VII SAB/Wa 191/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na bezczynność Miasta [...] w przedmiocie niewykonania decyzji postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 29 września 2010 r. (data wpływu do WSA w Warszawie 6 października 2010 r.). Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła skargę domagając się nakazania Burmistrzowi Dzielnicy [...] wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...], którą zobowiązano Miasto [...] do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu nr [...] znajdującego się w piwnicy budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], użytkowanego jako pracownia twórcza. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Zdaniem organu skarga nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych wynikającym z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Decyzją z dnia [...] września 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał Prezydentowi Miasta [...] przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu nr [...] znajdującego się w piwnicy budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], użytkowanego jako pracownia twórcza. Decyzja nakazująca przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania podlega wykonaniu z dniem, w którym stała się ostateczna. Stosownie do treści art. 6 § 1 u.p.e.a. w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Powołany przepis formułuje zatem zasadę prawnego obowiązku podjęcia przez wierzyciela odpowiednich kroków w celu wszczęcia egzekucji. Na wierzycielu ciąży nie powinność, ale obowiązek doprowadzenia do wszczęcia postępowania egzekucyjnego (zob. np. wyrok NSA OZ w Lublinie z 14 marca 2001 r., I SA/Lu 452/2000, POP 2002/2 poz. 64). Wierzyciel nie rozporządza obowiązkiem stanowiącym przedmiot postępowania egzekucyjnego i nie może odstąpić od doprowadzenia do egzekucji obowiązku. W niniejszej sprawie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wnosząc o wykonanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w istocie złożyła skargę na bezczynność wierzyciela tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1 art. 6 u.p.e.a. W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do treści art. 6 § 1a u.p.e.a. na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę służy zażalenie. Dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia może być złożona skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie wobec niewyczerpania trybu przewidzianego w art. 6 § 1a u.p.e.a., Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.