II SA/Wa 1455/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant ref. staż. Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2011 r. sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania dyscyplinarnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r., a także postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2010 r. 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r., na podstawie art. 135 ust. 4 w zw. z art. 135p ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku T. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, postanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2010 r. T. R., zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem Komendanta Powiatowego Policji w O. z dnia [...] stycznia 2009 r. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że ww. nie wskazał przyczyny niedotrzymania terminu, która spełniałaby warunek określony w art. 126 § 1 kpk. Na powyższe postanowienie ww. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stwierdził, że wbrew ustaleniom zawartym w tym rozstrzygnięciu, doręczenie przesyłki za pośrednictwem urzędu pocztowego było nieskuteczne, zaś organ bezzasadnie uznał wniesienie zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2009 r. z uchybieniem terminu. Poinformował również o wcześniejszych przypadkach nieprawidłowego dostarczenia przesyłek przez listonosza. W odniesieniu do zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia T. R. podniósł, że w zakresie powodów niedotrzymania terminu zawitego przepisy kpk definiują jedynie "przyczyny od strony niezależne", natomiast nie ma w nich mowy o "nadzwyczajnych zdarzeniach losowych". Dalej organ podkreślił, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, a zawiera on głównie polemikę z wcześniejszym ostatecznym postanowieniem Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2010 r. o odmowie przyjęcia zażalenia. Odnośnie zaskarżonego rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia skarżący nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które mogły wpłynąć na zmianę stanowiska. Zgodnie z art. 122 § 1 kpk, czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna, zaś zawite są terminy do wnoszenia środków zaskarżenia oraz inne, które ustawa za zawite uznaje (§ 2) Artykuł 126 § 1 kpk stanowi, że jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpi z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie dokonana. W ocenie Komendanta Głównego Policji, T. R. nie wskazał na powody, które mogły świadczyć o zaistnieniu przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia zażalenia. Ustalenie dotyczące prawidłowości doręczenia przesyłki za pośrednictwem urzędu pocztowego zostały zawarte w uzasadnieniu postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2010 r. o odmowie przyjęcia zażalenia, które to rozstrzygnięcie jest ostateczne. Stwierdzono w nim, że T. R. nie odebrał dwukrotnie awizowanej przesyłki, a doręczenie za pośrednictwem urzędu pocztowego przesyłki zawierającej wspomniane postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] było prawidłowe i skuteczne. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący zarzucił naruszenie art. 135k ust. 3 ustawy o Policji poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż dokonano w sposób prawidłowy doręczenia mu postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji postanowienia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Na wstępie wskazać należy, że doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego otwierało bieg terminu do złożenia na nie zażalenia. Zgodnie z art. 133 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm. – zwanej dalej kpk), który ma odpowiednie zastosowanie do doręczeń w postępowaniu dyscyplinarnym wobec policjantów (art. 135p ust. 1 ustawy o Policji), jeśli nie można doręczenia dokonać w sposób wskazany w art. 132 kpk (tj. doręczyć adresatowi osobiście) to pismo przesłane pocztą pozostawia się w najbliższej placówce pocztowej operatora publicznego (...) (§ 1). O pozostawieniu pisma doręczający umieszcza zawiadomienie w skrzynce do doręczeń bądź na drzwiach mieszkania lub w innym miejscu ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz, że należy je odebrać w ciągu siedmiu dni (§ 2). W razie bezskutecznego upływu tego terminu, należy czynność zawiadomienia powtórzyć jeden raz (§ 2). Jak wynika z informacji zawartych w piśmie Naczelnika Urzędu Pocztowego W. z dnia [...] grudnia 2009 r. (k. 118 akt administracyjnych), dotyczącego przesyłki zawierającej postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2009 r. pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 12 października 2009 r., a więc zgodnie z powołanym art. 133 § 2 kpk przesyłka winna być pozostawiona na 7 dni w placówce pocztowej czyli do dnia 19 października 2009 r. Wobec tego powtórne awizowanie mogło nastąpić dopiero w dniu 20 października 2009 r., zgodnie bowiem z art. 123 § 1 kpk do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jak wynika z informacji Naczelnika Urzędu Pocztowego W., przesyłkę awizowano po raz drugi w dniu 19 października 2009 r. Stąd też należy przyjąć, że nie doszło do prawidłowego doręczenia wskazanej przesyłki w trybie przewidzianym w art. 133 kpk. Wobec powyższego zdaniem Sądu, T. R. orzeczenie dyscyplinarne zostało doręczone w dniu 18 listopada 2009 r. i dlatego należało uchylić zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające jako wydane z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do art. 135 ppsa w ocenie Sądu należało również uchylić postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2010 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.