II OZ 222/11

Dnia 30 marca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1056/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.B. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] września 2010 roku, Nr [...] w przedmiocie oznakowania na opakowaniach postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1056/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił T.B. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona wystąpiła w skardze ograniczając się do sformułowania zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji oraz wskazując, że wykonanie decyzji nakazującej dostosowanie oznakowań opakowań produkowanej wody źródlanej wiąże się z wycofaniem dotychczasowych opakowań, co jest zbyt kosztowne, a nawet przekracza możliwości firmy. Sąd I instancji podkreślił, że uzasadnienie wniosku nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia, w którym wskazano by na ryzyko zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywał na skarżącym. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez wydanie rozstrzygnięcia odmownego, pomimo, że jednorazowe zakupienie opakowań z właściwym oznakowaniem i wyeliminowanie z obrotu opakowań z wcześniejszym oznaczeniem spowoduje znaczną szkodę w majątku skarżącego, w szczególności po przyjęciu, że z uwagi na ilość opakowań (130000 sztuk) koszt zakupienia właściwych opakowań wyniesie około 1.000.000 zł, natomiast przychód z działalności gospodarczej skarżącego wynosi 5.691.991,51 zł. Jednocześnie skarżący ponosi stałe koszty związane z wynagrodzeniem pracowników i bieżącymi kosztami działalności gospodarczej w wysokości 5.419.272,52 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Skarżący tymczasem poprzestał na ogólnym stwierdzeniu, że wykonanie decyzji będzie kosztowne. Dysponując tak sformułowanym wnioskiem, Sąd I instancji zasadnie uznał, że brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym też znaczeniu argumenty zażalenia należy uznać za spóźnione. Nie wyklucza to jednocześnie uprawnienia strony do ponownego wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem stosownie do treści art. 61 § 4 postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.