II OZ 274/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. A. T. i D. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skarg T. A. T., D. T., S. K., A. S., J. T., M. T., P. M. i W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 1027/10 oddalił wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania aktu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w skardze z dnia 15 listopada 2010 r. T. A. T. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego. Podobny wniosek zawarł w swojej skardze z dnia 12 listopada 2010 r. D. T. Natomiast w skardze z dnia 17 listopada 2010 r. skarżący S. K., A. S., J. T., M. T., P. M. W. N. również wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu wyżej wymienionych wniosków stwierdził, że nie zawierają one uzasadnienia. Ponadto Sąd wskazał, że decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia stanowi etap procesu inwestycyjnego, który daje inwestorowi prawo do wystąpienia o pozwolenie na budowę nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie żadnych praw w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Do wykonania nadawałaby się decyzja o pozwoleniu na realizację inwestycji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący T. A. T. i D. T. W uzasadnieniu zażalenia wywodzono, że Sąd I instancji zasadnie przyjął, iż decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia stanowi etap procesu inwestycyjnego, który daje inwestorowi prawo do wystąpienia o pozwolenie na budowę. Jednakże skarżący wskazują, że biorąc pod uwagę, iż decyzja ta jest jednym z warunków niezbędnych do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, to fakt, że stała się ona ostateczna powoduje, iż przy zachowaniu wszystkich innych elementów koniecznych do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, spowoduje, że inwestor będzie mógł rozpocząć prace budowlane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego była zgodność z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 1027/10, oddalającego wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd administracyjny dokonuje oceny przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu ujętych przedmiotowo. W uchwale z dnia 16 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "dzięki takiemu brzmieniu przepisów nastąpiło zobiektywizowanie kompetencji sądu do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej. Wszak postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy interesów różnorodnych i znacznie szerszych niż występujących w kontradyktoryjnym procesie z dwoma stronami sporu. Niemniej jednak trzeba przypomnieć, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wniesienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji legitymowana jest tylko strona skarżąca, co osłabia wymowę obiektywizacji przesłanek. Nie zmienia to jednak faktu, że uzasadniając ten wniosek będzie się mogła powołać na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w stosunku do innego uczestnika postępowania. Dodać wreszcie należy, że ustawodawca nie wiąże - choćby w najmniejszym stopniu - wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może, choćby wstępnie badać, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności" (uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77). Sąd I instancji w pełni zasadnie stwierdził, że skarżący nie wykazali z niebezpieczeństwem wyrządzenia jakiej szkody lub spowodowania jakich trudnych do odwrócenia skutków, związane jest wykonywanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Z samego faktu wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, decyzji której przysługuje domniemanie legalności, nie jest zasadne wywodzenie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę może być przedmiotem odrębnego postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach którego skarżący będą mogli domagać się wstrzymania jej wykonania. W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.