II SA/Bd 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lipca 2010r. M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na dwa rozstrzygnięcia [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, postanowienie z dnia [...] lipca 2010r. Nr [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Pierwsza ze skarg zarejestrowana została pod sygnaturą II SA/Bd 833/10 i rozpoznana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wydanym w trybie uproszczonym w dniu 7 stycznia 2011r., druga natomiast jest przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydana w pierwszej instancji. Zatem, w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy, iż skarżąca co prawda złożyła odwołanie od decyzji będącej przedmiotem niniejszej skargi, jednakże nastąpiło to z przekroczeniem terminu, o czym orzekł organ w postanowieniu z dnia 7 lipca 2010r., również będącym przedmiotem złożonej do Sądu skargi. Wobec zatem nieskutecznego zaskarżenia decyzji wydanej w pierwszej instancji, skarżącej nie przysługiwało prawo złożenia na nią skargi. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia.