VII SA/Wa 1955/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński ( spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. C. i M. C. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1, art. 12 ust. 1-6, oraz art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194, ze zm.), zw. dalej: specustawą, oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich [...], ustalił lokalizację drogi dla inwestycji pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...], na całej długości, tj. od km 00+000 do km 23+885" wraz z przebudową sieci sanitarnych, energetycznych, teletechnicznych i gazowych; zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji (załącznik nr 1) oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla ww. przedsięwzięcia (o kategorii obiektów budowlanych - XXII, XXV, XXVI, i XXVIII). Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W zakresie lokalizacji drogi organ I instancji określił: charakterystykę inwestycji (pkt I.1.); zakres inwestycji (pkt I.2.); powiązanie drogi z innymi drogami publicznymi (pkt I.3.); linie rozgraniczające teren (pkt I.4.); warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, w tym prace jakie należy wykonać w okresie realizacji i eksploatacji, oraz wykonanie analizy porealizacyjnej (pkt I.5.). W pkt. I.6. Wojewoda [...] określił następujące wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich, tj. że wykonana inwestycja nie może ograniczać dostępu do drogi publicznej, a także korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, oraz to że o wykonywaniu infrastruktury technicznej, a także przy przekładaniu sieci istniejących należy powiadomić właściwych dysponentów. Ponadto wykonana inwestycja powinna zapewnić: prawidłowe odprowadzenie wód powierzchniowych zapewniające ochronę nieruchomości bezpośrednio przylegających, płynność ruchu na drodze poprzez zastosowanie właściwych rozwiązań komunikacyjnych, ochronę przed zanieczyszczeniami powietrza, wody i gleby, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas i wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie. W pkt. I.7. organ I instancji wskazał, że niniejsza decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości. Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren stają się z mocy prawa własnością województwa mazowieckiego. Projekt podziału nieruchomości podlegający zatwierdzeniu przedstawiony jest na mapie z projektem podziału nieruchomości wg wykazu powierzchni. Materiał ten stanowi integralną część niniejszej decyzji jako załącznik nr 1. Ww. działki stanowią teren objęty niniejszą decyzją - wykaz działek i właścicieli stanowi załącznik nr 4 do niniejszej decyzji (pkt I.8.). Ponadto organ w pkt. II: opisał kategorię obiektów budowlanych (1.), kto brał udział w sporządzeniu projektu budowlanego i z jakiej branży (2.); w pkt. III. - kto opracował projekt zagospodarowania terenu; w pkt. IV. - kto wykonał dokumentację geodezyjną, tj. mapy zawierające projektu podziału nieruchomości. Zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego w decyzji określono też warunki jakie należy zachować przy realizacji ww. inwestycji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że z uwagi na ważność inwestycji inwestor wystąpił z wnioskiem o nadanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniając wniosek znaczącym poprawieniem bezpieczeństwa mieszkańców oraz uczestników ruchu na ww. drodze. Zgodnie z art. 17 ust. 1 specustawy organ przychylił się do wniosku inwestora. Ponadto zgodnie z art. 11d ust. 5 tej ustawy o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji zezwolenia na realizację inwestycji drogowej zawiadomił właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem na adres wskazany w katastrze nieruchomości oraz w drodze obwieszczeń poprzez umieszczenie na tablicy ogłoszeń poszczególnych urzędów gmin i Miasta [...], i na ich stronach internetowych oraz w prasie lokalnej. W ocenie organu I instancji analiza wszystkich złożonych dokumentów zgodnie z art. 11d ww. ustawy oraz art. 35 Prawa budowlanego wykazała, że inwestor spełnił obowiązki wynikające z przepisów ww. ustawy. Projekt budowlany posiada wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia i pozwolenia wymagane przepisami oraz spełnia wymagania art. 34 ust. 1 oraz ust. 3, art. 35 ust 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Z tego względu organ nie może odmówić wydania decyzji. Ponadto Wojewoda wskazał, że w wyniku rozbudowy drogi wojewódzkiej Nr [...] poprawią się jej parametry techniczne i eksploatacyjne. Wiąże się to niewątpliwie z poprawą bezpieczeństwa ruchu drogowego, co stanowi uzasadniony interes społeczny, jak również ma wpływ na poprawę rozwoju gospodarczego. Odwołanie od ww. decyzji złożyli G. B., M. i A. C., E. i S. C. oraz A. N.. G. B. wskazał, że nie poinformowano go o wszczęciu postępowania co uniemożliwiło mu zapoznanie się materiałem dowodowym oraz złożenie wniosków, sama rozbudowa drogi narusza jego własność (zabiera część jego własności i ogranicza dostęp do działki nr [...] poprzez likwidację istniejących zjazdów). M. i A. C., E. i S. C., jako współwłaściciele działki nr [...] w swoich odwołaniach wskazali, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest niekompletna, a w postępowaniu administracyjnym nie przeprowadzono badań technicznych budynku sklepowego położonego na ich działce pod względem wytrzymałości. Ponadto wyznaczona nowa granica - wytyczona pomiędzy ich działką a drogą - pozbawia ich i klientów dostępu od strony frontu do budynku. W ich ocenie organ I instancji nienależycie uzasadnił nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Z tych względów wnieśli o przeprowadzenie ww. badań, tym o odszkodowanie oraz o zmianę przebiegu granicy pomiędzy działkami. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], Minister Infrastruktury stwierdził uchybienie terminu przez A. N. do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], Minister Infrastruktury, na podstawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań E. i S. C., M. i A. C. oraz G. B., w pkt. I. uchylił zapis sentencji zaskarżonej decyzji z: pkt I.1.; pkt I.3.; pkt I.4. (w części: "Linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono linią ciągłą koloru pomarańczowego na mapach w skali 1:500, stanowiących rysunki nr 2/11 - 2/27 i 3/11 - 3/23 opracowania - Projekt zagospodarowania terenu /załącznik nr 3/."); pkt 1.7. i pkt 1.8. sentencji zaskarżonej decyzji; w załączniku nr 4 do zaskarżonej decyzji, stanowiącym tabelę przedstawiającą podział nieruchomości, zapis "23/8", dotyczący podziału działki o nr ew. [...], położonej na terenie gminy C. w obrębie S., znajdujący się na stronie 2 w wierszu 20 licząc od góry strony, w kolumnie "Nr działek po podziale: działka pozostająca przy dotychczasowym właścicielu". Minister Infrastruktury w pkt. II. decyzji rozstrzygnął sprawy objęte uchyloną częścią decyzji w następujący sposób: 1) ustalił nowy zapis pkt. I.1.: "Inwestycja jest przedsięwzięciem budowlanym i dotyczy rozbudowy drogi wojewódzkiej Nr [...] na jej długości od km 0+000 do km 23+885. Zamierzone roboty wymagają dodatkowego zajęcia terenu o powierzchni ok. 21.050 m2. Pas drogowy po poszerzeniu zajmie powierzchnię ok. 459 tys. m2. Poszczególne elementy zagospodarowania pasa drogowego zajmą następujące powierzchnie: jezdnia (o nawierzchni bitumicznej) - 154.030 m2, chodniki i ciągi pieszo-rowerowe (o nawierzchni z kostki brukowej) - 25.270 m2, zjazdy utwardzone - 17.900 m2, zatoki i przystanki autobusowe (o nawierzchni betonowej) - 4.060 m2, zatoki postojowe i wydzielone parkingi (o nawierzchni z kostki brukowej) -980 m2"; 2) ustalił nowy zapis pkt. 1.3.: "Droga wojewódzka nr [...] łączy siedziby powiatów p. i c. w województwie [...]. Łączy ona sieć drogową gminną i powiatową z siecią dróg wojewódzkich i krajowych oraz obsługuje przyległy teren. Powiązanie drogi wojewódzkiej nr [...]: 1. Z drogami wojewódzkimi: [...] 2. Z drogami powiatowymi: a) powiat p.: km 6+288,2 (6+289,7) - z drogą powiatową nr [...], b) powiat c.: km 10+893,2; str. lewa - z droga powiatową nr [...], km 11+104,1; str. prawa - z drogą powiatową jw., km 16+039,0; str. prawa i km 16+055,7; str. lewa - z drogą powiatową nr [...] i drogą powiatową nr [...], km 18+013,3; str. prawa - z drogą powiatową nr [...], km 22+798,7; str. lewa - z drogą powiatową nr [...]. 3. Z drogami gminnymi: a) gmina miejska P.: km 0+195,6; str. lewa - skrzyżowanie z ul. [...] (nr ew. wewn. Gl 19), km 0+420,45; str. lewa - skrzyżowanie z ul. [...] (nr ew. [...]), km 0+783,3; str. prawa - skrzyżowanie z ul. [...] (nr ew. [...]), b) gmina P.: km 3+950,3; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną (brak nr ew., dz. nr [...], obręb [...]), km 4+532,3; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną (brak nr ew., dz. nr [...], obręb [...]), c) gmina C.: km 5+366,6; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], d) gmina O.: km 8+425,8 - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], km 12+450,9; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], km 13+436,2; str. prawa - zjazd publiczny na drogę gminną nr [...], km 13+891,4; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], km 14+244,4; str. prawa - zjazd publiczny na drogę gminną nr [...], km 14+777,0; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], km 18+906,3; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną nr [...], gmina C. - skrzyżowania nie występują, gmina miejska C.: km 21 +622,9; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...]), km 21+975,15; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...]), 23+453,9; str. lewa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...]), 23+708,8; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...]), 23+744,4; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...]), 23+930,3; str. prawa - skrzyżowanie z drogą gminną (ul. [...])." 3) ustalił nowy zapis w pkt. 1.4.: "Linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono linią ciągłą koloru pomarańczowego na mapach w skali 1:500, stanowiących rysunki nr 2/1 - 2/27 i 3/1 - 3/27 opracowania - Projekt zagospodarowania terenu /załącznik nr 3/." 4) ustalił nowy pkt. I.7. w brzmieniu: "7.1. Zatwierdzam podział nieruchomości oznaczonych poniżej numerami ewidencyjnymi działek zgodnie z katastrem nieruchomości: Gmina O.: Obręb B.: 1 (1/1, 1/2), 32 (32/1, 32/2), 35 (35/1, 35/2), 38 (38/1, 38/2); Obręb D.: 28 (28/1, 28/2), 29 (29/1, 29/2, 29/3), 31 (31/1, 31/2), 33 (33/1, 33/2), 34 (34/1, 34/2), 35 (35/1, 35/2), 36 (36/1, 36/2), 37 (37/1, 37/2), 38 (38/1, 38/2), 41 (41/1, 41/2), 42 (42/1, 42/2), 51 (51/1, 51/2, 51/3, 51/4), 54 (54/1, 54/2, 54/3), 61 (61/1, 61/2), 97 (97/1, 97/2), 101 (101/1, 101/2), 102 (102/1, 102/2), 30/2 (30/7, 30/4), 30/3 (30/5, 30/6), 32/1 (32/3, 32/4), 32/2 (32/5, 32/6), 39/1 (39/2, 39/3), 40/3 (40/5, 40/6), 71/3 (71/5, 71/6), 9/3 (9/4, 9/5, 9/6), 99/1 (99/3, 99/4), 99/2 (99/5, 99/6); Obręb K.: 16 (16/1, 16/2), 20 (20/1, 20/2), 23 (23/1, 23/2), 26 (26/1, 26/2), 10/1 (10/3, 10/4), 71/1 (71/3, 71/4); Obręb L.: 154 (154/1, 154/2), 156 (156/1, 156/2), 174 (174/1, 174/2, 174/3), 175 (175/1, 175/2), 183 (183/1, 183/2), 184 (184/1, 184/2), 185 (185/1, 185/2), 186 (186/1, 186/2), 204 (204/1, 204/2), 215 (215/1, 215/2), 224 (224/1, 224/2, 224/3), 178/5 (178/10, 178/11), 178/7 (178/12, 178/13), 200/1 (200/3, 200/4); Obręb P.: 43 (43/1, 43/2), 201 (201/1, 201/2), 202 (202/1, 202/2), 236 (236/1, 236/2), 238 (238/1, 238/2), 240 (240/1, 240/2), 245 (245/1, 245/2), 248 (248/1, 248/2), 269 (269/1, 269/2), 277 (277/1, 277/2, 277/3, 277/4), 285 (285/1, 285/2), 290 (290/1, 290/2), 156/2 (156/3, 156/4), 209/3 (209/4, 209/5), 270/1 (270/3, 270/4), 270/2 (270/5, 270/6), 55/1 (55/3, 55/4), 397 (397/1, 397/2); Obręb R.: 14 (14/1, 14/2), 15 (15/1, 15/2), 24 (24/1, 24/2), 23/1 (23/3, 23/4), 32/1 (32/3, 32/4, 32/5); Obręb W.: 66 (66/1, 66/2), 67/1 (67/6, 67/7), 67/4 (67/8, 67/9), 67/5 (67/10, 67/11), 68 (68/1, 68/2), 83 (83/1, 83/2), 87 (87/1, 87/2), 88 (88/1, 88/2), 105/2 (105/7, 105/8, 105/9), 105/3 (105/10, 105/11), 105/4 (105/12, 105/13), 105/5 (105/14, 105/15), 106 (106/1, 106/2), 107 (107/1, 107/2), 115 (115/1, 115/2), 117 (117/1, 117/2), 118 (118/2, 118/3, 118/4, 118/5), 128 (128/1, 128/2); Gmina Miejska C.: Obręb Ś.: 7 (7/1, 7/2), 26/15 (26/18, 26/19), 123 (123/1, 123/2); Obręb S.: 4101 (4101/1, 4101/2), 4102/1 (4102/5, 4102/6), 4131/7 (4131/10, 4131/11), 4140/5 (4140/7, 4140/8), 4211 (4211/1, 4211/2), 4235/1 (4235/4, 4235/5); Obręb W.: 174 (174/1, 174/2), 175/2 (175/5, 175/6), 175/3 (175/7, 175/8), 175/4 (175/9, 175/10), 176/1 (176/3, 176/4), 176/2 (176/5, 176/6); Gmina C.: Obręb P.: 77/1 (77/2, 77/3), 81 (81/1, 81/2), 88/1 (88/2, 88/3); Miasto P.: Obręb P.: 363/5 (363/6, 363/7), 368 (368/1, 368/2), 375 (375/1, 375/2), 379 (379/1, 379/2), 380/2 (380/3, 380/4), 390/4 (390/5, 390/6), 395 (395/1, 395/2, 395/3), 396 (396/1, 396/2), 397 (397/1, 397/2), 404/3 (404/6, 404/7), 405 (405/1, 405/2), 431/1 (431/3, 431/4), 431/2 (431/5, 431/6, 431/7, 431/8), 448 (448/1, 448/2), 453 (453/1, 453/2, 453/3), 472 (472/1, 472/2), 473 (473/1, 473/2), 474 (474/1, 474/2), 820 (820/1, 820/2), 821 (821/1, 821/2), 981/9 (981/11, 981/12); Gmina P.: Obręb G.: 2 (2/1, 2/2), 3 (3/1, 3/2), 6/2 (6/3, 6/4), 7/1 (7/3, 7/4), 7/2 (7/5, 7/6), 8/1 (8/3, 8/4), 17 (17/1, 17/2), 22/1 (22/2, 22/3), 25 (25/1, 25/2), 27 (27/1, 27/2), 28/1 (28/4, 28/5), 28/2 (28/6, 28/7), 28/3 (28/8, 28/9), 39 (39/1, 39/2), 41/1 (41/3, 41/4), 50/2 (50/3, 50/4), 80/2 (80/3, 80/4); Gmina C.: Obręb R.: 228 (228/1, 228/2); Obręb S.: 9 (9/1, 9/2), 20/1 (20/5, 20/6), 21 (21/1, 21/2), 22 (22/1, 22/2), 23/2 (23/5, 23/6), 23/4 (23/7, 23/8, 23/9), 24 (24/1, 24/2), 25/2 (25/5, 25/6), 25/3 (25/7, 25/8), 25/4 (25/9, 25/10), 26 (26/1, 26/2); Obręb T.: 51 (51/1, 51/2), 52 (52/1, 52/2), 53 (53/1, 53/2), 59/2 (59/3, 59/4), 60/1 (60/3, 60/4), 62 (62/1, 62/2), 63 (63/1, 63/2), 64/2 (64/3, 64/4), 65 (65/1, 65/2), 67 (67/1, 67/2), 68 (68/1, 68/2), 69 (69/1, 69/2), 80/3 (80/5, 80/6), 80/4 (80/7, 80/8), 81 (81/1, 81/2); Oznaczenie numerów ewidencyjnych działek: X - numer ewidencyjny działki przed podziałem, Y - numer ewidencyjny działki, powstałej wskutek podziału nieruchomości zatwierdzonego niniejszą decyzją, położonej w liniach rozgraniczających teren inwestycji, która z mocy prawa z dniem wydania niniejszej decyzji, stanie się własnością Województwa [...], za odszkodowaniem ustalonym przez Wojewodę [...] w odrębnej decyzji, Z - numer działki po podziale, pozostającej własnością dotychczasowego właściciela." "7.2. Określam nieruchomości (oznaczone poniżej zgodnie z katastrem nieruchomości numerami ewidencyjnymi działek), znajdujące się w całości w liniach rozgraniczających teren inwestycji, które na mocy niniejszej decyzji, staną się własnością Województwa [...]: Gmina C.; Obręb P.: 91/1." "7.3. Określam nieruchomości (oznaczone poniżej zgodnie z katastrem nieruchomości numerami ewidencyjnymi działek), przeznaczone do czasowego zajęcia: Gmina O.: Obręb B.: 30, 32, 45/1; Obręb D.: 11, 35, 40/3, 43, 51, 52, 61, 70, 71/3, 78/1, 96/1, 97, 99/1, 99/2, 101, 102; Obręb K.: 5, 20, 23, 26, 33, 71; Obręb L.: 132, 176, 178/5, 178/7, 183, 190/3, 200/1, 204, 224, 226; Obręb P.: 6, 43, 159/1, 170/1, 209/3, 211/1, 236, 241, 246, 262, 270, 277, 278, 285, 290, 293; Obręb R.: 15, 16, 24, 28, 32, 34, 45; Obręb W.: 7/1, 65, 67/1, 69, 80, 87, 88, 104, 105/1, 105/2, 107, 115, 117, 118, 119, 123, 128; Gmina Miejska C.: Obręb Ś.: 26/16, 69/2, 102, 140; Obręb S.: 4119, 4130/7, 4131/6, 4185/2, 4209, 4294/2; Miasto P.: Obręb P.: 347/1, 361/1, 369, 391, 398, 401/11, 444, 446, 471, 823, 980/6; Gmina P.: Obręb G.: 16/3, 27, 38, 79/1; Gmina C.: Obręb S.: 10, 28; Obręb T.: 1, 72, 81." "7.4. Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren inwestycji przechodzą z mocy prawa na rzecz właściwej jednostki samorządu terytorialnego - Województwa [...], o ile nie przeszły wcześniej, na podstawie art. 60 lub art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.). 5) w załączniku nr 4 zaskarżonej decyzji: na stronie 2 w wierszu 20 licząc od góry strony, w kolumnie "Nr działek po podziale: działka przeznaczona pod drogę", dodał nowy zapis w brzmieniu: "23/8"; na stronie 2 w wierszu 20 licząc od góry strony, w kolumnie "Nr działek po podziale: działka pozostająca przy dotychczasowym właścicielu", ustalił w miejsce uchylenia nowy zapis w brzmieniu: "23/9"; na stronie 3 w wierszu 8 licząc od góry strony, w kolumnie "Właściciel", dodał nowy zapis w brzmieniu: " M. T."; na stronie 7 w wierszu 6 licząc od góry strony, w kolumnie "Nr działek po podziale: działka przeznaczona pod drogę", dodał nowy zapis w brzmieniu: "118/2". W pkt. III. rozstrzygnął, że w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymuję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że inwestor wywiązał się ze wszystkich obowiązków wynikających z art. 11b ust 1 i 2, art. 11d ust. 1 pkt 5 i 8 oraz ust. 2 specustaw (tj. uzyskał wymagane prawem decyzje i uzgodnienia, a projekt budowlany został sporządzony przez osoby uprawnione), a organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne zgodnie z art. 11d ust. 5, poinformował o wszczęciu postępowania wnioskodawcę i właścicieli nieruchomości objętych inwestycją. oraz postanowieniami z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], przekazał inwestorowi, zgodnie z właściwością, zastrzeżenia i wnioski M. i A. C., E. i S. C. oraz P. K.. W dwóch jednobrzmiących pismach z dnia 16 czerwca 2009 r., znak: [...], inwestor przedstawił swoje stanowisko w sprawach poruszanych przez M. i A. C. oraz E. i S. C.. Organ I instancji zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy doręczył przedmiotową decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczenia. Oceniając decyzję Wojewody [...] organ odwoławczy stwierdził, że jest zgodna z art. 11f ust. 1 specustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja ta zawiera więc wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, wraz z określeniem ich kategorii oraz określenie linii rozgraniczających teren inwestycji (mapy w skali 1:500, zawarte w projekcie zagospodarowania terenu, będącym załącznikiem nr 3, stanowiącym integralną część decyzji). W decyzji określono również warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja zatwierdza projekt podziału nieruchomości, przedstawiony na mapach będących załącznikiem nr 1, stanowiącym integralną część decyzji. Ponadto na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany, będący załącznikiem nr 2, stanowiącym integralną część decyzji. Analizując poszczególne zapisy zaskarżonej decyzji Minister Infrastruktury stwierdził, że zawierają one pewne uchybienia. Organ drugiej instancji uznał jednak, iż uchybienia te mogą zostać naprawione w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Minister Wskazał, że uchybienia te dotyczyły: powierzchni poszczególnych elementów zagospodarowania pasa drogowego (tj. niezgodność decyzji z projektem w części opisowej), powiązania z innymi drogami (w decyzji brak było opisanego powiązania z drogami wojewódzkimi i gminnymi, które zostały przedstawione w projekcie), przedstawienia linii rozgraniczających terenu inwestycji (projekt przedstawiał te linie także na rysunkach nr 2/1 - 2/10, 3/1 - 3/10 i 3/24 - 3/27). Minister Infrastruktury uznał również za zbyt ogólne zapisy zawarte w pkt. 1.7. i w pkt. 1.8. zaskarżonej decyzji, ponieważ niezbędne jest jednoznaczne wskazanie w decyzji numerów ewidencyjnych działek objętych w całości tymi liniami, przechodzących na własność Województwa [...], numerów ewidencyjnych działek przeznaczonych do czasowego zajęcia oraz numerów ewidencyjnych działek dzielonych i powstałych w wyniku tego podziału. Wobec dostrzeżenia też rozbieżności pomiędzy mapą z projektami podziału nieruchomości oraz treść załącznika nr 4 do zaskarżonej decyzji w zakresie podziału działki o nr ew. [...], obręb S., gmina C., oraz nazwisk właścicieli działki o nr ew. [...], obręb W., gmina O. i działki o nr ew. [...], obręb T., gmina C. - organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe. W trakcie postępowania odwoławczego inwestor wyjaśnił też kwestie własności działki nr [...], wskazując, że postępowanie o przejęciu z mocy prawa tej działki na własność przez Województwo [...] nie zostało dotychczas zakończone przez Wojewodę [...]. Z tych też względów w pkt. I.5. Minister Infrastruktury dokonał stosownych uchyleń zapisów decyzji I instancji. Ponadto wobec wyjaśnień inwestora, że działka nr [...] obręb P. ma nieuregulowany stan prawny, organ II instancji wskazał, że działka ta objęta jest liniami rozgraniczającymi teren przedmiotowej inwestycji, który przechodzi z mocy prawa na własność Województwa [...]. Pomimo wskazanych powyżej uchybień w decyzji wydanej przez Wojewodę [...] w dniu 6 lipca 2009 r., organ drugiej instancji rozpatrując ponownie sprawę uznał, że przebieg planowanej inwestycji został ustalony prawidłowo. Organ uznał racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które przedstawił inwestor w załączonej do wniosku dokumentacji. Minister Infrastruktury wskazał, że planowana rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr [...] jest inwestycją znajdującą się na liście kluczowych projektów Regionalnego Programu Operacyjnego i będzie realizowana ze środków unijnych. W jej ramach zostaną wykonane: nowa nawierzchnia, odwodnienie drogi, chodniki oraz zatoki autobusowe. Wprowadzona zostanie również nowa organizacja ruchu. W związku z faktem, iż obecny stan techniczny drogi wojewódzkiej Nr [...] stanowi zagrożenie bezpieczeństwa ruchu, w ocenie organu odwoławczego nie ulega wątpliwości, że planowana rozbudowa w znaczący sposób poprawi bezpieczeństwo mieszkańców gmin znajdujących się na trasie jej przebiegu oraz uczestników ruchu. Rozpatrując odwołania E. i S. C., M. i A. C. oraz G. B., Minister Infrastruktury stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Po przeanalizowaniu argumentów inwestora oraz zarzutów podniesionych przez E. i S. C., M. i A. C., Minister Infrastruktury uznał racje [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich [...], iż konieczność zajęcia części działki o nr ew. [...] jest uzasadniona zaprojektowaną budową ronda. Wyjaśnił również, że projektowana krawędź jezdni nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku należącego do skarżących, lecz jest od niego oddzielona chodnikiem biegnącym wzdłuż projektowanego ronda. Odnosząc się do zarzutu E. i S. C. oraz M. i A. C. dotyczącego niekompletności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. poprzez zaniechanie wykonania badań technicznych budynku sklepowego położonego na działce o nr [...] pod kątem wytrzymałości konstrukcyjnej, Minister uznał, iż nie może on zostać uwzględniony. Z uwagi na fakt, że budynek należący do skarżących nie został objęty liniami rozgraniczającymi teren planowanej inwestycji, inwestor nie miał żadnego obowiązku zlecenia wykonania jego badań technicznych pod kątem wytrzymałości konstrukcyjnej, bowiem takiego obowiązku nie przewidują przepisy prawa. Wyjaśnił także, że przybliżenie modernizowanej drogi wojewódzkiej Nr [...] do należącego do skarżących budynku sklepowego, nie stoi w sprzeczności z przepisami prawa. Co prawda, zgodnie z art. 43 ustawy o drogach publicznych, minimalna odległość obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej wynosi 8 m, niemniej przepis ten odnosi się tylko do obiektów, które będą dopiero budowane w sąsiedztwie drogi wojewódzkiej, a nie dotyczy on lokalizacji drogi przy budynkach już istniejących. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego nieuwzględnienia w zaskarżonej decyzji ich uzasadnionych interesów, stwierdził że nie może on zostać uwzględniony. Wojewoda [...] określił bowiem na stronie 5 w pkt 6 zaskarżonej decyzji wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich. Co do zarzutu dot. niewskazania w uzasadnieniu decyzji I instancji przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, Minister Infrastruktury uznał go za niezasadny wobec uwzględnienia przez Wojewodę wniosku inwestora. Co do podnoszonej w odwołaniu kwestii odszkodowania wskazał, że nie była ona przedmiotem postępowania przed organem I instancji. Odnosząc się do odwołania G. B. organ II instancji wskazał, że nie posiada kompetencji do zmiany projektu, a konieczność zajęcia części działki skarżącego jest uzasadniona interesem publicznym. Co do zarzutu dotyczącego niezasadnego usytuowania zatoki autobusowej, wyjaśnił, że została ona zaprojektowana i ulokowana zgodnie z przepisami za skrzyżowaniem drogi wojewódzkiej Nr [...] z drogą, zlokalizowaną na działce o nr ew. [...], stanowiącej własność Miasta [...]. Ponadto budowa zatoki nie spowoduje przejęcia gruntów skarżącego, gdyż będzie ona usytuowana w istniejących liniach rozgraniczających drogi. W ocenie Ministra choć trafnie skarżący wskazuje, iż działka o nr ew. [...], nie została zaliczona do kategorii dróg gminnych, to stanowi ona jednak drogę wewnętrzną, doprowadzającą ruch m.in. do skupu żywca. W związku z tym jest ona istotna dla okolicznych mieszkańców, a rozbudowa skrzyżowania tej drogi z drogą wojewódzką Nr [...] przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa ruchu. Powołując się na treść art. 25 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, Minister wskazał, że to do obowiązków Zarządu Województwa [...] należy przebudowa skrzyżowania drogi wojewódzkiej Nr [...] (o wyższej kategorii) z drogą na działce o nr ew. [...]. Rozpoznając zarzut dotyczący likwidacji dwóch zjazdów na działkę o nr ew. [...], organ uznał, że likwidacja zjazdów jest uzasadniona, z uwagi na konieczność zlokalizowania dodatkowych elementów drogi, tj. zjazdu w km 1+649,2 w związku z budową skrzyżowania z drogą gminną w km 1+588,9 z pasem dla lewoskrętów (pozostawienie zjazdu w tym miejscu zagraża bezpieczeństwu ruchu), oraz zjazdu w km 1+736,1 w związku z budową zatoki autobusowej, w km 1+704,0 - 1+756,6. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku powiadomienia G. B. o wszczęciu postępowania, wyjaśnił, że Wojewoda [...] zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania stosownie do treści art. 11d ust. 5 specustawy. Ponadto wysłał zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Minister Infrastruktury przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ pierwszej instancji i stwierdził, że istotnie brak zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. zawiadomienia przez G. B., natomiast w aktach sprawy są potwierdzenia otrzymania zawiadomienia przez E. B., A. B. i E. B.. Organ odwoławczy uznał jednak, że fakt niepowiadomienia skarżącego o wszczęciu przedmiotowego postępowania z uwagi na niewysłanie mu zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości, nie stanowi uchybienia skutkującego koniecznością uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Wyjaśnić bowiem należy, że oprócz wysłania zawiadomienia właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem, informacja o wszczęciu postępowania nastąpiła również w drodze publikacji obwieszczenia na tablicy ogłoszeń [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], Urzędu Miasta [...], Urzędu Gminy [....], Urzędu Gminy P., Urzędu Gminy w O., Urzędu Gminy C., na stronach internetowych tych urzędów oraz w "Tygodniku [...]". Wniesienie natomiast przez G. B. w terminie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. pozwoliło na rozpatrzenie jego wniosków i zarzutów w niniejszym postępowaniu przez Ministra Infrastruktury. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, iż zaznaczona na mapie granica pasa drogowego z działką o nr ew. 395 nie jest zgodna ze stanem faktycznym, organ drugiej instancji wyjaśnił, że nie posiada kompetencji do oceny prawidłowości wykonania map załączonych do wniosku, lecz bada jedynie zgodność z przepisami prawa przeprowadzone przez Wojewodę [...] postępowanie. Wskazał, że projekt podziału nieruchomości o nr ew. [...] został zatwierdzony przez Starostę P. poprzez przyjęcie w dniu 9 grudnia 2008 r. mapy przedstawiającej podział ww. działki do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Tym samym organ odpowiedzialny, zgodnie z art. 22 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, ze zm.), za prowadzenie ewidencji gruntów, nie miał wątpliwości co do przebiegu granicy działki dzielonej, czyli działki o nr ew. [...]. Ewentualne wątpliwości skarżącego dotyczące przebiegu granicy pasa drogowego mogą być wyjaśnione w odrębnym postępowaniu rozgraniczającym, przeprowadzonym na wniosek G. B. przez Wójta Gminy P., w przedmiocie ustalenia przebiegu granic działki o nr ew. [...], na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. i A. C., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zarzucają jej rażące naruszenie prawa materialnego, tj. błędną wykładnię art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych polegające na ustaleniu, że powyżej cytowany artykuł znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku budowy obiektów budowlanych w sąsiedztwie dróg publicznych, podczas gdy jest to jedyny przepis regulujący wzajemne oddziaływanie dróg publicznych z sąsiednimi zabudowaniami, co wobec jego kategorycznego brzmienia przemawia za stosowaniem go przez organy odpowiedzialne za lokalizację dróg publicznych w sąsiedztwie istniejących już obiektów budowlanych; nie uwzględnieniu art. 5 ust. Prawa budowlanego, poprzez nie wzięcie pod uwagę w projekcie budowlanym drogi wojewódzkiej Nr [...] przy budowie ronda graniczącego z naszą nieruchomością oznaczoną nr [...] bezpiecznego użytkowania położonego na tej działce naszego sklepu. Ponadto w ocenie skarżących wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury wywołałoby czyn zagrożony karą określony w art. 163 i 164 Kodeksu karnego, co by spowodowało sprowadzenie zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu wielu osób w postaci zawalenia się budynku sklepu znajdującego się na naszej działce. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można skutecznie zarzucić rażącego naruszenia prawa materialnego. Ponadto Sąd nie będąc związany granicami skargi na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) nie dopatrzył się by organy obu instancji naruszyły przepisy prawa materialnego, w sposób mający wpływ na wynik sprawy oraz prawa procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Wbrew stanowisku przyjętemu w skardze nie można zarzucić zaskarżonej decyzji błędnej wykładni art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Tezy sformułowanej w skardze nie można wywodzić wyłącznie z tego, że jest to jedyny przepis regulujący wzajemne oddziaływanie dróg publicznych z sąsiednimi zabudowaniami. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że z podstawowych zasad logiki praktycznej wynika, iż w pierwszej kolejności winna być przeprowadzona wykładnia językowa przepisu prawa. Dopiero w przypadku niemożności ustalenia treści normy prawnej w oparciu o wykładnię językową konieczne jest posłużenie się innymi regułami wykładni formalnej (w tym wykładnią celowościową). W komentowanym przepisie wskazano, że obiekty budowlane przy drogach powinny być sytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni, która to odległość określona została w tabeli stanowiącej część omawianego przepisu, w zależności od rodzaju drogi - dla drogi wojewódzkiej w terenie zabudowy wynosi 8 m. A zatem w pierwszej kolejności ustalenia wymaga znaczenie pojęcia "sytuowane", którym posługuje się ten przepis. W tym miejscu wskazania wymaga, że na tle art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych ugruntowało się orzecznictwo sądowoadministracyjne. W ocenie Sądu organ II instancji trafnie przyjął w zaskarżonej decyzji, że ww. przepis dotyczy wyłącznie sytuacji, w której sytuowana jest przy takiej drodze nowa zabudowa, ponieważ takie stanowisko wynika z wykładni językowej ww. przepisu. Wskazania wymaga, że ustawa o drogach publicznych nie zawiera definicji legalnej pojęcia "sytuowania" obiektu budowlanego, jednak pojęcie to użyte w art. 43 ust. 1 tej ustawy oznacza nie tylko odległość obiektu budowlanego od krawędzi jezdni, ale także wskazuje na to kiedy, w procesie powstawania obiektu, przepis ten znajduje zastosowanie. W tym zakresie, tj. sytuowania obiektu, zastosowanie mają przepisy prawa budowlanego stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (m.in. sprawy budowy i utrzymania obiektów budowlanych). Usytuowanie obiektów budowlanych jest przedmiotem regulacji art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz przepisów rozporządzeń wykonawczych, wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 Prawa budowlanego. W odniesieniu do budynków, jest to rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, jego przepisy nie odnoszą się, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2, do istniejącej zabudowy. Sytuowanie budynku na działce budowlanej oznacza zachowywanie określonych warunków w trakcie procesu budowy lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Uprawniony jest zatem pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przepis art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych odnosi się do nowej zabudowy. Ściślej rzecz ujmując, dyspozycja art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych normuje odległości, jakie muszą być zachowane między obiektem budowlanym, a krawędzią jezdni istniejącej drogi publicznej, podczas budowy obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1687/07, publ. LEX nr 470931 i http://orzeczenia.nsa.pov.pl/). Jak wynika więc z powyższych wywodów Minister Infrastruktury nie dokonał błędnej wykładni art. 43 ust. 1 ww. ustawy. Wręcz przeciwnie, sposób wykładni proponowany przez stronę skarżącą jest obarczony błędem. Uregulowany w rozdziale 4 zatytułowanym "Pas drogowy" art. 43 ust. 1 dotyczy bowiem przypadku sytuowania obiektu budowlanego, a więc przepis ten normuje odległości, jakie muszą być zachowane między obiektem budowlanym, a krawędzią jezdni istniejącej drogi publicznej, wyłącznie podczas budowy (rozbudowy) obiektu budowlanego. Chodzi więc w nim o dostosowanie odległości nowobudowanych budynków do przebiegu drogi publicznej, a nie - jak nietrafnie twierdzi strona skarżąca - sytuowania drogi w stosunku do istniejącego budynków sklepowego znajdującego się na działce nr [...] w C.. Za takim stanowiskiem przemawia także wykładnia systemowa komentowanego przepisu. Mając bowiem na względzie treść ust. 2 zdanie 1 art. 43 tej ustawy, który stanowi, że: "W szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze [...] w odległości mniejszej niż określona w ust. 1, może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych", bez konieczności dokonywania jakichkolwiek działań interpretacyjnych wobec tego przepisu oczywiste jest, że art. 43 odnosi się do nowobudowanych (rozbudowywanych) obiektów, bowiem tylko takich dotyczyć może problem "uzyskania przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę, zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych" (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1555/09, publ. http://orzeczenia.nsa.pov.pl/). Z tego względu zarzut dotyczący błędnej wykładni art. 43 ust. 1 ww. ustawy należy uznać za bezzasadny. Jak trafnie wskazał Minister Infrastruktury co do zasady decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika bowiem z treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę drogi powiatowej nr [...] prowadzone było w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Przepisy tej ustawy w sposób istotny upraszczają postępowanie administracyjne dot. budowy dróg, w tym co jest istotne dla skarżących m.in. w zakresie nabywania części nieruchomości zajętej pod budowę drogi na rzecz odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna (art. 12 ust. 4 specustawy). Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie specustawy nie wymaga uprzednio przeprowadzenia postępowania wywłaszczeniowego. Bez znaczenia dla wyniku niniejszego postępowania jest więc wnioskowanie przez skarżących o wywłaszczenie całości ich działki nr [...]. Skarżący winni mieć na względzie, że realizacja drogi publicznej nr [...] jest inwestycją publiczną, która ma na celu poprawę bezpieczeństwa użytkowników tej drogi. W ramach tego postępowanie nie jest więc zasadne domaganie się uwzględnienia interesu konkretnej strony postępowania, który nie wiązałby się bezpośrednio z realizacją przedsięwzięcia drogowego. Z tego względu organ administracyjny zatwierdził dokumentację przedstawioną przez inwestora, zgodnie z którą dokonano podziału działki nr [...] m.in. na działkę nr [...], która położona jest w liniach rozgraniczających terenu inwestycji. Zgodnie z art. 12 ust. 1 specustawy decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział nieruchomości. Z tego też względu organ odwoławczy korygując postępowanie Wojewody [...] w zaskarżonej decyzji w pkt. 4. zatwierdził podział nieruchomości, w tym działki nr [...] na działki [...] i [...]. Z mocy prawa tak dokonany podział nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości (art. 12 ust. 3). Zgodnie z art. 12 ust. 4f odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. Za zatem w okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżącym za utraconą część działki nr [...] przysługiwać będzie odszkodowanie. Jednak postępowanie administracyjne w tym zakresie będzie przedmiotem zupełnie innego postępowania. Z tego względu na obecnym etapie rozpoznawania skargi Sąd nie jest władny rozpoznawać roszczenia odszkodowawcze skarżących. Nie znajduje także oparcia w materiale dowodowym zarzut podnoszony przez skarżących w trakcie postępowania dot. ograniczonego dostępu do ich działki. W pierwszej kolejności za bezzasadny należy uznać zarzut ograniczenia dostępu do budynku sklepowego przez potencjalnych klientów, jak i samych właścicieli. Z projektu zagospodarowania przedmiotowej inwestycji w części dot. nieruchomości skarżących jednoznacznie wynika, że projekt uwzględnia wejście do samego budynku sklepowego. Projekt ten uwzględnia bowiem schody do ww. budynku, które prowadzić będą na nowo projektowany ciąg pieszy (chodnik). Ponadto projekt też przewiduje dostępność nieruchomości skarżących do drogi publicznej poprzez uwzględnienie lokalizacji zjazdu z drogi publicznej. Jak wynika powyższych ustaleń decyzja o pozwoleniu na budowę uwzględnia interesy osób trzecich poprzez zapewnienie nieruchomości skarżących dostępu do drogi publicznej. Nie można więc przyjąć, że przedmiotowa inwestycja takiego dostępu w odniesieniu do działki skarżących nie zapewnia. Wskazania również wymaga, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest też kwestia sposobu użytkowania drogi, a co za tym idzie to, czy w ogóle i w jaki sposób użytkowanie przedmiotowej drogi będzie oddziaływało na nieruchomość skarżących. Skarżący nie może zakładać, że już sama realizacja drogi oraz zmiana organizacji ruchu poprzez zastosowanie na sąsiednim skrzyżowaniu ruchu okrężnego może prowadzić do powstania ewentualnych szkód w substancji budynku sklepowego. Taka ocena będzie możliwa dopiero po dokonaniu stosownych pomiarów już w trakcie użytkowania drogi. Z uwagi na treść art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych bez znaczenia dla wyniku niniejszego postępowania jest też fakt, że w wyniku przebudowy istniejącego w tym miejscu "zwykłego" skrzyżowania na skrzyżowanie o ruchu okrężnym (rondo) nastąpi przybliżenie krawędzi pasa drogowego do budynku sklepowego skarżących. Jak już wyżej wskazano przepis ten nie ma zastosowania do budynków już istniejących. Nie można więc dopatrzeć się by posadowienie drogi naruszało przepisy dot. zachowania odległości od istniejącej zabudowy, ponieważ takie przepisy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania. Z akt sprawy wynika, że inwestor w trakcie postępowania złożył kompletną dokumentację. A zatem zostały spełnione wymagania o jakich mowa w art. 11d ust. 1 specustawy, tj. uzyskał wymagane prawem decyzje i uzgodnienia, mapę w skali co najmniej 1:5.000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; oraz projekt budowlany sporządzony zgodnie z przepisami prawa przez osoby uprawnione. Ponadto w zaskarżonej decyzji zawarte zostały wszystkie elementy o jakich mowa w art. 11f ust. 1. Zgodnie z treścią art. 11i ust. 1 specustawy w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2. A zatem organ musiał dokonać określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego sprawdzeń. Nie ulega Sądu wątpliwości, że organ administracyjny wywiązał się z ww. obowiązków skoro w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji powoływał się na prawidłowość złożonej dokumentacji, ponadto dokonując opieczętowania dokumentacji projektowej. Z tego też względu na podstawie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w związku z art. 11i ust. 1 specusawy nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.