnień. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej podtrzymał swoje stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Uchybienia, które Sąd dostrzegł i omówi pozostają bez wpływu na ocenę zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Bezsprzeczne jest, że w niniejszej sprawie nie doszło do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, o którym mowa w przepisie art. 61 § 4 k.p.a. Naruszenie prawa procesowego, polegające na braku zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania, nie skutkuje jednak uchyleniem decyzji, skoro skarżący nie wykazał, aby między brakiem zawiadomienia go o wszczęciu postępowania, a treścią decyzji administracyjnej zachodził jakikolwiek związek przyczynowy, a i Sąd z urzędu takiego związku nie dostrzega (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2000 r., SA/Gd 324/98 LEX nr 44094). Nie ma racji skarżący twierdząc, że w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia zasady czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym opisanej w przepisie art. 10 k.p.a. Organ w związku z informacjami [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o uchybieniach w wykonywaniu przez skarżącego funkcji rzeczoznawcy, wzywał go do wypowiedzenia się -skarżący udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia [...] maja 2010r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie zaniechał dokonania czynności zmierzających do wyjaśnienia istniejącego stanu faktycznego i prawnego zgodnie z przepisem art. 7, 77 i 107 k.p.a. Świadczy o tym szczegółowa analiza uchybień jakich dopuścił się rzeczoznawca, odnosząca się także do argumentacji skarżącego. Organ szczegółowo omówił też przyczyny, dla których nie zastosował w sprawie upomnienia, a orzekł o skierowaniu rzeczoznawcy na egzamin. Zarzuty merytoryczne odnoszące się do wadliwych uzgodnień, skarżącego rzeczoznawcy, a przedstawione w uzasadnieniach obu decyzji w niniejszej sprawie, Sąd ocenia jako zasadne, oparte na prawidłowej analizie wskazanych przepisów prawa. Kompetencje Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej i podstawa prawna rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wynikają z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r., w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. Nr 121, poz. 1137 i z 2009r nr 119, poz.998) wydanego na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 452) Zgodnie z przepisem § 6 ust. 1 rozporządzenia projekty budowlane wskazane tu szczegółowo uzgadniane są z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W § 13 rozporządzenia wskazano, że nadzór nad działalnością rzeczoznawców sprawuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przy pomocy komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej. Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej sprawuje nadzór nad działalnością rzeczoznawców w zakresie: uzgadniania przez nich projektów budowlanych obiektów zlokalizowanych na terenie województwa. W myśl § 14 ust. 1 w/w rozporządzenia Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może udzielić rzeczoznawcy upomnienia lub skierować go na ponowny egzamin, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w jego działalności w zakresie, o którym mowa w § 13 ust. 2, 4 i 5, a gdy wymienione nieprawidłowości miały wpływ na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektów -może go odwołać z funkcji rzeczoznawcy i unieważnić jego akt powołania w drodze decyzji administracyjnej. Skierowanie na ponowny egzamin, jest równoznaczne z zawieszeniem prawa do sprawowania funkcji rzeczoznawcy. Ponadto zgodnie z § 15 ust. 1 Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić nadzorującego go komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zastrzeżeniach, przy zajmowaniu stanowiska przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego, w stosunku do rozwiązań, których zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej stwierdził rzeczoznawca. Uzgodnienie projektu budowlanego obiektu budowlanego dokonane przez rzeczoznawcę z rażącym naruszeniem prawa podlega unieważnieniu przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej właściwego dla miejsca lokalizacji inwestycji, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Postępowanie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej prowadzone w trybie §14 w/w rozporządzenia jest, więc odrębnym postępowaniem. Tu organ w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działalności w zakresie m.in. uzgadniania projektów budowlanych może dokonać upomnienia lub skierować rzeczoznawcę na ponowny egzamin, a gdy te nieprawidłowości miały wpływ na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu może go odwołać z funkcji rzeczoznawcy i unieważnić jego akt powołania w drodze decyzji administracyjnej. W ocenie Sądu powyższy przepis stanowi przykład uznania administracyjnego w ramach, którego Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może skierować rzeczoznawcę na egzamin. Decyzje, wydane w powyższym trybie, wymagają w szczególności kontroli zgodności z prawem w zakresie tego, czy dopuszczalne było uznanie administracyjne, czy nie przekroczono jego granic oraz, czy prawidłowo uzasadniono wybór danego rozstrzygnięcia. Decyzje pozostawione uznaniu administracyjnemu wymagają szerszego uzasadnienia niż podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania. Zdaniem Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa, nie ma wątpliwości, że organ prawidłowo orzekł na podstawie wskazanej podstawy prawnej. Jak wskazano wyżej, obowiązkiem Sądu było też zbadanie, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie w sprawie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. I w tym zakresie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie objęte zaskarżoną decyzją odpowiada powyższym założeniom. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Bezsprzeczne jest, że skarżący rzeczoznawca dopuścił się naruszenia prawa w związku z dokonywanymi uzgodnieniami projektów budowlanych. Rzeczoznawca był już wcześniej upominany przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie z ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r., o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 452) ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska, chodzi, zatem o dobra najwyższej wartości. Uzgadnianie projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej dokonywane przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych odpowiadać musi najwyższym kryteriom zgodności z przepisami prawa. Tym donioślejsza jest rola wykonywanego nad działalnością rzeczoznawców nadzoru Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej odpowiednio do ich kompetencji. W ocenie Sądu wybór środka przewidzianego w § 14 rozporządzenia -skierowanie inż. R. J. rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, Nr upr. [...], na powtórny egzamin dla dokonania oceny przygotowania zawodowego do sprawowania tej funkcji, znajduje pełne uzasadnienie w okolicznościach sprawy, a zasada uznania administracyjnego w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia nie została naruszona. Rozstrzygnięcie, uzasadniają w sprawie dostatecznie zindywidualizowane przesłanki, a nadto interes społeczny wyrażający się w potrzebie zagwarantowania najwyższych standardów ochrony życia i zdrowia ludzi, przy uzgadnianiu, pod względem przeciw pożarowym, projektów budowlanych Podnoszone przez skarżącego okoliczności,, nie mogą wpłynąć na ocenę rozstrzygnięcia objętego zaskarżoną decyzją. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd oddalił skargę, w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).