II SA/Łd 1276/10

Dnia 27 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi B. T. i S. T. na uchwałę Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieluń postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej B. T. i S. T. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, zaksięgowanego w dniu 2 grudnia 2010 roku pod pozycją [...]. W dniu [...] Rada Miejska w W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zatwierdzenia Zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy W., wskazując jako podstawę prawną art. 7 ust. 1 pkt 1 i 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 12 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 roku, Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy W.. W dniu 28 lipca 2010 roku B. i S. T. złożyli do Urzędu Miejskiego w W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym zarzucili, iż w uchwale z dnia [...] tereny między ul. A, a ul. B w W., gdzie znajdują się działki do nich należące zostały uznane za tzw. teren wentylacji miasta, bez prawa do zabudowy. Wcześniej na tym terenie były budowane budynki mieszkalne i przemysłowe, zatem niezasadne jest objęcie tychże terenów zakazem zabudowy, co w ocenie B. i S. T. narusza dyspozycję art. 10 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uchwałą z dnia [...], nr [...] Rada Miejska w W. uznała za bezzasadne wskazane wyżej wezwanie B. i S. T. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wskazaną na wstępie uchwałą z dnia [...]. Ową uchwałę doręczono B. i S. T. w dniu [...]. W dniu [...] B. i S. T. złożyli w siedzibie Urzędu Miejskiego w W. skargę na wskazaną na wstępie uchwałę z dnia [...], nr [...], podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w W. wniosła o jej oddalenie, argumentując, że skarżący w treści wniesionej skargi nie wskazali, by sporna uchwała naruszała ich interes prawny lub uprawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, do kompetencji Sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Badając w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonej uchwały skargę należało odrzucić, jako wniesioną po terminie. Skarżący wnieśli skargę w trybie art. 53 § 2 p.p.s.a., po wyczerpaniu środków przewidzianych w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym Przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o czym mówi w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uchwała organu gminy podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Takim rozstrzygnięciem jest bez wątpienia zaskarżona uchwała Rady Miasta i Gminy W. Organ, do którego wniesiono wezwanie, może w terminach przewidzianych do załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 35 k.p.a.) zmienić, uchylić uchwałę lub odmówić jej weryfikacji bądź też - jak wskazuje praktyka - zachować się biernie, nie odpowiadając na wezwanie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę w pełni podziela pogląd wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, w sprawie o sygn. akt II OPS 2/07, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest prawidłowo złożona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Przepis art. art. 53 § 2 p.p.s.a wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., mają zastosowanie także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy. W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwała Radę Miejską w W. do usunięcia naruszenia prawa w dniu 28 lipca 2010 roku. W tym też dniu rozpoczął bieg termin 60 dni do wniesienia skargi, lecz upłynął bezskutecznie w dniu 27 września 2010 roku (bowiem 26 września 2010 roku przypadał w niedzielę), zaś termin 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie rozpoczął biegu w trakcie biegu terminu 60 dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bowiem odpowiedź organu na wezwanie została doręczone skarżącym w dniu 30 września 2010 roku, zatem po upływie 60 dni od dnia wniesienia przez nich wezwania. Konkludując, stwierdzić należy, iż skarżący dopełnili wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Organ wprawdzie udzielił odpowiedzi na wezwanie, lecz już po upływie w terminie 60 dni od dnia doręczenia tego wezwania, bowiem za datę udzielenia owej odpowiedzi należy uznać dzień jej doręczenia skarżącym, tj. 30 września 2010 roku. Oznacza to, że w tej sprawie miał zastosowanie 60-dniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, (co zostało dokonane w dniu 28 lipca 2010 roku), który upłynął z dniem 27 września 2010 roku. Natomiast skarga do sądu administracyjnego, jako wniesiona dopiero w dniu 26 października 2010 roku, została złożona po upływie terminu do jej wniesienia i podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a.. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) wskazanej ustawy. m.o.