II GZ 22/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 502/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zezwolenia oraz odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 502/10 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wezwał B. B. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Jako podstawę prawną podano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca w zażaleniu stwierdziła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze trzema decyzjami z dnia [...] sierpnia 2010 r. (nr [...], [...], [...]) utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2010 r. Na decyzje te strona złożyła jedną skargę. Skarżąca wskazała również, że Przewodniczący Wydziału zarządzeniem w sprawie o sygnaturze III SA/Lu 500/10 z dnia 9 grudnia 2010 r. wezwał ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w kwocie 200 zł. Zdaniem skarżącej tym samym przyjęto, iż ma łącznie wnieść opłatę w wysokości 600 zł przy założeniu, że spór dotyczy trzech spraw. Tymczasem przedmiotem sporu jest kwestia zezwolenia na sprzedaż alkoholu w lokalu gastronomicznym stanowiącym własność skarżącej. Fakt, że zezwolenie dotyczy alkoholi o różnej mocy, nie może oznaczać, że przedmiotem sporu są trzy różne sprawy. Z tego względu skarżąca złożyła do WSA w L. wniosek o łączne rozpatrzenie przez ten Sąd skargi na trzy decyzje organu drugiej instancji. Powyższym strona umotywowała wniosek o zmianę wskazanego na wstępie zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do ostatnio wymienionego postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny sprawując nadzór jurysdykcyjny bada, czy podczas wydawania zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie przewodniczącego jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny. Należny w sprawie wpis stały powinien być uiszczony w kwocie prawidłowo wskazanej w zarządzeniu, to jest w wysokości 200 zł (powołany w zarządzeniu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżąca zakwestionowała nałożenie na nią obowiązku uiszczenia ww. wpisu sądowego stwierdzając, że ze względu na podobieństwo trzech spraw toczących się z jej udziałem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w L., Sąd ten powinien pobrać od niej jeden wpis, a sprawy połączyć w jedną sprawę. Z akt sądowych wynika, że wniosek o łączne rozpatrzenie spraw o sygn. akt III SA/Lu 500/10, III SA/Lu 501/10 oraz III SA/Lu 502/10 skarżąca złożyła równolegle z zażaleniem na zarządzenie (k. 71 akt). Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Zgodnie z art. 111 § 1 p.p.s.a. sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Stosownie do § 2 tego artykułu sąd może zarządzić połączenie spraw (...), jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Nie powoduje to jednak powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Sąd administracyjny zobligowany jest do wydania rozstrzygnięcia co do każdej sprawy z osobna. W zależności od tego, czy połączenie dotyczyło jedynie rozpoznania, czy również rozstrzygnięcia spraw, sąd sporządza wyrok dla każdej sprawy z osobna bądź w jednym orzeczeniu zawiera kilka rozstrzygnięć, odnosząc się do wszystkich spraw połączonych (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt I GZ 142/07). Jest to jednak nadal jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, zawierający w znaczeniu materialnym oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw (skarg) (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt II GZ 99/09). Obowiązek uiszczenia wpisu powstaje natomiast z chwilą wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skoro zatem strona złożyła więcej niż jedną skargę, to ciąży na niej obowiązek opłacenia wszystkich wniesionych do sądu pism. Zarządzenie wzywające do uiszczenia należnego wpisu sądowego jest zatem prawidłowe i jego zaskarżenie nie prowadzi do zwolnienia skarżącej z ww. obowiązku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.