I OZ 741/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1415/10 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do wniesienia skargi. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił D.B., reprezentowanemu przez radcę prawnego z urzędu, przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał fakt doręczenia mu w krótkim odstępie czasu dwóch pism nadanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, co spowodowało błąd w odczytaniu daty doręczenia postanowienia Kolegium z dnia [...] września 2010 r. W ocenie Sądu powołane przez skarżącego okoliczności nie stanowiły przesłanki przywrócenia terminu w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., nie wskazywały bowiem na brak winy strony w uchybieniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D.B., reprezentowany przez tego samego radcę prawnego, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Sądowi I instancji zarzucono, iż nie wziął pod uwagę okoliczności, że w okresie, w którym złożona winna być skarga, zmarła matka skarżącego, w związku z czym musiał on podjąć czynności związane z uporządkowaniem spraw po zmarłej. Okoliczność ta była także dla niego silnym przeżyciem i miała wpływ na podejmowane przez niego czynności. Dlatego też – zdaniem żalącego się – nie można w przedmiotowej sprawie mówić, iż uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego, bowiem w istocie uchybienie to wynikało ze splotu okoliczności, na które nie miał on wpływu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przywrócenie uchybionego terminu, zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., możliwe jest jedynie w wypadku, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy składa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu na stronę, która domaga się przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu. W przedmiotowej sprawie D.B. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadniając uchybienie tym, iż otrzymał dwie przesyłki, których nadawcą było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w krótkim okresie czasu, co było – w jego ocenie – zdarzeniem niecodziennym i spowodowało niewłaściwe umieszczenie pisma w segregatorze i z tego powodu nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi. Ponadto przyczyną uchybienia miała być duża liczba prowadzonych przez skarżącego postępowań i liczna korespondencja prowadzona z organami oraz sądami. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż we wniosku skarżącego nie zostały wskazane okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Stanowisko to uznać należy za nie uzasadnione, szczególnie w świetle okoliczności podniesionych w zażaleniu. Jakkolwiek Sąd I instancji słusznie przyjął, iż wadliwe prowadzenie korespondencji czy też wynikające z prowadzenia licznych postępowań trudności w katalogowaniu otrzymywanych przez stronę pism nie mogą stanowić o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, jednakże zauważyć trzeba, iż Sąd nie wziął w swoich rozważaniach w ogóle pod uwagę okoliczności śmierci matki skarżącego, o czym strona wspominała już w swoim wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczność ta, w ocenie Sądu, odwoławczego miała wpływ na podejmowane przez stronę czynności i mogła wskazywać na brak winy skarżącego w uchybieniu. Podkreślić przy tym należy, iż skarżący dokonał czynności procesowej niezwłocznie po spostrzeżeniu przez siebie uchybienia terminu, co pozwala przyjąć, że gdyby pozostawał w pełnej wiadomości swoich działań, to terminu tego dochowałby. Nieuwzględnienie powyższych okoliczności przez Sąd I instancji i wydanie postanowienia odmawiającego przywrócenie terminu do wniesienia skargi naruszało art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. i skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe i uznając wniesiony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu za usprawiedliwiony, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 86 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.